สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกของเรา
เรื่องที่เรากำลังจะเล่านี้เป็นเรื่องจริง100000% พอดีไปอ่านเจอกระทู้นึงมันคล้ายๆกับเรามาก5555
เลยอยากมาตั้งกระทู้เล่าบ้าง ใครที่เข้ามาอ่านแล้วเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกับเราจะรู้กันดี
เรื่องเกิดเมื่อ 5 ปีที่แล้วตอนเราอยู่ม.2 วัยใสใส55555ปัจจุบันอยู่ม.6แล้ววว
เราเรียนที่โรงเรียนมัธยมย่านบางนาที่เข้าแถวในโดม มีตึกเรียน2ตึกและหอประชุมอีก 1
รร.เราจะเข้าแถวสลับชายหญิง เราเป็นคนตัวสูง ประมาน165เซน เลยได้อยู่ประมาณท้ายๆ
เราอยู่ห้อง5 ข้างกับเราเป็นห้อง6 เพื่อนเราที่อยู่ด้วยกันก็เล่นๆกับเพื่อนที่มันรู้จัก ต่อยกันไปต่อยกันมา
สักแปปนึง พลั้กกก!! มันต่อยกันมาโดนเราค่ะ คือตัวเรากระเด็น 5555 หันขวับไป เป็นผู้ชาย คิดในใจ
เชี้ย!! คนหรือยักษ์ว้ะ ตัวสูงชิบ ตัวก็ใหญ่ มันกำลังจะอ้าปากขอโทษ แต่ด้วยความที่เราเป็นคนปากไวใจเสือ ด่าเลยจ้าไม่สนใจ555555
และก็เถียงกันอยู่งั้นจนแยกแถว
มารู้ทีหลังว่าชื่อ ม.. ขอแทนชื่อมันว่า M แทนชื่อเราว่า K นะคะ
หลังจากวันนั้นเรากับมันก้ทะเลาะกันทุกครั้งที่เจอ ไม่ว่าจะในโรงอาหาร เดินไปเรียนแล้วเจอระหว่างทาง
หรือแม้กระทั่งตอนกลับบ้าน รรเราตอนก่อนกลับบ้านจะให้เข้าแถว กลับเองกับกลับรถบัสโรงเรียน
ซึ่งไม่รู้ว่าเป็นอะไร มันจะต้องมานั่งซ้ายนั่งขวาหน้าหลังเราทุกวัน 555 จนเราคิดว่าทะเลาะกับมันเหนื่อยกว่าเรียนสะอีก
เข้าแถวเราจิกมันจนเป็นรอยเต็มแขน ยิ่งเถียงเราเรายิ่งจิก55555 แต่มันไม่เคยทำเรากลับเลยแค่กวนส้นทีนไปยังงั้น
ตัดเรื่องมาตอนเข้าค่ายลูกเสือนะคะ รถบัส1รถ จะมีนักเรียน2ห้อง 12 34 ห้อง5กับห้อง6นั่งด้วยกัน
M นั่งกับพวกเพื่อนมันข้างหลัง เรานั่งกับเพื่อนเรากลางๆรถ ขาไปไม่มีอะไร พอถึงค่ายอาจาร์ยให้เตรียมตัวลง
เรากำลังจะลงมันวิ่งมาเบียดเราค่ะ เบียดแบบติดประตู คือตัวก็ใหญ่เบียดตูแบบไม่สนว่าตูจะแบนเลยนะเมิงงง
ที่ค่ายจะแบ่งฝั่งบ้านญ กับบ้าน ช ตรงกลางเป็นหอประชุม
ตอนเขาให้นั่งรอบกลองไฟแบ่งกันเป็นกอง นั่งแบบนี้ตอนย้ายไปตรงสนามนั่งกันแบบนี้นะ
M มันนั่งข้างเราเพราะกองเดียวกัน แบบกรุมขมับแปป
K มาไมวะ รำคาน
M ก้ไม่ได้อยากมานั่งข้างหนักหร้อกก
เถียงกันไปมา เราโกรธอะไรมันสักอย่าง เราบอกว่าตัด ตูตัดเมิงละอย่ามายุ่งกับตู
มันก็ถาม ตัดแบบนี้ป้ะ มันทำมือรูปกรรไกร ทำเสียงชั้บๆ 55555555กวนทีน
เราก้บอก เออ แล้วทำมือรูปกรรไกรไปทางมัน แต่มันค่ะมัน 55555555555 มันเอามือทำเป็นผูก สืดดดดด
พอถึงเวลาแสดงละคร อาจาร์ยกับผู้กำกับให้ย้ายออกจากหอประชุม
