สวัสดีครับ ... นี่เป็นกระทู้แรกที่ผมจะมาเล่าเรื่องราว ถ้าหากพิมพ์ผิด หรือขาดตกบกพร่องอะไรไปต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะครับ
(ขอเริ่มเล่าตั้งแต่ช่วงสมัยเรียนมหาลัยเลยนะครับ)
ผมเองก็เป็นเกย์บ้านนอกคนนึง หน้าตาก็ประมาณเด็กเหนือทั่วไป ตัวขาว ตาโต ปากแดง คิ้วเข้ม ส่วนสูงน้ำหนักมาตรฐานชายไทยที่เกิดช่วงปี 30 ทั่วไป ... (เด็กสมัยนี้สูงจริงๆ) และด้วยความที่ หน้าตาผมไม่ได้ขี้ริ้ว ขี่เหล่อะไร การที่จะเปลี่ยนแฟน เปลี่ยนคนรัก หรือแม้กระทั่งคู่นอน จึงไม่ได้เป็นเรื่องยากอะไรมากมายสำหรับผม ผมจึงเป็นคนที่มั่นในเบ้าตัวเองมากๆ (ในตอนนั้น) ยิ่งพอเข้ามาเรียนมหาลัยในกรุงเทพ ในช่วงปีหนึ่ง ผมได้เป็นเดือน ได้ทำกิจกรรมอะไรต่างๆ มากมาย จึงมีคนมากหน้าหลายตาเข้ามาในชีวิตให้เลือกตอนนั้น และผมก็ไม่เคยคบใครเกินสองเดือนเลยสักคนเดียว ...
จนกระทั่งผมได้มีโอกาสคบกับคนที่ปลื้มมากๆ คนนึง ผมชอบพี่เขามากๆ ตั้งแต่สมัยเล่น Hi5 ซึ่งสมัยนั้นบูมมากๆ ประมาณ facebook ในปัจจุบันเลยก็ว่าได้ (ผมขออนุญาตสมมติชื่อพี่เค้าว่า พี่แม็ด) ผมกับพี่แม็ดคุยกันมาสักพัก ตื้อจนพี่เขายอมคบด้วย ...
พี่แม็ด ผิดคาดมากๆ ทั้งๆที่ผมเป็นคนตื้อขอคบเขา แต่พอหลังจากเป็นแฟนกันแล้ว เขาปฏิบัติกับผมดีมากๆ ตามใจทุกอย่าง มีของขวัญทุกเทศกาล ถึงจะไม่มีเทศกาล เขาก็ไม่เคยทำให้เราผิดหวัง เขาโรแมนติกมากๆ ทุกอาทิตย์พี่แม็ดจะมาค้างกับผมที่หอพัก แล้วจะพาไปกินของดีๆ พาไปเที่ยวดูหนัง ชอปปิ้งตลอด ผมเองตอนนั้นก็เรียนปี 2 แล้ว ย้ายออกมาอยู่หอนอกที่ใกล้มหาลัยมากขึ้น พี่แม็ดก็ซื้อผ้าปูที่นอน ซื้อของมาใช้ในห้องพักให้ แต่ก็ผมเองนั่นแหละ ที่ทำไม่ดีกับพี่แม็ด...
