ปัญหาเศรษฐกิจจากมุมมองของเรา

ช่วงนี้เราอินกับเรื่องเศรษฐกิจมาก รับข้อมูลจากคนนพันทิป พ่อค้าแม่ขายและคนรอบตัว
เห็นลำบากกันจริงๆ ต่างคนต่างก็มีมุมมองต่างๆกันไป
สำหรับมุมมองส่วนนึง ย้ำ แค่ส่วนนึงของเรา
เศรษฐกิจใน นอกประเทศไม่ดีจริง การเมืองมีปัญหาจริง แล้งชาวนาลำบากจริง แต่ในขณะเดียวกัน
เราต้องยอมรับว่าเป็นเพราะคุณภาพคนของเราไม่ถึงด้วย
ขอยกตัวอย่างใกล้ตัว
ร้านกาแฟเล็กประมาณคีออส ติดแอร์ตกแต่งดูดี น่านั่งสงบๆ มีพนักงาน2คน
ระหว่างเราลูกค้านั่งดื่มกาแฟไปต้องดมกลิ่นอาหารพื้นเมืองที่เค้าสองคนนั่งจกกันข้างโต๊ะ
พร้อมกับฟังเรื่องปัญหาของหนึ่งในนั้นกะแฟนอย่างถึงพริกถึงขิง
เอาอีก
ในร้านขนมป้งค่อนข้างมีชื่อของจังหวัด
เป็นสาขาที่ร้านเล็กพอๆกะร้านกาแฟข้างต้น พนักงานนั่งเรียงหน้าเคาท์เตอร์3คน
เราหาของไม่เจอ เธอนั่งบุ้ยไบ้ชี้ตำแหน่งให้อยู่ในที่มั่น เราก็กะๆเดาๆหาไป
ตอนจ่ายเงิน คนนึงคิดเงิน คนนึงเล่นมือถือ อีกคนคุยเรื่องตั๊กกะโรส
ซึ่งถ้าเป็นญี่ปุ่นหรือประเทศที่เค้าเน้นประสิทธิภาพ
ร้านขนาดนี้ ลูกแน่นกว่านี้
พนักงานหน้าร้าน คนเดียวเท่านั้น แถมประสิทธิภาพเยอะกว่า5คนข้างต้นรวมกันสะอีก
ตอนนี้เวลาเรารับฟังเรื่องเศรษฐกิจปากท้อง เราคิดอีกแง่ว่า
เป็นไปได้มั้ยว่าการที่คนของเราด้อยประสิทธิภาพเลยทำให้ภูมิต้านทานเศรษฐกิจเราอ่อนแอไปด้วย
ควรที่จะปรับตัวกันได้หรือยัง ก่อนที่จะไปโทษนั่นโทษนี่
ถ้าประสิทธิภาพแค่นี้ ทำงานแค่แลกเวลาไปวันๆ
พระเอกขี่ม้าขาวที่ไหนก็ช่วยไม่ได้หรอก