สวัสดีค่ะเพื่อนๆชาว Pantip เรื่องที่เราจะมาแชร์ให้เพื่อนๆนี้เราจะเล่าเริ่มจากสมัยม.ต้นเลยนะคะ ตอนนี้เราอยู่ม.ปลายค่ะ
บอกก่อนว่าเราไม่ค่อยมีเพื่อนค่ะ เพื่อนน้อยมากกก จะรู้จักก็แค่ผิวเผินไม่ได้คุยอะไรกันมากมาย จนเรามาเจอเพื่อนคนที่เราจะกล่าวถึงนี้นะคะ เราขอใช้นามสมมติว่า “จา” จาเป็นคนนิ่งๆ เงียบๆ ประหยัดคำพูดมากค่ะ แล้วก็เป็นคนที่ภาพลักษณ์ต้องมาก่อนเสมอ ดูภายนอกเรียบร้อยดูผู้ดี สง่างามเลยค่ะ เราจำไม่ได้แล้วว่าเรามาสนิทกันตอนไหน เราก็คุยกับจาปกติแหละค่ะ จนมาเริ่มสนิทกัน เราคุยกันแทบจะทุกเรื่องเลย มีอะไรเราก็จะปรึกษาจาเสมอเรารู้สึกกับจาดีมากๆเลยค่ะ อยู่ด้วยแล้วอบอุ่น รู้สึกว่ามีคนคอยอยู่ข้างๆเราคอยให้กำลังใจเรา เราคิดว่าเราสนิทกันมากแค่มองตาเราก็รู้แล้วว่าเราคิดอะไรกันอยู่ เราไว้ใจจามากค่ะ เราไม่เคยทะเลาะกันเลยเราคิดว่านี่แหละคือเพื่อนแท้ของเรา บางทีมีเรื่องอะไรต้องเถียงกันจาจะพยายามเลี่ยงเสมอค่ะหรือไม่ก็ตลกกลบเกลื่อน เราเลยตามน้ำไปเพราะก็ไม่อยากทะเลาะกัน ซึ่งตอนหลังเราก็มารู้ว่าบางทีเค้าก็ไม่พอใจแต่ไม่พูดค่ะ เรามีความในใจอะไรเราก็บอกจาหมดเลยค่ะว่าเรารู้สึกยังไงกับแก คิดอะไรกับแก เราบอกว่าเราไม่เคยเจอเพื่อนแบบแกเลย แกเป็นคนแรกที่เรารู้สึกดีด้วยมากๆ อยู่ด้วยกันไปนานๆนะ มีบ้างบางครั้งที่นิสัยจาเริ่มออกลาย แต่เราก็ผ่านๆมันไปไม่ได้สนใจอะไร พอเราขึ้นม.ปลาย เราเลือกเรียนกันคนละสายค่ะ เลยทำให้ต้องแยกห้องกัน เราอยากอยู่ห้องเดียวกับจามากเลยค่ะ เพราะเราไม่มีเพื่อนสนิทคนอื่นเลย เราก็ไปกินข้าวที่ห้องจาทุกวันเลยค่ะ เพราะเราไม่ค่อยมีเวลาเจอกันเลย เราทำแบบนี้ทุกวันตลอดเทอม1 ช่วงนี้แหละค่ะ เราเริ่มคิดอะไรๆมากขึ้น จาก็เริ่มเปลี่ยนไปมากขึ้น ปกติเรามักจะเข้าหาจาก่อนเสมอ มีอะไรก็บอกหมด บางทีเราซื้อของมา ไปเที่ยวนู่นนี่มา ก็จะบอกจาหมด มาเล่าให้ฟังหมดเลย เมื่อก่อนจารับฟังและตอบโต้คุยสนุกสนาน แต่เดี๋ยวนี้จาเหมือนไม่สนใจเรา เราคิดว่าจาอาจจะคิดว่าเรามาอวดก็ได้ทั้งๆที่จริงๆแล้วเราแค่อยากเล่าให้จาฟังทุกอย่างแค่นั้นเอง