อยากรู้ว่าท้องแต่ผู้ชายไม่รับเราควรจะผ่านมันไปยังไงแล้วผู้ชายเขาคิดอะไรอยู๋

สวัสดีค่ะ คืออยากมาระบายเรื่องที่เสียใจในชีวิตคือตอนนี้เราเรียนอยู่ปี่ 4 แล้ว คบผู้ชายคนนึงมา 2 ปีกว่าแล้วช่วงที่คบกันเราเรียนอยู่ปี 2 ซึ่งผู้ชายคนนี้หน้าตาก็ไม่ได้ดีใครๆก็บอกว่าไปเหมาะกับเราแต่ในความรู้สึกเราตอนคบกันแรกๆแค่อยากคุยเล่นๆเท่านั้นแต่ไปๆมาๆมันไม่ใช่ความรู้สึกของเรามันมากขึ้นเรื่อยๆตั้งแต่ได้คุยกับเขาเขาเป็นผู้ชายที่ไม่ค่อยเอาใจ ไม่โรเมนติก วันเกิดวันครบรอบเขาก็ทำเหมือนเป็นวันธรรมดา แต่เรามีของขวัญมีการ์ดให้เขาทุกอย่างทำให้ทุกอย่างบางทีก็แอบน้อยใจทำไมเขาไม่เคยทำอะไรให้เราบ้าง เขาเหมือนคนไร้หัวใจ แต่ตลอดเวลาที่เราอยู่กับเขาเรามีความสุขมากก็ไม่รุว่ามีความสุขแบบไหนอาจเป็นเพราะเรารักเขาขอแค่ได้คุยได้อยู่กับเขาก็มีความสุขเราพยามมองข้ามสิ่งไม่ดีของเขาไปพยายามบอกตัวเองว่าเขาไม่ใช่คนโรเมนติก ช่วงระยะ5 เดือนแรกคุยกันทุกวันถึงตีสองตีสาม เนื่องจากเราเรียนอยู่คนละที่แน่นอนอุปสรรค์มันอยู่ที่ระยะทางแต่เขาหาเวลามาหาเราได้ตลอด 2 อาทิตมาครั้งนึงมันทำให้เรารักเขามากขึ้นทุกวันช่วงที่อยู่ด้วยกันเขาไม่แตะต้องตัวเราเลย เราคิดแล้วล่ะว่าเขารักเราแล้วยิ่งทำให้รู้ว่าเขานี่แหละคือคนที่ใช่ ถึงแม้ระยะทางมันทำห่างกันเขาไม่เคยทำให้เรารู้สึกเหงาเลยเวลาเขาติวหนังสือกับเพื่อนเขาก็จะโทรหาเป็นระยะ เวลางอลเขาก็ง้อถึงแม้เขาจะง้อไม่ค่อยเป็นแต่ความรุสึกเรารับรู้ได้ว่าเขาห่วงความรุสึกเราเราก็คุยกันดีรักกันดีไม่มีปัญหาอะไรมาตลอดจนกระทั่งหลังจากคบกันได้ 1 ปี เราก็เริ่มไปเที่ยวด้วยกันมากขึ้นอยู่ด้วยกันมากขึ้นจนวันนึงเราก็เผลอตัวมีอะไรกันเขาเป็นผู้ชายคนแรกของเราเป้นทุกสิ่งทุกอย่างของเรา จนกระทั่งวันนึ่งเรามีปัญหาเรื่องเวลาบวกกับเขาติดเพื่อนมากจนไม่มีเวลาจะคุยกับเราคือเราก็ไม่ได้อะไรหรอกถ้าจะอยู่กับเพื่อนแต่มันทุกวันทุกเวลาโทรไปก็จะบอกทำนู่นนี่นั่นตลอดจนไม่มีเวลาได้คุยกันเลย เราก็เริ่มไม่ไหวแล้วเริ่มรับไม่ได้แต่ก่อนเราเคยมีทุกอย่างแต่ตอนนี้ทุกอย่างมันหายไปแม้กระทั่งเวลาเราไม่เข้าใจว่าเขาไม่ว่าหรือเขาไม่อยากคุยกับเรา เราทะเราะกันทุกวันมันยิ่งทำให้เรากับเขาห่างกันออกไปทุกทีแต่เราก็ยังอยากให้มันเป็นเหมือนเดิม เคยคิดจะตัดใจหลายครั้งแต่ก็ทำใจไม่ได้เวลาทะเลาะกันก็เริ่มมีคำแรงๆออกจากปากเขาทุกครั้งทั้งๆที่เขาเป็นคนไม่ค่อยพูดตอนนั้นเริ่มคิดว่าคนๆเดิมคนที่เราเคยรักเขาหายไปไหน