นี่เป็นกระทู้แรกที่ผมมาโพสลงพันทิป ผมอยากจะมาเล่าเรื่องราวและความรู้สึกทั้งหมดที่ผมมีต่อคนรักของผมเป็นครั้งสุดท้าย...
ผมกับแฟนเราคบกันมาได้ 1 ปี 6 เดือน ในครั้งแรกที่ผมได้เห็นหน้าเค้า ในใจผมคิดเลยว่าคนนี้แหละใช่เลย ผมเลยไปจีบเค้า ครั้งแรกเค้าไม่ค่อยยอมคุยกับผมเลย ถามคำตอบคำ ผมนี่ถอดใจเลย เค้าคงไม่สนใจคนหน้าตาธรรมดาๆ อย่างผม 5555 ลืมบอกไป แฟนผมนี่หน้าตาน่ารักสุดๆ เลย อิอิ พอผ่านไปสักพัก ไม่รู้อะไรมาดลใจให้ผมกลับไปทักเค้าใหม่อีกรอบ และในครั้งนี้เค้ายอมคุยกับผมด้วย ตอนนั้น
โครตดีใจเลย และเราก็คุยกันมาเรื่อยๆ จนเราสองคนได้มาเป็นแฟนกัน
ช่วงแรกๆ ที่เราคบกันยอมรับเลยว่ามีปัญหาเยอะมากครับ แฟนผมเค้าเป็นคนใจร้อน เราทะเลาะกันบ่อยมาก บางครั้งทะเลาะกันเรื่องที่ผมชอบมาสายเวลาเรานัดกัน ซึ่งผมก็รู้ตัวว่าผิด ผมก็ได้พยายามปรับตัวมาตลอดจนเราก็สามารถเข้ากันได้ ผมต้องบอกว่าช่วงเวลาที่ผมมีเค้าอยู่ข้างๆ ผมมีความสุขตลอดเลย ไม่มีครั้งไหนที่ผมอยู่กับเค้าแล้วผมจะมีความทุกข์ ผมอุ่นใจเสมอที่รู้ว่ามีเค้าอยู่ข้างๆ
ไลฟ์สไตล์และการใช้ชีวิตของเราก็คล้ายๆ กัน เราชอบอะไรที่เหมือนๆ กัน ผมชอบเที่ยว เค้าก็ชอบเที่ยว ผมชอบไปนั่งดื่มเบียร์ เค้าก็สามารถที่จะไปนั่งดื่มเป็นเพื่อนผมได้ เค้าชอบออกกำลังกาย ผมก็ชอบออกกำลังกาย เราทั้งสองคนชอบดูหนัง เราก็มักจะเล่นเกมส์ชิงบัตรเพื่อไปดูหนังฟรี เค้าเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตผม ไม่ว่าผมจะทำอะไรก็มักจะมีเค้าเสมอ เราสามารถทำทุกกิจกรรมได้โดยไม่ต้องฝืนใจของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเลย นี่แหละ มันจึงทำให้ผมคิดว่าคนคนนี้แหละคือคนที่ใช่สำหรับผม คือคนที่ผมจะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับเค้าไปตลอดจนเราแก่