เรารู้สึกว่าจาไม่สนใจเราเหมือนแต่ก่อน แต่ก่อนก็ไม่ค่อยได้สนใจมากเท่าไหร่ เรามาลองนึกๆย้อนไปดู ก็มีแต่เรานะที่เข้าหาเค้าตลอดเลย เราน้อยใจจา เราบอกให้จามากินข้าวที่ห้องเราบ้าง จาก็ไม่ยอมมา เราก็เป็นคนไปหาเค้าเองตั้งแต่แรก เป็นคนเสนอหน้าไปเอง เค้าไม่ได้ต้องการเราเลย เรารู้สึกเหมือนขาดเค้าไม่ได้ แต่เค้าไม่ได้แคร์อะไรเกี่ยวกับเราเลย เราน้อยใจมากค่ะ ช่วงนั้นจาก็มีเพื่อนใหม่แล้วด้วยในห้อง เราพูดตัดเพ้อว่า ทำไมเดี๋ยวนี้สนใจแต่บีม ไม่สนใจเราเลย จาก็บอกว่าทิ้งบีมไม่ได้เพราะต้องทำงานคู่กันในห้อง (แบบในห้องต้องเป็นเพื่อนกันแบบเป็นคู่ๆ รู้ใช่มั้ยคะ) หลังๆจาก็ขี้อวดขึ้นด้วย โกหกด้วยค่ะ ที่ผ่านมาเค้าโกหกเราหลายเรื่องมาก เมคขึ้นมาบ่อยมาก พอเราถามเยอะๆก็จะแถไปแถมา คนที่โกหกบ่อยๆพูดอะไรหลายๆรอบก็จะไม่เหมือนกันหรอกค่ะ แต่เราคนฟังเราจำได้หมดค่ะว่าเค้าพูดอะไรออกมาบ้าง จุดนี้แหละค่ะที่ทำให้เรารู้ว่าเค้าขี้โกหก พยายามทำให้ตัวเองดูดีกว่าเรา เวลาเราเล่าอะไรเค้าก็จะไม่ตื่นเต้น ทำเป็นเฉยๆมากกว่า เราบอกเค้าว่าเราอยากเป็นเพื่อนกันนานๆนะ เราไว้ใจเธอมาก เรารู้ว่าเธอเป็นคนยังไง เราบอกเค้าหมดเลยค่ะว่าเรารู้ไส้รู้พุงเค้าหมดแล้ว เรารู้สึกว่าเค้ายังไม่ไว้ใจเรามากพอ ถึงต้องโกหกเรา ต้องทำให้ตัวเองดูดีตลอดเวลา แต่เราคิดว่าเค้าเป็นเพื่อนเรา ไม่ว่าเค้าจะเป็นยังไงเราก็รับได้ เราบอกเค้าแบบนี้ บอกให้เค้าไว้ใจเรา เลิกแสแสร้งใส่เรา เรารับได้ทุกอย่างที่เธอเป็น เราอยากคบกับเค้านานๆ เรารู้สึกยังไงเราบอกเค้าไปหมดเลยค่ะ เราอยากเริ่มต้นใหม่จริงๆ แต่สิ่งที่เค้าตอบกลับมาทำให้เราจุกมากค่ะ เราไม่คิดว่าเค้าจะคิดกับเราแบบนี้ เค้าตอบเรามาว่า เค้าไม่ได้จะคบกับเราตลอดไป ก็แค่คบไปเรื่อยๆ ได้แค่ไหนก็แค่นั้น ในขณะที่เราคิดว่าเค้าเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเราเลย แล้วทำไมกลายเป็นแบบนี้... เราอึ้งมาก เหมือนโลกทั้งใบของเราที่มีเพื่อนคนนี้อยู่มันแตกสลายไปเลยค่ะ เราก็มาคิด