สวัสดีค่ะ หลังจากเลิกกับคนนึงไปก็หายไปนานเลย แต่ที่ไม่ได้มาดูเพราะได้เจอกับผช.คนนึงผ่านแอพพลิเคชั่นหาเพื่อนบนมือถือค่ะ
คือเราได้รู้จักกับผช.คนนี้(แฟนคนปัจจุบัน)ผ่านแอพฯอย่างที่บอกแต่แรกเราก็คุยกัน เขาเป็นผช.หน้าตาน่ารักมากค่ะ
และที่ได้มีโอกาสเจอกันเพราะมีเหตุค่ะ ไม่รู้จะไปไหนเลยนัดเจอกันค่ะ ^__^
หลังจากวันนั้นเลยคบกันพามาให้คุณแม่รู้จัก
เราก็ชวนกันไปเที่ยวถ่ายรูปเล่นกัน (ไปกันที7-8คนนะคะเพื่อนเขาไปด้วย)
เขาเปนคนน่ารักขี้อ้อน ยิ้มหวานมากๆ นิสัยขี้เล่นค่ะ พอดีในช่วงคลกันได้1-2สัปดาห์คุณย่าเสียและเรากับคุณแม่ต้องกลับตจว.ไปงานศพคุณย่า ช่วงนั้นเลยไม่ค่อยได้คุยกันค่ะ พอกลับมากทม.อีกทีเขากลับเปลี่ยนไป เปลี่ยนจนเราไม่เข้าใจเลยค่ะ บางครั้งเขาก็เล่น คุย หยอกกันตามปกติแต่บางทีจู่ๆก็เงียบ ไม่พูดด้วยหรืออารมณ์เสียใส่ เราก็จะถามค่ะว่าเขาเป็นอะไร โกรธอะไรหรือป่าว แต่มักจะได้คำตอบว่าเปล่า!!! ไม่มีไรหรอก บอกเลยค่ะว่าอึดอัดมากๆ บางครั้งเราไปนั่งข้างๆเขาสักพักเขาจะลุกไปคุยกับเพื่อน เดินด้วยกันไม่จับ มือกันและจะทำเสียงหงุดหงิดใส่และพูดว่า "อายคนเขา" หลังๆเขาเริ่มพูดให้เรากลับบ้านและห่างๆกันบ้างจะได้คิดถึงกัน แต่สถานการณ์งี้ถ้าเราห่างคือเลิกกันแน่นอน
เราเป็นฝ่ายตามง้อตลอดไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ตาม บางครั้งน้อยใจนั่งร้องไห้จนเพื่อนๆเขาหรือแฟนของเพื่อนเขาเข้ามาปลอบและบอกไม่ให้คิดมาก
เราสับสนมากค่ะตอนนั้นเพราะเขาบางทีก็เหมือนคนรักกันตามปกติแต่ไม่นานจะหัวเสียใส่สลับกันไปแบบนี้ทุกวัน เขาไม่เคยง้อค่ะ แต่เราไม่เคยแคร์เพราะเราไม่งอนแต่น้อยใจมากกว่า พอปีใหม่เขากลับต่างจังหวัดเขาก็ชวนเราไปเที่ยวบ้านค่ะ วันนั้น31ธันวาคมคือตั๋วบัสไม่มีค่ะ เลยหันไปดูตั๋วเครื่องบินซึ่งบอกเลยว่าจองเช้าบินเย็นเนี่ยแพงมากกกก!!!!
