สำหรับใครนะครับที่กำลังจะคอมเม้นท์ว่าให้ผมใจเย็นละก็ อย่าเลยครับเพราะผมใจเย็นมาตลอด 16 ปีตั้งแต่ที่เกิดมาแล้วครับ
ตอนผมอายุ7ขวบ ผมชอบเล่นเกมเสียงดังตามภาษาเด็ก มันเลยรำคาญแล้วลากผมไว้นอกบ้าน ตอนนั้นผมกลัวผีกับความมืดมากครับจนขนาดที่ว่าร้องไห้ทุบประตูขอร้องเพื่อให้มันเปิดประตูให้ผม แต่มันจะไม่เปิดจนกว่าพ่อกำลังจะกลับมาถึงบ้าน
นิสัยติดตัวของพ่อคือชอบโทรมาที่บ้านก่อนจะเลิกงานว่า "จะเอาอาหารอะไรมั้ย?" นั่นจะทำให้อีสึดนั้นตัวว่าตัวเองต้องพาผมกลับเข้าไปในบ้าน
ถ้าถามว่าทำไมผมไม่ฟ้องพ่อกับแม่ นั่นก็เพราะว่าฟ้องไปอีดวกนั่นก็จะ
อ้างเหตุผลนู้นนี่นั้นเพื่อให้ผมเป็นฝ่ายผิด
(มันทำจนโรคกลัวผีกับความมืดของผมมันหายสนิทไปเลยครับ จนตอนนี้เวลาดูหนังผีหรือเล่นเกมHorrorกับเพื่อนแทบจะไม่มีอารมณ์ร่วมด้วยเลย คือกลายเป็นคนใจเย็นมากๆ อย่างตอนไปเข้าค่ายตอนป.4 เพื่อนในกลุ่มแกล้งเอาอะไรสักอย่างมาจุดให้เกิดเสียงดัง ทุกคนในกลุ่มตกใจหมดเลยครับส่วนผมหันไปมองช้าๆว่าเกิดอะไรขึ้น จนตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่นะครับแต่ไม่นิ่งขนาดตอนนั้น)
ตอนผมอายุ11ปี ผมสอบได้คะแนนดีที่สุดเท่าที่เคยทำมา แม่เลยซื้อPSPให้เป็นของขวัญ
มันมาขอผมเล่นด้วย แน่นอนว่าผมไม่ให้ มันเลยไปฟ้องแม่ว่าผมไม่แบ่ง คราวนี้มันเลยได้โอกาสเลยครับ มันขอผลัดกับผมเล่นแบบวันเว้นวัน
(เท่าเทียมมากเลยครับ ได้ข่าวว่าของกู?)
แต่คิดว่ามันจะเล่นแบบวันเว้นวันมั้ยครับ? บางวันมันก็อ้างว่าลืมไว้ที่โรงเรียนบ้าง บางวันก็บอกว่าขอเล่นสองวันติดกันเดะคืนวันให้แต่ก้ไม่เคยจะได้คืนสักวัน จนจริงๆแล้วผมได้เล่นเพียงแค่ 2 วันต่อสัปดาห์เองด้วยซ้ำ
วันนึงมันทำหน้าจอPSPแตก (ให้คุณทายครับว่ามันให้ใครจ่าย?) มันให้ผมจ่ายค่าซ้อมครับโดยให้เหตุผลที่ว่า "เป็นเจ้าของก็จ่ายเองดิ ทำไมพี่ต้องจ่าย"
เวลาแม่สั่งให้มันซักผ้ากวาดบ้านถูบ้านมันก็ชอบโยนหน้าที่นั้นมาให้ผมตลอด พอพ่อแม่กลับมาก็ชมมัน(ตอนนั้นผมก็ไม่ได้พูดว่าผมเป็นคนทำ เพราะคงจะกลัวพี่สาวที่ตัวโตกว่ามั้งครับ แต่ตอนนี้อยากจะเตะให้ร่วงมากเลยครับ)
ตอนผมอายุ13ปีผมเกือบจะได้ต่อยหน้าผู้หญิงครั้งแรกซึ่งไม่ใช่ใครอื่นเลยครับก็พี่สาวตัวเองเนี่ยแหละ(ตอนนี้ผมตัวเตี้ยกว่าพี่สาวประมาณ5เซนครับ) เพราะสาเหตุอะไรรู้รึเปล่าครับ?