จริงๆแล้วเราอาจจะคิดเข้าข้างตัวเองมาตลอด คิดเองเออเองอยู่คนเดียว โดยที่ไม่ได้มองรอบข้างเลย เราเลยตัดสินใจเดินออกมา ให้เค้าใช้ชีวิตในแบบที่เค้าสร้างขึ้นมา เราลืมบอกไปว่าเราก็รู้จักกับพ่อแม่ของเค้าด้วย พ่อแม่ของเค้าก็เป็นแบบนี้แหละค่ะ ค่อนข้างสร้างภาพ อะไรก็แล้วแต่ ภาพลักษณ์ต้องมาก่อนเสมอ เราว่าเค้าก็คงถูกสอนมาแบบนี้เหมือนกันค่ะ ทุกวันนี้เราก็ยังคิดถึงจาอยุ่นะคะ เรายังอยากกลับไป ที่ๆเราเคยอยู่ เคยเป็น แต่คนตรงนั้นเค้าไม่ต้องการเราแล้ว เราเจ็บมากนะคะ เจ็บเหมือนคนที่ถูกแฟนทิ้งเลยค่ะ ตอนนี้เราก็ยังคุยกันอยู่แต่ไม่บ่อยเหมือนเมื่อก่อนค่ะ ตอนนี้เราก็มีเพื่อนใหม่แล้ว แต่เราก็ไม่รู้สึกเท่ารู้สึกกับจาเลยค่ะ จาเป็นคนแรกจริงๆที่ทำให้เรารู้สึกดีสุดๆและแย่สุดๆในคนเดียวกัน เกิดมาเรายังไม่เคยเจอเพื่อนแท้ซักคนเลยค่ะ เราไม่เข้าใจว่าทำไมถึงหายากขนาดนี้ ใครที่เจอเพื่อนแท้แล้ว คุณเป็นคนที่โชคดีมากเลยนะคะ รักษาเค้าไว้ให้ดีที่สุดนะคะ
ใครมีเรื่องเพื่อนอยากแชร์ ก็แชร์กันได้เลยนะคะ เรารออ่านอยู่ ^^
แชร์ประสบการณ์เรื่อง “เพื่อน”
บอกก่อนว่าเราไม่ค่อยมีเพื่อนค่ะ เพื่อนน้อยมากกก จะรู้จักก็แค่ผิวเผินไม่ได้คุยอะไรกันมากมาย จนเรามาเจอเพื่อนคนที่เราจะกล่าวถึงนี้นะคะ เราขอใช้นามสมมติว่า “จา” จาเป็นคนนิ่งๆ เงียบๆ ประหยัดคำพูดมากค่ะ แล้วก็เป็นคนที่ภาพลักษณ์ต้องมาก่อนเสมอ ดูภายนอกเรียบร้อยดูผู้ดี สง่างามเลยค่ะ เราจำไม่ได้แล้วว่าเรามาสนิทกันตอนไหน เราก็คุยกับจาปกติแหละค่ะ จนมาเริ่มสนิทกัน เราคุยกันแทบจะทุกเรื่องเลย มีอะไรเราก็จะปรึกษาจาเสมอเรารู้สึกกับจาดีมากๆเลยค่ะ อยู่ด้วยแล้วอบอุ่น รู้สึกว่ามีคนคอยอยู่ข้างๆเราคอยให้กำลังใจเรา เราคิดว่าเราสนิทกันมากแค่มองตาเราก็รู้แล้วว่าเราคิดอะไรกันอยู่ เราไว้ใจจามากค่ะ เราไม่เคยทะเลาะกันเลยเราคิดว่านี่แหละคือเพื่อนแท้ของเรา บางทีมีเรื่องอะไรต้องเถียงกันจาจะพยายามเลี่ยงเสมอค่ะหรือไม่ก็ตลกกลบเกลื่อน เราเลยตามน้ำไปเพราะก็ไม่อยากทะเลาะกัน