สุดท้ายเราก็ได้ตั๋วบินค่ะ พอไปถึงสนามบินตจว.เขาโทรมาบอกว่าให้คุณพ่อคุณแม่เขามารับเดี๋ยวเจอกันที่วัดเขารออยู่กับคุณตาคุณยายและอีกหลายคนในครอบครัวที่วัดแล้ว ครอบครัวเขาน่ารักมากๆนะคะ แต่เราเกร็งมากๆ พอกลับบ้านเขา เรากับแฟนแยกกันนอนค่ะ คุณตาคุณยายเขาถือมากๆ เราได้เจอญาติพี่น้องแฟนที่มาฉลองปีใหม่ย้อนหลัง1วันค่ะ (วันปีใหม่เราสวดมนต์ข้ามปีกัน)
แฟนก็เหมือนเดิมค่ะขี้หงุดหงิดง่าย บางครั้งหัวเสียอะไรเราโดนพาลใส่ตลอด แต่บอกเลยว่าเราไม่โกรธพอเขาอารมเย็นค่อยคุยกับเขาบอกเขาทีหลังเป็นงี้ตลอดยันกลับกทม.เลยค่ะ ช่วงก่อนไปทำงาน ตปท. แฟนเห็นว่าจะไม่เจอกันนานเลยพยายามไม่โกรธและดีกับเราค่ะ แฮปปี้มากๆ
แต่ไปได้ไม่เท่าไหร่เขามาขอเลิกและบอกอยากให้เราเจอคนที่ดีกว่า เราเสียใจมากๆเราไม่รู้จะทำยังไงเลยโทรคุยกับคุณแม่เขา(โทรคุยกันบ่อยเป็นเรื่องปกติค่ะ ช่วงไปทำงานบางครั้งคุณแม่เขาจะโทรมาถามคอยเป็นห่วงเราเสมอ) ช่วงนั้นเรากับแฟนติดต่อกันทางFBอย่างเดียวเพราะโทรศัพท์แฟนเสีย คุณแม่ก็ปลอบใจเราตลอดและช่วยคุยเคลียกับแฟนเสมอเลยกลับมาดีกันค่ะ
แต่ไม่ได้ง่ายแบบนั้นเลยเพราะคุยกันถามคำตอบคำจนเราเริ่มท้อ เราเลยลองหายเงียบค่ะแต่คอยดูเขาตลอดในเฟส ตอนนั้นเพื่อนแนะนำให้คุยกับอีกคนดูก่อนเพราะเห็นเราเศร้า บอกเลยค่ะว่ายอมรับว่าผิดเองที่ลองคุย และตั้งแต่ตอนนั้นจนกลับไทยเรากับแฟนไม่ได้คุยกันเปนเวลาร่วมๆเดือนสถานะของเรามันไม่ชัดเจนแต่บอกเลยว่าอีกคนที่เราลองคุยไม่มีอะไรมากกว่านั้นจริงๆค่ะ
วันนึงจู่ๆแฟนโทหาแต่ไม่ได้คุยไรมากแต่พูดให้เรา "ดูแลตัวเองดีๆด้วยนะคะ เป็นห่วงนะ" เช้าวันต่อมาแฟนเปิดประตูบ้านเข้ามาหา บอกเลยตกใจมากรีบลบหลักฐานทันที คืออีกคนจริงๆไม่ได้รู้สึกอะไรด้วยเพราะตลอดเวลาที่ไปตปท.เราจะดูรูปคู่ในโทรศัพท์ทุกวันค่ะ
หลังจากนั้น2วันแฟนรู้เรื่องทั้งหมดหลังจากได้คุยกับคนๆนึงในไลน์ซึ่งเราก็หลับไม่รู้เรื่องเลยจิงๆ เช้าเขาก็ปลุกแบบหอมแก้มจุ้บปากจนเราตื่น เราดันหงุดหงิดและเสียงดังใส่เขาไม่เหมือนแต่ก่อนที่เขาทำอะไรเราไม่เคยว่าไม่เคยโกรธเลย พอเขาถามถึงเรื่องผช.ที่มีคนแนะนำให้รุ้จักอีก เราก็บอกว่าไม่ได้คิดอะไรด้วยจริงๆถ้าไม่สบายใจจะเลิกกับเราก็ได้นะ
และแฟนก็พูดขึ้นมาว่า "ทำไมต้องโกหก บอกดีๆเค้าไม่ว่าหรอก แต่เค้ามารู้เอง รู้ไหมช่วงที่ตัวเองไปทำงานแล้วเค้าอยู่บ้าน มีผญ.เข้ามาตลอดแต่เค้าไม่เคยสนใจเพราะเค้าไม่อยากทำให้ตัวเองเสียใจ เค้าไม่เที่ยวกลับบ้านดึกเหมือนแต่ก่อนเพราะอยากให้ตัวเองสบายใจ เค้าถามตัวเองจิงๆว่ายังรักเค้าอยู่ไหม?" คือกำลังอึ้งเพราะแฟนจขกท.ไม่เคยเป็นงี้มาก่อน เลยตอบไปว่ารัก รักมากด้วย ถ้าเค้าทำไรแล้วตัวเองจะสบายใจเค้ายอมทำ
แฟนเรายืนน้ำตาคลอแล้วมองหน้าบอกว่า "ตัวเองคะ ตัวเองอยู่กับเค้าได้ไหม อย่าทำแบบนี้อีกได้ไหม แต่ก่อนที่เคยบอกว่าอยากให้ไปเจอคนที่ดีกว่าไม่อยากให้มาลำบากกับเค้า เค้าพูดจริงๆแต่พอตอนนี้เป็นอย่างที่เค้าคิดไว้ เค้าพูดจิงๆว่าเค้าทำใจไม่ได้ถ้าจะต้องเสียตัวเองไปให้คนอื่น อยู่กับเค้านะอยู่เป็นกำลังใจให้เค้านะคะ พอเกณฑ์ทหารครบ2ปีแล้ว หลังจากนั้นเค้าจะสอบนายสิบ ถ้าได้ติดยศแล้วเค้าจะตัวเองแต่งงานกับเค้านะคะ"
