“ทำไรอยู่”..
--พร้อมสติ๊กเก้อ รูปเคาะกระจก--
“ดูทีวี”...”มีอะไร”
-–คำตอบพร้อมคำถามของชายหนุ่มอีกฟาก--
“ไม่มีอะไรหรอก”.....--เงียบสักพัก--....
“คิ ด ถึ ง” l.l.l.l
--ข้อความ พร้อมเคอร์เซอร์ที่ กระพริบๆ อยู่ในกล่องข้อความพร้อมที่จะส่ง--
*************************************
รอยยิ้มรอยนั้นสินะ ที่ทำให้เราต้องปวดหัวมากขนาดนี้การแอบรักใครสักคนเป็นความสุขที่แสนทรมานนะ
การมองไปที่ใครสักคนตลอดเวลาแล้วจินตนาการ ความสุข หรือความทุกข์มันเป็นอารมณ์ยากที่จะอธิบาย......
"เราใช้สมองในการคำนวน คิด รวบรวม และสั่งการ ตลอด24 ชั่วโมง ตั้งแต่วันที่เราเกิด จนกระทั่งวันนี้"
มันเรียนรู้สิ่งต่างๆ เก็บเข้าไปในส่วนลึกเพื่อจะสั่งการให้เราทำในสิ่งที่ไม่มีทางทำให้เราตายมันสร้างอารมณ์ ความรู้สึก
....โกรธ เกลียด….
...ชอบ พอใจ หมั่นไส้ ...
...ขยัน ขี้เกียจ....
...สนุกน่าเบื่อ.....และอื่นๆอีกมากมาย…
เรามักจะหาเหตุผลมากำกับสิ่งที่เกิดขึ้นเสมอๆ บ้างเรียกว่าเอาอารมณ์ขึ้นก่อนแล้วเหตุผลจะตามมา
เราว่าก็มีส่วนนะ แต่ยังไงสมองก็จะหาเหตุและผลมาให้เราใช้ชีวิตที่ถูกต้องเสมอๆตลอดชิวิตที่ผ่านมา
เราแอบชอบใครต่อใครมาหลายคน ด้วยหลายๆเหตุผล
"ชอบเพราะเข้าตลก"
"ชอบเพราะเค้าน่ารัก"
"ชอบเพราะเค้าแสนดี"
"ชอบเพราะเค้ามีเสน่ห์"
“เป็นไปไม่ได้!!" "เราไม่ดีพอ""เค้าไม่ชอบเราหรอก"
คือตัวอย่างของเหตุผลที่ทำให้เราหยุดไว้เพียงแค่การ "ชอบ"
เราไม่สามารถก้าวข้ามมาเป็นคำว่า ”รัก”
ทำไม????
เรายอมรับว่าเรา”กลัว” เรื่องราวความเจ็บช้ำที่ถูกถ่ายทอด
ความปวดร้าวที่สูญเสียสิ่งสำคัญไปเพียงแค่การแสดงความรู้สึก
ดวงดาวไม่รับฟังคำอุธรณ์หรอกนะ หากเราเอ่ยบางสิ่งออกไป....
จะเป็นอย่างไรกับวันพรุ่งนี้?
การอยู่แบบนี้ ชอบแบบนี้ แล้วช้ำแบบเล็กๆที่รอวันยอมรับแล้วก็จะมีกิจกรรมอย่างอื่น
ทำให้เราลืมมันไปและท้ายสุดก็จะย้อนกับมาเกิดความรู้สึกแบบนี้กับคนใหม่อีก….....
เราเรียนรู้ที่จะอยู่แบบนี้มานานแล้ว เรายอมรับที่จะเสียคนๆนั้นไปตั้งแต่ยังไม่ได้เค้ามา..
--ไม่สิ!!--เสียไปตั้งแต่ไม่ได้พยายามคว้ามาด้วยซ้ำ....
**************
“ตุ๊บ” –เสียงวางมือถือลงบนหมอน-
ในขณะที่เคอร์เซอร์บนมือถือกระพริบๆ รอการสั่งการอันต่อไป...
