นี่เป็นครั้งแรกในพันทิพเลย ตื่นเต้นสาดด พิมพ์ไม่ถูกนะ เอาแค่อ่านแล้วเข้าใจเนอะ สะกดไม่เก่ง
ความคิดที่มาตั้งกระทู้คือ อกหักค่ะ ผิดหวังจากความรักกก เหมือนโลกทั้งโลกมันบิดเบี้ยวไปหมด เคว้ง หลงทาง สับสน แต่ก็คิดตลอดว่าเดี๋ยวมันก็ผ่านไป เราคิดเสมอนะว่าความรักของเรามันมีค่ามากๆและก็ยังมีอีกหลายคนมากๆที่เขาอยากรับไว้และจะไม่เอาไปทิ้งขว้างแบบที่เจอมา ขอเล่าก่อนว่า ผิดหวังกับความรักมาเยอะมากๆ ทั้งเรื่องเพื่อน เรื่องเพื่อนนี่ตัวดีเลย และล่าสุดพึ่งเคยมีแฟนตอนอายุ 22 ปี (ยังเรียนมหาลัยค่ะ จบช้า) สาหัสค่ะ คบได้แค่ 1 ปีก็ต้องเลิกกัน เราเป็นคนดูคนไม่ออกอะ ไม่รู้ใครจะดีมาหรือร้ายมากันแน่ ซึ่งบางทีถ้ามันชัดเจนจนดูออกก็จะมีแสงริบหรี่ๆที่ปลายอุโมงโผล่มาให้เห็นว่า คนเรามันเปลี่ยนกันได้ มันอยู่ที่การให้โอกาส
เขามาจีบเราตอนนั้นคนรอบตัวกรอกหูตลอดว่า เขาเป็นพวกจีบไปทั่ว หญิงเยอะ เจ้าชู้ อย่าเลย หรือบางคนก็มาเล่าว่าเขาเคยทำอะไรมาบ้าง เรื่องผู้หญิงที่ผ่านมาอยู่ในขั้นเรวร้ายค่ะ 555 คบซ้อนยุ่งเหยิง แต่อย่างที่บอกไปว่าเราก็ไม่ชอบตัดสินคนที่น้ำลายใคร ทำไมคนคนนึงต้องถูกตัดสินจากใครก็ไม่รู้ (ตอนนั้นโลกสวยด้วยโง่ด้วยค่ะ) เรามองว่าอดีตก็คืออดีต อาจเป็นเพราะเราเป็นคนที่เปลี่ยนแปลงความคิดตลอดหมายถึงดีขึ้นอะนะ จากหน้ามือเป็นหลังมือแบบนี้ เรามองว่าเราเปลี่ยนได้ขนาดนี้ เราจะไม่ให้โอกาสคนอื่นได้ไงอะ ก่อนหน้านั้นเราเป็นคนที่มองโลกดีมากๆ เพราะไอ้ความคิดการให้โอกาสคนนี่แหละ เอาสิคนเรามันต้องมีความดีซ่อนอยู่นี่แหละ สุดท้ายเราก็มองข้ามคำพูดของทุกคน ทุกคำเตือน เริ่มคุยกับเขาจริงจัง เขาก็ทำตัวดีมาตลอดนะเอาใจใส่ เทคแคร์ดี จึงตกลงเป็นเฟนกัน เขาก็ขอมาดูหนังที่ห้อง เราก็ไม่เคยมีแฟนปะ ตกใจดิเลยปรึกษาเพื่อน เพื่อนบอกแค่มาดูหนังจะเป็นอะไร เราก็กระอักกระอ่านอยู่ซักพักสุดท้ายก็ให้มา ก็ดูหนังกันไม่เกินเลย มีมือปลาหมึกบ้างก็ดุไป ก็ใสๆเนอะไม่รู้อะไรเล้ยย (มองกลับไปไมกูโงจังวะเนี่ย) ไปเดทกันนู่นนี่ วาเลนไทน์
