ผมไปเห็นโพสต์หนึ่งในโซเชียล มาครับ
เขาตั้งคำถามประมาณว่า
"ทุกปี พอถึงช่วงปัจฉิมนิเทศ จะต้องมีเด็กหลายคน
ต้องซื้อดอกไม้ ซื้อของขวัญ ถ่ายรูป เตรียมเงิน
จนบางคนรู้สึกเครียด เพราะฐานะที่บ้านไม่ได้ดี.... "
อ่านแล้วก็รู้สึกว่า ประเด็นมันก็น่าคิดนะครับ
( แต่ รูปแบบการเขียน ของฉบับเต็ม มันค่อนข้างดราม่ามากเลยครับ ผมไ่ได้ Copy มาเต็มๆ )
เลยทำให้ผมสงสัยเหมือนกันว่า
จริงๆ แล้ว ปัจจุบันปรากฏการณ์ แบบนั้น มันเกิดขึ้นจริง และมีข้อเท็จจริงมากแค่ไหนกัน ??
ผมย้อนนึกถึงตอนที่ตัวเองเรียนจบมัธยม
โรงเรียนผมก็มี “วันปัจฉิม” เหมือนกันครับ
แต่บรรยากาศมันไม่ได้ใหญ่โตอะไร ออกแนวเรียบง่าย
วันนั้น.... เป็นวันสอบวันสุดท้าย ที่เหลือวิชาสอบไม่มากแล้ว
จึงมีเวลามากพอที่โรงเรียน จะเปิดโอกาสให้จัดกิจกรรมนี้ขึ้น ....
มันไม่ได้มีพิธีรีตองอะไร.... อย่างที่บอกไป
คือโรงเรียนแต่เปิดโอกาส เปิดหอประชุม
ครูอาจารย์จะให้โอวาท และคำแนะนำเกี่ยวกับการเรียนต่อ หรือการทำงาน
แต่ไม่ได้ มีการทำพร๊อบถ่ายรูปให้
ตอนนั้น สิ่งที่ผมจำได้ชัดที่สุดคือ
เพื่อนๆ จะเอาปากกามา
เขียนเสื้อให้กันและกัน ....
- บางคนเขียนคำสั้น ๆ
- บางคนเขียนอวยพร
- บางคนก็วาดรูปเล่น
เสื้อนักเรียนตัวนั้น จากที่เป็นสีขาวล้วนมาตอนเช้า
แต่ขากลับบ้านตอนเย็น นี่เต็มไปด้วยลายมือเพื่อนทั้งตัว
นอกจากนั้นก็มีแค่ จับกลุ่มกันเดินถ่ายรูป
ตามมุมต่างๆข องโรงเรียน หรือไปไหว้ครู ที่ห้องพักครู
อาจจะมีรวมเงินกันซื้อของขวัญเล็กๆน้อยๆ ให้ครู
มันเป็นกิจกรรมเล็กๆ แต่ตอนนั้นกลับรู้สึกว่า
มันมีความหมายมาก (สำหรับผมนะ)
เพราะมันเหมือนเป็นช่วงเวลาที่เรารู้ว่า...
เดี๋ยวแต่ละคนก็จะแยกย้ายกันไปตามทางของตัวเองแล้ว
วันข้างหน้า เราไม่ทีทางรู้เลยว่า เราจะพบกันอีกหรือไม่ ....
พอมองย้อนกลับมา ... ผมกลับรู้สึกว่า
ความทรงจำที่ติดอยู่ในหัว ไม่ใช่ของที่ถืออยู่ในมือ
แต่เป็นลายมือของเพื่อนบนเสื้อนั่นแหละครับ
แต่พอมาดูภาพในโซเชียลช่วงหลัง ๆ
หลายที่ดูเหมือนจะมี
- มีการมอบช่อดอกไม้ให้เพื่อนๆ
- มีของขวัญมอบให้แก่กัน
- มีชุดทีมเครื่องแต่งกาย และพร็อพถ่ายรูป ที่หรูหรา
มากขึ้นเรื่อยๆ ....
