นอกจากพ่อกับแม่แล้วเราก็ไม่รู้จะอยู่ไปเพื่ออะไรเลย...ไม่เคยมีใครให่ความสำคัญเราเลย...น่าตลกชีวิตตัวเองมาก แคร์ใครไปเท่าไหร่ก็ไม่เคยมีใครแคร์เราเลย...ส่วนมากที่เข้ามาในชีวิตของเราก็เห็นแค่ผลประโยชน์ที่จะได้จากเราเท่านั้น...ไม่มีใครจริงใจกับเราเลย...ทั้งๆที่ทำตามที่พ่อบอก.."ถ้าอยากได้ใจใคร เราก็ต้องให้ใจเขาไปก่อน"....แต่กลับไม่เคยได้อะไรกลับมา นอกจากความเห็นแกตัว....ถ้าไม่มีพ่อแม่เราก็ไม่อยากอยู่บนโลกใบนร้อีกต่อไป...


เคยรู้สึกว่าตัวเองไม่เคยสำคัญกับใครรึเปล่า? เคยคิดไม่อยากจะอยู่อีกต่อไปเลย?