ตอนเดินมันก้มาขัดขาเราแล้ววิ่งไปเราหันไปแบบเก็บอารมณ์สุดขีด
พอถึงที่ มันก้มานั่งข้างเราจ้าาา ข้างแบบใครมานั่งตรงกลางมันแยกเขี้ยวหมด
หญ้าตรงนั้นคงแหว่งเพราะเรากับมันผลัดกันปาใส่กัน 55555 ละคงละครไม่ต้องดู
ผ่านไปหมดดเวลาถึงเวลาแยกเข้าที่พัก มันเขยิบมาบอกเราว่า อย่าพึ่งเข้าบ้านนะรอตรงที่เขาแจกนมกับขนมปังก่อน
ไอ้เราก้งง เพื่อนนี่แซวกันเป็นแถบ 55555 แต่เราก็รอมันค่ะ - - มันวิ่งมากับนมหนึ่งขวดถามจะเข้าบ้านเลยมั้ยจะเดินไปส่ง
เราบอกไม่เป็นไร เดินไปเองถูก มันก้ผลักหัวเราแต่เราผลักหัวมันไม่ถึง สูงจัดดด แค้นๆ5555
พอถึงวันกลับ รถบัสออกMมันให้เพื่อนเราเดินมาบอกว่าเรียกให้ไปนั่งด้วย ตอนแรกเราก้บอเพื่อนไม่ไปๆๆ จะนั่งตรงนี้ได้นั่งริมหน้าต่าง
สักพักเพื่อนเดินมาบอกอีก M มันยอมให้แกนั่งริมหน้าต่างก็ได้ เราก้รำคานบวกกับจะนอน เลยยอมเดินไป (หราาาา)
พอเดินไป เราก้ด่ามัน คนจะนอน เรียกไมมม5555 มันก็ลุกแล้วถีบเราเข้าไปนั่ง สืด-_-
และมันก็ยื่นหูฟังให้เรา จำไม่ได้แล้วว่าเพลงอะไร แล้วเราก็หลับค่ะ มันชวนทะเลาะคือนิ่ง หลับจิงๆ หัวโขกกระจกหลายรอบมาก5555
อย่าคิดว่าจะมีซีนแบบซีรีย์เกาหลี ที่นางเอกหลับพระเอกจะจับหัวนางเอกมาซบไหล่ ความเป็นจริงคือมันดึงผมเรากลับมานอนให้ตรงเบาะ55555555
หลังกลับมาจากค่าย เพื่อนก้ล้อเรากับมันว่า "พบรักเสือป่าแคมป์" อายจนจะเอาหัวหมุดดิน แบบทะเลาะกันแทบตาย สุดท้ายมาปิ้งรัก -0-
เรากับมันก็ยังเขินๆ ทะเลาะกันเหมือนเดิม แต่เพิ่มเติมคือมันตัวติดเราเป็นชะนีปลิง
คาบไหนเราโดดมันจะโดด M มันชอบเล่นกีต้าร์ มันก้จะเล่นให้เราฟังบ่อยๆ ว้อยเสียงบีบีมาให้ฟัง
ตอนนั้นมันชอบเล่นเพลง ลูกอมให้ฟัง ตอนนี้เวลาฟังเพลงลูกอมก็จะคิดถึงมันมากๆ
ขนาดไม่ได้อยู่ห้องเดียวกัน ส่งขค.คุยตลอด อยู่ไหนเรียนไร ห้องไรตึกไหน
พักเที่ยงพร้อมกันนี่ยิ่งเอาใหญ่ นั่งอยู่ตรงถัดไปแค่2โต๊ะ มันโทรมาถาม กินข้าวอร่อยมั้ยยยย อีช้อยแถบจะบ้า5555555
ตอนเดินกลับบ้านก็เดินมาส่ง มารรก้เดินมารับ ช่วงตอนคบกันเรารู้สึกหงุดหงิดมากที่มันตามเรา ติดเรา เรางี่เง่าที่สุดถึงที่สุด
ตัสบีบีชื่อบีบี เราจะตั้งเป็นชื่อกันและกัน เราหาเรื่องเลิกได้ปัญญาอ่อน เพียงเพราะเราขอพาสเฟสมันมาแล้วเปิดไปเจอมันคุยกับผญ
ในใจตอนนั้นหึงนิดหน่อย เราเลยบอกเลิกมัน แต่มันง้อสุดท้ายก้ดีกัน
ที่รร มีรุ่นน้องคนนึงมาจีบเรา มันมานั่งกับเราแต่ตอนนั้นก้มีเพื่อนๆ M บีมาถามว่าเราอยู่ไหน เดี๋ยวมาหา
เราแบบกลัวมันมาเจอแล้วทะเลาะกัน เลยตอบไปว่าอยู่โรงอาหารทั้งที่ความจริงเราอยู่หลังน้ำพุ คิดว่าว่าจะรอดใช่มั้ยคะ
โนค่ะโน ไม่รอด Mมันเดินมาเจอเรากับรุ่นน้องค่ะ คุณพระะะะะ!!