ตอนนั้นเราก็คบกันมาเรื่อยๆ ผมเองก็นิสัยไม่ดี เกิดอารมณ์ขึ้นมาจึงไปเล่นโพสจัง หาเพื่อนนอน จนไปเจอกับน้องคนนึง (ขออนุญาตสมมติชื่อว่าน้องติน นะครับเนื่องจากน้องคนนี้แหละคือจุดเปลี่ยนของเรื่องราวทั้งหมด) น้องตินอยู่บ้านซอยข้างๆ ผม เราอายุห่างกัน 4 ปี แต่น้องสูงกว่า หน้าตาน้องดีมากๆ เราจึงให้น้องมาหาที่ห้อง และน้องก็มาค้างด้วย คืนนั้น ตื่นเช้ามาก็แยกย้ายกันต่างคนต่างไปเรียนปกติ เราก็คุยกันบ้างทาง MSN และนานๆที น้องตินก็จะมาค้างกับผมเดือนละครั้งสองครั้ง ซึ่งตอนนั้นผมเองก็ยังคบกันพี่แม็ดอยู่นะครับ
จนถึงเทศกาลประกวดเดือน ผมในฐานะเดือนรุ่นพี่ จึงต้องมาเป็นพี่เลี้ยงให้กับเดือนคนใหม่ และเรื่องราวมันก็เริ่มมั่วซั่วไปอีก เพราะผมดันมีใจให้กับน้องเดือนที่เราต้องดูแล เนื่องจากการประกวดดาวเดือน เราต้องอยู่ดูแลกันเกือบทั้งหมดทุกเวลา มันจึงทำให้ใกล้ชิดกันมาก และมันก็ทำให้ผมหวั่นไหว จนขอน้องมันคบเป็นแฟน และน้องมันบอกกลับมาว่า "ก็พี่มีแฟนอยู่แล้ว แล้วเราจะคบกันได้ยังไง" ด้วยความหลงในตอนนั้น มันจึงทำให้ผม ทำผิดต่อพี่แม็ด ผมเริ่มตีตัวออกห่างจากเขา ไม่ให้เขามาหาที่ห้อง จนวันนึงไปผมไปกินข้าวกับน้องเดือนคนใหม่ พี่แม็ดมารอเซอร์ไพรส์ที่หอพัก เขารอนานจนส่งรูปมาหาผมบอกว่าอยู่ตรงนี้นะ นั่งรอตรงบันไดหอพัก ตั้งแต่หกโมงเย็นแล้ว ผมเองก็ด้วยความหลง ด้วยความเลว ก็ไม่ได้สนใจอะไร ปล่อยเขารอตรงนั้น จนสุดท้ายเขาก็กลับไป ... เรากลับมาถึงหอพักเกือบตี 1 ก็ไม่เจอพี่แม็ดแล้ว และนั่นก็คือครั้งสุดท้ายที่เราได้คุยกัน ความสัมพันธ์ของผมกับพี่แม็ดก็จบลงในคืนนั้น
และมันไม่ได้ทำให้ผมเสียใจ หรืออะไรเลย (ในตอนนั้น) ผมกลับเหมือนนกติดปีก พุ่งเต็ม 100 สู่น้องเดือนคนใหม่ ตอนนั้นขนาดน้องติน ผมก็ไม่สนใจ ไม่ติดต่อ ไม่อะไรด้วย จนเรื่องราวผ่านมาสักพัก หลายเดือนเหมือนกัน ผมเริ่มรู้ตัวว่าความรู้สึกของเรากับน้องเดือนคนใหม่มันเป็นไปไม่ได้ น้องคิดกับผมแค่พี่น้องจริงๆ ในวันประกวดวันสุดท้ายที่จะได้ดูแลกันผมให้จดหมายน้องไปฉบับหนึ่ง บอกความในใจทุกอย่าง และหลังจากน้องอ่าน น้องตอบกับผมแค่ว่า น้องรู้สึกดีกับเราเหมือนกัน แต่เห็นเราเป็นแค่พี่ชายที่แสนดีคนนึงเท่านั้น ... มันจึงเริ่มทำให้ผมเริ่มคิดอะไรได้บ้าง ดึงสติตัวเองกลับมาได้บ้างว่าที่ผ่านมาเราทำอะไรลงไป ตอนนั้นผมรู้สึกผิดมากๆ ... จึงพยายามติดต่อหาพี่แม็ด แต่ก็สายเกินไปแล้วครับ ตอนนั้นพี่แม็ดเริ่มคบแฟนคนใหม่ ซึ่งเป็นเด็กรั้วเดียวกับผม ผมก็เคยเจอเค้าอยู่ แต่ผมก็ไม่อะไร เพราะเรื่องราวทั้งหมดผมผิดเอง ผมจึงทำได้แค่มองเขาสองคนห่างๆ และก็ล่องลอยตามประสาคนโสดต่อไป
และในตอนนั้นเองผมก็มีโอกาสได้คุยกับเพื่อนเดือนคนหนึ่ง เป็นเดือนคณะอื่น และยอมรับว่าเขาหน้าตาดีมากๆ แบบไม่ต้องศัลยกรรมเลย เราจึงเริ่มคุยกันมาสักพัก (ขออนุญาติตั้งชื่อว่าทอร์) ....