ผมเป็นไข้นอนอยู่บนเตียง(โชคดีที่แม่เป็นคนดูแลไม่ใช่อีดวกนั่น) ผมรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัวเลยครับง่วงก็ง่วง แต่รู้มั้ยครับตอนดึกประมาณเที่ยงคืนมันก็มาปลุกผมครับ รู้มั้นครับว่าปลุกเรื่องอะไร?
"ลงไปเอาน้ำให้หน่อยดิ"
นั่นคือคำขอร้องที่ส่งไปให้กับผมที่กำลังเป็นไข้ ผมที่เป็นไข้ก็ไม่ได้ตอบไรกลับไปแต่กลับไปหลับต่อเหมื่อนเดิม มันก็เขย่าผมไปมา
ผมทนไม่ไหวจนลุกขึ้นมาจีบคอพี่สาวตัวเองแล้วผลักออกไปพร้อมกับพูดว่า(จริงๆแม่ผมก็หลับอยู่ขวามือผมนะครับ ผมนอนกับแม่)
"ไปไกลๆกู... ก่อนที่กูจะทนไม่ไหวกับ"
มันก็อึ่งไปสักพักเลยครับเพราะว่าผมไม่เคยกล้าพูดอย่างนี้กับมันเลยเพราะว่าผมเก็บความรู้สึกทั้งหมดมาตลอด แต่ที่ครั้งนี้กล้าพูดคงเพราะเป็นไข้แล้วควบคุมอารมณ์ไม่ค่อยได้
จากนั้นมันก็เข้ามาตบผมหลายครั้งบอกว่าทำอย่างงี้กับพี่ตัวเองได้ยังไง ผมเป็นไข้ก็เลยมึนๆเพราะพึ่งตื่น
ตอนนั้นผมจำได้เลยครับว่าผมกำหมัดไว้แน่นมาก แต่แม่ผมก็ตื่นขึ้นมาก่อนที่ผมจะปลดปล่อยความโมโหทั้งหมดออกไป มันก็เดินกลับไปอย่างหัวเสีย ผมก็นอนพักผ่อนตามเดิม
พอมาจนถึงวันนี้ผมอายุ 16ปี มันก็ไม่กล้าทุบกล้าตีผมอีกเพราะผมตัวสูงกว่ามันตั้งเกือบ20เซน แต่ใช้คำพูดมาปั่นหัวผมแทน เวลาทำอะไรผิดก็จะโยนมาที่ผมตลอด เวลามันไม่ตั้งใจฟังมันก็จะบอกว่าผมพูดไม่ชัด เวลามันพูดไม่ชัดมันก็จะบอกว่าผมหูไม่ดีไม่ตั้งใจฟังแล้วด่าต่างๆนาๆเช่นฟังภาษาคนไม่รู้เรื่อง(คือแม้งทำอะไรไม่เคยผิดเลยจริงๆครับ) บางครั้งแม้งผิดเองก็ชอบโยนไปให้คนอื่นบางทีโยนให้แม่ผิดก็ยังมีนะครับ จนผมต้องออกไปรับผิดแทนในบางครั้ง(เพราะผมรู้ตัวดีอยู่แล้วว่าผมทำอะไรก็ผิดครับในบ้านนี้ แต่ผมไม่คิดจะโกรธพ่อแม่หรอกครับเพราะคนที่ผิดไม่ใช่พวกท่านแต่คือคนที่ปั่นหัวพวกท่านอยู่)
ผมขอบอกเลยนะครับว่าทั้งชีวิตผมขออะไรแพงๆกับแม่แค่ PSP กับ PS2 เท่านั้นครับ