ซึ่งผมก็ไม่ได้คิดว่า มันจะผิดอะไรนะครับ
บางทีมันอาจเป็นวัฒนธรรมของเด็กแต่ละรุ่น ตามยุคตามสมัย
หรือ เป็นผลจากยุคโซเชียล ที่ทุกคนอยากเก็บ
และ อยากจะแชร์ ภาพความทรงจำกันมากขึ้น
( ความคิดส่วนตัวผมนะครับ .... )
... ปัจฉิมนิเทศ มันเป็นกิจกรรมที่ดีนะ ถ้ามันจัดกันแบบ “พอดี”
ไม่กลายเป็นภาระของนักเรียนมากเกินไป....
เพราะแก่นของมันจริงๆ ก็คือการแสดงความกตัญญูต่อครู
และเป็นช่วงเวลาที่เพื่อนๆ ได้บอกลา หรือให้กำลังใจกัน
ก่อนแยกย้ายไปตามทางของตัวเอง...
หลายโรงเรียน รุ่นน้องก็จะจัดให้รุ่นพี่ก่อนจบ
ตามธรรมเนียมของโรงเรียน
ซึ่งจริงๆ แล้วมันก็เป็นภาพของความรัก
และความเคารพระหว่างกันมากกว่าอะไรอย่างอื่นครับ ...
... อดสงสัยไม่ได้เหมือนกันว่า
วันปัจฉิมในแต่ละยุค มันเปลี่ยนไปมากแค่ไหน ....
เลยอยากลองถามคนในนี้ดูครับ
สมัยที่คุณเรียนจบมัธยม
วันปัจฉิมของโรงเรียนคุณเป็นแบบไหนกันครับ
เรียบง่ายแบบเขียนเสื้อให้กัน เหมือนเรื่องของผมมั้ย
หรือมีการให้ดอกไม้ ของขวัญกันเยอะเหมือนที่เห็นในโซเชียลทุกวันนี้ ....
วันปัจฉิม…สมัยของคุณเป็นแบบไหนครับ มีเขียนเสื้อให้กัน เหมือนเมื่อก่อนมั้ย หรือสมัยนี้มีอะไรมากกว่านั้น ?
เขาตั้งคำถามประมาณว่า
"ทุกปี พอถึงช่วงปัจฉิมนิเทศ จะต้องมีเด็กหลายคน
ต้องซื้อดอกไม้ ซื้อของขวัญ ถ่ายรูป เตรียมเงิน
จนบางคนรู้สึกเครียด เพราะฐานะที่บ้านไม่ได้ดี.... "
อ่านแล้วก็รู้สึกว่า ประเด็นมันก็น่าคิดนะครับ
( แต่ รูปแบบการเขียน ของฉบับเต็ม มันค่อนข้างดราม่ามากเลยครับ ผมไ่ได้ Copy มาเต็มๆ )
เลยทำให้ผมสงสัยเหมือนกันว่า
จริงๆ แล้ว ปัจจุบันปรากฏการณ์ แบบนั้น มันเกิดขึ้นจริง และมีข้อเท็จจริงมากแค่ไหนกัน ??
ผมย้อนนึกถึงตอนที่ตัวเองเรียนจบมัธยม
โรงเรียนผมก็มี “วันปัจฉิม” เหมือนกันครับ
แต่บรรยากาศมันไม่ได้ใหญ่โตอะไร ออกแนวเรียบง่าย
วันนั้น.... เป็นวันสอบวันสุดท้าย ที่เหลือวิชาสอบไม่มากแล้ว
จึงมีเวลามากพอที่โรงเรียน จะเปิดโอกาสให้จัดกิจกรรมนี้ขึ้น ....
มันไม่ได้มีพิธีรีตองอะไร.... อย่างที่บอกไป
คือโรงเรียนแต่เปิดโอกาส เปิดหอประชุม
ครูอาจารย์จะให้โอวาท และคำแนะนำเกี่ยวกับการเรียนต่อ หรือการทำงาน
แต่ไม่ได้ มีการทำพร๊อบถ่ายรูปให้
ตอนนั้น สิ่งที่ผมจำได้ชัดที่สุดคือ
เพื่อนๆ จะเอาปากกามา เขียนเสื้อให้กันและกัน ....