การที่มีเค้าเข้ามามันทำให้ชีวิตผมเปลี่ยนไปมาก จากเดิมที่ผมเป็นคนที่ไม่ค่อยสนใจสุขภาพตัวเอง ก็มีเค้านี่แหละที่มาคอยเตือน มาชวนออกกำลังกาย กินอาหารที่ไม่อ้วน ทำให้เดี๋ยวนี้ผมเริ่มที่จะมาสนใจสุขภาพตัวเองมากขึ้น จากเดิมที่ผมไม่เคยคิดเรื่องการวางแผนอนาคต เมื่อมีเค้าเข้ามา ความคิดผมก็เปลี่ยนไป ผมเริ่มวางแผนชีวิตตัวเอง เค้าเข้ามาสอนให้ผมใช้ชีวิตอย่างมีแบบแผน ทำให้การใช้ชีวิตของผมมีประสิทธิภาพมากขึ้น ผมเริ่มมองอนาคต เริ่มวางแผนการใช้เงิน เก็บเงินให้ได้เยอะๆ เพื่อที่ทำให้ชีวิตคู่ของเรามีความสุข เราจะได้ไปเที่ยวที่ต่างๆ ด้วยกัน สามารถทำอะไรก็ได้ที่เราอยากทำ ชีวิตผมเปลี่ยนไปมากจริงๆ
คนภายนอกเค้าอาจจะมองว่าแฟนผมขี้เหวี่ยงขี้วีนนะ แต่ก็ไม่รู้ทำไมผมจึงตกหลุมรักในความขี้เหวี่ยงขี้วีนนี้ 555 ผมไม่เคยรำคาญเค้าเลย ผมรักเค้ามาก ผมสามารถยอมได้ทุกๆ อย่าง ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเค้ามีความสุข แค่ผมเห็นเค้ายิ้ม เค้าหัวเราะ ผมก็มีความสุขมาก คนภายนอกจะมองยังไงผมไม่รู้หรอก แต่สิ่งที่ผมรู้คือ ผมได้เห็นมุมต่างๆ ของแฟนผม มุมน่ารัก มุมจริงจัง มุมเครียด มุมเฮฮา ซึ่งในทุกๆ มุมของเค้า มันทำให้ผมรักในตัวตนของเค้ามาก
แต่แล้วมันก็มาถึงวันที่เราทะเลาะกันหนัก ตรงนี้ผมต้องบอกก่อนว่าผมเป็นเกย์รุก เรื่องราวที่ทำให้เราทะเลาะกันคือ สัปดาห์ที่ผ่านมาผมได้ไปเอ้าท์ติ้งกับที่ทำงาน ส่วนตัวผมเป็นคนชอบทำกิจกรรม ในครั้งนี้ผมก็ได้เข้าร่วมกิจกรรมโดยมีการแต่งตัวแต่งหน้าเป็นผู้หญิง แต่ผมไม่ได้บอกเค้านะว่าผมแต่งเพราะผมรู้ว่าเค้าต้องไม่ชอบแน่ๆ และเราจะต้องทะเลาะกัน ผมเลยเลี่ยงไม่บอก แต่ความลับไม่มีในโลก เค้าได้ไปแอบถามเพื่อนผมที่ทำงาน เพื่อนผมด้วยความไม่รู้มันก็ส่งรูปผมให้เค้าดู พอเค้ารู้เค้าก็โกรธหนักเลย และเราก็ทะเลาะกัน จนจุดจบของตอนนี้คือเราก็เลิกกัน
ผมยอมรับนะว่าครั้งนี้ผมผิดมากๆ ผมไม่บอกเค้าว่าผมทำอะไร แต่ผมแค่อยากจะบอกว่า ในชีวิตจริงผมรู้ว่าผมเป็นอะไร ผมรู้ว่าผมเป็นเกย์รุก การวางตัวของผมในชีวิตจริงผมก็ไม่ออกสาว ไม่เคยแต่งหญิง อย่าว่าแต่แต่งหญิงเลย หน้าผมก็ไม่เคยแต่ง อย่างดีก็แค่ทาแป้งเด็ก แต่ที่ผมทำไปก็เพราะผมคิดแค่ว่าผมอยากไปสนุกกับที่ทำงาน แต่งกันขำๆ เพราะที่ทำงานในวันนั้นทุกคนก็สนุกกันเต็มที่ พี่ๆ อาวุโสบางคนก็มีการแต่งหญิงเพื่อความสนุกสนานในงาน แต่ผมก็ไม่โกรธเค้าหรอกนะครับ ถ้าเค้าจะยอมรับตรงนี้ไม่ได้ ผมเข้าใจเค้าดีเลยแหละ ในวันนี้ผมแค่อยากจะบอกว่า ผมขอโทษ ขอโทษจริงๆ
