......"ผีห่าโรฮิงจา" อ้ายอีคนใด..บ้านมีที่ว่างมั๊ย........

เบื่อเอ็งมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ครานั้นพระองค์ผู้ทรงเดช ฟังเหตุขุ่นเคืองเป็นหนักหนา อ้ายหมื่นไวยทำใจอหังการ์ ตกว่าบ้านเมืองไม่มีนาย จะปรึกษาตราสินให้ไม่ได้ จึงทำตามน้ำใจเอาง่ายง่าย ถ้าฉวยเกิดห่าฟันกันล้มตาย อันตรายไพร่เมืองก็เคืองกู

ข้านับถือน้ำใจเอ็งอ้ายจุก รู้เรื่องเอ็งแล้วสนุกขำชิ หาย เห็นพวกมากลากมาแล้วตาลาย กะรุมจุกให้วายประชุมเพลิง เดชะบุญเอ็งยังไม่ถึงฆาต มันจึงพลาดจุดตายและหายเหลิง มาเป็นหมู่แล้วเตลิด หนีเปิดเปิง ไปรวมกลุ

คือเรามีเพื่อนอยู่1คนที่สนิทมากเเบบมากๆคือเเบบเขาดีกับเรามากเราก็ดีกับเขามากเหมือนกันสนิทกันอยู่3ปีเพราะเราต้องย้ายไปเรียนอีกที่คือเขาดีมากๆๆเเบบมากดีจนคิดว่าชีวิตนี้มีเเค่คนนี้เราไม่ต้องการมีเเฟนหรือ

อี :) รำคาญชีวิต อยากตาย ห่า