กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของผม^^
=>ก่อนอื่นต้องขอโทษด้วยนะครับ อาจจะพิมพ์ผิดไปบ้าง แต่ทุกอย่างเป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับตัวผมเอง เล่าเลยล่ะกันโน๊ะ<=
#ช่วงนั้นเป็นช่วงปิดเทอมพอดี สอบเสร็จเราก็เก็บของกลับบ้าน อยู่บ้านเซ็งๆก็เลยหยิบมือถือมานั่งเล่นเฟส ก็นั่งส่องสาวๆไปเรื่อย (เรียกว่าม่อ อ่ะนะ) พอเจอสาวๆที่น่ารักเราก็เริ่มจะแอดเฟสสาวๆไปเรื่อยๆ ก็มาเจอเฟส ผญ คนนึง ซึ่งเรารู้สึกว่าถูกชะตามาก เพราะช่วงนั้นเราอาจจะเพิ่งเลิกกะแฟนด้วย (มั้ง) ก็เลยแอดเฟสเขาไป ขอแทนชื่อ ผญ คนนั้นว่า B ก็แล้วกันนะ เราคุยกันเยอะมาก อาจเป็นเพราะเราคุยด้วยแล้วเราสนุกล่ะมั้ง เราก็เลยทัก B ไปทุกวันนะ เพราะช่วงนั้นอย่ในช่วงเทอมพิเศษ ซึ่งมหาลัยเราปิดเทอมนานมากกกกกก เราก็ว่างอ่ะนะ ก็เลยคุยกับ B ได้ทั้งวัน มาวันนึง เราได้ทักเฟส B ไปแล้ว B ก็ทำการบ้านอย่ก็เลยไล่เราให้ไปนอน ด้วยความที่เราหัวดื้อ เราก็บอกไปว่า เราจะรอ B จนกว่าจำการบ้านเสร็จ ตอนนั้น ประมาณเที่ยงคืนได้แล้วมั้ง แต่เรายังไม่รู้สึกว่าง่วงเลย (ปกติเป็นคนที่นอนเร็วมาก) เราก็คุยกันมาเรื่อยๆ มาถึงวันก่อนเปิดเทอม 1 วัน เราก็ทักเฟส B ไปบอกว่าเดี่ยวเปิดเทอมขอเจอหน้าหน่อย เพราะตั้งแต่คุยมายังไม่เคยเจอตัวจริงเลย B ก็รีบปฏิเสธทันที เราก็เงิบสิค่าบบ เราก็อ้อนวอนจน B บอกว่าถ้าอยากเจอ ก็มาเจอกัน แต่B พารุ่นพี่ไปด้วยนะ เราก็ถามว่าทำไมต้องพารุ่นพี่ไปด้วย ในใจเราก็คิดนะว่าBคงกลัวเราแน่ๆ หลังจากนั้นเราก็นัดเจอกันที่ ศาลา หน้าหอ 16 ซึ่งมารู้ตอนหลังว่าB นั้นอยู่หอ 16 เราก็ขับรถมานั่งรออยู่ซักพัก ก็มี ผญ สองคนเดินลงมาจากหอ เดินตรงมาที่เรา เรานี่อึ้งเลย ตอนนั้นก็ตกใจอยู่นะว่าไปรู้จักกับ รุ่นพี่คนนั้นได้ไง ต้องขอบอกก่อนนะว่ารุ่นพี่ ผญ คนนั้นเป็นแฟนของเเพื่อนสนิทเราเอง เราก็นั่งคุยกันไปเรื่อยๆ (แต่คุยน้อยมาก เพราะเอาแต่นั่งเขิลอยู่)จนถึงประมาณ บ่ายสามได้ล่ะมั้ง เราเริ่มหิว ก็เลยชวนBกับรุ่นพี่ไปหารัยกิน