เราอยากรู้ว่ามีใครบ้างที่ตอนนี้ได้ทำงานที่ตัวเองชอบจริงๆ
มีความสุขกับงานตัวเองในทุกๆวัน รู้สึกว่าการทำงานเป็นความสุขอย่างหนึ่ง
ถ้ามีอยากรู้ว่าทำงานอะไรกันบ้างคะ วิถีชีวิตในการทำงานเป็นยังไง
ตื่นกี่โมง เดินทางไปทำงานยังไง ลำบากไหม หรือทำงานอยู่บ้าน เป็นนายตัวเอง ฯลฯ
อยากให้มาแชร์ประสบการณ์กันค่ะ อยากเห็นมุมมองของคนที่ทำงานแล้วมีความสุขกับชีวิตในตอนทำงานจริงๆ
ไม่ได้ทำงานเพื่อเก็บเงินแล้วค่อยไปหาความสุข หรือว่าทำงานเพื่อให้ได้เงินมาเป็นค่าครองชีพแต่เพียงอย่างเดียว
ที่มาตั้งกระทู้ถามแบบนี้ก็เพราะว่าเราเองกำลังอยู่ในวัยที่ใกล้ทำงาน (ฝึกสอนอยู่ค่ะ ปี 5 เป็นคุณครู)
เลยอยากฟังเรื่องราวชีวิตการทำงานของคนอื่นๆดูบ้าง
แต่ก่อนจะฟังเรื่องของคนอื่น เราก็อยากเล่าประสบการณ์ของตัวเองบ้าง เอาจริงๆตอนนี้เราก็ว่าเราก็มีความสุขในระดับหนึ่งนะคะ
ได้สอนเด็ก เด็กๆก็มีน่ารักบ้างไม่น่ารักบ้างเป็นธรรมดา (แต่ส่วนมากก็น่ารัก)
ลืมบอก เราสอนวิชาภาษาไทยค่ะ มีไปสอนพิเศษตอนเย็นหรือวันหยุดเสาร์อาทิตย์บ้าง
ก็สอนอ่านสอนเขียนสำหรับเด็กเล็กๆ และเด็กโตก็สอนเนื้อหาเพิ่มเติมจากในบทเรียนธรรมดาค่ะ
บอกตรงๆตอนแรกสอนพิเศษเพราะอยากได้เงินอย่างเดียวเลยค่ะ
เพราะสอน 2 ชม. ก็ได้แล้ว 500 บาท ซึ่งสำหรับเรามันเยอะนะคะ กับการทำงานแค่นี้
นั่งในห้องแอร์สบายๆ เตรียมชีทเตรียมเนื้อหามาแล้วนั่งอธิบายให้นักเรียนเข้าใจ
วันไหนอยากให้นักเรียนได้ทำกิจกรรมก็เตรียมเกมมาบ้าง อาจจะลำบากหน่อยก็แค่ตอนเดินทาง แบกหนังสือหนัก
แต่พอสอนนานๆไป เป็น 2 ปี 3 ปี เริ่มมีความผูกพันกับเด็กค่ะ ช่วงไหนไม่ได้ไปสอนนานเริ่มรู้สึกคิดถึง
ตอนไปสอนก็สนุกมาก ตลกดี เด็กๆเล็กๆน่ารัก ถึงจะเป็นเด็กโตมัธยมแล้วก็ยังน่ารัก รู้สึกว่าเรามีเรื่องอะไรให้คุยกันเยอะดี
บางทีก็มีนักเรียนถามประสบการณ์การเรียนในมหาวิทยาลัยว่าเป็นยังไงบ้าง อยากรู้ เราก็เล่าให้ฟัง ให้คำแนะนำต่างๆ
ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขดี เหมือนพี่ได้คุยกับน้อง จากเมื่อก่อนที่อยากได้เงินอย่างเดียว ตอนนี้เริ่มลืมไปแล้ว
มีบางวันเดินออกมาจากบ้านนักเรียนที่สอนแบบลืมรับเงินมาก็มี จนแม่น้องต้องไลน์มาบอกว่ายังไม่ได้ให้เงิน
ส่วนชีวิตการสอนในโรงเรียนของเรานั้นเพิ่งจะเริ่มต้นได้ประมาณ 2 เดือนค่ะ ยังไม่ชิน ไม่เข้าที่เข้าทาง
แต่ทุกครั้งที่ได้ไปสอนนักเรียนในห้องก็รู้สึกสนุกดี จะมีลำบากใจก็ตอนที่จะสอนเรกๆนี่แหละค่ะ
เนื่องจากเราเป็นครูใหม่ เนื้อหาอะไรอาจยังไม่แน่นเท่าครูที่สอนมานาน ยังประหม่า กลัวเด็ก
เราจะสอนผิดไหม จะจำบทที่ท่องมาได้ไหม555 การสอนเรื่องใหม่ในคาบแรกๆเลยเป็นไปด้วยความกระอักกระอ่วนใจมาก
แต่พอสอนเสร็จแล้วออกมาก็โล่งเลยค่ะ รู้สึกว่าเออเราก็ทำได้นะ ยิ่งวันไหนมีนักเรียนมาชมว่า..
