ขอเริ่มเรื่องนิดนึ่งค่ะ เราคบกับแฟนมาเกือบปี นางเป็นพี่ม.6 เราอยู่ ม.4 รร.เดียวกัน ตอนอยู่ รร.เจอกันบ่อย บ้างวันว่างๆก็อยู่ด้วยกันตลอด เสาอาทิตย์ก็เจอ
เรียกว่าตัวติดกันมากเลย เวลาผ่านไปความผูกพันธ์มาก ความทรงจำยยิ่งมาก จนถึงวันที่นางไปเรียนมหาลัยซึ่งอยู่คนละจังหวัด เอาแล้วไงง ความห่างเริ่มมา
เวลาเริ่มน้อย สิ่งใหม่ๆเข้ามาในชีวิตเพียบบบบบ แล้วเราละ คนที่อยู่ที่เดิม ทุกอย่างเหมมือนเดิม ผ่านไปตรงไหนก็เห็นความทรงจำเดิมๆ
แต่เราตกลงกันค่ะว่าจะสู้ระยะทางไปด้วยกัน อาทิตย์แรก มีปัญหานิดหน่อยแล้ว ใจเราเริ่มออกนิดๆ (แต่บอกไว้เลยนะว่าระยะเวลา1ปีที่เรารู้จักนาง เราเชื่อใจนางมาก เค้าไม่คิดว่านางจะทิ้งเราหรือมีคนใหม่เลย เพราะว่าเรารักกันเหมือนคนในครอบครัวพ่อแม่รู้จักกันไปหากันอยู่บ้านบ่อยๆ)
แล้วนางก็กลับมาหาเราช่วงสิ้นเดือนกรกฎาที่วันหยุดเยอะ เพราะไปแรกๆไม่มีกิจกรรมอะไรมากแล้วก็เป็นวันเกิดเราด้วย นางเลยมาหา
แต่แล้ววว พอนางกลับไป เรื่องที่กำลังจะดีมันกลับหน้ามือเป็นหลังตีนนะสิ หลังจากที่กลับไป นางทำกิจกรรมหนักมาก เชียร์กลางรักน้องคณะ รับน้องคณะ รับน้องสาขา กีฬาเฟรชชี่ เรียน เยอะแยะไปหมด คือแบบตื่นหกโมงออกไปเลยกลับมาอีกที 5 ทุ่ม เราก็โอเค เข้าใจ กลับมา 5ทุ่มเราก็รอ บอกฝันดีคุยกัน 5 นาทีก็นอนค่ะ
จนถึงวันที่ 7สิงหา เราคบกันได้ 10 เดือน พอดี เราเลยลองลืมๆไป ดูว่านางจะว่าไงไหม จนถึงประมาณ 10โมงเช้า (วันนั้นนางไม่มีเรียนเช้าว่างยาวเลยย)
เราทนไม่ไหว บวกคิดถึงมากเพราะนานๆทีนางจะว่างเลยโทหา เราก็เปิดประเด็น แฮปปี้ฟูลู 10 เดือนนะ นั้นนี้ไปก็คุยกันปกติจนสักพักนึ่ง เริ่มมีปัญหา เลยทะเลาะกัน หนัก แบบหนักมากกกกก ทั้งเราไม่ได้คุยกันนาน บวกที่เราน้อยใจบวกนางลืมวันครบรอบ ตอนนั้นนางขึ้นเสียงใส่เราค่ะ เราเลยบอกเลิกกันไปเพราะอารมณ์ แล้วก็ตัดสายไม่ฟังอะไรทั้งนั้น จนถึงเย็นวันนั้น นางก็มาง้อเค้าค่ะ ยื้อเราไว้สุดชีวิต ใช้ทุกคำพูดทุกวิธี ซึ้งจริงๆแล้วเราก็ไม่ได้อยากไปหรอก เพราะมันนั้นก็รู้ตัวว่ามันเป็นอารมณ์จริงๆ จนกลับมาครบกันเหมือนเดิม ^^
แต่ก็เหมือนเดิมค่ะ กิจกรรมมหาลัยยังไม่พอ ติดเพื่อนใหม่ TT แต่พอนางกลับหอวันไหนนางไม่เหนื่อยมากนางก็คุยกับเรานาน เอาใจเราดีเหมือนเดิมค่ะ แต่ว่ามันก็ไม่มากพอสำหรับคนที่รอ รอ แล้วก็รอ บางครั้งที่คุยกันเราก็เป็นท้อๆไม่หยอกนางเลยไรงี้ก็มี เราไม่ได้เจอกันมาตั้งแต่วันนั้น จนวันนี้วันที่ 17 สิงหา นางเลยถามเราว่าเธอเหมือนรอเค้าไหม เธออึดอัดรึป่าว นั้นไงงงงงงเปิดประเด็นมาแบบนี้ มีหรอจะไม่ทะเลาะ--
