มีใครยังเป็นแบบเราบ้างไหม?

สวัสดีค่ะเพื่อนพี่ๆชาวพันทิพ เรามีปัญหาคาใจอยู่อย่างนึง แต่ขอเล่าก่อนนะคะ
          เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อวานเรานอนดึกมากเลยทำให้ตื่นไปเรียนไม่ไหว แล้วเขาสอบเก็บคะแนนด้วยแต่อาจารย์ไม่ได้บอกล่วงหน้านะว่าจะสอบ เราเลยไม่รู้หยุดเรียนไปวันนึง วันต่อมาเราเลยไปขออาจารย์สอบ เขาถามเราว่าทำไมไม่มา เราก็ตอบไปตามความจริงนะคะว่าตื่นไม่ไหว เขาเลยบอกว่าถ้าตอบอย่างนี้ไม่มีใครเห็นใจหนูหรอก เราก็บอกว่าแต่เราตอบตามความจริง เขาก็บอกต่อว่า "บางครั้งการที่เราพูดความจริงอาจทำให้เราแย่ก็ได้ " เราก็ยืนนิ่ง เขาก็ถามเราว่า ทำไมหนูไม่บอกว่า หนูไม่สบาย หรือบอกว่าที่นอนดึกเพราะช่วยแม่ทำงาน หรืออย่างอื่นเพื่อให้เขาเห็นใจหนูล่ะ? ตอนนั้นเราคิดขึ้นมาเลยว่า คนแบบเรานี่อยู่ยากแล้วอ่ะ เราซื่อตรงตลอดเลยนะ พูดตามความจริงเสมอ ในขณะที่เราโตมาก็เริ่มเข้าใจกับคำว่าสังคมมากขึ้น มันผิดกับที่เราคาดไว้เยอะเลย เจอทั้งคนโกหก ใส่ร้ายและอื่นๆก็ไม่ใช่ทุกคนหรอกนะ แต่ส่วนมากที่เราพบไม่มีคนที่ดูจริงใจเลย ระหว่างที่เรากำลังคิด เขาก็ถามขึ้นมาว่า ถ้าหนูโกหกครูครูจะเดือดร้อนไหม? เราก็ตอบว่าไม่ แต่หนูอ่ะเดือดร้อน ครูก็อื้ม แต่หนูไม่ได้ทำให้ครูเดือดร้อนนี่ คราวหลังถ้าจะขอความอนุเคราะห์ใคร ก็อ้างเหตุผลให้เขาเห็นใจเราหน่อยนะ

           เรารู้สึกแย่มากเลยนะ เราก็รู้สึกผิดที่ไม่ได้มาเรียน แต่เราไม่เข้าใจว่าการที่เราตอบตามความจริงมันไม่ดีหรอกหรอ? เราเป็นคนที่ไม่ทันคนอื่นจริงๆใช่ไหม ไม่กล้าที่จะทำผิด เพราะเรารู้สึกผิดและแย่เลยไม่เลือกทำ รู้สึกไม่ดีเลยจริงๆที่เป็นคนไม่ทันคนแบบนี้ สังคมอยู่ยากขึ้นทุกวันเราควรปรับตัวให้เหมือนพวกเขาใช่ไหม? เราเป็นคนคิดมากและอ่อนแอมากจริงๆ แค่นี้ก็เหมือนจะร้องไห้แล้วแค่โดนตินิดหน่อยเอง
อยากได้คำแนะนำจากเพื่อนๆหรือพี่ๆว่าเราควรจะปรับตัวอย่างไรดี  เพราะไม่อยากมีปัญหาในอนาคต ขอบคุณมากๆที่ให้คำแนะนำ หรือติเตือนนะคะ แล้วก็ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ  ขอบคุณจริงๆ

คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 2
คุณพูดความจริงที่แสดงให้อาจารย์เห็นว่า
คุณไม่คิดว่าการเข้าเรียนวิขาของท่านสำคัญ
แล้วแถมด้วยการพูดที่ทำให้ท่านแน่ใจว่าคุณไม่แคร์ความรู้สึกเลย
ผล : ท่านไม่คิดว่าควรให้ความอนุเคราะห์คุณ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่