เด่วกลับมาเล่าต่อนะครับ ขอตัวไปทานข้าวก่อน
หรือ ... รักแท้ไม่มีจริงในหมู่เกย์ ?
(ขอเริ่มเล่าตั้งแต่ช่วงสมัยเรียนมหาลัยเลยนะครับ)
ผมเองก็เป็นเกย์บ้านนอกคนนึง หน้าตาก็ประมาณเด็กเหนือทั่วไป ตัวขาว ตาโต ปากแดง คิ้วเข้ม ส่วนสูงน้ำหนักมาตรฐานชายไทยที่เกิดช่วงปี 30 ทั่วไป ... (เด็กสมัยนี้สูงจริงๆ) และด้วยความที่ หน้าตาผมไม่ได้ขี้ริ้ว ขี่เหล่อะไร การที่จะเปลี่ยนแฟน เปลี่ยนคนรัก หรือแม้กระทั่งคู่นอน จึงไม่ได้เป็นเรื่องยากอะไรมากมายสำหรับผม ผมจึงเป็นคนที่มั่นในเบ้าตัวเองมากๆ (ในตอนนั้น) ยิ่งพอเข้ามาเรียนมหาลัยในกรุงเทพ ในช่วงปีหนึ่ง ผมได้เป็นเดือน ได้ทำกิจกรรมอะไรต่างๆ มากมาย จึงมีคนมากหน้าหลายตาเข้ามาในชีวิตให้เลือกตอนนั้น และผมก็ไม่เคยคบใครเกินสองเดือนเลยสักคนเดียว ...
จนกระทั่งผมได้มีโอกาสคบกับคนที่ปลื้มมากๆ คนนึง ผมชอบพี่เขามากๆ ตั้งแต่สมัยเล่น Hi5 ซึ่งสมัยนั้นบูมมากๆ ประมาณ facebook ในปัจจุบันเลยก็ว่าได้ (ผมขออนุญาตสมมติชื่อพี่เค้าว่า พี่แม็ด) ผมกับพี่แม็ดคุยกันมาสักพัก ตื้อจนพี่เขายอมคบด้วย ...
พี่แม็ด ผิดคาดมากๆ ทั้งๆที่ผมเป็นคนตื้อขอคบเขา แต่พอหลังจากเป็นแฟนกันแล้ว เขาปฏิบัติกับผมดีมากๆ ตามใจทุกอย่าง มีของขวัญทุกเทศกาล ถึงจะไม่มีเทศกาล เขาก็ไม่เคยทำให้เราผิดหวัง เขาโรแมนติกมากๆ ทุกอาทิตย์พี่แม็ดจะมาค้างกับผมที่หอพัก แล้วจะพาไปกินของดีๆ พาไปเที่ยวดูหนัง ชอปปิ้งตลอด ผมเองตอนนั้นก็เรียนปี 2 แล้ว ย้ายออกมาอยู่หอนอกที่ใกล้มหาลัยมากขึ้น พี่แม็ดก็ซื้อผ้าปูที่นอน ซื้อของมาใช้ในห้องพักให้ แต่ก็ผมเองนั่นแหละ ที่ทำไม่ดีกับพี่แม็ด...