สมองเราก็คิดคำนวนอย่างหนักจะเอาอย่างไร กับอารมณ์ที่ถาโถมเข้ามา
“ไม่ลองทำดูละ?”
เสียงสมองแทรกขึ้นมา....--เราเป็นผู้หญิงทำแบบนี้มันไม่ดีนะ เหตุผลวิ่งมารองรับ--
แต่ถ้ามันดีละ....--รอสักพักก็ได้ เหตุผลเอ่ยอีกรอบ--
เราชอบเค้าเกินกว่าคำว่าชอบแล้วนะ ...
.--เราผ่านจุดนี้ด้วยกันมาหลายครั้งแล้ว คนที่เหมาะสมจะมาเมื่อถึงเวลา---ตัวเหตุผลเริ่มขึ้นเสียง-
...เรากอดหมอนนอนคว่ำหน้าหลับตาปี๋.....
--หวี้ๆ........เสียงดังยาวคล้ายเสียงเสียงไมค์หอนดังมาจากในหัว--
ความรู้สึกเหมือนปลั๊กสมองหลุดจากขั้วใดขั้วหนึ่งในหัว
--เราใช้สมองในการคำนวน ตลอด24 ชั่วโมง ตั้งแต่วันที่เราเกิด จนกระทั่งวันที่เรารักใครสักคนจริงๆแล้วสมองก็จะหยุดทำงาน--
"ที่เหลือจะเป็นหน้าที่ของหัวใจ”
“ติ๊ก” ฉันกดส่งข้อความแล้วรอ การตอบกลับ....
"อาห์...ห์...ห์...ห์.....--เสียงคล้ายคนที่ดำน้ำนานๆแล้วโผล่มาสูดอากาศ--
นี่สินะเสียงการทำงานของ“หัวใจ”
#พักผ่อนเถอะนะ"สมอง" #แอบชอบ #การทำงานของหัวใจ
[เรื่องสั้น]...... "การการะทำที่ไร้สมอง"
“ทำไรอยู่”..
--พร้อมสติ๊กเก้อ รูปเคาะกระจก--
“ดูทีวี”...”มีอะไร”
-–คำตอบพร้อมคำถามของชายหนุ่มอีกฟาก--
“ไม่มีอะไรหรอก”.....--เงียบสักพัก--....
“คิ ด ถึ ง” l.l.l.l
--ข้อความ พร้อมเคอร์เซอร์ที่ กระพริบๆ อยู่ในกล่องข้อความพร้อมที่จะส่ง--
*************************************
รอยยิ้มรอยนั้นสินะ ที่ทำให้เราต้องปวดหัวมากขนาดนี้การแอบรักใครสักคนเป็นความสุขที่แสนทรมานนะ
การมองไปที่ใครสักคนตลอดเวลาแล้วจินตนาการ ความสุข หรือความทุกข์มันเป็นอารมณ์ยากที่จะอธิบาย......
"เราใช้สมองในการคำนวน คิด รวบรวม และสั่งการ ตลอด24 ชั่วโมง ตั้งแต่วันที่เราเกิด จนกระทั่งวันนี้"
มันเรียนรู้สิ่งต่างๆ เก็บเข้าไปในส่วนลึกเพื่อจะสั่งการให้เราทำในสิ่งที่ไม่มีทางทำให้เราตายมันสร้างอารมณ์ ความรู้สึก
....โกรธ เกลียด….
...ชอบ พอใจ หมั่นไส้ ...
...ขยัน ขี้เกียจ....