กำลังหวานโลกสีชมพู เราก็ต้องไปต่างประเทศ ไปครึ่งปีเลยแหละ ตอนไปเขาร้องไห้หนักมากบอกตรงๆตอนนั้นเรายังไม่ได้รักเขาขนาดนั้นยังตื่นเต้นกับการไป ตปท แต่ก็รู้สึกผิดนะ เขาก็โกทธเราเลยหละ ระหว่างนั้นก็เฟสไทม์หากันบ้าง ทะเลาะกันบ้างเวลาเราไปปเที่ยว บางทีเขาก็ชอบหายไปก็ทะเลาะกัน พีคสุดตอนกลับมา คือต่างคนต่างรู้สึกว่ามมันเปลี่ยนไป อันนี้จากความรู้สึกเรานะ แต่ว่าต่างคนก็ต่างเฝ้ารอกัน(อาจคิดไปเอง) กลับมาเขามาหาเราบ้างที่หอ เขาไป ตจว บ้าง เราเริ่มทะเลาะกันเพราะความไม่เหมือนเดิม เราคุยกันน้อยลง(เขาคุยกัยกับที่ทำงานแต่ไม่คุยกับเรา บอกว่ามีงานต้องทำไม่ว่าง?) ตอนนั้นเราเริ่มรักเขาแล้วจริงๆ ความรู้สึกมันก็มากขึ้นเรื่องๆตั้งแต่อยู่ ตปท แล้ว เขาเปลี่ยนไปมาก มีผู้หยิงเข้ามาและเขาเองก็ไม่ปฏิเสธ คุยกันสนุกสนานแต่ไลน์เราเงียบเชียบ เจอกันน้อยลง เวลาอยู่ด้วยกันก็แทบไม่ได้คุยกัน เขากดโทรศัพท์ เล่นเกมส์ของเขา พักหลังเราไปหาเขาบ่อยแต่ก็ไม่ค่อยได้ใช้เวลาด้วยกันเท่าไร เขาไปทำงาน เราทะเลาะกันบ่อยขึ้นๆๆ หลักๆคือเรื่องเขามีผู้หญิงเข้ามา เข้ามาหนักๆคุยกันตลอด ส่งรูปกินอะไรยังไง ชวนไปนู่นนี่ คิดว่ากระทู้รีวิวร้านอาหาร / บางทีเขากลับจาก ตจว.เอาตุ๊กตามาให้เรา แต่พอเปิดไลน์เขา อ้าววว เขาเอาไปให้อีกคนด้วย สวยมากค่ะ5555/ เราแอบเห็นไลน์ตลอดพูดกับเขาแค่ครั้งแรกและเขารับปากว่าจะไม่ทำอีกถ้าไม่ชอบ แต่เขาก็ทำอีกเรื่อยๆ สุดท้ายก็จบค่ะ เราคิดมาตลอดเลยว่าเราอยากให้เขาเป็นผู้ชายที่โชคดีคนหนึ่ง เราไม่จิก ไม่โทรไปราวีนผู้หญิงพวกนั้น เทคแคร์ดูแล เขาไม่เคยต้องมารับมาส่งเรา เราดูแลตัวเองและดูแลเขาเพราะอยากทำ ไม่เคยเหนื่อยเวลานั่งรถไกลๆ ตื่นเช้ามากๆทั้งที่ไม่เคยตื่นได้ในรอบ10ปี ไม่เคยเอาอดีตเรวๆมาทำร้ายปัจจุบัน เขาเป็นคนมองตัวเองลบมาก ต้องการความรักมากๆ ซึ่งนั่นคือสิ่งที่เราเห็นและอยากใจให้เพราะว่าเรารู้สึกว่าเราได้มาจากคนที่รักเราเยอะแล้วและเราให้เขาได้ อยากให้เขามีความสุขและไม่ต้องห่วงว่าจะไม่มีใครไม่รักเขา ครอบครัวเขาอาจจะให้เขาได้ไม่พอแต่เราใให้เขาได้ ซึ่งเราก็เป็นแบบนี้กับเพื่อนที่มีปัญหาครอบครัวและเขาก็รู้สึกดีมากๆที่เราทำแบบนี้ให้ เราคิดว่าแฟนเก่าเราเขาจะรู้สึกในสิ่งที่เราทำบ้างแต่ก็ไม่เลย เขายังรักสนุก ยังมองผู้หญิงอื่นเผื่อเลือกนั่นแหละค่ะ แสงที่ปลายอุโมงที่เห็นก็เป็นแค่ภาพลวงตาค่ะ เขาเหมือนเดิมกับคนๆนั้นที่ทุกๆคนบอกเรา ทุกวันนี้เขาก็มีความสุขกับคนใหม่ของเขาแล้วไม่แม้แต่จะหันกลับมา เอาจริงๆรู้สึกโง่มากเลยซึ่งเป็นแบบนี้มาบ่อยแล้วแต่ไม่เคยเข็ด เจ็บกับการให้โอกาสคนมามากกก มองข้ามข้อเสีย เรียนรู้นะว่าการคิดแบบนี้มันสบายใจแต่
สุดท้ายโคตรเจ็บ 555 เพ้อยาววววว //ดีค่ะโตขึ้นมาอีกก้าวแล้ว ตาสว่างขึ้นมา ไม่รู้ที่ผ่านมาทนเพื่ออัลไล
แต่อดีตก็คืออดีต วันนี้ดีขึ้นแล้ว แต่สันดารยังคงเดิม เรารู้สึกว่าเราได้อะไรจากคนที่รักเรามาเยอะมากๆ ครอบครัว คนรอบข้าง เราอยากให้คนอื่นๆมารู้สึกแบบเรา เราคิดว่าความรักเรามีค่ามาก ดังนั้นหลังอกหัก(ก่อนอกหักก็คิดแบบนี้แต่ไม่มีโอกาศได้ทำจริงจัง) ปิดเทอมนี้เราเลยคิดว่าจะต้องออกไปทำอะไรให้คนอื่นที่กำลังทุกข์แบบที่เราเผชิญมาและให้พวกเขามีความสุขแบบที่เรามี เราจึงไปสมัครเป็นอาสาสมัครเพื่อเด็กยากไร้โครงการหนึ่งไว้ เราจะได้ทำจริงๆจังๆแล้ว คือก่อนหน้านี้ก็ทำตลอดนะทุกครั้งที่มีโอกาสแต่ไม่ได้เป็นโครงการอะไร แบ่งๆกันไปเรามีเกินเราก็ให้เขา ชอบที่จะเป็นคนทำอะไรให้นะ เห็นคนอื่นมาความสุขแล้วมันดี5555 เราจะทำให้ทุกคนที่เราพอจะทำอะไรเพื่อเขาได้ คนที่เขาทุกข์อยู่ ให้เขารู้สึกดีขึ้นเพราะเห็นแล้วนึกถึงตัวเองเวลามีความทุกข์เราไม่อยากให้เขาเป็นแบบนั้นเราก็ทำ ทำอะไรก็ได้ที่พอทำได้ โครงการอาสาสมัครเยอะแยะไปหมด เดินๆอยู่เห็นก็ทำได้ อกหักแล้วมัวคิดแก้แค้น ฟูมฟายไร้ประโยชน์ เรารู้แล้วว่าทุกข์เป็นอย่างไรทีนี้เราก็ออกไปทำให้ทุกข์คนอื่นน้อยลง....
