เกิดอารมณ์

อยากระบายค่ะ คิดถึงมาก เหงามาก ไม่ใช่ว่าไม่มีแฟน มีเเฟนเเต่อยู่ไกลกันมากคนละประเทศ คิดถึงเค้ามาก แอบร้องไห้หาเค้าเเต่ก็ไม่กล้าบอก กลัวว่าเค้าจะไม่สบายใจ ยิ่งกว่าการไม่เคยมีก็คือการเคยมีเเล้วอยู่วันหนึ

ทั้งที่เลิกกันไปนานแล้ว แต่ความรู้สึกไม่เคยเปลี่ยน ยังจมอยู่ในอดีต ลืมเธอไม่ได้ บ้างครั้งร้องไห้เพราะคิดถึงเธอ พยายามมีคนใหม่ จับมือ กอด และ มองตา กลับไม่รู้สึกอะไร เหมือนมีอะไรกันกลาง สุดท้ายไปกับใคร

อยากจะโสด แต่เห็นคู่รักคู่อื่นก็อยากมี บางทีก็เหงา เพื่อนก็ไม่คุยด้วย ;-; (โถ..น่าสงสารชีวิต) เวลาคุยกับใครคนนั้นก็คิดด้วยทั้งๆที่เราไม่คิดไร สุดท้ายเราเท เรากลับเลวซะงั้น ร้องไห้ อุตส่าคุยเป็นเพื่อน

ตอนนี้เราพึ่งคลอดลูกได้ไม่ถึงเดือน ไม่รู้อยู่ในช่วง babyblue ด้วยไหม มันมีความคิดทุกวัน ที่คิดถึงชีวิตตอนที่ไม่มีลูก บางทีคิดว่าให้เรานอนหลับไปเลยไม่ตื่น ตอนนี้เรามีทั้งพี่เลี้ยง 1 แม่บ้าน 1 แต่ยังรู

เราคบกันมา2ปีนิดๆ ระหว่างที่คบกันต่างคนต่างรู้สึกว่าชีวิตเราสองคนเข้ากันแทบจะไม่ได้อย่างสิ้นเชิง ไลฟสไตล์ ความต้องการในชีวิต core beliefs ไม่เหมือนกันเลย แต่เราเป็นแฟนที่คบจริงจังคนแรกของกันและกัน เลย

เราเป็นคนต่างจังหวัดมาเรียนไกลบ้าน รู้สึกคิดถึงแม่มากๆร้องไห้ทุกวัน ท้อกับการเรียน อยู่เงียบๆก็ร้อง จะกลับบ้านท่าเดียวโทรไปคุยก็ต้องสะกดอารมณ์ไว้ เราท้อมากเลย ใครมีวิธีแก้บ้างคะ

สวัสดีค่ะ อาการเราตอนนี้เราระแวงทุกคนที่เข้ามาคุยด้วย ระแวงแม้กระทั่งเพื่อนตัวเองที่คบมาเป็น10ๆปี ระแวงครอบครัว ทั้งๆที่เขาก็ไม่ได้ทำอะไร เราเก็บตัวมากขึ้น หวงพื้นที่ส่วนตัวตัวเองแบบสุดขีด เรารู้สึกเศ

เราไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่พออายุเข้า 30 รู้ตัวอีกที หันซ้าย หันขวา เราไม่เหลือใครจะไว้ใจ จะเก็บความลับได้ จะปรับทุกข์ด้วยได้อีก วินาทีที่ กำลังจะจิ้มนิ้วทักหาเพื่อน ความรู้สึกไม่อยากถูกตัดสินถูกรบก

สวัสดีครับ ผมอยู่ในวัยเรียนแลเวทุกข์ใจครับ ผมอาจจะเล่าไม่เก่ง แต่ให้ถึงรู้สึกที่สุด ตอนช่วงกลางปีเครียดเรื่องเรียนจนท้อเศร้า ทำร้ายตัวเองและความคิดแยากฆ่าตัวจายจนทำเพื่อนทุกคนเป็นห่วง เสพติดการทำร้าย

สวัสดีค่ะพอดีเลิกกับพ่อของลูกได้ปีกว่าแล้ว เนื่องจากเขานอกใจและเลือกผู้หญิงคนใหม่ เราเป็นคนขอหย่ากับเขาเอง ช่วงที่หย่าทรมานมากค่ะ กินไม่ได้ นอนไม่หลับ ยิ่งมองหน้าลูกยิ่งคิดถึง จนเวลาผ่านปีกว่าแล้วค่ะ