"ครูเตรียมมาดีอะ" "ครูชอบทำของน่ารักๆมาตลอดเลย" "ครูสอนสนุก" "เทอมหน้าจะได้เรียนกับครูอีกไหม" มันเป็นอะไรที่ชื่นใจมากกก ^___^
แต่ก็มีบ้างนะคะที่เราขี้เกียจ อย่างขี้เกียจตื่นเช้าไปสอน ขี้เกียจเดินทาง ขี้เกียจทำสื่อการสอนแบบอลังการ เพราะมันทั้งเหนื่อยทั้งใช้เงินเยอะ
ขี้เกียจไปคุมเวรโรงอาหาร ขี้เกียจทำนู่นทำนี่ที่นอกเหนือจากการสอน (แต่ก็ต้องยอมรับให้ได้เพราะงานครูมีเยอะมากจริงๆ ไม่ใช่แค่สอนอย่างเดียว)
วันไหนไปสอนแล้วนักเรียนไม่เข้าใจ หรือนักเรียนไม่ค่อยฟังก็รู้สึกนอยด์ๆ แต่เราโชคดีที่ได้มาอยู่กับครูคนอื่นๆในหมวดที่รักกันดี
สามัคคี สนุกสนาน ไม่มีใครนินทาว่าร้ายใคร (หรือมีแต่เราไม่รู้ แต่ถึงเรารู้ก็ไม่สนล่ะค่ะ 555 เอาแค่เราสบายใจพอ)
โดยรวมก็เลยถือว่าเรามีความสุขกับอาชีพเราในระดับหนึ่งล่ะ
เลยอยากรู้ของเพื่อนๆว่าเป็นยังไงบ้าง คนไหนมีความสุขกับการใช้ชีวิตการทำงานมาเล่าให้ฟังบ้างนะคะ
หรือใครไม่มีความสุข อยากลาออกจากงาน ไม่ชอบงานที่ตัวเองกำลังทำอยู่ก็มาบอกกันได้ค่ะ ว่าเพราะอะไร
อยากฟังมุมมองหลายๆมุมจากชีวิตคนทำงานค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ขอเสียงหน่อย!!! ขอเสียงคนทำงานที่มีความสุขกับงานตัวเองจริงๆ และไม่ผวาเมื่อถึงวันจันทร์หน่อยค่ะ
มีความสุขกับงานตัวเองในทุกๆวัน รู้สึกว่าการทำงานเป็นความสุขอย่างหนึ่ง
ถ้ามีอยากรู้ว่าทำงานอะไรกันบ้างคะ วิถีชีวิตในการทำงานเป็นยังไง
ตื่นกี่โมง เดินทางไปทำงานยังไง ลำบากไหม หรือทำงานอยู่บ้าน เป็นนายตัวเอง ฯลฯ
อยากให้มาแชร์ประสบการณ์กันค่ะ อยากเห็นมุมมองของคนที่ทำงานแล้วมีความสุขกับชีวิตในตอนทำงานจริงๆ
ไม่ได้ทำงานเพื่อเก็บเงินแล้วค่อยไปหาความสุข หรือว่าทำงานเพื่อให้ได้เงินมาเป็นค่าครองชีพแต่เพียงอย่างเดียว
ที่มาตั้งกระทู้ถามแบบนี้ก็เพราะว่าเราเองกำลังอยู่ในวัยที่ใกล้ทำงาน (ฝึกสอนอยู่ค่ะ ปี 5 เป็นคุณครู)
เลยอยากฟังเรื่องราวชีวิตการทำงานของคนอื่นๆดูบ้าง
แต่ก่อนจะฟังเรื่องของคนอื่น เราก็อยากเล่าประสบการณ์ของตัวเองบ้าง เอาจริงๆตอนนี้เราก็ว่าเราก็มีความสุขในระดับหนึ่งนะคะ
ได้สอนเด็ก เด็กๆก็มีน่ารักบ้างไม่น่ารักบ้างเป็นธรรมดา (แต่ส่วนมากก็น่ารัก)
ลืมบอก เราสอนวิชาภาษาไทยค่ะ มีไปสอนพิเศษตอนเย็นหรือวันหยุดเสาร์อาทิตย์บ้าง
ก็สอนอ่านสอนเขียนสำหรับเด็กเล็กๆ และเด็กโตก็สอนเนื้อหาเพิ่มเติมจากในบทเรียนธรรมดาค่ะ
บอกตรงๆตอนแรกสอนพิเศษเพราะอยากได้เงินอย่างเดียวเลยค่ะ
เพราะสอน 2 ชม. ก็ได้แล้ว 500 บาท ซึ่งสำหรับเรามันเยอะนะคะ กับการทำงานแค่นี้