แต่มันเลือกที่จะเดินไปเก็บอารมณ์ไปนั่งรอเรา เราเห็นมันนั่งร้องไห้ ในใจคิดให้อีรุ่นน้องนี่ไปสะทีแต่รุ่นน้องบอกจะเดินไปส่งเราขึ้นรถกลับบ้าน
เราก็เงิบ มันตื้อๆ จนเรายอม เราเห็น M เดินอ้อมมาดักเราหน้าประตูรร เรากลัวจะมีเรื่องกันเลยหันไปบอกรุ่นน้องว่าส่งแค่นี้พอเดี๋ยวเรากลับเอง
เราเห็น M กำมัด เราเลยไม่กล้าเดินเข้าไปหา พอดีคนเยอะ เลยเลี่ยงตัวออก เดินมาที่รถ
ลืมเล่าไปค่ะว่าเรากับMย้ายมานั่งรถคันเดียวกันหลังกลับจากค่าย เรารีบเดินไปบอกลุงที่รถว่าวันนี้กลับเอง M ก็เดินตามมา แต่เรารีบกระโดดขึ้นรถตู้เพื่อน
M เลยเดินกลับไป ยอมรับว่าตอนนั้นเราห่วงความรู้สึกมันมาก แต่เราเป็นคนที่เลี่ยงจะทะเลาะรอเย็นๆกันก่อน
พอถึงบ้านเปิดดูโทรศัพท์เราที่แบตหมด M มันส่งขค.มา โทรมาเยอะมากกก แต่เราไม่ได้โทรกลับ กะจะไปเครียที่รร
และวันนั้นมันก็ไม่โทรมาอีกเลยจนถึงเช้า พอขึ้นรถตู้มันขึ้นทีหลังเรา มันไม่หันมาหาเราเลย ปกติมันนั่งหน้าข้างคนขับมันจะแกล้งเอาที่บังแดดลง
แล้วมองเราในกระจก ส่งบีบีมากวนเราเพราะมันเห็นเราหลับ แต่คราวนี้มันนิ่ง
ด้วยความที่ตอนนั้นเด็กมากก เลยไม่คิดจะง้อหรือไปขอโทษ เราเอาตัสบีบีกับชื่อM ลง
มันก็ยังไม่ทักมา เราเลยคิดว่ามันคงไม่ได้แคร์เรา เราเลยปล่อย เวลาเข้าแถวเราจะหลบหน้ามันด้วยกันเขยิบไปอยู่ข้างหน้า
ทั้งๆที่ตัวสูงอิ๋บอ๋าย - - พอผ่านไป1อาทิตย์ มันตั้งคบกับรุ่นน้องค่ะ ขอแทนชื่อด้วย N เราก้ปรี้ดมาก ไปคุยกันตอนไหน เมื่อไหร่ยังไง
ทักไปแซวๆ มัน มันก้บอกคุยตั้งแต่คบกับเราแล้ว แต่มันไม่ได้คิดไรกับน้องคนนั้น พอเราทิ้งมัน มันเลยไปเปิดใจ
เจ็บค่ะเจ็บปวดรวดร้าว ทั้งๆที่เราเลวเอง555555555
เดี๋ยวมาต่อนะคะ
เมื่อฉันทิ้งผู้ชายที่ดีที่สุดในชีวิตไป..