- บางคนเขียนคำสั้น ๆ
- บางคนเขียนอวยพร
- บางคนก็วาดรูปเล่น
เสื้อนักเรียนตัวนั้น จากที่เป็นสีขาวล้วนมาตอนเช้า
แต่ขากลับบ้านตอนเย็น นี่เต็มไปด้วยลายมือเพื่อนทั้งตัว
นอกจากนั้นก็มีแค่ จับกลุ่มกันเดินถ่ายรูป
ตามมุมต่างๆข องโรงเรียน หรือไปไหว้ครู ที่ห้องพักครู
อาจจะมีรวมเงินกันซื้อของขวัญเล็กๆน้อยๆ ให้ครู
มันเป็นกิจกรรมเล็กๆ แต่ตอนนั้นกลับรู้สึกว่า
มันมีความหมายมาก (สำหรับผมนะ)
เพราะมันเหมือนเป็นช่วงเวลาที่เรารู้ว่า...
เดี๋ยวแต่ละคนก็จะแยกย้ายกันไปตามทางของตัวเองแล้ว
วันข้างหน้า เราไม่ทีทางรู้เลยว่า เราจะพบกันอีกหรือไม่ ....
พอมองย้อนกลับมา ... ผมกลับรู้สึกว่า
ความทรงจำที่ติดอยู่ในหัว ไม่ใช่ของที่ถืออยู่ในมือ
แต่เป็นลายมือของเพื่อนบนเสื้อนั่นแหละครับ
แต่พอมาดูภาพในโซเชียลช่วงหลัง ๆ
หลายที่ดูเหมือนจะมี
- มีการมอบช่อดอกไม้ให้เพื่อนๆ
- มีของขวัญมอบให้แก่กัน
- มีชุดทีมเครื่องแต่งกาย และพร็อพถ่ายรูป ที่หรูหรา
มากขึ้นเรื่อยๆ ....
ซึ่งผมก็ไม่ได้คิดว่า มันจะผิดอะไรนะครับ
บางทีมันอาจเป็นวัฒนธรรมของเด็กแต่ละรุ่น ตามยุคตามสมัย
หรือ เป็นผลจากยุคโซเชียล ที่ทุกคนอยากเก็บ
และ อยากจะแชร์ ภาพความทรงจำกันมากขึ้น
( ความคิดส่วนตัวผมนะครับ .... )
... ปัจฉิมนิเทศ มันเป็นกิจกรรมที่ดีนะ ถ้ามันจัดกันแบบ “พอดี”
ไม่กลายเป็นภาระของนักเรียนมากเกินไป....
เพราะแก่นของมันจริงๆ ก็คือการแสดงความกตัญญูต่อครู
และเป็นช่วงเวลาที่เพื่อนๆ ได้บอกลา หรือให้กำลังใจกัน
ก่อนแยกย้ายไปตามทางของตัวเอง...
หลายโรงเรียน รุ่นน้องก็จะจัดให้รุ่นพี่ก่อนจบ
ตามธรรมเนียมของโรงเรียน
ซึ่งจริงๆ แล้วมันก็เป็นภาพของความรัก
และความเคารพระหว่างกันมากกว่าอะไรอย่างอื่นครับ ...
... อดสงสัยไม่ได้เหมือนกันว่า
วันปัจฉิมในแต่ละยุค มันเปลี่ยนไปมากแค่ไหน ....
เลยอยากลองถามคนในนี้ดูครับ
สมัยที่คุณเรียนจบมัธยม
วันปัจฉิมของโรงเรียนคุณเป็นแบบไหนกันครับ
เรียบง่ายแบบเขียนเสื้อให้กัน เหมือนเรื่องของผมมั้ย
หรือมีการให้ดอกไม้ ของขวัญกันเยอะเหมือนที่เห็นในโซเชียลทุกวันนี้ ....