ผมเสียใจมากที่ไม่สามารถรักษาความรักของเราไว้ให้คงอยู่ได้ ผมยอมรับนะว่าตอนนี้ผมไม่แรงและกำลังใจอยากจะทำอะไรเลย ในใจก็ได้แต่พูดคำว่าขอโทษ และก็ได้แต่หวังว่าเค้าจะให้อภัยผมแล้วยอมกลับมาคืนดีกับผม ครั้งนี้ผมผิดเต็มๆ ถ้าเค้าจะไม่กลับมาผมก็ไม่โกรธเค้าเลยเพราะผมทำตัวผมเอง ผมทำความรักของเราพังเองกับมือ แต่อย่างที่บอกในใจผมยังรักเค้าเหมือนเดิม ผมไม่สามารถลืมเค้าได้เลย ผมคิดถึงเค้าตลอด ไม่ว่าจะไปที่ไหนผมก็เห็นแต่ภาพเราสองคนที่กำลังมีความสุข ในวันที่ 28 เดือนนี้จะเป็นวันเกิดผม ผมไม่ขออะไรมาก ผมขอแค่ให้ความรักของผมกับเค้ายังคงอยู่ ขอให้เรายังรักกันเหมือนเดิม รักกันไปเรื่อยๆ จนแก่ ผมรู้นะว่าผมอาจจะขอมากไป รู้ว่าความหวังที่มีมันอาจจะน้อยนิด แต่ผมก็ยังหวังและอยากจะให้ความหวังของผมนั้นเป็นจริง
สุดท้ายนี้ ก็จะขอบอกอีกครั้งว่า ผมรักเค้ามาก ผมไม่อยากเสียเค้าไป ชีวิตที่ขาดเค้ามันอยู่ว่างเปล่ามาก กลับมาเถอะนะครับ ได้โปรด
ปล. ภาษาอาจจะไม่สมูท เพราะผมเพิ่งเขียนครั้งแรกครับ แต่ทุกคำมันมาจากใจผมหมด
ความในใจครั้งสุดท้าย ถึงคนรักที่ผมรักมากที่สุด
ผมกับแฟนเราคบกันมาได้ 1 ปี 6 เดือน ในครั้งแรกที่ผมได้เห็นหน้าเค้า ในใจผมคิดเลยว่าคนนี้แหละใช่เลย ผมเลยไปจีบเค้า ครั้งแรกเค้าไม่ค่อยยอมคุยกับผมเลย ถามคำตอบคำ ผมนี่ถอดใจเลย เค้าคงไม่สนใจคนหน้าตาธรรมดาๆ อย่างผม 5555 ลืมบอกไป แฟนผมนี่หน้าตาน่ารักสุดๆ เลย อิอิ พอผ่านไปสักพัก ไม่รู้อะไรมาดลใจให้ผมกลับไปทักเค้าใหม่อีกรอบ และในครั้งนี้เค้ายอมคุยกับผมด้วย ตอนนั้น
ช่วงแรกๆ ที่เราคบกันยอมรับเลยว่ามีปัญหาเยอะมากครับ แฟนผมเค้าเป็นคนใจร้อน เราทะเลาะกันบ่อยมาก บางครั้งทะเลาะกันเรื่องที่ผมชอบมาสายเวลาเรานัดกัน ซึ่งผมก็รู้ตัวว่าผิด ผมก็ได้พยายามปรับตัวมาตลอดจนเราก็สามารถเข้ากันได้ ผมต้องบอกว่าช่วงเวลาที่ผมมีเค้าอยู่ข้างๆ ผมมีความสุขตลอดเลย ไม่มีครั้งไหนที่ผมอยู่กับเค้าแล้วผมจะมีความทุกข์ ผมอุ่นใจเสมอที่รู้ว่ามีเค้าอยู่ข้างๆ