เรื่องที่เรากำลังจะเล่านี้เป็นเรื่องจริง100000% พอดีไปอ่านเจอกระทู้นึงมันคล้ายๆกับเรามาก5555
เลยอยากมาตั้งกระทู้เล่าบ้าง ใครที่เข้ามาอ่านแล้วเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกับเราจะรู้กันดี
เรื่องเกิดเมื่อ 5 ปีที่แล้วตอนเราอยู่ม.2 วัยใสใส55555ปัจจุบันอยู่ม.6แล้ววว
เราเรียนที่โรงเรียนมัธยมย่านบางนาที่เข้าแถวในโดม มีตึกเรียน2ตึกและหอประชุมอีก 1
รร.เราจะเข้าแถวสลับชายหญิง เราเป็นคนตัวสูง ประมาน165เซน เลยได้อยู่ประมาณท้ายๆ
เราอยู่ห้อง5 ข้างกับเราเป็นห้อง6 เพื่อนเราที่อยู่ด้วยกันก็เล่นๆกับเพื่อนที่มันรู้จัก ต่อยกันไปต่อยกันมา
สักแปปนึง พลั้กกก!! มันต่อยกันมาโดนเราค่ะ คือตัวเรากระเด็น 5555 หันขวับไป เป็นผู้ชาย คิดในใจ
เชี้ย!! คนหรือยักษ์ว้ะ ตัวสูงชิบ ตัวก็ใหญ่ มันกำลังจะอ้าปากขอโทษ แต่ด้วยความที่เราเป็นคนปากไวใจเสือ ด่าเลยจ้าไม่สนใจ555555
และก็เถียงกันอยู่งั้นจนแยกแถว
มารู้ทีหลังว่าชื่อ ม.. ขอแทนชื่อมันว่า M แทนชื่อเราว่า K นะคะ
หลังจากวันนั้นเรากับมันก้ทะเลาะกันทุกครั้งที่เจอ ไม่ว่าจะในโรงอาหาร เดินไปเรียนแล้วเจอระหว่างทาง
หรือแม้กระทั่งตอนกลับบ้าน รรเราตอนก่อนกลับบ้านจะให้เข้าแถว กลับเองกับกลับรถบัสโรงเรียน
ซึ่งไม่รู้ว่าเป็นอะไร มันจะต้องมานั่งซ้ายนั่งขวาหน้าหลังเราทุกวัน 555 จนเราคิดว่าทะเลาะกับมันเหนื่อยกว่าเรียนสะอีก
เข้าแถวเราจิกมันจนเป็นรอยเต็มแขน ยิ่งเถียงเราเรายิ่งจิก55555 แต่มันไม่เคยทำเรากลับเลยแค่กวนส้นทีนไปยังงั้น
ตัดเรื่องมาตอนเข้าค่ายลูกเสือนะคะ รถบัส1รถ จะมีนักเรียน2ห้อง 12 34 ห้อง5กับห้อง6นั่งด้วยกัน
M นั่งกับพวกเพื่อนมันข้างหลัง เรานั่งกับเพื่อนเรากลางๆรถ ขาไปไม่มีอะไร พอถึงค่ายอาจาร์ยให้เตรียมตัวลง
เรากำลังจะลงมันวิ่งมาเบียดเราค่ะ เบียดแบบติดประตู คือตัวก็ใหญ่เบียดตูแบบไม่สนว่าตูจะแบนเลยนะเมิงงง
ที่ค่ายจะแบ่งฝั่งบ้านญ กับบ้าน ช ตรงกลางเป็นหอประชุม
ตอนเขาให้นั่งรอบกลองไฟแบ่งกันเป็นกอง นั่งแบบนี้ตอนย้ายไปตรงสนามนั่งกันแบบนี้นะ
M มันนั่งข้างเราเพราะกองเดียวกัน แบบกรุมขมับแปป
K มาไมวะ รำคาน
M ก้ไม่ได้อยากมานั่งข้างหนักหร้อกก
เถียงกันไปมา เราโกรธอะไรมันสักอย่าง เราบอกว่าตัด ตูตัดเมิงละอย่ามายุ่งกับตู
มันก็ถาม ตัดแบบนี้ป้ะ มันทำมือรูปกรรไกร ทำเสียงชั้บๆ 55555555กวนทีน
เราก้บอก เออ แล้วทำมือรูปกรรไกรไปทางมัน แต่มันค่ะมัน 55555555555 มันเอามือทำเป็นผูก สืดดดดด
พอถึงเวลาแสดงละคร อาจาร์ยกับผู้กำกับให้ย้ายออกจากหอประชุม
ตอนเดินมันก้มาขัดขาเราแล้ววิ่งไปเราหันไปแบบเก็บอารมณ์สุดขีด