เราก็โทรไปชวนเพื่อนสนิทเราที่เป็นแฟนกับรุ่นพี่คนนั้นไปด้วย ระหว่างรอเพื่อนสนิทเรา เราก็ถาม B ว่าจะกินอะไรกันดี ก็หาร้านอาหารไปเรื่อยๆ แต่สุดท้ายก็ไปจบที่ KFC เราก็เลยขับอาสาขับรถให้ B นั่ง เราก็มุ่งหน้าไปที่ห้างอย่างเร็ว (ก็เราหิวนี่นา) Bนี่นั่งตัวแข็งเลย สงสัยจะกลัว เพราะเราขับรถเร็วมาก ไปถึงร้านก็ปกตินะ เรากับเพื่อนก็เกินไปสั่ง KFC ให้ด้วยความเป็นสุภาพบุรุษ ก็บอกให้ B กับรุ่นพี่ไปนั่งรอที่โต๊ะ เราก็ให้เพื่อนเราถืไก่ไป เราก็ถือน้ำไป เหตุการณ์ก็ปกติดีนะ แต่แล้วเหตุการณ์ที่ไม่เคยคาดคิดในชีวิตที่แสนจะอับอายก็เกิดขึ้น เมื่อเราดันไปทำแก้วแป๊ปซี่ หกใส่ไก่ที่เพื่อนเราถือมาวางไว้บนโต๊ะ ต่อหน้าต่อตาB เลย เรานี่แทบจะมุดพื้นหนีเลย อายมากจริงๆๆๆ เพื่อนสนิทและรุ่นพี่คนนั้น ก็หัวเราะเรายกใหญ่เลย เราก็ไม่รอช้ารีบเช็ดโดยเร็ว แล้วก็เดินตรงดิ่งไปที่เคาเตอร์เพื่อไปสั่งแป๊ปซี่แก้วใหม่มาให้ B เพื่อนเราไม่รอช้าก็แซวใหญ่เลย ว่า จะเขิลอะไรนักหนาว่ะ เราก็หันไปยิ้มด้วยมุมปากเล็กน้อย หลังจากนั้นเราก็นั่งกินKFC กัน แต่เราดันกินไปแค่ชิ้นเดียว เพื่อนก็แซวอีกนั่นแหละ ว่า "เขิลจนกินไม่ลงเลยเหรอว่ะ" เราก็รีบตอบไปทันที่ว่า "ไม่ค่อยหิว" (แต่ความจริงนี่เราหิวมาก) KFC ที่สั่งมาก็ชุดใหญ่ด้วย ก็เหลือสิครับบบ เพื่อยเราก็เอาไปใส่กล่องกลับห้องทันที มันก็แววเราอยู่ตลอดว่า เอากลับห้องไปเผื่อใครจะหิว(ก็เพื่อนมันรู้ว่าเราเป็นคนทีกินเยอะมาก แต่วันนี้เราดันกินน้อย) พอถึงหอเราก็แยกย้ายกัน Bหันมายิ้มเราก้ยิ้มตอบ พอถึงห้อง เราก็รีบโทรหาBทันที (ลืมบอกไปหอเรากับBนั้นอยู่ติดกัน) เราก็คุยไปเรื่อยๆ จนเที่ยงคืนได้มั้งเราก็วางสาย แล้วก็นอน หลังจากนั้นเราก็คุยกันจนดึกทุกคืน เราก็เริ่มสนิทกันมากขึ้น เราก็ชวนไปนั่งรถเล่นบ้างไรบ้าง ตามประสา เราคุยกันได้ประมาณ 6 เดือน เราจึงขอ B เป็นแฟน (ซึ่งก่อนหน้านี้เราและB ได้ตกลงกันว่า เราจะคุยกันไปเรื่อยๆ จนครบ 6 เดือน B จึงจะยอมเป็นแฟนด้วย ) หลังจากนั้นเราก็คบกันมาจนได้ ปีกว่าๆ เราเข้าช่วงวิกฤต ทางด้านการเงิน ซึ่งในความโชคร้ายของเรา