ซึ่งตอนหลังเราก็มารู้ว่าบางทีเค้าก็ไม่พอใจแต่ไม่พูดค่ะ เรามีความในใจอะไรเราก็บอกจาหมดเลยค่ะว่าเรารู้สึกยังไงกับแก คิดอะไรกับแก เราบอกว่าเราไม่เคยเจอเพื่อนแบบแกเลย แกเป็นคนแรกที่เรารู้สึกดีด้วยมากๆ อยู่ด้วยกันไปนานๆนะ มีบ้างบางครั้งที่นิสัยจาเริ่มออกลาย แต่เราก็ผ่านๆมันไปไม่ได้สนใจอะไร พอเราขึ้นม.ปลาย เราเลือกเรียนกันคนละสายค่ะ เลยทำให้ต้องแยกห้องกัน เราอยากอยู่ห้องเดียวกับจามากเลยค่ะ เพราะเราไม่มีเพื่อนสนิทคนอื่นเลย เราก็ไปกินข้าวที่ห้องจาทุกวันเลยค่ะ เพราะเราไม่ค่อยมีเวลาเจอกันเลย เราทำแบบนี้ทุกวันตลอดเทอม1 ช่วงนี้แหละค่ะ เราเริ่มคิดอะไรๆมากขึ้น จาก็เริ่มเปลี่ยนไปมากขึ้น ปกติเรามักจะเข้าหาจาก่อนเสมอ มีอะไรก็บอกหมด บางทีเราซื้อของมา ไปเที่ยวนู่นนี่มา ก็จะบอกจาหมด มาเล่าให้ฟังหมดเลย เมื่อก่อนจารับฟังและตอบโต้คุยสนุกสนาน แต่เดี๋ยวนี้จาเหมือนไม่สนใจเรา เราคิดว่าจาอาจจะคิดว่าเรามาอวดก็ได้ทั้งๆที่จริงๆแล้วเราแค่อยากเล่าให้จาฟังทุกอย่างแค่นั้นเอง เรารู้สึกว่าจาไม่สนใจเราเหมือนแต่ก่อน แต่ก่อนก็ไม่ค่อยได้สนใจมากเท่าไหร่ เรามาลองนึกๆย้อนไปดู ก็มีแต่เรานะที่เข้าหาเค้าตลอดเลย เราน้อยใจจา เราบอกให้จามากินข้าวที่ห้องเราบ้าง จาก็ไม่ยอมมา เราก็เป็นคนไปหาเค้าเองตั้งแต่แรก เป็นคนเสนอหน้าไปเอง เค้าไม่ได้ต้องการเราเลย เรารู้สึกเหมือนขาดเค้าไม่ได้ แต่เค้าไม่ได้แคร์อะไรเกี่ยวกับเราเลย เราน้อยใจมากค่ะ ช่วงนั้นจาก็มีเพื่อนใหม่แล้วด้วยในห้อง เราพูดตัดเพ้อว่า ทำไมเดี๋ยวนี้สนใจแต่บีม ไม่สนใจเราเลย จาก็บอกว่าทิ้งบีมไม่ได้เพราะต้องทำงานคู่กันในห้อง (แบบในห้องต้องเป็นเพื่อนกันแบบเป็นคู่ๆ รู้ใช่มั้ยคะ) หลังๆจาก็ขี้อวดขึ้นด้วย โกหกด้วยค่ะ ที่ผ่านมาเค้าโกหกเราหลายเรื่องมาก เมคขึ้นมาบ่อยมาก พอเราถามเยอะๆก็จะแถไปแถมา คนที่โกหกบ่อยๆพูดอะไรหลายๆรอบก็จะไม่เหมือนกันหรอกค่ะ แต่เราคนฟังเราจำได้หมดค่ะว่าเค้าพูดอะไรออกมาบ้าง จุดนี้แหละค่ะที่ทำให้เรารู้ว่าเค้าขี้โกหก พยายามทำให้ตัวเองดูดีกว่าเรา เวลาเราเล่าอะไรเค้าก็จะไม่ตื่นเต้น