นิทาน ตอนที่ 8

ตอนที่ 8

"คำตอบที่มาช้าเกินไป"

วันหนึ่ง

เด็กถามคำถามกับลม
“โลกเริ่มต้นเมื่อไหร่”


ลมพัดผ่าน
เหมือนได้ยิน

แต่ไม่หยุดตอบ

เด็กจึงถามต้นไม้
ต้นไม้ขยับใบ

เหมือนกำลังคิด

แต่ก็ไม่พูด


เด็กนั่งรอ
เขาคิดว่า

คำตอบอาจกำลังเดินทางมา


เวลาผ่านไป


แสงเช้าเปลี่ยนเป็นบ่าย
บ่ายเปลี่ยนเป็นเย็น

คำตอบยังไม่มา


ปีศาจไร้ชื่อนั่งข้างเขา

มันไม่รู้คำตอบ
แต่มันอยู่รอด้วย


ปีศาจกินชื่อเดินผ่านมา

มันเคยกินคำตอบมาหลายคำ
แต่จำไม่ได้ว่า

คำไหนทำให้โลกเข้าใจจริง


เด็กเริ่มลืมคำถาม

เขาเริ่มดูดาว

ฟังเสียงแมลง

มองเงาของตัวเองยาวขึ้น

แล้วตอนนั้นเอง
เขารู้สึกว่า

คำตอบมาถึงแล้ว


ไม่ใช่ในรูปของคำพูด
แต่ในรูปของความสงบ


เด็กหัวเราะเบา ๆ

“บางที
คำตอบไม่ได้มาช้า

แต่คำถามต่างหาก

ที่รีบเกินไป”


คืนนั้น

ดาวยังส่องแสง
เหมือนทุกคืน


และโลกก็เรียนรู้ว่า
บางคำถาม

มีไว้เพื่อให้เราเดินทาง

ไม่ใช่เพื่อให้เราหยุดเดิน


......


หลับฝันดีราตรีสวัสดิ์