สวัสดีครับ ปรกติอ่านพันทิพหรือโพสต์ถามไม่ค่อยได้เข้ามาโพสต์เรื่องราวเท่าไร
เชื่อว่าน้องๆหลายๆคนเวลาพูดกับพ่อแม่พูดไม่ค่อยเพราะ ใกล้วันแม่แล้วเลยอยากแบ่งปันเรื่องราวครับ
ปรกติผมเป็นคนที่ไม่ค่อยได้เถียงพ่อแม่เท่าไร บางครั้งก็มีไม่พอใจและตวาดท่านบ้าง
แต่ก็ไม่เคยพูดเพราะประมาณว่าป๊าครับ ม้าครับ เลย
ส่วนหนึ่งเพราะว่าเราอายและอีกส่วนหนึ่งคือเราคงสนิทและคุ้นเคยกับท่านมากเกินไป
จนมาวันนึงเราก็คุยกับป๊าม้าตามปรกติและผู้ใหญ่ท่านนึงก็สังเกตุเห็นว่าเราพูดกับคนอื่นเพราะ แต่พูดกับป๊าม้าไม่เพราะ
ผู้ใหญ่ท่านนั้นเรียกไปเตือนว่า "คนที่เราเพิ่งรู้จัก ทำไมเราพูดเพราะ แต่กับคนที่ให้กำเนิดชีวิต เลี้ยงดู รักเราสุดหัวใจ ทำไมเราพูดไม่เพราะกับท่าน"
คำพูดประโยคนี้เหมือนฟ้าผ่าลงมากลางหัวใจเลยครับ ภาพม้าตื่นมาตั้งแต่ตี 5 มาทำกับข้าว ปลุกไปโรงเรียน
ภาพป๊าทำงานหนักเพื่อลูกๆ มันพรั่งพรูหลั่งไหลเข้ามาในหัว
หลังจากนั้นเราก็เรียก ป๊าครับ ม้าครับ พูด "ครับ" กับท่านบ่อยๆ แรกๆก็เขินนะครับ ป๊าม้าก็มองเราแบบงงๆว่ามันจะมาไม้ไหน
เวลาไม่พอใจท่าน ผมก็จะพยายามระงับอารมณ์ไม่ตอบโต้ พยายามเงียบๆไว้
เราก็พยายามทำไปเรื่อยๆ โดยที่ไม่ได้คาดหวังอะไร คิดแค่ว่าเราพยายามทำให้ดีที่สุด
แต่หลังจากที่พยายามทำได้ระยะหนึ่ง ก็ปรากฏผลขึ้น จากเดิมป๊าม้าไม่ค่อยเชื่ออะไรเรา เค้าก็เชื่อในตัวเรามากขึ้น
เดิมที่เค้าก็พูดปรกติกับเราบางทีก็ใส่อารมณ์ เค้าก็กลับมาพูดกับเราดีมากขึ้น
คนรอบข้างก็ชมว่าเออพูดกับพ่อแม่ดีเนอะ พ่อแม่สอนมาดี ผู้หลักผู้ใหญ่ก็เอ็นดูเรามากขึ้น
ตอนนี้พูดเพราะกับท่านได้โดยไม่ขัดเขินเลย รู้สึกภูมิใจด้วยซ้ำ
อยากจะบอกกับน้องๆว่า นี่เป็นแค่ตัวอย่างนึงที่น่าจะพอใช้ตอบแทนความรักของคนที่รักเราด้วยชีวิตโดยไม่ต้องเสียสตางค์ซักบาทเดียวสำหรับวันแม่ที่จะถึงนี้ได้ครับ สำหรับคนที่พูดจาเพราะกับพ่อแม่มาตั้งแต่แรกแล้วก็ดีใจด้วยครับ
แบ่งปันเรื่องราว เปลี่ยนจากพูดไม่ดีกับพ่อแม่เป็นพูดเพราะกับท่าน
เชื่อว่าน้องๆหลายๆคนเวลาพูดกับพ่อแม่พูดไม่ค่อยเพราะ ใกล้วันแม่แล้วเลยอยากแบ่งปันเรื่องราวครับ
ปรกติผมเป็นคนที่ไม่ค่อยได้เถียงพ่อแม่เท่าไร บางครั้งก็มีไม่พอใจและตวาดท่านบ้าง
แต่ก็ไม่เคยพูดเพราะประมาณว่าป๊าครับ ม้าครับ เลย
ส่วนหนึ่งเพราะว่าเราอายและอีกส่วนหนึ่งคือเราคงสนิทและคุ้นเคยกับท่านมากเกินไป
จนมาวันนึงเราก็คุยกับป๊าม้าตามปรกติและผู้ใหญ่ท่านนึงก็สังเกตุเห็นว่าเราพูดกับคนอื่นเพราะ แต่พูดกับป๊าม้าไม่เพราะ
ผู้ใหญ่ท่านนั้นเรียกไปเตือนว่า "คนที่เราเพิ่งรู้จัก ทำไมเราพูดเพราะ แต่กับคนที่ให้กำเนิดชีวิต เลี้ยงดู รักเราสุดหัวใจ ทำไมเราพูดไม่เพราะกับท่าน"
คำพูดประโยคนี้เหมือนฟ้าผ่าลงมากลางหัวใจเลยครับ ภาพม้าตื่นมาตั้งแต่ตี 5 มาทำกับข้าว ปลุกไปโรงเรียน
ภาพป๊าทำงานหนักเพื่อลูกๆ มันพรั่งพรูหลั่งไหลเข้ามาในหัว
หลังจากนั้นเราก็เรียก ป๊าครับ ม้าครับ พูด "ครับ" กับท่านบ่อยๆ แรกๆก็เขินนะครับ ป๊าม้าก็มองเราแบบงงๆว่ามันจะมาไม้ไหน
เวลาไม่พอใจท่าน ผมก็จะพยายามระงับอารมณ์ไม่ตอบโต้ พยายามเงียบๆไว้
เราก็พยายามทำไปเรื่อยๆ โดยที่ไม่ได้คาดหวังอะไร คิดแค่ว่าเราพยายามทำให้ดีที่สุด
แต่หลังจากที่พยายามทำได้ระยะหนึ่ง ก็ปรากฏผลขึ้น จากเดิมป๊าม้าไม่ค่อยเชื่ออะไรเรา เค้าก็เชื่อในตัวเรามากขึ้น
เดิมที่เค้าก็พูดปรกติกับเราบางทีก็ใส่อารมณ์ เค้าก็กลับมาพูดกับเราดีมากขึ้น
คนรอบข้างก็ชมว่าเออพูดกับพ่อแม่ดีเนอะ พ่อแม่สอนมาดี ผู้หลักผู้ใหญ่ก็เอ็นดูเรามากขึ้น
ตอนนี้พูดเพราะกับท่านได้โดยไม่ขัดเขินเลย รู้สึกภูมิใจด้วยซ้ำ
อยากจะบอกกับน้องๆว่า นี่เป็นแค่ตัวอย่างนึงที่น่าจะพอใช้ตอบแทนความรักของคนที่รักเราด้วยชีวิตโดยไม่ต้องเสียสตางค์ซักบาทเดียวสำหรับวันแม่ที่จะถึงนี้ได้ครับ สำหรับคนที่พูดจาเพราะกับพ่อแม่มาตั้งแต่แรกแล้วก็ดีใจด้วยครับ