ตอนผมได้ของอะไรจากแม่ อีดวกนั่นก็จะมาบ่นให้แม่พังว่าตัวเองไม่เคยได้อะไรเลยมีแต่ให้น้องอย่างเดียวๆ(กูเห็นให้แม่ซื้อกระเป๋ากับรองเท้าเป็นสิบยี่สิบคู่มูลค่าเกือบแสนแล้วมั้งน่ะอีหอก กูอะได้แค่PSPกับPS2) จนมันได้ไอโฟน ซึ่งแน่นอนผมเคยอิจฉาอยากได้บ้างแต่ก็คิดได้ว่าผมมีโทรศัพท์ไว้แค่โทรกับฟังเพลงก็พอแล้ว ถ้าอยากจะเล่นเกมก็เล่นคอมที่บ้านดีกว่า ตอนนี้ผมเลยใช้แค่ซัมซุงเครื่องเก่าและก็แท็บเล็ตเครื่องเก่าของแม่(ผมไม่เคยมีของตัวเอง มีแต่รับต่อมาจากพ่อกับแม่ครับ ตอนนี้เสื้อกับกางเกงใส่อยู่บ้านก็ใส่ของพ่อที่ไม่ได้ใส่แล้ว)
เรื่องที่ผมจะบ่นมันมีอีกเยอะเลยครับ แต่หยุดไว้เท่านี้ก่อนดีกว่าครับ :3
อ่ออย่างสุดท้ายลืมบอกไปเลยครับว่าผมกับพี่สาวอายุห่างกัน 9ปี ตอนนี้ผมอายุ17ปี คิดดูแล้วกันครับว่ามันโตขนาดไหนแล้วแต่ก็ยังไม่เลิกนิสัยเหี้*ๆของมัน ผมสงสารเพื่อนที่คบกับมันอยู่มากเลยครับไม่รู้โดนสิสัยเฟกๆของมันหลอกไปถึงไหนแล้ว(เอ๊ะ หรือว่ามันไม่มีเพื่อนกันนะ?)
ถ้าไม่ติดว่าพี่เป็นผู้หญิงผมคงได้ต่อยพี่ตัวเองไปแล้ว
ตอนผมอายุ7ขวบ ผมชอบเล่นเกมเสียงดังตามภาษาเด็ก มันเลยรำคาญแล้วลากผมไว้นอกบ้าน ตอนนั้นผมกลัวผีกับความมืดมากครับจนขนาดที่ว่าร้องไห้ทุบประตูขอร้องเพื่อให้มันเปิดประตูให้ผม แต่มันจะไม่เปิดจนกว่าพ่อกำลังจะกลับมาถึงบ้าน
นิสัยติดตัวของพ่อคือชอบโทรมาที่บ้านก่อนจะเลิกงานว่า "จะเอาอาหารอะไรมั้ย?" นั่นจะทำให้อีสึดนั้นตัวว่าตัวเองต้องพาผมกลับเข้าไปในบ้าน
ถ้าถามว่าทำไมผมไม่ฟ้องพ่อกับแม่ นั่นก็เพราะว่าฟ้องไปอีดวกนั่นก็จะ
(มันทำจนโรคกลัวผีกับความมืดของผมมันหายสนิทไปเลยครับ จนตอนนี้เวลาดูหนังผีหรือเล่นเกมHorrorกับเพื่อนแทบจะไม่มีอารมณ์ร่วมด้วยเลย คือกลายเป็นคนใจเย็นมากๆ อย่างตอนไปเข้าค่ายตอนป.4 เพื่อนในกลุ่มแกล้งเอาอะไรสักอย่างมาจุดให้เกิดเสียงดัง ทุกคนในกลุ่มตกใจหมดเลยครับส่วนผมหันไปมองช้าๆว่าเกิดอะไรขึ้น จนตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่นะครับแต่ไม่นิ่งขนาดตอนนั้น)
ตอนผมอายุ11ปี ผมสอบได้คะแนนดีที่สุดเท่าที่เคยทำมา แม่เลยซื้อPSPให้เป็นของขวัญ
มันมาขอผมเล่นด้วย แน่นอนว่าผมไม่ให้ มันเลยไปฟ้องแม่ว่าผมไม่แบ่ง คราวนี้มันเลยได้โอกาสเลยครับ มันขอผลัดกับผมเล่นแบบวันเว้นวัน
(เท่าเทียมมากเลยครับ ได้ข่าวว่าของกู?)