พอถึงที่ มันก้มานั่งข้างเราจ้าาา ข้างแบบใครมานั่งตรงกลางมันแยกเขี้ยวหมด
หญ้าตรงนั้นคงแหว่งเพราะเรากับมันผลัดกันปาใส่กัน 55555 ละคงละครไม่ต้องดู
ผ่านไปหมดดเวลาถึงเวลาแยกเข้าที่พัก มันเขยิบมาบอกเราว่า อย่าพึ่งเข้าบ้านนะรอตรงที่เขาแจกนมกับขนมปังก่อน
ไอ้เราก้งง เพื่อนนี่แซวกันเป็นแถบ 55555 แต่เราก็รอมันค่ะ - - มันวิ่งมากับนมหนึ่งขวดถามจะเข้าบ้านเลยมั้ยจะเดินไปส่ง
เราบอกไม่เป็นไร เดินไปเองถูก มันก้ผลักหัวเราแต่เราผลักหัวมันไม่ถึง สูงจัดดด แค้นๆ5555
พอถึงวันกลับ รถบัสออกMมันให้เพื่อนเราเดินมาบอกว่าเรียกให้ไปนั่งด้วย ตอนแรกเราก้บอเพื่อนไม่ไปๆๆ จะนั่งตรงนี้ได้นั่งริมหน้าต่าง
สักพักเพื่อนเดินมาบอกอีก M มันยอมให้แกนั่งริมหน้าต่างก็ได้ เราก้รำคานบวกกับจะนอน เลยยอมเดินไป (หราาาา)
พอเดินไป เราก้ด่ามัน คนจะนอน เรียกไมมม5555 มันก็ลุกแล้วถีบเราเข้าไปนั่ง สืด-_-
และมันก็ยื่นหูฟังให้เรา จำไม่ได้แล้วว่าเพลงอะไร แล้วเราก็หลับค่ะ มันชวนทะเลาะคือนิ่ง หลับจิงๆ หัวโขกกระจกหลายรอบมาก5555
อย่าคิดว่าจะมีซีนแบบซีรีย์เกาหลี ที่นางเอกหลับพระเอกจะจับหัวนางเอกมาซบไหล่ ความเป็นจริงคือมันดึงผมเรากลับมานอนให้ตรงเบาะ55555555
หลังกลับมาจากค่าย เพื่อนก้ล้อเรากับมันว่า "พบรักเสือป่าแคมป์" อายจนจะเอาหัวหมุดดิน แบบทะเลาะกันแทบตาย สุดท้ายมาปิ้งรัก -0-
เรากับมันก็ยังเขินๆ ทะเลาะกันเหมือนเดิม แต่เพิ่มเติมคือมันตัวติดเราเป็นชะนีปลิง
คาบไหนเราโดดมันจะโดด M มันชอบเล่นกีต้าร์ มันก้จะเล่นให้เราฟังบ่อยๆ ว้อยเสียงบีบีมาให้ฟัง
ตอนนั้นมันชอบเล่นเพลง ลูกอมให้ฟัง ตอนนี้เวลาฟังเพลงลูกอมก็จะคิดถึงมันมากๆ
ขนาดไม่ได้อยู่ห้องเดียวกัน ส่งขค.คุยตลอด อยู่ไหนเรียนไร ห้องไรตึกไหน
พักเที่ยงพร้อมกันนี่ยิ่งเอาใหญ่ นั่งอยู่ตรงถัดไปแค่2โต๊ะ มันโทรมาถาม กินข้าวอร่อยมั้ยยยย อีช้อยแถบจะบ้า5555555
ตอนเดินกลับบ้านก็เดินมาส่ง มารรก้เดินมารับ ช่วงตอนคบกันเรารู้สึกหงุดหงิดมากที่มันตามเรา ติดเรา เรางี่เง่าที่สุดถึงที่สุด
ตัสบีบีชื่อบีบี เราจะตั้งเป็นชื่อกันและกัน เราหาเรื่องเลิกได้ปัญญาอ่อน เพียงเพราะเราขอพาสเฟสมันมาแล้วเปิดไปเจอมันคุยกับผญ
ในใจตอนนั้นหึงนิดหน่อย เราเลยบอกเลิกมัน แต่มันง้อสุดท้ายก้ดีกัน
ที่รร มีรุ่นน้องคนนึงมาจีบเรา มันมานั่งกับเราแต่ตอนนั้นก้มีเพื่อนๆ M บีมาถามว่าเราอยู่ไหน เดี๋ยวมาหา
เราแบบกลัวมันมาเจอแล้วทะเลาะกัน เลยตอบไปว่าอยู่โรงอาหารทั้งที่ความจริงเราอยู่หลังน้ำพุ คิดว่าว่าจะรอดใช่มั้ยคะ
โนค่ะโน ไม่รอด Mมันเดินมาเจอเรากับรุ่นน้องค่ะ คุณพระะะะะ!!