เราก็มีความโชคดีอยู่ก็คือ เราได้รู้ว่า ผญ ที่ชื่อ B นั้นยอมทนลำบากกับเรา B ยอมทนกินมาม่าแค่ cup เดียวกับเรา ยอมทนกินข้าวไข่เจียวจานล่ะ20 บาทกับเราเป็นอาทิตย์ B เป็นคนที่คอยให้กำลังใจเรามาตลอด และเมื่อผ่านช่วงวิกฤตการเงินนั้นไปได้ เราก็มั่นใจแล้วว่า ผญ คนนี้จะเข้ากับเราได้ เราจึ่งเริ่มพา B ไปแนะนำให้พ่อ แม่ เราได้รู้จัก พ่อแม่ เราดูท่าทางจะชอบ ผญ คนนี้แหละ ดูจากสีหน้าและรอยยิ้มแวลาเราพา B ไปบ้าน B เป็นแฟนคนแรกที่ ทำกับข้าวให้เรากิน เป็นคนแรกที่ล้างจานแทนแม่เราทุกครั้งที่ไปบ้านเรา เป็นคนแรกที่ยอมทนกินมาม่ากับเรา เรายอมรับเลยว่าเราโอเคมากกับ ผญ คนนี้ มาถึงตอนนี้เราก็คบกันมาได้ 1 ปี 3 เดือนแล้ว ยอมรับว่าเราผ่านอะไรด้วยกันมาเยอะจึงทำให้เราผูกพันธ์ และเข้าใจกัน มันอาจเป็นโชคชะตาที่ทำให้เราเจอกัน หรืออาจจะเป็นอะไรก็ช่าง แต่ขอบคุณ นะที่ทำให้เราเจอกัน
***อาจจะวนไปวนมาซักหน่อยนะ แต่ก็ขอบคุณที่ทาอ่านมาจนจบ ***
**********ขอบคุณครับ**********
### M_B###
เวลาที่ใช่ กับคนที่ใช่จะมาพร้อมกัน จริงป่าวว ???
=>ก่อนอื่นต้องขอโทษด้วยนะครับ อาจจะพิมพ์ผิดไปบ้าง แต่ทุกอย่างเป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับตัวผมเอง เล่าเลยล่ะกันโน๊ะ<=
#ช่วงนั้นเป็นช่วงปิดเทอมพอดี สอบเสร็จเราก็เก็บของกลับบ้าน อยู่บ้านเซ็งๆก็เลยหยิบมือถือมานั่งเล่นเฟส ก็นั่งส่องสาวๆไปเรื่อย (เรียกว่าม่อ อ่ะนะ) พอเจอสาวๆที่น่ารักเราก็เริ่มจะแอดเฟสสาวๆไปเรื่อยๆ ก็มาเจอเฟส ผญ คนนึง ซึ่งเรารู้สึกว่าถูกชะตามาก เพราะช่วงนั้นเราอาจจะเพิ่งเลิกกะแฟนด้วย (มั้ง) ก็เลยแอดเฟสเขาไป ขอแทนชื่อ ผญ คนนั้นว่า B ก็แล้วกันนะ เราคุยกันเยอะมาก อาจเป็นเพราะเราคุยด้วยแล้วเราสนุกล่ะมั้ง เราก็เลยทัก B ไปทุกวันนะ เพราะช่วงนั้นอย่ในช่วงเทอมพิเศษ ซึ่งมหาลัยเราปิดเทอมนานมากกกกกก เราก็ว่างอ่ะนะ ก็เลยคุยกับ B ได้ทั้งวัน มาวันนึง เราได้ทักเฟส B ไปแล้ว B ก็ทำการบ้านอย่ก็เลยไล่เราให้ไปนอน ด้วยความที่เราหัวดื้อ เราก็บอกไปว่า เราจะรอ B จนกว่าจำการบ้านเสร็จ ตอนนั้น ประมาณเที่ยงคืนได้แล้วมั้ง แต่เรายังไม่รู้สึกว่าง่วงเลย (ปกติเป็นคนที่นอนเร็วมาก) เราก็คุยกันมาเรื่อยๆ มาถึงวันก่อนเปิดเทอม 1 วัน เราก็ทักเฟส B ไปบอกว่าเดี่ยวเปิดเทอมขอเจอหน้าหน่อย เพราะตั้งแต่คุยมายังไม่เคยเจอตัวจริงเลย B ก็รีบปฏิเสธทันที เราก็เงิบสิค่าบบ เราก็อ้อนวอนจน B บอกว่าถ้าอยากเจอ ก็มาเจอกัน แต่B พารุ่นพี่ไปด้วยนะ เราก็ถามว่าทำไมต้องพารุ่นพี่ไปด้วย ในใจเราก็คิดนะว่าBคงกลัวเราแน่ๆ หลังจากนั้นเราก็นัดเจอกันที่ ศาลา หน้าหอ 16 ซึ่งมารู้ตอนหลังว่าB นั้นอยู่หอ 16 เราก็ขับรถมานั่งรออยู่ซักพัก ก็มี ผญ สองคนเดินลงมาจากหอ เดินตรงมาที่เรา เรานี่อึ้งเลย ตอนนั้นก็ตกใจอยู่นะว่าไปรู้จักกับ รุ่นพี่คนนั้นได้ไง ต้องขอบอกก่อนนะว่ารุ่นพี่ ผญ คนนั้นเป็นแฟนของเเพื่อนสนิทเราเอง เราก็นั่งคุยกันไปเรื่อยๆ (แต่คุยน้อยมาก เพราะเอาแต่นั่งเขิลอยู่)จนถึงประมาณ บ่ายสามได้ล่ะมั้ง เราเริ่มหิว ก็เลยชวนBกับรุ่นพี่ไปหารัยกิน เราก็โทรไปชวนเพื่อนสนิทเราที่เป็นแฟนกับรุ่นพี่คนนั้นไปด้วย ระหว่างรอเพื่อนสนิทเรา เราก็ถาม B ว่าจะกินอะไรกันดี ก็หาร้านอาหารไปเรื่อยๆ แต่สุดท้ายก็ไปจบที่ KFC เราก็เลยขับอาสาขับรถให้ B นั่ง เราก็มุ่งหน้าไปที่ห้างอย่างเร็ว (ก็เราหิวนี่นา) Bนี่นั่งตัวแข็งเลย สงสัยจะกลัว เพราะเราขับรถเร็วมาก ไปถึงร้านก็ปกตินะ เรากับเพื่อนก็เกินไปสั่ง KFC ให้ด้วยความเป็นสุภาพบุรุษ ก็บอกให้ B กับรุ่นพี่ไปนั่งรอที่โต๊ะ เราก็ให้เพื่อนเราถืไก่ไป เราก็ถือน้ำไป เหตุการณ์ก็ปกติดีนะ แต่แล้วเหตุการณ์ที่ไม่เคยคาดคิดในชีวิตที่แสนจะอับอายก็เกิดขึ้น เมื่อเราดันไปทำแก้วแป๊ปซี่ หกใส่ไก่ที่เพื่อนเราถือมาวางไว้บนโต๊ะ ต่อหน้าต่อตาB เลย เรานี่แทบจะมุดพื้นหนีเลย อายมากจริงๆๆๆ เพื่อนสนิทและรุ่นพี่คนนั้น ก็หัวเราะเรายกใหญ่เลย เราก็ไม่รอช้ารีบเช็ดโดยเร็ว แล้วก็เดินตรงดิ่งไปที่เคาเตอร์เพื่อไปสั่งแป๊ปซี่แก้วใหม่มาให้ B เพื่อนเราไม่รอช้าก็แซวใหญ่เลย ว่า จะเขิลอะไรนักหนาว่ะ เราก็หันไปยิ้มด้วยมุมปากเล็กน้อย