แน่นอนค่ะ ก็ทะเลาะกัน หนัก มากกกกเหมือนเดิมจนเราบอกเลิก (อีกแล้ว) แต่ครั้งนี้เรายื้อกันไว้ทั้งสองคนค่ะ พยายามขุดเรื่องราวดีๆของกันมาพูด และสุดท้ายก็ไม่ไปไหน แต่ใจเรานิไม่ไหวก็อยากไปอยู่นิดหน่อย
เราได้ทำการตกลงกันว่า ถ้าครั้งหน้าเราจะไป เราจะพูดแค่ว่าไปละนะ แล้วไม่ต้องมายื้อไม่ต้องมาพูดคำอะไรให้รู้สึกดีทั้งนั้น
สามวันผ่านไป ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย คืนนั้นเราคุยกันเสดค่ะ เราไม่ไหวมาก เลยส่งข้อความไปว่า ไปละนะ แล้วเราก็จบกันตรงไหน
เริ่มแล้วชีวิตที่ไม่มีเค้า บอกเลยว่าทรมาณมาก ซึ่งเค้าเฉยๆมากกกก เพราะเราส่องจากเฟสก็ไม่มีอะไรพูดถึงเราเลย กลับเป็นเราเอง ทรมาณ จะเป็นจะตาย กินไม่ได้นอนไม่หลับ ขาดเค้าไม่ได้ แต่ก็ไม่กลับไป จนเวลาผ่านไป 3 วัน เราไม่ไหวละ เราเหมือนซอมบี้ มีชีวิตแต่ไม่มีหัวใจ เราได้ทำสมุดล่มเล็กส่งให้เขาค่ะ ในนั้นมีรูป(เราเป็นช่างภาพค่ะ) ส่งแบบไม่ได้บอกนางก่อนเลยหวังว่าจะง้ออ เผื่อนางเห็นแล้วนางอยากกลับบมา
เริ่มแล้วชีวิตที่ไม่มีเค้า บอกเลยว่าทรมาณมาก ซึ่งเค้าเฉยๆมากกกก เพราะเราส่องจากเฟสก็ไม่มีอะไรพูดถึงเราเลย กลับเป็นเราเอง ทรมาณ จะเป็นจะตาย กินไม่ได้นอนไม่หลับ ขาดเค้าไม่ได้ แต่ก็ไม่กลับไป จนเวลาผ่านไป 3 วัน เราไม่ไหวละ เราเหมือนซอมบี้ มีชีวิตแต่ไม่มีหัวใจ เราได้ทำสมุดล่มเล็กส่งให้เขาค่ะ ในนั้นมีรูป(เราเป็นช่างภาพค่ะ รูปแกเยอะมากเป็นพันเบยในกล้องเรา ) ส่งแบบไม่ได้บอกนางก่อนเลยหวังว่าจะง้ออ เผื่อนางเห็นแล้วนางอยากกลับมา
วันต่อมา ของยังไม่ถึง แต่เรานิไม่ไหวแล้ว อยากคุย อยากกลับมาเ็นเหมือนเดิม ตอนนี้เข้าใจนางหมดทุกอย่าง เข้าใจแบบจิงจังทุกเรื่อง เราเลยโทไปง้อ
สุดท้ายเค้าบอกเราว่าเค้าไม่เหมือนเดิมแล้ว เราปล่อยเวลาให้ผ่านนานเเกินไป ( 4 วัน ) นางบอกว่า ในเวลาที่เค้าต้องการใครสักคน แต่เธอกลับมาทิ้งเค้าไป ครอบครัวเค้าไม่เคยทิ้งเค้านะ นางบอกกนางไม่เหมือนเดิมแล้ว
แต่เราอยากกลับไป เราบอกเรายอมทุกอย่าง
แต่ เข้าใจไหมว่ามันไม่ทันแล้ว ความรู้สึกเค้าเปลี่ยนไปแล้ว นางบอกว่า นางเรียนรู้การอยู่คนเดียวได้แล้ว นางบอกว่าทุกครั้งที่เราบอกเลิก ควมรู้สึกมันจะหายไปเรื่อยๆ.....
