ทำไมเลือกทางเดินเองไม่ได้

ตอนนี้ผมอายุ16ปี เป็นทอมเมื่อก่อนเกเรก็ไม่ถึงขั้นโหดร้ายน่ะคับ55 แต่ตอนนี้ผมได้มาอยู่ต่างประเทศเพราะแม่คิดว่าผมเป็นคนเกเรคนหนึ่ง ผมอยู่ที่ประเทศอังกฤษแรกๆประมาณ2-3เดือนผมก็ happy ดีน่ะคับ แต่พอมาเรื่อยตอนนี้ผมอยู่ได้5เดือนผมเริ่มรู้สึกเบื่อ เพราะผมต้องเรียนด้วยทำงานด้วยอีกอย่างผมก็ไม่ได้เก่งอังกฤษอะไรมากมาย ผมเลยตั้งคำถาม ถามแม่ผมว่าแม่ถ้ากลับไปเรียนมหาลัยต่อที่ไทยแม่จะให้ไปไหม แม่ผมกลับตอบมาว่า ถ้ากลับไปเธอจะไปทำงานอะไรจะมีเงินเดือนเท่าไหร่ ผมก็ตอบว่าผมชอบด้านคอมพิวเตอร์จบไปผมต้องมีงานทำอยู่แล้ว แต่เขาก็พูดไม่ให้ผมกลับไปหาว่าผมยังเด็กไว้โตกว่านี้ค่อยว่ากัน เราผมก็ตอบกลับไปว่าแล้วถ้าโตกว่านี้ล้ะ เขาตอบผมมาว่าผมกลับไปก็ไปเกเรอีก กลับไปทำงานเงินก็คงไม่ได้เท่านี้ อีกอย่างเขาหาว่าติดเพื่อน ผมก็บอกตอนนั้นมันคงเปบี่ยนไปแล้ว แต่แม่ผมไม่ไว้ใจผมเลยไม่เปิดโอกาสให้ผมเลือกเดินเองผมก็เข้าใจเขาน่ะว่าหวังดี แต่ผมคิดว่าถ้าผมชิบอะไรผมคงทำได้ดีกว่านี้ ดีกว่าต้องมาฝืนใจในสิ่งที่ผมทำแลเวไม่มีความสุข รู้ว่าเขาอยากให้เรามีงานดีมีเงินมีทอง มีชีวิตที่ดี แต่ถามผมสิว่ามีความสุขบางรึป่าว😂😂