ทำเป็นเฉยๆมากกว่า เราบอกเค้าว่าเราอยากเป็นเพื่อนกันนานๆนะ เราไว้ใจเธอมาก เรารู้ว่าเธอเป็นคนยังไง เราบอกเค้าหมดเลยค่ะว่าเรารู้ไส้รู้พุงเค้าหมดแล้ว เรารู้สึกว่าเค้ายังไม่ไว้ใจเรามากพอ ถึงต้องโกหกเรา ต้องทำให้ตัวเองดูดีตลอดเวลา แต่เราคิดว่าเค้าเป็นเพื่อนเรา ไม่ว่าเค้าจะเป็นยังไงเราก็รับได้ เราบอกเค้าแบบนี้ บอกให้เค้าไว้ใจเรา เลิกแสแสร้งใส่เรา เรารับได้ทุกอย่างที่เธอเป็น เราอยากคบกับเค้านานๆ เรารู้สึกยังไงเราบอกเค้าไปหมดเลยค่ะ เราอยากเริ่มต้นใหม่จริงๆ แต่สิ่งที่เค้าตอบกลับมาทำให้เราจุกมากค่ะ เราไม่คิดว่าเค้าจะคิดกับเราแบบนี้ เค้าตอบเรามาว่า เค้าไม่ได้จะคบกับเราตลอดไป ก็แค่คบไปเรื่อยๆ ได้แค่ไหนก็แค่นั้น ในขณะที่เราคิดว่าเค้าเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเราเลย แล้วทำไมกลายเป็นแบบนี้... เราอึ้งมาก เหมือนโลกทั้งใบของเราที่มีเพื่อนคนนี้อยู่มันแตกสลายไปเลยค่ะ เราก็มาคิด จริงๆแล้วเราอาจจะคิดเข้าข้างตัวเองมาตลอด คิดเองเออเองอยู่คนเดียว โดยที่ไม่ได้มองรอบข้างเลย เราเลยตัดสินใจเดินออกมา ให้เค้าใช้ชีวิตในแบบที่เค้าสร้างขึ้นมา เราลืมบอกไปว่าเราก็รู้จักกับพ่อแม่ของเค้าด้วย พ่อแม่ของเค้าก็เป็นแบบนี้แหละค่ะ ค่อนข้างสร้างภาพ อะไรก็แล้วแต่ ภาพลักษณ์ต้องมาก่อนเสมอ เราว่าเค้าก็คงถูกสอนมาแบบนี้เหมือนกันค่ะ ทุกวันนี้เราก็ยังคิดถึงจาอยุ่นะคะ เรายังอยากกลับไป ที่ๆเราเคยอยู่ เคยเป็น แต่คนตรงนั้นเค้าไม่ต้องการเราแล้ว เราเจ็บมากนะคะ เจ็บเหมือนคนที่ถูกแฟนทิ้งเลยค่ะ ตอนนี้เราก็ยังคุยกันอยู่แต่ไม่บ่อยเหมือนเมื่อก่อนค่ะ ตอนนี้เราก็มีเพื่อนใหม่แล้ว แต่เราก็ไม่รู้สึกเท่ารู้สึกกับจาเลยค่ะ จาเป็นคนแรกจริงๆที่ทำให้เรารู้สึกดีสุดๆและแย่สุดๆในคนเดียวกัน เกิดมาเรายังไม่เคยเจอเพื่อนแท้ซักคนเลยค่ะ เราไม่เข้าใจว่าทำไมถึงหายากขนาดนี้ ใครที่เจอเพื่อนแท้แล้ว คุณเป็นคนที่โชคดีมากเลยนะคะ รักษาเค้าไว้ให้ดีที่สุดนะคะ
ใครมีเรื่องเพื่อนอยากแชร์ ก็แชร์กันได้เลยนะคะ เรารออ่านอยู่ ^^