วันนั้น วันนี้ วันไหน...

0 ที่เห็นทอดยาวไกลคงใฝ่ฝัน ด้วยในชาติมีชั้นคอยกั้นขวาง ไม่รู้หนาวรู้ร้อนจึงว่อนวาง ลงแทรกกลางบทกรรมชี้นำไป 0 ปราศใบไม้สายลมและแสงแดด มีเพียงแวดล้อมขวัญกับฝันใฝ่ และเพียงหวานหอมกลั้วกับหัวใจ กับรันทดอา

แม้นเส้นสายปลายทางยังไม่สุดต้องสะดุดขวากหนามทิ่มตำอยู่แต่ความจริงสิ่งหวังยังพร่างพรูจำต้องสู้ฟันฝ่าอย่างท้าทายดังวิหคผกผินโบยบินผ่านแหวกหมอกม่าน​เมฆาหาที่หมายฝ่าลมฝนร้อนแดดแผดเผากายหวังทำลายจิตฝันที่ม

O พร้อมเมฆหม่นครอบขัง .. อยู่ยังหน้า คือครั่นครื้นมหิทธาแห่งฟ้าฝน เส้นไฟเลื้อยวกต่ำ .. ก่อนคำรน- กึกก้องทั้งภูวดล .. ให้ยล-ยิน O พร้อมหยาดฝน-ลมร่ายรำบายโบก ทอนทุกข์โศกข่มร้อน .. ให้ผ่อนสิ้น เพื่อเม็ดฝ

สิบปีผ่านกลางคลื่นและลมกล้า เหงื่อเค็มเคล้าผืนฟ้าทะเลใหญ่ เรือแล่นฝ่าโขดหินทุกแห่งไกล จวบจนใจเริ่มล้าในคราวนี้ แสงตะวันเคยแผดบนฟ้าร้อน เคยหลับตานอนฟังคลื่นแทนเสียงฝันดี เคยยิ้มให้ฟ้าหลังพายุที่เคยมี

การบอกว่าตัวเองอยากเป็นอะไรในอนาคตของเด็กคนนึง เป็นเรื่องที่เด็กๆทั่วไปเคยทำกัน แต่จะมีใครทำได้จริงไหม เพราะอนาคตต้องมีองค์ประกอบที่เหมาะสมเพื่อให้ได้ทำ และ ได้เป็นอย่างที่วาดฝัน คำพูดของแจนรี่ที่เคยบ