พูดจริงๆนะคะว่าอึ้งเลยค่ะจากแต่ก่อนบอกจะไม่แต่งแต่จะจดทะเบียนอย่างเดียว กลายมาเป็นจะขอแต่งงาน เรานี่ดีใจสุดๆเลยค่ะ
และดีใจไปกว่านั้นคือหลังจากวันนั้นมาแฟนเราเปลี่ยนจากเย็นชาเฉยชาเป็นคนน่ารักกุ้กกิ้กเหมือนวันแรกๆที่คบกัน แต่ก่อนไม่เคยบอกรักหรือคิดถึงเราก่อนเลยแต่ตอนนี้พูดทุกวัน ตอนนี้ดีใจและ มีความสุขมากจนไม่รู้จะอธิบายยังไง เรารู้สึกเสียใจมากที่ช่วงไม่ค่อยได้ติดต่อกันเราไปคุยกับคนอื่นถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้รู้สึกอะไรก็ตามแต่มันคือการกระทำที่ทำให้ผช.คนนึงต้องเสียใจ เรารู้สึกผิดมากๆจริงๆ
***ขอบคุณแฟนมากนะคะที่ให้อภัยกับสิ่งที่เราทำให้เสียใจ ขอบคุณที่ไม่ว่าอดีตเราจะเป็นอย่างไร ครอบครัวเป็นยังไง เค้าเป็นยังไงแฟนก็ยอมรับได้ทุกอย่างเกี่ยวกับเรามาตลอด ขอบคุณจริงๆที่อยู่ข้างๆคอยปลอบคอยดูแลเค้าตลอดที่คบกันมา
เค้ารักตัวเองมากนะคะ ^__^
ไม่รู้จะบอกความรู้สึกยังไงเลยจริงๆค่ะ
คือเราได้รู้จักกับผช.คนนี้(แฟนคนปัจจุบัน)ผ่านแอพฯอย่างที่บอกแต่แรกเราก็คุยกัน เขาเป็นผช.หน้าตาน่ารักมากค่ะ
และที่ได้มีโอกาสเจอกันเพราะมีเหตุค่ะ ไม่รู้จะไปไหนเลยนัดเจอกันค่ะ ^__^
หลังจากวันนั้นเลยคบกันพามาให้คุณแม่รู้จัก
เราก็ชวนกันไปเที่ยวถ่ายรูปเล่นกัน (ไปกันที7-8คนนะคะเพื่อนเขาไปด้วย)
เขาเปนคนน่ารักขี้อ้อน ยิ้มหวานมากๆ นิสัยขี้เล่นค่ะ พอดีในช่วงคลกันได้1-2สัปดาห์คุณย่าเสียและเรากับคุณแม่ต้องกลับตจว.ไปงานศพคุณย่า ช่วงนั้นเลยไม่ค่อยได้คุยกันค่ะ พอกลับมากทม.อีกทีเขากลับเปลี่ยนไป เปลี่ยนจนเราไม่เข้าใจเลยค่ะ บางครั้งเขาก็เล่น คุย หยอกกันตามปกติแต่บางทีจู่ๆก็เงียบ ไม่พูดด้วยหรืออารมณ์เสียใส่ เราก็จะถามค่ะว่าเขาเป็นอะไร โกรธอะไรหรือป่าว แต่มักจะได้คำตอบว่าเปล่า!!! ไม่มีไรหรอก บอกเลยค่ะว่าอึดอัดมากๆ บางครั้งเราไปนั่งข้างๆเขาสักพักเขาจะลุกไปคุยกับเพื่อน เดินด้วยกันไม่จับ มือกันและจะทำเสียงหงุดหงิดใส่และพูดว่า "อายคนเขา" หลังๆเขาเริ่มพูดให้เรากลับบ้านและห่างๆกันบ้างจะได้คิดถึงกัน แต่สถานการณ์งี้ถ้าเราห่างคือเลิกกันแน่นอน
เราเป็นฝ่ายตามง้อตลอดไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ตาม บางครั้งน้อยใจนั่งร้องไห้จนเพื่อนๆเขาหรือแฟนของเพื่อนเขาเข้ามาปลอบและบอกไม่ให้คิดมาก
เราสับสนมากค่ะตอนนั้นเพราะเขาบางทีก็เหมือนคนรักกันตามปกติแต่ไม่นานจะหัวเสียใส่สลับกันไปแบบนี้ทุกวัน เขาไม่เคยง้อค่ะ แต่เราไม่เคยแคร์เพราะเราไม่งอนแต่น้อยใจมากกว่า พอปีใหม่เขากลับต่างจังหวัดเขาก็ชวนเราไปเที่ยวบ้านค่ะ วันนั้น31ธันวาคมคือตั๋วบัสไม่มีค่ะ เลยหันไปดูตั๋วเครื่องบินซึ่งบอกเลยว่าจองเช้าบินเย็นเนี่ยแพงมากกกก!!!!