นางว่า นางยังมีความรู้สึกต่อเราอยู่ แต่มันไม่ใช่สถานะเดิมแล้ว ให้กลับไปยังไงก็ไม่ได้แล้ว
1 ปี กับเวลาลืมกัน 4 วัน จำไว้นะค่ะสาวๆ ความอดทนของทุกคนมีขีดจำกัด และอย่าทำอะไรในวันที่สายไปแบบเรา เราพึ่งจะมาเข้าใจนางในวันนี้ และมันไม่ทัน เราไม่มีโอกาสให้แก้ตัว ตอนนี้เราพยายามที่จะใช้ชีวิต แต่เราไม่พบเจอกับคำว่าความสุขเลย เพราะเราคืดถึงแต่ความผิดพลาดของเราที่ใช้อารมณ์ในการแก้ปัญหา และความเอาแต่ใจ งี่เง่า เห็นแก่ตัว ไม่ยอมเข้าใจคนที่เค้ารักเรา
เตือนผู้หญิงงี่เง่าเอาแต่ใจเจ้าอารมร์บอกเลิกทุกครั้งที่ทะเลาะนะคะ
เรียกว่าตัวติดกันมากเลย เวลาผ่านไปความผูกพันธ์มาก ความทรงจำยยิ่งมาก จนถึงวันที่นางไปเรียนมหาลัยซึ่งอยู่คนละจังหวัด เอาแล้วไงง ความห่างเริ่มมา
เวลาเริ่มน้อย สิ่งใหม่ๆเข้ามาในชีวิตเพียบบบบบ แล้วเราละ คนที่อยู่ที่เดิม ทุกอย่างเหมมือนเดิม ผ่านไปตรงไหนก็เห็นความทรงจำเดิมๆ
แต่เราตกลงกันค่ะว่าจะสู้ระยะทางไปด้วยกัน อาทิตย์แรก มีปัญหานิดหน่อยแล้ว ใจเราเริ่มออกนิดๆ (แต่บอกไว้เลยนะว่าระยะเวลา1ปีที่เรารู้จักนาง เราเชื่อใจนางมาก เค้าไม่คิดว่านางจะทิ้งเราหรือมีคนใหม่เลย เพราะว่าเรารักกันเหมือนคนในครอบครัวพ่อแม่รู้จักกันไปหากันอยู่บ้านบ่อยๆ)
แล้วนางก็กลับมาหาเราช่วงสิ้นเดือนกรกฎาที่วันหยุดเยอะ เพราะไปแรกๆไม่มีกิจกรรมอะไรมากแล้วก็เป็นวันเกิดเราด้วย นางเลยมาหา
แต่แล้ววว พอนางกลับไป เรื่องที่กำลังจะดีมันกลับหน้ามือเป็นหลังตีนนะสิ หลังจากที่กลับไป นางทำกิจกรรมหนักมาก เชียร์กลางรักน้องคณะ รับน้องคณะ รับน้องสาขา กีฬาเฟรชชี่ เรียน เยอะแยะไปหมด คือแบบตื่นหกโมงออกไปเลยกลับมาอีกที 5 ทุ่ม เราก็โอเค เข้าใจ กลับมา 5ทุ่มเราก็รอ บอกฝันดีคุยกัน 5 นาทีก็นอนค่ะ
จนถึงวันที่ 7สิงหา เราคบกันได้ 10 เดือน พอดี เราเลยลองลืมๆไป ดูว่านางจะว่าไงไหม จนถึงประมาณ 10โมงเช้า (วันนั้นนางไม่มีเรียนเช้าว่างยาวเลยย)
