เพราะบทสนทนาทำให้ความรู้สึกมากขึ้นทุกวัน

เรื่องมันมีอยู่ว่ามีรุ่นพี่คนนึงที่เรารู้จักเขาตั้งแต่มต้นเขาเคยคบกับเพื่อนของเราแต่ก็เลิกกันไปต่างคนต่างเหตุผล
แต่เราก็ยังติดต่อหรือคุยกับพี่คนนี้อยู่เพราะเรานับถือเขาแบบเป็นพี่จนมาช่วงมปลายก็คุยกันบ่อยๆเริ่มคุยทุกวัน
แซวถึงแฟนเก่าพี่เขาบ้างแต่พอเราคุยกับพี่เขาไปเรื่อยๆเราก็รู้สึกดีเหมือนมันทำให้เราไม่เหงาต่างคนต่างกวนกันไปกวนกันมา
ช่วงนั้นเราคุยกับรุ่นพี่คนนี้ติดต่อกันประมาณ2-3อาทิตย์ได้คุยกันแบบเรื่อยๆแบบที่ไม่จบบทสนทนา
แต่เคยมีอยู่ครั้งนึงเราเคยคิดจะจบบทสนาแต่พี่เขาก็ทักมาอีกไม่รู้ว่าตอบของเก่าหรืออะไรแต่ก็ไม่น่าใช่เพราะประโยคสุดท้ายที่เราพิมมันต่ออะไรไม่ได้
จนมาถึงวันนี้เราก็ยังคุยกับพี่เขาอยู่พอเขาหายไปเราก็รู้สึกเหงา นอยบ้างบางครั้งก็เหมือนเสียใจ ตรงๆเลยเราไม่รู้ว่า
สิ่งที่เราเป็นอยู่มันคือความรู้สึกอะไรหรือเราจะเเค่รู้สึกดีคงไม่มีอะไรไปมากกว่านั้น
ขอโทษนะเรื่องของเราอาจจะอ่านแล้วงงมันอาจจะยาวไปหน่อย5555555มากเลยแหละแต่จริงๆมันมีมากกว่านี้แต่เราแค่อยากรู้ว่าเพราะการที่พี่เขาคุยกับเราทุกวันหรือเปล่ามันก็เลยทำให้เรารู้สึกดีแล้วเราควรทำยังไงดี เราสับสนมากเลยกับความรู้สึกที่เป็นอยู่จนบางทีเราอยากเลิกคุยแล้วหายไปเลยต่อให้พี่เขาจะรู้สึกหรือไม่รู้สึก ขอบคุณที่อ่านของเราจบนะ ยิ้ม
แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่