แต่มันเลือกที่จะเดินไปเก็บอารมณ์ไปนั่งรอเรา เราเห็นมันนั่งร้องไห้ ในใจคิดให้อีรุ่นน้องนี่ไปสะทีแต่รุ่นน้องบอกจะเดินไปส่งเราขึ้นรถกลับบ้าน
เราก็เงิบ มันตื้อๆ จนเรายอม เราเห็น M เดินอ้อมมาดักเราหน้าประตูรร เรากลัวจะมีเรื่องกันเลยหันไปบอกรุ่นน้องว่าส่งแค่นี้พอเดี๋ยวเรากลับเอง
เราเห็น M กำมัด เราเลยไม่กล้าเดินเข้าไปหา พอดีคนเยอะ เลยเลี่ยงตัวออก เดินมาที่รถ
ลืมเล่าไปค่ะว่าเรากับMย้ายมานั่งรถคันเดียวกันหลังกลับจากค่าย เรารีบเดินไปบอกลุงที่รถว่าวันนี้กลับเอง M ก็เดินตามมา แต่เรารีบกระโดดขึ้นรถตู้เพื่อน
M เลยเดินกลับไป ยอมรับว่าตอนนั้นเราห่วงความรู้สึกมันมาก แต่เราเป็นคนที่เลี่ยงจะทะเลาะรอเย็นๆกันก่อน
พอถึงบ้านเปิดดูโทรศัพท์เราที่แบตหมด M มันส่งขค.มา โทรมาเยอะมากกก แต่เราไม่ได้โทรกลับ กะจะไปเครียที่รร
และวันนั้นมันก็ไม่โทรมาอีกเลยจนถึงเช้า พอขึ้นรถตู้มันขึ้นทีหลังเรา มันไม่หันมาหาเราเลย ปกติมันนั่งหน้าข้างคนขับมันจะแกล้งเอาที่บังแดดลง
แล้วมองเราในกระจก ส่งบีบีมากวนเราเพราะมันเห็นเราหลับ แต่คราวนี้มันนิ่ง
ด้วยความที่ตอนนั้นเด็กมากก เลยไม่คิดจะง้อหรือไปขอโทษ เราเอาตัสบีบีกับชื่อM ลง
มันก็ยังไม่ทักมา เราเลยคิดว่ามันคงไม่ได้แคร์เรา เราเลยปล่อย เวลาเข้าแถวเราจะหลบหน้ามันด้วยกันเขยิบไปอยู่ข้างหน้า
ทั้งๆที่ตัวสูงอิ๋บอ๋าย - - พอผ่านไป1อาทิตย์ มันตั้งคบกับรุ่นน้องค่ะ ขอแทนชื่อด้วย N เราก้ปรี้ดมาก ไปคุยกันตอนไหน เมื่อไหร่ยังไง
ทักไปแซวๆ มัน มันก้บอกคุยตั้งแต่คบกับเราแล้ว แต่มันไม่ได้คิดไรกับน้องคนนั้น พอเราทิ้งมัน มันเลยไปเปิดใจ
เจ็บค่ะเจ็บปวดรวดร้าว ทั้งๆที่เราเลวเอง555555555
เดี๋ยวมาต่อนะคะ