ผิดไหมที่เกิดมาเป็นทอม??

สวัสดีค่ะ พี่ๆเพื่อนๆคือมีเรื่องอัดอั้นตันใจมาก เริ่มเรื่องเลยล่ะกัน จากนิสัยส่วนตัวที่นิ่งๆเฉยๆไม่หวือหวา ไม่ชอบแต่งตัว แต่งหน้าแต่งตาตั้งแต่เด็ก ดำเนินชีวิตแบบโลดโผดมาตลอด ทำทุกอย่างเองโดยไม่หวังพึ่งผู้ชาย ซึ่งความรู้สึกกับผู้ชายก็เฉยๆอยู่แล้วค่ะ แต่กับผู้หญิงด้วยกันนี้ถ้าถูกชะตารักเลยค่ะ ตอนนี้ก็กำลังคบหากับผู้หญิงคนนึง ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด จนตัวจะติดกัน กิน เที่ยว ไปทำงาน เหมือนคู่แฟนกันทั่วไป ในสังคมของเราซึ่งเหมือนจะคนละโลกเลยเมื่อฉันกลับไปเที่ยวบ้านหาพ่อกับแม่ ซึ่งเป็นไปได้ยากมากที่ท่านจะยอมรับในสถานะของเราตอนนี้ เพราะคนแก่ท่านยึดติดแค่ว่าความรักต้องเกิดได้เฉพาะแค่ผู้ชายกับผู้หญิงเท่านั้น และฉันก็ไม่อยากให้ท่านมานั่งเสียใจกับความผิดเพศของฉันด้วย กลับบ้านทีไรก็ได้แต่บอกพ่อกับแม่ว่า ผู้หญิงคนนี้คือเพื่อนสนิทที่ทำงานด้วยกัน กินอยู่ด้วยกัน ซึ่งในใจก็แอบสงสารแฟนเหมือนกันที่เขาทำตัวไม่ถูก และเรื่องที่ทำให้หนักใจไปกว่านั้นก็คือแม่ของฉันเองที่ดูนางจะแอนตี้ทอมซะเหมือนเกิน ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเพราะอะไร หรือเพราะแกหวังจะให้ฉันมีครอบครัวพร้อมหน้าพ่อแม่ลูกมั้ง ซึ่งฉันไม่ต้องการแบบนั้นเลย ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆฉันรู้สึกเหมือนฉันตกในสภาพคนใช้ในร่างแม่บ้านเหมือนแม่ของฉัน ซึ่งในชีวิตฉันต้องการแค่คนดูแลกันและเท่านั้น จนฉันไม่รู้จะทำยังไงดีที่จะไม่ทำให้คนที่ฉันรักเสียใจ ขอความเห็นด้วยน่ะค่ะ ขอบคุณค่ะ