แชร์ประสบการ์ณเปลี่ยนตัวเอง:จากเด็กไฝอ้วนดำสิวบุกหน้า สู่ปัจจุบันที่...

กระทู้สนทนา

ความงาม สิว ลดความอ้วน อาหารเสริม ชีวิตวัยรุ่น

จากเด็กไฝอ้วนดำสิวบุกหน้า สู่ปัจจุบันที่...
สวัสดีครับผมชื่อแต๊งส์ครับ นี้เป็นการรีวิวครั้งแรกของผม ผิดพลาดประการใดขอภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคร๊าบบบบบบ
มาเริ่มกันเลยนะครับ ผมเป็นเด็กธรรมดาๆคนนึง ที่ใช้ชีวิตทั่วๆไป ไม่ได้อยากหล่อ หรือ ไม่ได้ดูแลตัวเองเป็นพิเศษแต่อย่างใด กินข้าวมื้อละ2จาน กินเสร็จก็นอน แล้วก็เล่นเกมส์ปกติครับ เพราะที่บ้านเปิดร้านเกมส์ เหมือนเด็กคนอื่นๆครับ ผมเป็นเด็กอ้วนๆดำๆและมีไฝที่ริมฝีปาก เม็ดประมาณเม็ดถั่วเขียว ไม่เล็กและก็ไม่ใหญ่ครับ แต่จะถูกเพื่อนๆและญาติๆเรียกว่าไอ้ไฝอยู่ตลอด เอาจริงๆก็ไม่ได้คิดอะไรนะครับ เฉยๆ แต่มันมาเริ่มคิดตอนที่ บางทีเพื่อนชอบล้อกันจนไม่ได้คิดว่าผมจะอายเลย ล้อต่อหน้าครู ล้อเสียงดังๆ เอาเป็นว่าล้อกันแทบทั้งห้อง และ ทุกห้องครับ
วันนึงผมกลับบ้านมาและได้บอกกับแม่ว่า “แม่ผมสามารถเอาไฝออกได้ไหม” ผมตัดสินใจเอาออก ทันทีที่แม่อนุญาต โดยการเลเซอร์ออก และนั้นคือจุดเริ่มต้นในการเปลี่ยนแปลงตัวเองของผม ครับ

หลังจากที่ผมเอาไฝออกแล้ว เพื่อนๆก็ดูเหมือนจะเรียกผมว่าไฝไม่ได้อีกต่อไป ผมรู้สึกอมยิ้ม เมื่อใครๆถามผมว่า ผมเอาไฝออกแล้วเหรอ ผมมักจะหันไปบอกอย่างภาคภูมิใจว่า ใช่ ผมเอาไฝออกแล้ว แต่โชคก็ไม่ได้เข้าข้างผมสักเท่าไหร่ อย่างที่ผมบอก ผมเป็นคนกินเยอะ กินเสร็จก็นอน ไม่ก็เล่นเกมส์ ดังนั้นเป็นธรรมดาที่น้ำหนักผมจะขึ้นอย่างรวดเร็ว มันขึ้นเร็วจนเพื่อนๆเรียกผมว่า ไอ้อ้วน และ ผนวกบวกกับที่ผมไม่ค่อยสนใจตัวเองสักเท่าไหร่ ชอบเล่นกลางแดด วิ่งกลางแดด และมักจะด่าพวกที่ชอบหลบแดดด้วยซ้ำ ว่าจะกลัวไปทำไม จนตอนนั้นรู้ซึ้งเลย สภาพตอนนั้นคืออ้วนและดำมาก การเอาไฝออกไม่ได้ช่วยให้ดูดีขึ้นแม้แต่น้อยเลยครับ แต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้ผมอยากเปลี่ยนแปลงตัวเองมากพอ ผมเลยปล่อยเนื้อปล่อยตัวไปจนถึงมอ1 ตอนนั้นผมสายตาเริ่มสั้นประมาณ200ผมจึงจำเป็นที่ต้องใส่แว่น (เอาจริงๆตอนนั้นใส่แว่นคิดว่าเท่) การเรียนวันแรกของผม ผมได้เข้าแถวอันดับแรกๆของแถว นั้นคือเรียงจากเตี้ยไปสูง ผมอยู่ประมาณคนที่2 คือหัวๆแถวเลยครับ นี้คือรวมชายหญิงแล้วนะครับ ผมมีแฟน1คน (แก่แดดแต่เด็ก) 55+ จำได้ว่า เดินลงบันไดมาด้วยกัน มีเพื่อนกระเทยคนนึง ทักผมว่า “เห้ยๆดูดิ