เราทนไม่ไหว บวกคิดถึงมากเพราะนานๆทีนางจะว่างเลยโทหา เราก็เปิดประเด็น แฮปปี้ฟูลู 10 เดือนนะ นั้นนี้ไปก็คุยกันปกติจนสักพักนึ่ง เริ่มมีปัญหา เลยทะเลาะกัน หนัก แบบหนักมากกกกก ทั้งเราไม่ได้คุยกันนาน บวกที่เราน้อยใจบวกนางลืมวันครบรอบ ตอนนั้นนางขึ้นเสียงใส่เราค่ะ เราเลยบอกเลิกกันไปเพราะอารมณ์ แล้วก็ตัดสายไม่ฟังอะไรทั้งนั้น จนถึงเย็นวันนั้น นางก็มาง้อเค้าค่ะ ยื้อเราไว้สุดชีวิต ใช้ทุกคำพูดทุกวิธี ซึ้งจริงๆแล้วเราก็ไม่ได้อยากไปหรอก เพราะมันนั้นก็รู้ตัวว่ามันเป็นอารมณ์จริงๆ จนกลับมาครบกันเหมือนเดิม ^^
แต่ก็เหมือนเดิมค่ะ กิจกรรมมหาลัยยังไม่พอ ติดเพื่อนใหม่ TT แต่พอนางกลับหอวันไหนนางไม่เหนื่อยมากนางก็คุยกับเรานาน เอาใจเราดีเหมือนเดิมค่ะ แต่ว่ามันก็ไม่มากพอสำหรับคนที่รอ รอ แล้วก็รอ บางครั้งที่คุยกันเราก็เป็นท้อๆไม่หยอกนางเลยไรงี้ก็มี เราไม่ได้เจอกันมาตั้งแต่วันนั้น จนวันนี้วันที่ 17 สิงหา นางเลยถามเราว่าเธอเหมือนรอเค้าไหม เธออึดอัดรึป่าว นั้นไงงงงงงเปิดประเด็นมาแบบนี้ มีหรอจะไม่ทะเลาะ--
แน่นอนค่ะ ก็ทะเลาะกัน หนัก มากกกกเหมือนเดิมจนเราบอกเลิก (อีกแล้ว) แต่ครั้งนี้เรายื้อกันไว้ทั้งสองคนค่ะ พยายามขุดเรื่องราวดีๆของกันมาพูด และสุดท้ายก็ไม่ไปไหน แต่ใจเรานิไม่ไหวก็อยากไปอยู่นิดหน่อย
เราได้ทำการตกลงกันว่า ถ้าครั้งหน้าเราจะไป เราจะพูดแค่ว่าไปละนะ แล้วไม่ต้องมายื้อไม่ต้องมาพูดคำอะไรให้รู้สึกดีทั้งนั้น
สามวันผ่านไป ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย คืนนั้นเราคุยกันเสดค่ะ เราไม่ไหวมาก เลยส่งข้อความไปว่า ไปละนะ แล้วเราก็จบกันตรงไหน
เริ่มแล้วชีวิตที่ไม่มีเค้า บอกเลยว่าทรมาณมาก ซึ่งเค้าเฉยๆมากกกก เพราะเราส่องจากเฟสก็ไม่มีอะไรพูดถึงเราเลย กลับเป็นเราเอง ทรมาณ จะเป็นจะตาย กินไม่ได้นอนไม่หลับ ขาดเค้าไม่ได้ แต่ก็ไม่กลับไป จนเวลาผ่านไป 3 วัน เราไม่ไหวละ เราเหมือนซอมบี้ มีชีวิตแต่ไม่มีหัวใจ เราได้ทำสมุดล่มเล็กส่งให้เขาค่ะ ในนั้นมีรูป(เราเป็นช่างภาพค่ะ) ส่งแบบไม่ได้บอกนางก่อนเลยหวังว่าจะง้ออ เผื่อนางเห็นแล้วนางอยากกลับบมา
เริ่มแล้วชีวิตที่ไม่มีเค้า บอกเลยว่าทรมาณมาก ซึ่งเค้าเฉยๆมากกกก เพราะเราส่องจากเฟสก็ไม่มีอะไรพูดถึงเราเลย กลับเป็นเราเอง ทรมาณ จะเป็นจะตาย กินไม่ได้นอนไม่หลับ ขาดเค้าไม่ได้ แต่ก็ไม่กลับไป จนเวลาผ่านไป 3 วัน เราไม่ไหวละ เราเหมือนซอมบี้ มีชีวิตแต่ไม่มีหัวใจ เราได้ทำสมุดล่มเล็กส่งให้เขาค่ะ ในนั้นมีรูป(เราเป็นช่างภาพค่ะ รูปแกเยอะมากเป็นพันเบยในกล้องเรา ) ส่งแบบไม่ได้บอกนางก่อนเลยหวังว่าจะง้ออ เผื่อนางเห็นแล้วนางอยากกลับมา
วันต่อมา ของยังไม่ถึง แต่เรานิไม่ไหวแล้ว อยากคุย อยากกลับมาเ็นเหมือนเดิม ตอนนี้เข้าใจนางหมดทุกอย่าง เข้าใจแบบจิงจังทุกเรื่อง เราเลยโทไปง้อ
สุดท้ายเค้าบอกเราว่าเค้าไม่เหมือนเดิมแล้ว เราปล่อยเวลาให้ผ่านนานเเกินไป ( 4 วัน ) นางบอกว่า ในเวลาที่เค้าต้องการใครสักคน แต่เธอกลับมาทิ้งเค้าไป ครอบครัวเค้าไม่เคยทิ้งเค้านะ นางบอกกนางไม่เหมือนเดิมแล้ว
แต่เราอยากกลับไป เราบอกเรายอมทุกอย่าง
แต่ เข้าใจไหมว่ามันไม่ทันแล้ว ความรู้สึกเค้าเปลี่ยนไปแล้ว นางบอกว่า นางเรียนรู้การอยู่คนเดียวได้แล้ว นางบอกว่าทุกครั้งที่เราบอกเลิก ควมรู้สึกมันจะหายไปเรื่อยๆ.....
นางว่า นางยังมีความรู้สึกต่อเราอยู่ แต่มันไม่ใช่สถานะเดิมแล้ว ให้กลับไปยังไงก็ไม่ได้แล้ว
1 ปี กับเวลาลืมกัน 4 วัน จำไว้นะค่ะสาวๆ ความอดทนของทุกคนมีขีดจำกัด และอย่าทำอะไรในวันที่สายไปแบบเรา เราพึ่งจะมาเข้าใจนางในวันนี้ และมันไม่ทัน เราไม่มีโอกาสให้แก้ตัว ตอนนี้เราพยายามที่จะใช้ชีวิต แต่เราไม่พบเจอกับคำว่าความสุขเลย เพราะเราคืดถึงแต่ความผิดพลาดของเราที่ใช้อารมณ์ในการแก้ปัญหา และความเอาแต่ใจ งี่เง่า เห็นแก่ตัว ไม่ยอมเข้าใจคนที่เค้ารักเรา