สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกของเรา ผิดพลาดยังไงก็ขออภัยด้วยนะคะ
ตามหัวข้อเลยค่ะ
เราก็เป็นมนุษย์วัยรุ่นคนนึง ที่สังเกตเพื่อนรอบตัวมาตลอด เราเหมือนเป็นคนมีเพื่อนเยอะนะคะ แต่จะเป็นเพื่อนเที่ยวสะมากกว่า
แต่เพื่อนที่สนิทจริงๆ ที่สามารถคุยได้ ปรึกษาได้จริงๆไม่มีเลย เราเป็นคนที่แคร์เพื่อนมากๆ แต่เพื่อนไม่มีใครแคร์เราเลย
เหมือนในกลุ่มเราไม่สำคัญอยู่คนเดียว จนขึ้นมหาลัย เราก็อยู่กับกลุ่มเพื่อนแค่ 3 คน ทุกคนไม่ได้เลวร้ายอะไรนะคะ แต่ในความรู้สึก
การกระทำบางอย่าง ก็ทำให้เราไม่สนิทใจ เราเจ็บมาเยอะกับคำว่าเพื่อน จนมันเริ่มชิน ที่จะไม่แคร์เวลาใครทำอะไรให้รู้สึกไม่ดี
ไม่ใช่ว่าเราไม่จริงใจ แต่เราควรจะจริงใจกับคนที่เขาไม่จริงใจกับเราหรอ บางทีการอยู่คนเดียวมันก็ดี ไม่ต้องมาคอยรอ คอยแคร์ใคร
แต่บางทีเวลาไปไหนเจออะไรดีๆ ก็ไม่รู้จะมาเล่า มาหัวเราะกับใคร บางทีที่เครียด เคว้างคว้าง ก็ไม่รู้จะระบาย จะปรึกษาใคร
มีใครไม่มีเพื่อนที่สนิทบ้างคะ
ตามหัวข้อเลยค่ะ
เราก็เป็นมนุษย์วัยรุ่นคนนึง ที่สังเกตเพื่อนรอบตัวมาตลอด เราเหมือนเป็นคนมีเพื่อนเยอะนะคะ แต่จะเป็นเพื่อนเที่ยวสะมากกว่า
แต่เพื่อนที่สนิทจริงๆ ที่สามารถคุยได้ ปรึกษาได้จริงๆไม่มีเลย เราเป็นคนที่แคร์เพื่อนมากๆ แต่เพื่อนไม่มีใครแคร์เราเลย
เหมือนในกลุ่มเราไม่สำคัญอยู่คนเดียว จนขึ้นมหาลัย เราก็อยู่กับกลุ่มเพื่อนแค่ 3 คน ทุกคนไม่ได้เลวร้ายอะไรนะคะ แต่ในความรู้สึก
การกระทำบางอย่าง ก็ทำให้เราไม่สนิทใจ เราเจ็บมาเยอะกับคำว่าเพื่อน จนมันเริ่มชิน ที่จะไม่แคร์เวลาใครทำอะไรให้รู้สึกไม่ดี
ไม่ใช่ว่าเราไม่จริงใจ แต่เราควรจะจริงใจกับคนที่เขาไม่จริงใจกับเราหรอ บางทีการอยู่คนเดียวมันก็ดี ไม่ต้องมาคอยรอ คอยแคร์ใคร
แต่บางทีเวลาไปไหนเจออะไรดีๆ ก็ไม่รู้จะมาเล่า มาหัวเราะกับใคร บางทีที่เครียด เคว้างคว้าง ก็ไม่รู้จะระบาย จะปรึกษาใคร