หลังจากนั้นเราก็นั่งกินKFC กัน แต่เราดันกินไปแค่ชิ้นเดียว เพื่อนก็แซวอีกนั่นแหละ ว่า "เขิลจนกินไม่ลงเลยเหรอว่ะ" เราก็รีบตอบไปทันที่ว่า "ไม่ค่อยหิว" (แต่ความจริงนี่เราหิวมาก) KFC ที่สั่งมาก็ชุดใหญ่ด้วย ก็เหลือสิครับบบ เพื่อยเราก็เอาไปใส่กล่องกลับห้องทันที มันก็แววเราอยู่ตลอดว่า เอากลับห้องไปเผื่อใครจะหิว(ก็เพื่อนมันรู้ว่าเราเป็นคนทีกินเยอะมาก แต่วันนี้เราดันกินน้อย) พอถึงหอเราก็แยกย้ายกัน Bหันมายิ้มเราก้ยิ้มตอบ พอถึงห้อง เราก็รีบโทรหาBทันที (ลืมบอกไปหอเรากับBนั้นอยู่ติดกัน) เราก็คุยไปเรื่อยๆ จนเที่ยงคืนได้มั้งเราก็วางสาย แล้วก็นอน หลังจากนั้นเราก็คุยกันจนดึกทุกคืน เราก็เริ่มสนิทกันมากขึ้น เราก็ชวนไปนั่งรถเล่นบ้างไรบ้าง ตามประสา เราคุยกันได้ประมาณ 6 เดือน เราจึงขอ B เป็นแฟน (ซึ่งก่อนหน้านี้เราและB ได้ตกลงกันว่า เราจะคุยกันไปเรื่อยๆ จนครบ 6 เดือน B จึงจะยอมเป็นแฟนด้วย ) หลังจากนั้นเราก็คบกันมาจนได้ ปีกว่าๆ เราเข้าช่วงวิกฤต ทางด้านการเงิน ซึ่งในความโชคร้ายของเรา เราก็มีความโชคดีอยู่ก็คือ เราได้รู้ว่า ผญ ที่ชื่อ B นั้นยอมทนลำบากกับเรา B ยอมทนกินมาม่าแค่ cup เดียวกับเรา ยอมทนกินข้าวไข่เจียวจานล่ะ20 บาทกับเราเป็นอาทิตย์ B เป็นคนที่คอยให้กำลังใจเรามาตลอด และเมื่อผ่านช่วงวิกฤตการเงินนั้นไปได้ เราก็มั่นใจแล้วว่า ผญ คนนี้จะเข้ากับเราได้ เราจึ่งเริ่มพา B ไปแนะนำให้พ่อ แม่ เราได้รู้จัก พ่อแม่ เราดูท่าทางจะชอบ ผญ คนนี้แหละ ดูจากสีหน้าและรอยยิ้มแวลาเราพา B ไปบ้าน B เป็นแฟนคนแรกที่ ทำกับข้าวให้เรากิน เป็นคนแรกที่ล้างจานแทนแม่เราทุกครั้งที่ไปบ้านเรา เป็นคนแรกที่ยอมทนกินมาม่ากับเรา เรายอมรับเลยว่าเราโอเคมากกับ ผญ คนนี้ มาถึงตอนนี้เราก็คบกันมาได้ 1 ปี 3 เดือนแล้ว ยอมรับว่าเราผ่านอะไรด้วยกันมาเยอะจึงทำให้เราผูกพันธ์ และเข้าใจกัน มันอาจเป็นโชคชะตาที่ทำให้เราเจอกัน หรืออาจจะเป็นอะไรก็ช่าง แต่ขอบคุณ นะที่ทำให้เราเจอกัน
***อาจจะวนไปวนมาซักหน่อยนะ แต่ก็ขอบคุณที่ทาอ่านมาจนจบ ***
**********ขอบคุณครับ**********
### M_B###