ขอคำปรึกษาหน่อยค่ะ

พอดีว่าเราดรอปมาจากปี 67 ซึ่งปีนั้นเรียนไปแล้ว 1 เทอม แต่เรียนไปแล้วรู้สึกไม่ชอบเลยตัดสินใจดรอปอยู่บ้าน มาเข้าเรียนปี 69 พอเข้าเรียนแล้วรู้โอเคนะแต่พอเริ่มเรียนแยกห้องรู้สึกไม่มีเพื่อน เพื่อนในห้องส่วนใหญ่ก็สนิทกันไปแล้วอ่ะ แล้วตอนที่เข้าเรียนปี 67 อ่ะปี 1 คือดีทุกอย่าง พอตัดมาที่นี่คือเห้ยทำไมเราดูไม่มีเพื่อนอ่ะ เราก็ดูเข้ากับคนง่ายนะเว้ย แล้วเพื่อนที่สนิทอ่ะอยู่คนละห้องหมดเลยมันเลยอาจจะรู้สึกเหนื่อยตรงนี้รึเปล่า เพราะมันก็เพิ่งจะเปิดเทอมอาทิตย์แรกเองนะ พอรู้สึกเหนื่อยก็การความคิดว่าออกไปเรียนรามดีกว่ามั้ยนะ แบบเรียนออนไลน์ไปทำงานไปด้วย แล้วเสียในหัวก็เกิดการตีกันว่าแบบ แม่จ่ายค่าเทอมให้ จ่ายค่าหอให้นะ รู้สึกเสียดายโอกาสที่ได้เรียนแล้ว รู้สึกไม่อยากให้แม่ผิดหวัง พอวันนี้คุยกับพี่เรื่องเพื่อนนี่แหละ แล้วสักพักพี่พิมพ์มาว่าเรียนที่อื่นก็ได้ แม่ไม่เสียดายเงินหรอกไรงี้ เราน้ำตาไหลเลย ซึ่งเราไม่เคยบอกเรื่องที่คิดให้แม่กับพี่ฟังเลย มันดูเหมือนเราอ่อนแอเลยดูไม่สู้กับโลกภายนอกเลย มันทำให้เราดูโลเลอ่ะ เราดูไม่มีอนาคต ดูไม่ได้เรื่องสักอย่าง แต่จริเรามาอยู่หอแรกตอนที่ยังไม่ได้เรียนเรารู้สึกโอเคกับการมาอยู่ในเมืองมากนะแต่พอเริ่มอาการเริ่มออก ขอคำปรษกษาหน่อยดิไม่รู้จะยังไงกับชีวิตว่ะ ไม่รู้อะไรสักอย่าง