สุดท้ายเราก็ได้ตั๋วบินค่ะ พอไปถึงสนามบินตจว.เขาโทรมาบอกว่าให้คุณพ่อคุณแม่เขามารับเดี๋ยวเจอกันที่วัดเขารออยู่กับคุณตาคุณยายและอีกหลายคนในครอบครัวที่วัดแล้ว ครอบครัวเขาน่ารักมากๆนะคะ แต่เราเกร็งมากๆ พอกลับบ้านเขา เรากับแฟนแยกกันนอนค่ะ คุณตาคุณยายเขาถือมากๆ เราได้เจอญาติพี่น้องแฟนที่มาฉลองปีใหม่ย้อนหลัง1วันค่ะ (วันปีใหม่เราสวดมนต์ข้ามปีกัน)
แฟนก็เหมือนเดิมค่ะขี้หงุดหงิดง่าย บางครั้งหัวเสียอะไรเราโดนพาลใส่ตลอด แต่บอกเลยว่าเราไม่โกรธพอเขาอารมเย็นค่อยคุยกับเขาบอกเขาทีหลังเป็นงี้ตลอดยันกลับกทม.เลยค่ะ ช่วงก่อนไปทำงาน ตปท. แฟนเห็นว่าจะไม่เจอกันนานเลยพยายามไม่โกรธและดีกับเราค่ะ แฮปปี้มากๆ
แต่ไปได้ไม่เท่าไหร่เขามาขอเลิกและบอกอยากให้เราเจอคนที่ดีกว่า เราเสียใจมากๆเราไม่รู้จะทำยังไงเลยโทรคุยกับคุณแม่เขา(โทรคุยกันบ่อยเป็นเรื่องปกติค่ะ ช่วงไปทำงานบางครั้งคุณแม่เขาจะโทรมาถามคอยเป็นห่วงเราเสมอ) ช่วงนั้นเรากับแฟนติดต่อกันทางFBอย่างเดียวเพราะโทรศัพท์แฟนเสีย คุณแม่ก็ปลอบใจเราตลอดและช่วยคุยเคลียกับแฟนเสมอเลยกลับมาดีกันค่ะ
แต่ไม่ได้ง่ายแบบนั้นเลยเพราะคุยกันถามคำตอบคำจนเราเริ่มท้อ เราเลยลองหายเงียบค่ะแต่คอยดูเขาตลอดในเฟส ตอนนั้นเพื่อนแนะนำให้คุยกับอีกคนดูก่อนเพราะเห็นเราเศร้า บอกเลยค่ะว่ายอมรับว่าผิดเองที่ลองคุย และตั้งแต่ตอนนั้นจนกลับไทยเรากับแฟนไม่ได้คุยกันเปนเวลาร่วมๆเดือนสถานะของเรามันไม่ชัดเจนแต่บอกเลยว่าอีกคนที่เราลองคุยไม่มีอะไรมากกว่านั้นจริงๆค่ะ
วันนึงจู่ๆแฟนโทหาแต่ไม่ได้คุยไรมากแต่พูดให้เรา "ดูแลตัวเองดีๆด้วยนะคะ เป็นห่วงนะ" เช้าวันต่อมาแฟนเปิดประตูบ้านเข้ามาหา บอกเลยตกใจมากรีบลบหลักฐานทันที คืออีกคนจริงๆไม่ได้รู้สึกอะไรด้วยเพราะตลอดเวลาที่ไปตปท.เราจะดูรูปคู่ในโทรศัพท์ทุกวันค่ะ
หลังจากนั้น2วันแฟนรู้เรื่องทั้งหมดหลังจากได้คุยกับคนๆนึงในไลน์ซึ่งเราก็หลับไม่รู้เรื่องเลยจิงๆ เช้าเขาก็ปลุกแบบหอมแก้มจุ้บปากจนเราตื่น เราดันหงุดหงิดและเสียงดังใส่เขาไม่เหมือนแต่ก่อนที่เขาทำอะไรเราไม่เคยว่าไม่เคยโกรธเลย พอเขาถามถึงเรื่องผช.ที่มีคนแนะนำให้รุ้จักอีก เราก็บอกว่าไม่ได้คิดอะไรด้วยจริงๆถ้าไม่สบายใจจะเลิกกับเราก็ได้นะ