เตี้ยกว่าผู้หญิงอีกอะ” เท่านั้นแหละ ผมไปหาวิธีที่ทำให้สูงขึ้นครับ และแล้วก็เจอ มีคนแนะนำให้ผมกระโดดแตะเพดานครับ กระโดดวันละ 200,350,450 เพิ่มไปเรื่อยๆ กระโดด กระโดด แล้วก็กระโดด มันได้ผลครับ ผมสูงขึ้นมากแต่ก็ยังอ้วนอยู่ครับ

พอขึ้นมอ4ผมพยายามลดความอ้วนโดยใช้ สูตร7วัน9กิโลครับ หาตามเน็ต ออกกำลังกายโดยการวิ่งและเดินสลับกัน ไม่กินน้ำอัดลมตลอดไป ของมัน เค้ก ไม่กินเลยครับ งดยาวๆ และพยายามดูแลผิวครับ หลบแดด ใส่เสื้อแขนยาว มันก็ได้ผลครับ เหนื่อยมาก ตอนควบคุมการกิน แต่ก็คุ้มอยู่ และดูเหมือนว่าการดูแลตัวเองครั้งนี้ จะทำให้ผมได้อะไรดีๆเยอะแยะเลย เช่น ได้เป็นดรัมเมเยอร์ของสี ได้รับโอกาส คนก็เริ่มเข้ามาคุยเยอะมากขึ้นครับ มันเป็นอะไรที่ดีมากๆเลย รู้สึกคุ้มค้า

พอขึ้นปี1ทุกอย่างเหมือนจะดีครับ หุ่นผมเริ่มโอเคขึ้นและพยายามดูแลตัวเองอยู่ตลอดเวลา มากขึ้น ทุกวันครับ แต่เรื่องยังไม่จบแค่นี้ครับ เพราะการดูแลตัวเองมากไปของผม ผมจึงลองครีมนั้น ครีมนี้ อยากหน้าใส จนไปเจอครีมของหมอตัวนึง เป็นยาที่ขายตามร้านขายยาด้วยนะครับ มันทำให้หน้าผมพังมากครับ

ตอนนั้นความรู้สึกแย่มากๆ ร้องไห้อยู่บ่อยๆ ต้องใส่หน้ากากอนามัยไปเรียนอยู่ตลอด เครียดมาก แต่สุดท้ายผมก็ผ่านมาได้ครับ แค่เช็ดหน้าให้สะอาด และล้างหน้าด้วยน้ำเปล่า รวมถึงดูแลตัวเอง เลือกกิน เลือกใช้ และ มีวินัยในการทำต่างๆทำให้ตอนนี้ ผมเริ่มมั่นใจและกล้ามากขึ้น แต่ยังไงแล้ว ผมก็ต้องดูแลตัวเองต่อไปเรื่อยๆครับ

ทุกอย่างมันดูง่ายมาก แต่จริงๆแล้ว กว่าจะผ่านทุกอย่างมาได้ มันต้องใช้เวลา ใช้ความอดทนครับ ผมอาจจะไม่ได้เขียนวิธีการลดความอ้วนแบบละเอียด หรือวิธีการต่างๆ แต่ผมอยากมาให้กำลังใจคนที่ท้อ หรือคนที่เจอเรื่องราวไม่ดีๆ ให้สู้ต่อไป ในความโชคร้ายมักมีความโชคดีเสมอครับ วันนี้ผมมาเล่าให้ฟังเกี่ยวกับชีวิตการเปลี่ยนแปลงของผม ขอให้ทุกคนโชคดดีนะครับ ขอบคุณที่อ่านจนจบนะครับ
ขอโทษหากเขียนอะไรผิดไปนะครับ
อยากรู้จักเพิ่มเติมเข้ามาที่ Facebook หรือ IG นะครับ
facebook:Thankky Jirasinkuraganon