เราทำถูกแล้วหรือเปล่า..??

หลายๆคนอาจจะมองว่าเราเห็นแก่ตัว แต่ถ้าหลายๆคนที่อ่านเป็นแบบเราจะทำแบบเราไหม เรื่องมีอยู่ว่าเราคบกับผู้ชายคนนึงเราสมุติชื่ว่า เอ ล่ะกันง่ายๆ เข้าเรื่องต่อ เราคบกับเอมา 1 ปีกว่าแล้ว เราเคยมีลูกกับแฟนเก่าเรา ซึ่งเอก็รับได้นะ เรามีความสุขดี เอเป็นผู้ชายจัดว่าดีมากๆ คนนึงไม่เที่ยว ไม่กินเหล้า ไม่ดูดบุหรี่ ไม่เจ้าชู้ อันนี้โครตคอนเฟริม ทุกอย่างดีหมดแต่เอเค้าอาจจะดูแลเราไม่ได้ดีเท่าที่ควรคือเค้าอาจจะรักตัวเองมากไปหน่อยคือประมาณว่า อยากได้อะไรเค้าจะซื้อของเค้าเอง แต่กับเราไม่เคยซื้ออะไรให้เลย อยากได้เราหาเองคือเราไม่ได้อยากได้ทุกอย่างนั้นนี่นะแค่ของขวัญวันเกิดก็ไม่มี แต่ถ้าเออยากได้อะไรเอจะซื้อแพงแค่ไหนก็ซื้อ แต่ตรงนั้นเราก็ไม่อะไร จนมาวันนึงญาติเราเขาหาแฟนให้เป็นคนเมืองนอกซึ่งเขามีเงินมากพอที่จะสามารถดูแลเรา ครอบครัวและลูกให้สบายได้โดยที่เราไม่ต้องทำงาน แต่ถามเราว่าเรารักเอไหม บอกเลยว่ารัก มีความสุขเวลาอยู่ด้วยกัน แต่ถ้าเราเลือกที่จะรักตัวเองมากกว่าครอบครัวเราก็เลือกเอ และมีความสุขกับเอ แล้วก็ทำงานส่งลูกพ่อแม่เอง พ่อแม่อาจจะไม่สบายมาก พอมี พอกิน ไปเรื่อยๆ แต่ถ้าเราเลือกคนที่ญาติเราหาให้ พ่อแม่และครอบครัวเราก็จะสบายขึ้นแต่เราต้องแลกกับความรักของเรา ไปคบกับคนที่ทำให้ครอบครัวเราสบายมากกว่า ไม่ต้องลำบาก แม่เราเคยพูดกับเราว่า ทำอะไรก็นึกถึงลูกให้มากๆ นะ เรารักตัวเองมาตลอดคือเลือกแต่ความสุขของตัวเอง ถึงเราจะส่งเสียแม่กับลูกทุกเดือน แต่เมื่อโตขึ้นถ้าเรามีโอกาศที่ดีลูกเราก็อาจจะมีอนาคตที่ดีกว่านี้ หรือดีกว่าอยู่ที่นี่ บางครั้งเราคิดว่าเราเห็นแก่ตัวไปไหมที่ทิ้งคนที่รักเราและเรารัก ไปหาคนที่เค้าดูแลเราและครอบครัวเราได้