นั่งในห้องแอร์สบายๆ เตรียมชีทเตรียมเนื้อหามาแล้วนั่งอธิบายให้นักเรียนเข้าใจ
วันไหนอยากให้นักเรียนได้ทำกิจกรรมก็เตรียมเกมมาบ้าง อาจจะลำบากหน่อยก็แค่ตอนเดินทาง แบกหนังสือหนัก
แต่พอสอนนานๆไป เป็น 2 ปี 3 ปี เริ่มมีความผูกพันกับเด็กค่ะ ช่วงไหนไม่ได้ไปสอนนานเริ่มรู้สึกคิดถึง
ตอนไปสอนก็สนุกมาก ตลกดี เด็กๆเล็กๆน่ารัก ถึงจะเป็นเด็กโตมัธยมแล้วก็ยังน่ารัก รู้สึกว่าเรามีเรื่องอะไรให้คุยกันเยอะดี
บางทีก็มีนักเรียนถามประสบการณ์การเรียนในมหาวิทยาลัยว่าเป็นยังไงบ้าง อยากรู้ เราก็เล่าให้ฟัง ให้คำแนะนำต่างๆ
ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขดี เหมือนพี่ได้คุยกับน้อง จากเมื่อก่อนที่อยากได้เงินอย่างเดียว ตอนนี้เริ่มลืมไปแล้ว
มีบางวันเดินออกมาจากบ้านนักเรียนที่สอนแบบลืมรับเงินมาก็มี จนแม่น้องต้องไลน์มาบอกว่ายังไม่ได้ให้เงิน
ส่วนชีวิตการสอนในโรงเรียนของเรานั้นเพิ่งจะเริ่มต้นได้ประมาณ 2 เดือนค่ะ ยังไม่ชิน ไม่เข้าที่เข้าทาง
แต่ทุกครั้งที่ได้ไปสอนนักเรียนในห้องก็รู้สึกสนุกดี จะมีลำบากใจก็ตอนที่จะสอนเรกๆนี่แหละค่ะ
เนื่องจากเราเป็นครูใหม่ เนื้อหาอะไรอาจยังไม่แน่นเท่าครูที่สอนมานาน ยังประหม่า กลัวเด็ก
เราจะสอนผิดไหม จะจำบทที่ท่องมาได้ไหม555 การสอนเรื่องใหม่ในคาบแรกๆเลยเป็นไปด้วยความกระอักกระอ่วนใจมาก
แต่พอสอนเสร็จแล้วออกมาก็โล่งเลยค่ะ รู้สึกว่าเออเราก็ทำได้นะ ยิ่งวันไหนมีนักเรียนมาชมว่า..
"ครูเตรียมมาดีอะ" "ครูชอบทำของน่ารักๆมาตลอดเลย" "ครูสอนสนุก" "เทอมหน้าจะได้เรียนกับครูอีกไหม" มันเป็นอะไรที่ชื่นใจมากกก ^___^
แต่ก็มีบ้างนะคะที่เราขี้เกียจ อย่างขี้เกียจตื่นเช้าไปสอน ขี้เกียจเดินทาง ขี้เกียจทำสื่อการสอนแบบอลังการ เพราะมันทั้งเหนื่อยทั้งใช้เงินเยอะ
ขี้เกียจไปคุมเวรโรงอาหาร ขี้เกียจทำนู่นทำนี่ที่นอกเหนือจากการสอน (แต่ก็ต้องยอมรับให้ได้เพราะงานครูมีเยอะมากจริงๆ ไม่ใช่แค่สอนอย่างเดียว)
วันไหนไปสอนแล้วนักเรียนไม่เข้าใจ หรือนักเรียนไม่ค่อยฟังก็รู้สึกนอยด์ๆ แต่เราโชคดีที่ได้มาอยู่กับครูคนอื่นๆในหมวดที่รักกันดี
สามัคคี สนุกสนาน ไม่มีใครนินทาว่าร้ายใคร (หรือมีแต่เราไม่รู้ แต่ถึงเรารู้ก็ไม่สนล่ะค่ะ 555 เอาแค่เราสบายใจพอ)
โดยรวมก็เลยถือว่าเรามีความสุขกับอาชีพเราในระดับหนึ่งล่ะ
เลยอยากรู้ของเพื่อนๆว่าเป็นยังไงบ้าง คนไหนมีความสุขกับการใช้ชีวิตการทำงานมาเล่าให้ฟังบ้างนะคะ
หรือใครไม่มีความสุข อยากลาออกจากงาน ไม่ชอบงานที่ตัวเองกำลังทำอยู่ก็มาบอกกันได้ค่ะ ว่าเพราะอะไร
อยากฟังมุมมองหลายๆมุมจากชีวิตคนทำงานค่ะ
ขอบคุณค่ะ