ไลฟ์สไตล์และการใช้ชีวิตของเราก็คล้ายๆ กัน เราชอบอะไรที่เหมือนๆ กัน ผมชอบเที่ยว เค้าก็ชอบเที่ยว ผมชอบไปนั่งดื่มเบียร์ เค้าก็สามารถที่จะไปนั่งดื่มเป็นเพื่อนผมได้ เค้าชอบออกกำลังกาย ผมก็ชอบออกกำลังกาย เราทั้งสองคนชอบดูหนัง เราก็มักจะเล่นเกมส์ชิงบัตรเพื่อไปดูหนังฟรี เค้าเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตผม ไม่ว่าผมจะทำอะไรก็มักจะมีเค้าเสมอ เราสามารถทำทุกกิจกรรมได้โดยไม่ต้องฝืนใจของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเลย นี่แหละ มันจึงทำให้ผมคิดว่าคนคนนี้แหละคือคนที่ใช่สำหรับผม คือคนที่ผมจะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับเค้าไปตลอดจนเราแก่
การที่มีเค้าเข้ามามันทำให้ชีวิตผมเปลี่ยนไปมาก จากเดิมที่ผมเป็นคนที่ไม่ค่อยสนใจสุขภาพตัวเอง ก็มีเค้านี่แหละที่มาคอยเตือน มาชวนออกกำลังกาย กินอาหารที่ไม่อ้วน ทำให้เดี๋ยวนี้ผมเริ่มที่จะมาสนใจสุขภาพตัวเองมากขึ้น จากเดิมที่ผมไม่เคยคิดเรื่องการวางแผนอนาคต เมื่อมีเค้าเข้ามา ความคิดผมก็เปลี่ยนไป ผมเริ่มวางแผนชีวิตตัวเอง เค้าเข้ามาสอนให้ผมใช้ชีวิตอย่างมีแบบแผน ทำให้การใช้ชีวิตของผมมีประสิทธิภาพมากขึ้น ผมเริ่มมองอนาคต เริ่มวางแผนการใช้เงิน เก็บเงินให้ได้เยอะๆ เพื่อที่ทำให้ชีวิตคู่ของเรามีความสุข เราจะได้ไปเที่ยวที่ต่างๆ ด้วยกัน สามารถทำอะไรก็ได้ที่เราอยากทำ ชีวิตผมเปลี่ยนไปมากจริงๆ
คนภายนอกเค้าอาจจะมองว่าแฟนผมขี้เหวี่ยงขี้วีนนะ แต่ก็ไม่รู้ทำไมผมจึงตกหลุมรักในความขี้เหวี่ยงขี้วีนนี้ 555 ผมไม่เคยรำคาญเค้าเลย ผมรักเค้ามาก ผมสามารถยอมได้ทุกๆ อย่าง ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเค้ามีความสุข แค่ผมเห็นเค้ายิ้ม เค้าหัวเราะ ผมก็มีความสุขมาก คนภายนอกจะมองยังไงผมไม่รู้หรอก แต่สิ่งที่ผมรู้คือ ผมได้เห็นมุมต่างๆ ของแฟนผม มุมน่ารัก มุมจริงจัง มุมเครียด มุมเฮฮา ซึ่งในทุกๆ มุมของเค้า มันทำให้ผมรักในตัวตนของเค้ามาก
