สังคมทุกวันอยู่ยากมากเลยนะทุกวันนี้... คนรวยดูถูกคนจน คนมีเงินตอกย้ำคนไม่มีเงิน!!
เรื่องเกิดกับตัวเราเลยคะ... แล้วบางทีความอดทนมันมีขีดจำกัด ถึงมันจะสุดแค่ไหน มันคงต้องยอมทนให้คนพวกนั้นดุถูกเรา!!
เอาตรงๆเลยนะ เราไม่ได้อยากจะทำตัวว่าเรางกหรอก แต่เราแทบไม่มีจะ- ต่อให้เอาเงินเดินเรากับแฟนมารวมกัน ก็ไม่พอใช้แต่ละวันหรอก
เงินเดือนออก เฉลี่ยนค่าน้ำมัน ค่าใช้กินแต่ละวัน ส่วนหนึ่งก็เข้าบัญชีฝากประจำ อีกส่วน จ่าย งวดรถ ค่าไฟ ค่าน้ำ (เผื่อเรื่องอื่นๆที่จำเป็นอีก)
เงินเหลือใช้แต่ละเดือนไม่กี่พันหรอก 2-3 พันเราว่ายังเหลือเฝือ แต่ไม่เลย ทำงานไปก็ต้องเบิกมาใช้เหมือนเดิม พวกคนมีเงินมันไม่เข้าใจหรอหัวอกของคนไม่มี เราเองอยากไปเที่ยว ซื้อนั่นซื้อนี้ให้หนำใจ อยากจะไปกินอะไรอร่อยๆ แพงๆ อยากจะหัวสูงทำตัวโก้บ้าง... แต่มันทำไม่ได้ ก็เพราะไม่มีไง
ที่ใช้เงินทุกวัน วันละ 40 50 60 เนี้ย อยากจะมีเงินเก็บบ้าง อยากจะใช้ให้มันเหลือไปถึงสิ้นเดือน ไปอยากจะเบิกเงินเยอะเพราะยิ่งเบิก เงินเดือนยิ่งน้อย
บางทีตัวเราเองยังน้อยใจตัวเองอยู่เลย เห็นแฟนใช้เงินน้อยๆ คนอื่นก็พุดให้ อายเขาจะตาย! ทุกวันนี้ไม่ใช้เงินเลยสักบาท มาทำงานก็มากินข้าวที่ทำงาน กลับบ้านก็ไปกินข้าวที่บ้าน จะอร่อยไม่อร่อยคือก็ต้องทน... ทำงานประจำอยู่แล้ว ต้องหางานเสริมมาทำ เพื่ออยากให้แฟนมีเงินใช้ ไม่ต้องให้ใใครดูถูก
อืมดีเนอะ! เราเคยคิดแค่ว่า ยอมอดยอมทุกข์มาทุกวัน เพราะอยากมีอนาคตดีๆ มีเงินเก็บเยอะๆ เผื่อวันหนึ่งอยากทำอะไรเป็นของตัวเองบ้าง..
เราผิดมากหรอ ที่เราทำตัว งก.. คนรวยน้อยมากไม่เข้าใจหรอก แต่ส่วนน้อยคงจะมี!
บางครั้ง เวลาที่มันเหนื่อยมากจริงๆนะ อยากจะร้องไห้ อยากจะฆ่าตัวตายด้วยซ้ำ!! แต่ทุกครั้งที่เห็นรูปแม่ เห็นไลน์ที่แม่ชอบส่งมา มันทำไม่ลงจริงๆ
ขอโทษนะคะที่ดราม่าหนักไปหน่อย อิอิ อยากมาระบาย เพราะระบายอะไรกับใครไม่ได้
ที่ทำตัว "งก" ไม่ใช่อยากจะงกนะ เพรราะไม่มีจะ-!!!
เรื่องเกิดกับตัวเราเลยคะ... แล้วบางทีความอดทนมันมีขีดจำกัด ถึงมันจะสุดแค่ไหน มันคงต้องยอมทนให้คนพวกนั้นดุถูกเรา!!
เอาตรงๆเลยนะ เราไม่ได้อยากจะทำตัวว่าเรางกหรอก แต่เราแทบไม่มีจะ- ต่อให้เอาเงินเดินเรากับแฟนมารวมกัน ก็ไม่พอใช้แต่ละวันหรอก
เงินเดือนออก เฉลี่ยนค่าน้ำมัน ค่าใช้กินแต่ละวัน ส่วนหนึ่งก็เข้าบัญชีฝากประจำ อีกส่วน จ่าย งวดรถ ค่าไฟ ค่าน้ำ (เผื่อเรื่องอื่นๆที่จำเป็นอีก)
เงินเหลือใช้แต่ละเดือนไม่กี่พันหรอก 2-3 พันเราว่ายังเหลือเฝือ แต่ไม่เลย ทำงานไปก็ต้องเบิกมาใช้เหมือนเดิม พวกคนมีเงินมันไม่เข้าใจหรอหัวอกของคนไม่มี เราเองอยากไปเที่ยว ซื้อนั่นซื้อนี้ให้หนำใจ อยากจะไปกินอะไรอร่อยๆ แพงๆ อยากจะหัวสูงทำตัวโก้บ้าง... แต่มันทำไม่ได้ ก็เพราะไม่มีไง
ที่ใช้เงินทุกวัน วันละ 40 50 60 เนี้ย อยากจะมีเงินเก็บบ้าง อยากจะใช้ให้มันเหลือไปถึงสิ้นเดือน ไปอยากจะเบิกเงินเยอะเพราะยิ่งเบิก เงินเดือนยิ่งน้อย
บางทีตัวเราเองยังน้อยใจตัวเองอยู่เลย เห็นแฟนใช้เงินน้อยๆ คนอื่นก็พุดให้ อายเขาจะตาย! ทุกวันนี้ไม่ใช้เงินเลยสักบาท มาทำงานก็มากินข้าวที่ทำงาน กลับบ้านก็ไปกินข้าวที่บ้าน จะอร่อยไม่อร่อยคือก็ต้องทน... ทำงานประจำอยู่แล้ว ต้องหางานเสริมมาทำ เพื่ออยากให้แฟนมีเงินใช้ ไม่ต้องให้ใใครดูถูก
อืมดีเนอะ! เราเคยคิดแค่ว่า ยอมอดยอมทุกข์มาทุกวัน เพราะอยากมีอนาคตดีๆ มีเงินเก็บเยอะๆ เผื่อวันหนึ่งอยากทำอะไรเป็นของตัวเองบ้าง..
เราผิดมากหรอ ที่เราทำตัว งก.. คนรวยน้อยมากไม่เข้าใจหรอก แต่ส่วนน้อยคงจะมี!
บางครั้ง เวลาที่มันเหนื่อยมากจริงๆนะ อยากจะร้องไห้ อยากจะฆ่าตัวตายด้วยซ้ำ!! แต่ทุกครั้งที่เห็นรูปแม่ เห็นไลน์ที่แม่ชอบส่งมา มันทำไม่ลงจริงๆ
ขอโทษนะคะที่ดราม่าหนักไปหน่อย อิอิ อยากมาระบาย เพราะระบายอะไรกับใครไม่ได้