...สนุกน่าเบื่อ.....และอื่นๆอีกมากมาย…
เรามักจะหาเหตุผลมากำกับสิ่งที่เกิดขึ้นเสมอๆ บ้างเรียกว่าเอาอารมณ์ขึ้นก่อนแล้วเหตุผลจะตามมา
เราว่าก็มีส่วนนะ แต่ยังไงสมองก็จะหาเหตุและผลมาให้เราใช้ชีวิตที่ถูกต้องเสมอๆตลอดชิวิตที่ผ่านมา
เราแอบชอบใครต่อใครมาหลายคน ด้วยหลายๆเหตุผล
"ชอบเพราะเข้าตลก"
"ชอบเพราะเค้าน่ารัก"
"ชอบเพราะเค้าแสนดี"
"ชอบเพราะเค้ามีเสน่ห์"
“เป็นไปไม่ได้!!" "เราไม่ดีพอ""เค้าไม่ชอบเราหรอก"
คือตัวอย่างของเหตุผลที่ทำให้เราหยุดไว้เพียงแค่การ "ชอบ"
เราไม่สามารถก้าวข้ามมาเป็นคำว่า ”รัก”
ทำไม????
เรายอมรับว่าเรา”กลัว” เรื่องราวความเจ็บช้ำที่ถูกถ่ายทอด
ความปวดร้าวที่สูญเสียสิ่งสำคัญไปเพียงแค่การแสดงความรู้สึก
ดวงดาวไม่รับฟังคำอุธรณ์หรอกนะ หากเราเอ่ยบางสิ่งออกไป....
จะเป็นอย่างไรกับวันพรุ่งนี้?
การอยู่แบบนี้ ชอบแบบนี้ แล้วช้ำแบบเล็กๆที่รอวันยอมรับแล้วก็จะมีกิจกรรมอย่างอื่น
ทำให้เราลืมมันไปและท้ายสุดก็จะย้อนกับมาเกิดความรู้สึกแบบนี้กับคนใหม่อีก….....
เราเรียนรู้ที่จะอยู่แบบนี้มานานแล้ว เรายอมรับที่จะเสียคนๆนั้นไปตั้งแต่ยังไม่ได้เค้ามา..
--ไม่สิ!!--เสียไปตั้งแต่ไม่ได้พยายามคว้ามาด้วยซ้ำ....
**************
“ตุ๊บ” –เสียงวางมือถือลงบนหมอน-
ในขณะที่เคอร์เซอร์บนมือถือกระพริบๆ รอการสั่งการอันต่อไป...
สมองเราก็คิดคำนวนอย่างหนักจะเอาอย่างไร กับอารมณ์ที่ถาโถมเข้ามา
“ไม่ลองทำดูละ?”
เสียงสมองแทรกขึ้นมา....--เราเป็นผู้หญิงทำแบบนี้มันไม่ดีนะ เหตุผลวิ่งมารองรับ--
แต่ถ้ามันดีละ....--รอสักพักก็ได้ เหตุผลเอ่ยอีกรอบ--
เราชอบเค้าเกินกว่าคำว่าชอบแล้วนะ ...
.--เราผ่านจุดนี้ด้วยกันมาหลายครั้งแล้ว คนที่เหมาะสมจะมาเมื่อถึงเวลา---ตัวเหตุผลเริ่มขึ้นเสียง-
...เรากอดหมอนนอนคว่ำหน้าหลับตาปี๋.....
--หวี้ๆ........เสียงดังยาวคล้ายเสียงเสียงไมค์หอนดังมาจากในหัว--
ความรู้สึกเหมือนปลั๊กสมองหลุดจากขั้วใดขั้วหนึ่งในหัว
--เราใช้สมองในการคำนวน ตลอด24 ชั่วโมง ตั้งแต่วันที่เราเกิด จนกระทั่งวันที่เรารักใครสักคนจริงๆแล้วสมองก็จะหยุดทำงาน--
"ที่เหลือจะเป็นหน้าที่ของหัวใจ”
“ติ๊ก” ฉันกดส่งข้อความแล้วรอ การตอบกลับ....
"อาห์...ห์...ห์...ห์.....--เสียงคล้ายคนที่ดำน้ำนานๆแล้วโผล่มาสูดอากาศ--
นี่สินะเสียงการทำงานของ“หัวใจ”
#พักผ่อนเถอะนะ"สมอง" #แอบชอบ #การทำงานของหัวใจ
**แก้ไขวรรคตอน**