แต่คิดว่ามันจะเล่นแบบวันเว้นวันมั้ยครับ? บางวันมันก็อ้างว่าลืมไว้ที่โรงเรียนบ้าง บางวันก็บอกว่าขอเล่นสองวันติดกันเดะคืนวันให้แต่ก้ไม่เคยจะได้คืนสักวัน จนจริงๆแล้วผมได้เล่นเพียงแค่ 2 วันต่อสัปดาห์เองด้วยซ้ำ
วันนึงมันทำหน้าจอPSPแตก (ให้คุณทายครับว่ามันให้ใครจ่าย?) มันให้ผมจ่ายค่าซ้อมครับโดยให้เหตุผลที่ว่า "เป็นเจ้าของก็จ่ายเองดิ ทำไมพี่ต้องจ่าย"
เวลาแม่สั่งให้มันซักผ้ากวาดบ้านถูบ้านมันก็ชอบโยนหน้าที่นั้นมาให้ผมตลอด พอพ่อแม่กลับมาก็ชมมัน(ตอนนั้นผมก็ไม่ได้พูดว่าผมเป็นคนทำ เพราะคงจะกลัวพี่สาวที่ตัวโตกว่ามั้งครับ แต่ตอนนี้อยากจะเตะให้ร่วงมากเลยครับ)
ตอนผมอายุ13ปีผมเกือบจะได้ต่อยหน้าผู้หญิงครั้งแรกซึ่งไม่ใช่ใครอื่นเลยครับก็พี่สาวตัวเองเนี่ยแหละ(ตอนนี้ผมตัวเตี้ยกว่าพี่สาวประมาณ5เซนครับ) เพราะสาเหตุอะไรรู้รึเปล่าครับ?
ผมเป็นไข้นอนอยู่บนเตียง(โชคดีที่แม่เป็นคนดูแลไม่ใช่อีดวกนั่น) ผมรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัวเลยครับง่วงก็ง่วง แต่รู้มั้ยครับตอนดึกประมาณเที่ยงคืนมันก็มาปลุกผมครับ รู้มั้นครับว่าปลุกเรื่องอะไร?
"ลงไปเอาน้ำให้หน่อยดิ"
นั่นคือคำขอร้องที่ส่งไปให้กับผมที่กำลังเป็นไข้ ผมที่เป็นไข้ก็ไม่ได้ตอบไรกลับไปแต่กลับไปหลับต่อเหมื่อนเดิม มันก็เขย่าผมไปมา
ผมทนไม่ไหวจนลุกขึ้นมาจีบคอพี่สาวตัวเองแล้วผลักออกไปพร้อมกับพูดว่า(จริงๆแม่ผมก็หลับอยู่ขวามือผมนะครับ ผมนอนกับแม่)
"ไปไกลๆกู... ก่อนที่กูจะทนไม่ไหวกับ"
มันก็อึ่งไปสักพักเลยครับเพราะว่าผมไม่เคยกล้าพูดอย่างนี้กับมันเลยเพราะว่าผมเก็บความรู้สึกทั้งหมดมาตลอด แต่ที่ครั้งนี้กล้าพูดคงเพราะเป็นไข้แล้วควบคุมอารมณ์ไม่ค่อยได้
จากนั้นมันก็เข้ามาตบผมหลายครั้งบอกว่าทำอย่างงี้กับพี่ตัวเองได้ยังไง ผมเป็นไข้ก็เลยมึนๆเพราะพึ่งตื่น