ตอนนั้นเราก็คบกันมาเรื่อยๆ ผมเองก็นิสัยไม่ดี เกิดอารมณ์ขึ้นมาจึงไปเล่นโพสจัง หาเพื่อนนอน จนไปเจอกับน้องคนนึง (ขออนุญาตสมมติชื่อว่าน้องติน นะครับเนื่องจากน้องคนนี้แหละคือจุดเปลี่ยนของเรื่องราวทั้งหมด) น้องตินอยู่บ้านซอยข้างๆ ผม เราอายุห่างกัน 4 ปี แต่น้องสูงกว่า หน้าตาน้องดีมากๆ เราจึงให้น้องมาหาที่ห้อง และน้องก็มาค้างด้วย คืนนั้น ตื่นเช้ามาก็แยกย้ายกันต่างคนต่างไปเรียนปกติ เราก็คุยกันบ้างทาง MSN และนานๆที น้องตินก็จะมาค้างกับผมเดือนละครั้งสองครั้ง ซึ่งตอนนั้นผมเองก็ยังคบกันพี่แม็ดอยู่นะครับ
จนถึงเทศกาลประกวดเดือน ผมในฐานะเดือนรุ่นพี่ จึงต้องมาเป็นพี่เลี้ยงให้กับเดือนคนใหม่ และเรื่องราวมันก็เริ่มมั่วซั่วไปอีก เพราะผมดันมีใจให้กับน้องเดือนที่เราต้องดูแล เนื่องจากการประกวดดาวเดือน เราต้องอยู่ดูแลกันเกือบทั้งหมดทุกเวลา มันจึงทำให้ใกล้ชิดกันมาก และมันก็ทำให้ผมหวั่นไหว จนขอน้องมันคบเป็นแฟน และน้องมันบอกกลับมาว่า "ก็พี่มีแฟนอยู่แล้ว แล้วเราจะคบกันได้ยังไง" ด้วยความหลงในตอนนั้น มันจึงทำให้ผม ทำผิดต่อพี่แม็ด ผมเริ่มตีตัวออกห่างจากเขา ไม่ให้เขามาหาที่ห้อง จนวันนึงไปผมไปกินข้าวกับน้องเดือนคนใหม่ พี่แม็ดมารอเซอร์ไพรส์ที่หอพัก เขารอนานจนส่งรูปมาหาผมบอกว่าอยู่ตรงนี้นะ นั่งรอตรงบันไดหอพัก ตั้งแต่หกโมงเย็นแล้ว ผมเองก็ด้วยความหลง ด้วยความเลว ก็ไม่ได้สนใจอะไร ปล่อยเขารอตรงนั้น จนสุดท้ายเขาก็กลับไป ... เรากลับมาถึงหอพักเกือบตี 1 ก็ไม่เจอพี่แม็ดแล้ว และนั่นก็คือครั้งสุดท้ายที่เราได้คุยกัน ความสัมพันธ์ของผมกับพี่แม็ดก็จบลงในคืนนั้น
และมันไม่ได้ทำให้ผมเสียใจ หรืออะไรเลย (ในตอนนั้น) ผมกลับเหมือนนกติดปีก พุ่งเต็ม 100 สู่น้องเดือนคนใหม่ ตอนนั้นขนาดน้องติน ผมก็ไม่สนใจ ไม่ติดต่อ ไม่อะไรด้วย จนเรื่องราวผ่านมาสักพัก หลายเดือนเหมือนกัน ผมเริ่มรู้ตัวว่าความรู้สึกของเรากับน้องเดือนคนใหม่มันเป็นไปไม่ได้ น้องคิดกับผมแค่พี่น้องจริงๆ ในวันประกวดวันสุดท้ายที่จะได้ดูแลกันผมให้จดหมายน้องไปฉบับหนึ่ง บอกความในใจทุกอย่าง และหลังจากน้องอ่าน น้องตอบกับผมแค่ว่า น้องรู้สึกดีกับเราเหมือนกัน แต่เห็นเราเป็นแค่พี่ชายที่แสนดีคนนึงเท่านั้น ... มันจึงเริ่มทำให้ผมเริ่มคิดอะไรได้บ้าง ดึงสติตัวเองกลับมาได้บ้างว่าที่ผ่านมาเราทำอะไรลงไป ตอนนั้นผมรู้สึกผิดมากๆ ... จึงพยายามติดต่อหาพี่แม็ด แต่ก็สายเกินไปแล้วครับ ตอนนั้นพี่แม็ดเริ่มคบแฟนคนใหม่ ซึ่งเป็นเด็กรั้วเดียวกับผม ผมก็เคยเจอเค้าอยู่ แต่ผมก็ไม่อะไร เพราะเรื่องราวทั้งหมดผมผิดเอง ผมจึงทำได้แค่มองเขาสองคนห่างๆ และก็ล่องลอยตามประสาคนโสดต่อไป
และในตอนนั้นเองผมก็มีโอกาสได้คุยกับเพื่อนเดือนคนหนึ่ง เป็นเดือนคณะอื่น และยอมรับว่าเขาหน้าตาดีมากๆ แบบไม่ต้องศัลยกรรมเลย เราจึงเริ่มคุยกันมาสักพัก (ขออนุญาติตั้งชื่อว่าทอร์) ....
เด่วกลับมาเล่าต่อนะครับ ขอตัวไปทานข้าวก่อน