แรกตอนอกหักนี่หาคนคุย อยากมีแฟนใหม่เร็วๆ แต่พอผ่านไปซักพัก คิดได้ว่า ไม่เป็นไรค่อยๆเป็นค่อยไป ทำอย่างที่เราอยากทำ เป็นแบบที่เราอยากเป็น เมื่อเราเจอใครที่เขาใช่ เราใช่สำหรับเขา ให้เราเข้ากันได้ซื่อสัตย์ต่อกัน เราก็จะทำให้เขาเป็นคนที่โชคดีที่สุดในโลกได้ไม่ยาก เพราะเราชอบเห็นทุกคนเวลามีความสุขที่สุด ไม่จำเป็นซักอย่างเรื่องข้อจำกัดทางสังคม หน้าตา ฐานะ 5555 เพ้ออออ เห้ยยยจริงๆเราก็ไม่ขี้เหล่นะแต่ไม่ถึงกับสวยเว่อวัง แต่เราประกาศกร้าวเลยไม่เอาแล้วคนหล่อ เข็ดค่ะ...ก็ใช้ชีวิตต่อไป ใช้ชีวิตแบบที่ทุกคนเคยอิจฉา แบบที่มองโลกว่าทุกอย่างมันดีหมดมันมีอะไรดีๆซ่อนอยู่ในหลุมดำ ถึงมันจะจะเจ็บมาเยอะก็ได้เจอคนจริงที่เขาใจใจเหมือนเรามามันก็คุ้ม กรองคนอีกแบบนึง
นี่คือสิ่งที่ชัดเจนมากหลังอกหักครั้ง BigBang แต่ดีที่เป็นคนเฮฮา เวลาอยู่กับเพื่อนนี่ไม่มีอาการอกหักซึ่งดีมาก รั่วๆ
ๆได้ดี ก็หายเร็วค่ะ ชีวิตฟื้นตัวเร็ว แต่แผลเป็นยังอยู่ เอาจริงก็เข็ดเลยนะ ไม่อยากไว้ใจหรือให้โอกาสใครอีก แต่สันดารก็ยังเป็นสันดาร พอดีเท่า 100% ก็จะเป็นแบบเก่า ดีค่ะแต่เคสต่อๆไปคงเป็นน้องๆที่ด้อยโอกาสที่ทำให้เราได้ให้ความรักใครอีกครั้ง คราวนี้เยอะแยะเลย 5555555555
ปล.พิมพ์ผิดๆถูกๆ ไม่ได้เรียบเรียง มาระบาย ซอรี่ถ้ารำคาน รู้สึกดีละ
หลังอกหัก/จะทำให้คุณเป็นคนที่มีความสุขที่สุดในโลก เพราะฉันก็จะเป็นแบบนั้น
ความคิดที่มาตั้งกระทู้คือ อกหักค่ะ ผิดหวังจากความรักกก เหมือนโลกทั้งโลกมันบิดเบี้ยวไปหมด เคว้ง หลงทาง สับสน แต่ก็คิดตลอดว่าเดี๋ยวมันก็ผ่านไป เราคิดเสมอนะว่าความรักของเรามันมีค่ามากๆและก็ยังมีอีกหลายคนมากๆที่เขาอยากรับไว้และจะไม่เอาไปทิ้งขว้างแบบที่เจอมา ขอเล่าก่อนว่า ผิดหวังกับความรักมาเยอะมากๆ ทั้งเรื่องเพื่อน เรื่องเพื่อนนี่ตัวดีเลย และล่าสุดพึ่งเคยมีแฟนตอนอายุ 22 ปี (ยังเรียนมหาลัยค่ะ จบช้า) สาหัสค่ะ คบได้แค่ 1 ปีก็ต้องเลิกกัน เราเป็นคนดูคนไม่ออกอะ ไม่รู้ใครจะดีมาหรือร้ายมากันแน่ ซึ่งบางทีถ้ามันชัดเจนจนดูออกก็จะมีแสงริบหรี่ๆที่ปลายอุโมงโผล่มาให้เห็นว่า คนเรามันเปลี่ยนกันได้ มันอยู่ที่การให้โอกาส
