เราก็ไม่รู้อะไรมากหรอกแต่แม่เค้าคงหวงมากโทรตามจิกตลอดเวลาเราจะเจอกันแค่ช่วงบ่ายนอกนั้นเขาก็วุ่นๆที่บ้าน(มั้ง) นี้ก็อยู่ในวัยเรียนด้วยแหละมหาลัย
คำว่าวัยเรียนมันยังมีอยู่เราเลยต้องทน เรายอมแพ้แต่เขาสู้ต่อเค้าไม่ยอมถอย ใครจะรู้อะไรก็เกิดขึ้นได้ เวลาคือเครื่องพิจสูน์ ไม่แน่วันนึงไม่เขาก็เราอาจจะทนไม่ไหวตัดปัญหาคือเลิกTT หรือสู้ไปด้วยกันจนเรียนจบมีงานทำก็เป็นได้

แต่ต้องใช้เวลาเราพยายามคิดในแง่บวกนะ เราคิดมากเรื่องแม่เขามากกว่าอะ
ขอโทษขออภัยเพิ่งจะตั้งกระทู้เป็นครั้งแรก
ปัญหาใหญ่หรือเปล่า
คำว่าวัยเรียนมันยังมีอยู่เราเลยต้องทน เรายอมแพ้แต่เขาสู้ต่อเค้าไม่ยอมถอย ใครจะรู้อะไรก็เกิดขึ้นได้ เวลาคือเครื่องพิจสูน์ ไม่แน่วันนึงไม่เขาก็เราอาจจะทนไม่ไหวตัดปัญหาคือเลิกTT หรือสู้ไปด้วยกันจนเรียนจบมีงานทำก็เป็นได้
ขอโทษขออภัยเพิ่งจะตั้งกระทู้เป็นครั้งแรก