วาเลนไทน์ดอกกุหลาบของขวัญไม่เคยมีเวลาไปกับเพื่อนเราก็เห็นแฟนเขามีของขวัญให้แต่เขากลับบอกว่ามันเป็นวันของต่างชาติทำไมต้องไปทำตามเขาโอเครเราทน พอถึงวันครบรอบเราโทรไปเที่ยงคืนเขาบอกเราว่าไม่สบายค่อยคุยกัน เราก็บอกว่าแต่งวันนี้เป็นวันครบรอบ 2 ปีของเรานะ เขาก็บอกว่ารู้แต่ไม่สบายค่อยคุยกันเช้ามาข้อความ  Happy anniversary ไม่มีจนจะผ่านไปเป็นอีกวันเราก็รอก็ไม่เห็นมีข้อความอะไรแม้แต่คำพูดดีๆตั้งคำถามกับตัวเองหลายครั้งว่าจะทนไปเพื่ออะไรหลังจากนั้นก็ทะเลากันรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนวันนึงเราร็ว่าเรากำลังท้องตอนนี้ ก็อยู่ปี 4 เราก็คุยกับเขาว่าจะเอายังไงเขาก็พูดแค่ว่าไม่ต้องคิดมากทำตัวสบายๆเดี๋ยวมันก็ดีเอง แต่เขาก็หายไปไม่ถามเราเลยสักคำว่าเป็นยังไงไม่โทรหา เราเข้าโรงบาลเลือดออกช่องคลอดเขาไม่โทรถามสักคำ ไม่เคยถามบ้างว่าเราเป็นยังไงบางทีเราก็รู้ตัวนะว่าเขาหมดรักแล้วแต่เขายืนยันว่ายังรักแต่การกระทำมันไม่ใช่เขาห่างหายออกจากชีวิตเราไปเรื่อยๆ เราบอกจะเอาเด็กออกเขาก็ไม่ว่าไรเอะอะก็บอกไม่ว่างๆ เราเห็นเขาอยู่กับเพื่อนตลอดเวลาเขาไม่ว่างที่จะคุยกับเราแค่คนเดียวรึป่าว เขาบอกจะรับผิดชอบสุดท้ายก็ให้เรารอ รอ จนท้องสี่เดือนแล้วเขาก็ไม่ทำอะไรเวลานี้เราต้องการคุยกับเขาต้องการปรึกษาแต่เขาก็บอกว่าเอาตามที่เราคิดอยากทำอะไรก็ทำ พอเราบอกงั้นเขาเลี้ยงลูกเองถ้าไม่รักกันอยู่กันไปไม่มีความสุขเขาก็ยอมปล่อยเรา เราก็แค่พูดอยากรู้ว่าเขาจะรู้สึกยังไงแค่นั้นเอง สุดท้ายเขาบอกว่ากลัวไม่อยากทำให้พ่อแม่ผิดหวังอนาคตของเขา ตอนนั้นอึ้งค่ะ แล้วอนาคตเราล่ะเราไม่เคยอยู่ในชีวิตเขาเลยหรอ จากนั้นเขาก็หายไปจากชีวิตเราเลยแต่เราทำใจไม่ได้เรายังรักเขาแอบเผลอโทรหาเขาหลายครั้ง เราไม่รู้จะผ่านมันไปได้ยังไง ผู้ชายคนเดิมในวันนั้นเขาหายไปไหน เราทรมานกับสิ่งที่เป็นอยู๋ต้องทนเก็บเรื่องท้องไว้คนเดียวบอกกับใครก็ไม่ได้มันอึดอันเจ็บที่มอบชีวิตให้คนผิด เกลียดตัวเองที่ลืมไม่ได้ ชีวิตหลังจากนี้ไปเราควรจะอยู่ยังไงปล่อยเขาไปหรือทนต่อไปแบบนี้เราไม่อยากให้ลูกเกิดมาไม่มีพ่อ เขาสมควรที่จะรับผิดชอบอะไรบ้างไม่ใช่หายไปแบบนี้ ชีวิตหลังจากนี้เราควรจะทำยังไงค๊ะใครมีประสบการณ์แบบนี้ช่วยบอกเราทีว่าผ่านมันไปได้ยังไง