แต่แล้วมันก็มาถึงวันที่เราทะเลาะกันหนัก ตรงนี้ผมต้องบอกก่อนว่าผมเป็นเกย์รุก เรื่องราวที่ทำให้เราทะเลาะกันคือ สัปดาห์ที่ผ่านมาผมได้ไปเอ้าท์ติ้งกับที่ทำงาน ส่วนตัวผมเป็นคนชอบทำกิจกรรม ในครั้งนี้ผมก็ได้เข้าร่วมกิจกรรมโดยมีการแต่งตัวแต่งหน้าเป็นผู้หญิง แต่ผมไม่ได้บอกเค้านะว่าผมแต่งเพราะผมรู้ว่าเค้าต้องไม่ชอบแน่ๆ และเราจะต้องทะเลาะกัน ผมเลยเลี่ยงไม่บอก แต่ความลับไม่มีในโลก เค้าได้ไปแอบถามเพื่อนผมที่ทำงาน เพื่อนผมด้วยความไม่รู้มันก็ส่งรูปผมให้เค้าดู พอเค้ารู้เค้าก็โกรธหนักเลย และเราก็ทะเลาะกัน จนจุดจบของตอนนี้คือเราก็เลิกกัน
ผมยอมรับนะว่าครั้งนี้ผมผิดมากๆ ผมไม่บอกเค้าว่าผมทำอะไร แต่ผมแค่อยากจะบอกว่า ในชีวิตจริงผมรู้ว่าผมเป็นอะไร ผมรู้ว่าผมเป็นเกย์รุก การวางตัวของผมในชีวิตจริงผมก็ไม่ออกสาว ไม่เคยแต่งหญิง อย่าว่าแต่แต่งหญิงเลย หน้าผมก็ไม่เคยแต่ง อย่างดีก็แค่ทาแป้งเด็ก แต่ที่ผมทำไปก็เพราะผมคิดแค่ว่าผมอยากไปสนุกกับที่ทำงาน แต่งกันขำๆ เพราะที่ทำงานในวันนั้นทุกคนก็สนุกกันเต็มที่ พี่ๆ อาวุโสบางคนก็มีการแต่งหญิงเพื่อความสนุกสนานในงาน แต่ผมก็ไม่โกรธเค้าหรอกนะครับ ถ้าเค้าจะยอมรับตรงนี้ไม่ได้ ผมเข้าใจเค้าดีเลยแหละ ในวันนี้ผมแค่อยากจะบอกว่า ผมขอโทษ ขอโทษจริงๆ
ผมเสียใจมากที่ไม่สามารถรักษาความรักของเราไว้ให้คงอยู่ได้ ผมยอมรับนะว่าตอนนี้ผมไม่แรงและกำลังใจอยากจะทำอะไรเลย ในใจก็ได้แต่พูดคำว่าขอโทษ และก็ได้แต่หวังว่าเค้าจะให้อภัยผมแล้วยอมกลับมาคืนดีกับผม ครั้งนี้ผมผิดเต็มๆ ถ้าเค้าจะไม่กลับมาผมก็ไม่โกรธเค้าเลยเพราะผมทำตัวผมเอง ผมทำความรักของเราพังเองกับมือ แต่อย่างที่บอกในใจผมยังรักเค้าเหมือนเดิม ผมไม่สามารถลืมเค้าได้เลย ผมคิดถึงเค้าตลอด ไม่ว่าจะไปที่ไหนผมก็เห็นแต่ภาพเราสองคนที่กำลังมีความสุข ในวันที่ 28 เดือนนี้จะเป็นวันเกิดผม ผมไม่ขออะไรมาก ผมขอแค่ให้ความรักของผมกับเค้ายังคงอยู่ ขอให้เรายังรักกันเหมือนเดิม รักกันไปเรื่อยๆ จนแก่ ผมรู้นะว่าผมอาจจะขอมากไป รู้ว่าความหวังที่มีมันอาจจะน้อยนิด แต่ผมก็ยังหวังและอยากจะให้ความหวังของผมนั้นเป็นจริง
สุดท้ายนี้ ก็จะขอบอกอีกครั้งว่า ผมรักเค้ามาก ผมไม่อยากเสียเค้าไป ชีวิตที่ขาดเค้ามันอยู่ว่างเปล่ามาก กลับมาเถอะนะครับ ได้โปรด
ปล. ภาษาอาจจะไม่สมูท เพราะผมเพิ่งเขียนครั้งแรกครับ แต่ทุกคำมันมาจากใจผมหมด