เขามาจีบเราตอนนั้นคนรอบตัวกรอกหูตลอดว่า เขาเป็นพวกจีบไปทั่ว หญิงเยอะ เจ้าชู้ อย่าเลย หรือบางคนก็มาเล่าว่าเขาเคยทำอะไรมาบ้าง เรื่องผู้หญิงที่ผ่านมาอยู่ในขั้นเรวร้ายค่ะ 555 คบซ้อนยุ่งเหยิง แต่อย่างที่บอกไปว่าเราก็ไม่ชอบตัดสินคนที่น้ำลายใคร ทำไมคนคนนึงต้องถูกตัดสินจากใครก็ไม่รู้ (ตอนนั้นโลกสวยด้วยโง่ด้วยค่ะ) เรามองว่าอดีตก็คืออดีต อาจเป็นเพราะเราเป็นคนที่เปลี่ยนแปลงความคิดตลอดหมายถึงดีขึ้นอะนะ จากหน้ามือเป็นหลังมือแบบนี้ เรามองว่าเราเปลี่ยนได้ขนาดนี้ เราจะไม่ให้โอกาสคนอื่นได้ไงอะ ก่อนหน้านั้นเราเป็นคนที่มองโลกดีมากๆ เพราะไอ้ความคิดการให้โอกาสคนนี่แหละ เอาสิคนเรามันต้องมีความดีซ่อนอยู่นี่แหละ สุดท้ายเราก็มองข้ามคำพูดของทุกคน ทุกคำเตือน เริ่มคุยกับเขาจริงจัง เขาก็ทำตัวดีมาตลอดนะเอาใจใส่ เทคแคร์ดี จึงตกลงเป็นเฟนกัน เขาก็ขอมาดูหนังที่ห้อง เราก็ไม่เคยมีแฟนปะ ตกใจดิเลยปรึกษาเพื่อน เพื่อนบอกแค่มาดูหนังจะเป็นอะไร เราก็กระอักกระอ่านอยู่ซักพักสุดท้ายก็ให้มา ก็ดูหนังกันไม่เกินเลย มีมือปลาหมึกบ้างก็ดุไป ก็ใสๆเนอะไม่รู้อะไรเล้ยย (มองกลับไปไมกูโงจังวะเนี่ย) ไปเดทกันนู่นนี่ วาเลนไทน์
กำลังหวานโลกสีชมพู เราก็ต้องไปต่างประเทศ ไปครึ่งปีเลยแหละ ตอนไปเขาร้องไห้หนักมากบอกตรงๆตอนนั้นเรายังไม่ได้รักเขาขนาดนั้นยังตื่นเต้นกับการไป ตปท แต่ก็รู้สึกผิดนะ เขาก็โกทธเราเลยหละ ระหว่างนั้นก็เฟสไทม์หากันบ้าง ทะเลาะกันบ้างเวลาเราไปปเที่ยว บางทีเขาก็ชอบหายไปก็ทะเลาะกัน พีคสุดตอนกลับมา คือต่างคนต่างรู้สึกว่ามมันเปลี่ยนไป อันนี้จากความรู้สึกเรานะ แต่ว่าต่างคนก็ต่างเฝ้ารอกัน(อาจคิดไปเอง) กลับมาเขามาหาเราบ้างที่หอ เขาไป ตจว บ้าง เราเริ่มทะเลาะกันเพราะความไม่เหมือนเดิม เราคุยกันน้อยลง(เขาคุยกัยกับที่ทำงานแต่ไม่คุยกับเรา บอกว่ามีงานต้องทำไม่ว่าง?) ตอนนั้นเราเริ่มรักเขาแล้วจริงๆ ความรู้สึกมันก็มากขึ้นเรื่องๆตั้งแต่อยู่ ตปท แล้ว เขาเปลี่ยนไปมาก มีผู้หยิงเข้ามาและเขาเองก็ไม่ปฏิเสธ คุยกันสนุกสนานแต่ไลน์เราเงียบเชียบ เจอกันน้อยลง เวลาอยู่ด้วยกันก็แทบไม่ได้คุยกัน เขากดโทรศัพท์ เล่นเกมส์ของเขา พักหลังเราไปหาเขาบ่อยแต่ก็ไม่ค่อยได้ใช้เวลาด้วยกันเท่าไร เขาไปทำงาน เราทะเลาะกันบ่อยขึ้นๆๆ หลักๆคือเรื่องเขามีผู้หญิงเข้ามา เข้ามาหนักๆคุยกันตลอด ส่งรูปกินอะไรยังไง ชวนไปนู่นนี่ คิดว่ากระทู้รีวิวร้านอาหาร / บางทีเขากลับจาก ตจว.เอาตุ๊กตามาให้เรา แต่พอเปิดไลน์เขา อ้าววว เขาเอาไปให้อีกคนด้วย สวยมากค่ะ5555/ เราแอบเห็นไลน์ตลอดพูดกับเขาแค่ครั้งแรกและเขารับปากว่าจะไม่ทำอีกถ้าไม่ชอบ แต่เขาก็ทำอีกเรื่อยๆ สุดท้ายก็จบค่ะ เราคิดมาตลอดเลยว่าเราอยากให้เขาเป็นผู้ชายที่โชคดีคนหนึ่ง เราไม่จิก ไม่โทรไปราวีนผู้หญิงพวกนั้น เทคแคร์ดูแล เขาไม่เคยต้องมารับมาส่งเรา เราดูแลตัวเองและดูแลเขาเพราะอยากทำ ไม่เคยเหนื่อยเวลานั่งรถไกลๆ ตื่นเช้ามากๆทั้งที่ไม่เคยตื่นได้ในรอบ10ปี ไม่เคยเอาอดีตเรวๆมาทำร้ายปัจจุบัน เขาเป็นคนมองตัวเองลบมาก ต้องการความรักมากๆ ซึ่งนั่นคือสิ่งที่เราเห็นและอยากใจให้เพราะว่าเรารู้สึกว่าเราได้มาจากคนที่รักเราเยอะแล้วและเราให้เขาได้ อยากให้เขามีความสุขและไม่ต้องห่วงว่าจะไม่มีใครไม่รักเขา ครอบครัวเขาอาจจะให้เขาได้ไม่พอแต่เราใให้เขาได้ ซึ่งเราก็เป็นแบบนี้กับเพื่อนที่มีปัญหาครอบครัวและเขาก็รู้สึกดีมากๆที่เราทำแบบนี้ให้ เราคิดว่าแฟนเก่าเราเขาจะรู้สึกในสิ่งที่เราทำบ้างแต่ก็ไม่เลย เขายังรักสนุก ยังมองผู้หญิงอื่นเผื่อเลือกนั่นแหละค่ะ แสงที่ปลายอุโมงที่เห็นก็เป็นแค่ภาพลวงตาค่ะ เขาเหมือนเดิมกับคนๆนั้นที่ทุกๆคนบอกเรา ทุกวันนี้เขาก็มีความสุขกับคนใหม่ของเขาแล้วไม่แม้แต่จะหันกลับมา เอาจริงๆรู้สึกโง่มากเลยซึ่งเป็นแบบนี้มาบ่อยแล้วแต่ไม่เคยเข็ด เจ็บกับการให้โอกาสคนมามากกก มองข้ามข้อเสีย เรียนรู้นะว่าการคิดแบบนี้มันสบายใจแต่