ตอนนั้นผมจำได้เลยครับว่าผมกำหมัดไว้แน่นมาก แต่แม่ผมก็ตื่นขึ้นมาก่อนที่ผมจะปลดปล่อยความโมโหทั้งหมดออกไป มันก็เดินกลับไปอย่างหัวเสีย ผมก็นอนพักผ่อนตามเดิม
พอมาจนถึงวันนี้ผมอายุ 16ปี มันก็ไม่กล้าทุบกล้าตีผมอีกเพราะผมตัวสูงกว่ามันตั้งเกือบ20เซน แต่ใช้คำพูดมาปั่นหัวผมแทน เวลาทำอะไรผิดก็จะโยนมาที่ผมตลอด เวลามันไม่ตั้งใจฟังมันก็จะบอกว่าผมพูดไม่ชัด เวลามันพูดไม่ชัดมันก็จะบอกว่าผมหูไม่ดีไม่ตั้งใจฟังแล้วด่าต่างๆนาๆเช่นฟังภาษาคนไม่รู้เรื่อง(คือแม้งทำอะไรไม่เคยผิดเลยจริงๆครับ) บางครั้งแม้งผิดเองก็ชอบโยนไปให้คนอื่นบางทีโยนให้แม่ผิดก็ยังมีนะครับ จนผมต้องออกไปรับผิดแทนในบางครั้ง(เพราะผมรู้ตัวดีอยู่แล้วว่าผมทำอะไรก็ผิดครับในบ้านนี้ แต่ผมไม่คิดจะโกรธพ่อแม่หรอกครับเพราะคนที่ผิดไม่ใช่พวกท่านแต่คือคนที่ปั่นหัวพวกท่านอยู่)
ผมขอบอกเลยนะครับว่าทั้งชีวิตผมขออะไรแพงๆกับแม่แค่ PSP กับ PS2 เท่านั้นครับ
ตอนผมได้ของอะไรจากแม่ อีดวกนั่นก็จะมาบ่นให้แม่พังว่าตัวเองไม่เคยได้อะไรเลยมีแต่ให้น้องอย่างเดียวๆ(กูเห็นให้แม่ซื้อกระเป๋ากับรองเท้าเป็นสิบยี่สิบคู่มูลค่าเกือบแสนแล้วมั้งน่ะอีหอก กูอะได้แค่PSPกับPS2) จนมันได้ไอโฟน ซึ่งแน่นอนผมเคยอิจฉาอยากได้บ้างแต่ก็คิดได้ว่าผมมีโทรศัพท์ไว้แค่โทรกับฟังเพลงก็พอแล้ว ถ้าอยากจะเล่นเกมก็เล่นคอมที่บ้านดีกว่า ตอนนี้ผมเลยใช้แค่ซัมซุงเครื่องเก่าและก็แท็บเล็ตเครื่องเก่าของแม่(ผมไม่เคยมีของตัวเอง มีแต่รับต่อมาจากพ่อกับแม่ครับ ตอนนี้เสื้อกับกางเกงใส่อยู่บ้านก็ใส่ของพ่อที่ไม่ได้ใส่แล้ว)
เรื่องที่ผมจะบ่นมันมีอีกเยอะเลยครับ แต่หยุดไว้เท่านี้ก่อนดีกว่าครับ :3
อ่ออย่างสุดท้ายลืมบอกไปเลยครับว่าผมกับพี่สาวอายุห่างกัน 9ปี ตอนนี้ผมอายุ17ปี คิดดูแล้วกันครับว่ามันโตขนาดไหนแล้วแต่ก็ยังไม่เลิกนิสัยเหี้*ๆของมัน ผมสงสารเพื่อนที่คบกับมันอยู่มากเลยครับไม่รู้โดนสิสัยเฟกๆของมันหลอกไปถึงไหนแล้ว(เอ๊ะ หรือว่ามันไม่มีเพื่อนกันนะ?)