และแฟนก็พูดขึ้นมาว่า "ทำไมต้องโกหก บอกดีๆเค้าไม่ว่าหรอก แต่เค้ามารู้เอง รู้ไหมช่วงที่ตัวเองไปทำงานแล้วเค้าอยู่บ้าน มีผญ.เข้ามาตลอดแต่เค้าไม่เคยสนใจเพราะเค้าไม่อยากทำให้ตัวเองเสียใจ เค้าไม่เที่ยวกลับบ้านดึกเหมือนแต่ก่อนเพราะอยากให้ตัวเองสบายใจ เค้าถามตัวเองจิงๆว่ายังรักเค้าอยู่ไหม?" คือกำลังอึ้งเพราะแฟนจขกท.ไม่เคยเป็นงี้มาก่อน เลยตอบไปว่ารัก รักมากด้วย ถ้าเค้าทำไรแล้วตัวเองจะสบายใจเค้ายอมทำ
แฟนเรายืนน้ำตาคลอแล้วมองหน้าบอกว่า "ตัวเองคะ ตัวเองอยู่กับเค้าได้ไหม อย่าทำแบบนี้อีกได้ไหม แต่ก่อนที่เคยบอกว่าอยากให้ไปเจอคนที่ดีกว่าไม่อยากให้มาลำบากกับเค้า เค้าพูดจริงๆแต่พอตอนนี้เป็นอย่างที่เค้าคิดไว้ เค้าพูดจิงๆว่าเค้าทำใจไม่ได้ถ้าจะต้องเสียตัวเองไปให้คนอื่น อยู่กับเค้านะอยู่เป็นกำลังใจให้เค้านะคะ พอเกณฑ์ทหารครบ2ปีแล้ว หลังจากนั้นเค้าจะสอบนายสิบ ถ้าได้ติดยศแล้วเค้าจะตัวเองแต่งงานกับเค้านะคะ"
พูดจริงๆนะคะว่าอึ้งเลยค่ะจากแต่ก่อนบอกจะไม่แต่งแต่จะจดทะเบียนอย่างเดียว กลายมาเป็นจะขอแต่งงาน เรานี่ดีใจสุดๆเลยค่ะ
และดีใจไปกว่านั้นคือหลังจากวันนั้นมาแฟนเราเปลี่ยนจากเย็นชาเฉยชาเป็นคนน่ารักกุ้กกิ้กเหมือนวันแรกๆที่คบกัน แต่ก่อนไม่เคยบอกรักหรือคิดถึงเราก่อนเลยแต่ตอนนี้พูดทุกวัน ตอนนี้ดีใจและ มีความสุขมากจนไม่รู้จะอธิบายยังไง เรารู้สึกเสียใจมากที่ช่วงไม่ค่อยได้ติดต่อกันเราไปคุยกับคนอื่นถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้รู้สึกอะไรก็ตามแต่มันคือการกระทำที่ทำให้ผช.คนนึงต้องเสียใจ เรารู้สึกผิดมากๆจริงๆ
***ขอบคุณแฟนมากนะคะที่ให้อภัยกับสิ่งที่เราทำให้เสียใจ ขอบคุณที่ไม่ว่าอดีตเราจะเป็นอย่างไร ครอบครัวเป็นยังไง เค้าเป็นยังไงแฟนก็ยอมรับได้ทุกอย่างเกี่ยวกับเรามาตลอด ขอบคุณจริงๆที่อยู่ข้างๆคอยปลอบคอยดูแลเค้าตลอดที่คบกันมา
เค้ารักตัวเองมากนะคะ ^__^