แต่อดีตก็คืออดีต วันนี้ดีขึ้นแล้ว แต่สันดารยังคงเดิม เรารู้สึกว่าเราได้อะไรจากคนที่รักเรามาเยอะมากๆ ครอบครัว คนรอบข้าง เราอยากให้คนอื่นๆมารู้สึกแบบเรา เราคิดว่าความรักเรามีค่ามาก ดังนั้นหลังอกหัก(ก่อนอกหักก็คิดแบบนี้แต่ไม่มีโอกาศได้ทำจริงจัง) ปิดเทอมนี้เราเลยคิดว่าจะต้องออกไปทำอะไรให้คนอื่นที่กำลังทุกข์แบบที่เราเผชิญมาและให้พวกเขามีความสุขแบบที่เรามี เราจึงไปสมัครเป็นอาสาสมัครเพื่อเด็กยากไร้โครงการหนึ่งไว้ เราจะได้ทำจริงๆจังๆแล้ว คือก่อนหน้านี้ก็ทำตลอดนะทุกครั้งที่มีโอกาสแต่ไม่ได้เป็นโครงการอะไร แบ่งๆกันไปเรามีเกินเราก็ให้เขา ชอบที่จะเป็นคนทำอะไรให้นะ เห็นคนอื่นมาความสุขแล้วมันดี5555 เราจะทำให้ทุกคนที่เราพอจะทำอะไรเพื่อเขาได้ คนที่เขาทุกข์อยู่ ให้เขารู้สึกดีขึ้นเพราะเห็นแล้วนึกถึงตัวเองเวลามีความทุกข์เราไม่อยากให้เขาเป็นแบบนั้นเราก็ทำ ทำอะไรก็ได้ที่พอทำได้ โครงการอาสาสมัครเยอะแยะไปหมด เดินๆอยู่เห็นก็ทำได้ อกหักแล้วมัวคิดแก้แค้น ฟูมฟายไร้ประโยชน์ เรารู้แล้วว่าทุกข์เป็นอย่างไรทีนี้เราก็ออกไปทำให้ทุกข์คนอื่นน้อยลง....
แรกตอนอกหักนี่หาคนคุย อยากมีแฟนใหม่เร็วๆ แต่พอผ่านไปซักพัก คิดได้ว่า ไม่เป็นไรค่อยๆเป็นค่อยไป ทำอย่างที่เราอยากทำ เป็นแบบที่เราอยากเป็น เมื่อเราเจอใครที่เขาใช่ เราใช่สำหรับเขา ให้เราเข้ากันได้ซื่อสัตย์ต่อกัน เราก็จะทำให้เขาเป็นคนที่โชคดีที่สุดในโลกได้ไม่ยาก เพราะเราชอบเห็นทุกคนเวลามีความสุขที่สุด ไม่จำเป็นซักอย่างเรื่องข้อจำกัดทางสังคม หน้าตา ฐานะ 5555 เพ้ออออ เห้ยยยจริงๆเราก็ไม่ขี้เหล่นะแต่ไม่ถึงกับสวยเว่อวัง แต่เราประกาศกร้าวเลยไม่เอาแล้วคนหล่อ เข็ดค่ะ...ก็ใช้ชีวิตต่อไป ใช้ชีวิตแบบที่ทุกคนเคยอิจฉา แบบที่มองโลกว่าทุกอย่างมันดีหมดมันมีอะไรดีๆซ่อนอยู่ในหลุมดำ ถึงมันจะจะเจ็บมาเยอะก็ได้เจอคนจริงที่เขาใจใจเหมือนเรามามันก็คุ้ม กรองคนอีกแบบนึง
นี่คือสิ่งที่ชัดเจนมากหลังอกหักครั้ง BigBang แต่ดีที่เป็นคนเฮฮา เวลาอยู่กับเพื่อนนี่ไม่มีอาการอกหักซึ่งดีมาก รั่วๆ
ปล.พิมพ์ผิดๆถูกๆ ไม่ได้เรียบเรียง มาระบาย ซอรี่ถ้ารำคาน รู้สึกดีละ