วันหยุดแรงงาน
วันนี้ก็ได้พักผ่อนเต็มที่เลยนะ จัดหนักตั้งแต่เช้า กะว่าจะไปซื้อของที่บิ๊กซี พอพ่อรู้ว่าจะไปซื้อของเลยบอก"งั้นไปผ่อนโทรศัพท์เลยไหมละ" พอดีก่อนหน้านี้ผมเคยบอกกับพ่อแม่ไว้ว่าอยากจะได้โทรศัพท์เครื่องหนึ่ง แต่ด้วยราคาทำให้ยังซื้อไม่ได้ แถมตอนนั้นยังไม่ได้ทำงาน เเม้แต่ผ่อนก็ยังทำไม่ได้ แต่ตอนนี้ผมมีงานทำแล้ว ถ้าเป็นตอนนี้ละก็ ผ่อนได้แน่ โอกาสมาถึงผมแล้ว ตอนนี้แหละผมจะได้ทำฝันอย่างหนึ่งให้เป็นจริง ผมจะได้มีโทรศัพท์ดีๆใช้ สักที
ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ ผมเอาโทรศัพท์เครื่องนี้อย่างไม่ต้องคิดอะไรแน่นอน เพราะด้วยคุณสมบัติมันแล้ว ไม่ว่าจะแพงแค่ไหนก็ยอม
แต่พอมาเป็นตอนนี้ ผมกลับคิดว่า จริงอยู่ผมอยากได้มันมาก แต่โทรศัพท์ผมตอนนี้มันก็ยังพอใช้ได้อยู่ แล้ว ถ้าผมเอาเงินที่ใช้ผ่อนในแต่ละเดือนไปใช้อย่างอื่น เช่น เสื้อผ้า รองเท้า ทำบุญ เที่ยว หรือค่ายายามฉุกเฉิน มันก็ดูจะคุ้มค่ากว่า เพราะยังไงในตอนนี้เงินเดือนของผมก็ไม่ได้มากมายนัก ถ้าผ่อนก็พอแค่ เดือนชนเดือนเท่านั้น ไม่เหลือเงินเก็บเลย ผมเลยคิดว่า จะยอมมีความสุขแค่แป๊ปเดียว แต่ต้องทุกข์ไปอีก1ปี หรือยอมทุกข์ใจแป๊ปเดียว แล้วมีความสุขไปอีกนาน หรือบางทีผมอาจจะเก็บเงินสดไปซื้อเอาทีหลังเลยยังดีกว่า
กลับจากบิ๊กซี ก็เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกัน เพราะไปทำธุระอะไรหลายๆอย่าง กับซื้อของที่ใกล้จะหมดด้วย
ส่วนมัน พรุ้งนี้ก็จะสอบแล้ว ปล่อยให้มันอ่านหนังสือไปดีกว่า ไม่อยากจะกวนมันเท่าไหร่ ก็ได้แต่ส่งกำลังใจไปช่วยมันละน่า
แล้วก็เหลืออีก 6 วัน ตรวจเลือดครั้งแรก.
Diary 28# [1-5-2558]
วันนี้ก็ได้พักผ่อนเต็มที่เลยนะ จัดหนักตั้งแต่เช้า กะว่าจะไปซื้อของที่บิ๊กซี พอพ่อรู้ว่าจะไปซื้อของเลยบอก"งั้นไปผ่อนโทรศัพท์เลยไหมละ" พอดีก่อนหน้านี้ผมเคยบอกกับพ่อแม่ไว้ว่าอยากจะได้โทรศัพท์เครื่องหนึ่ง แต่ด้วยราคาทำให้ยังซื้อไม่ได้ แถมตอนนั้นยังไม่ได้ทำงาน เเม้แต่ผ่อนก็ยังทำไม่ได้ แต่ตอนนี้ผมมีงานทำแล้ว ถ้าเป็นตอนนี้ละก็ ผ่อนได้แน่ โอกาสมาถึงผมแล้ว ตอนนี้แหละผมจะได้ทำฝันอย่างหนึ่งให้เป็นจริง ผมจะได้มีโทรศัพท์ดีๆใช้ สักที
ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ ผมเอาโทรศัพท์เครื่องนี้อย่างไม่ต้องคิดอะไรแน่นอน เพราะด้วยคุณสมบัติมันแล้ว ไม่ว่าจะแพงแค่ไหนก็ยอม
แต่พอมาเป็นตอนนี้ ผมกลับคิดว่า จริงอยู่ผมอยากได้มันมาก แต่โทรศัพท์ผมตอนนี้มันก็ยังพอใช้ได้อยู่ แล้ว ถ้าผมเอาเงินที่ใช้ผ่อนในแต่ละเดือนไปใช้อย่างอื่น เช่น เสื้อผ้า รองเท้า ทำบุญ เที่ยว หรือค่ายายามฉุกเฉิน มันก็ดูจะคุ้มค่ากว่า เพราะยังไงในตอนนี้เงินเดือนของผมก็ไม่ได้มากมายนัก ถ้าผ่อนก็พอแค่ เดือนชนเดือนเท่านั้น ไม่เหลือเงินเก็บเลย ผมเลยคิดว่า จะยอมมีความสุขแค่แป๊ปเดียว แต่ต้องทุกข์ไปอีก1ปี หรือยอมทุกข์ใจแป๊ปเดียว แล้วมีความสุขไปอีกนาน หรือบางทีผมอาจจะเก็บเงินสดไปซื้อเอาทีหลังเลยยังดีกว่า
กลับจากบิ๊กซี ก็เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกัน เพราะไปทำธุระอะไรหลายๆอย่าง กับซื้อของที่ใกล้จะหมดด้วย
ส่วนมัน พรุ้งนี้ก็จะสอบแล้ว ปล่อยให้มันอ่านหนังสือไปดีกว่า ไม่อยากจะกวนมันเท่าไหร่ ก็ได้แต่ส่งกำลังใจไปช่วยมันละน่า
แล้วก็เหลืออีก 6 วัน ตรวจเลือดครั้งแรก.