สวัสดีค่ะ ตามชื่อเลยค่ะ
เราเป็นนักศึกษาปี 1 ของปี 57 ค่ะ
เรามีอยู่หอในค่ะ เรามีเพื่อนสนทิจากโรงเรียนเก่ามานอนห้องเดียวกับเราค่ะ เล่าก่อนเลยนะคะว่า ปกติตื่นนอน เราจะเป็นคนปลุกเพื่อนให้ไปอาบน้ำค่ะ แต่หลังๆมาปลุกแล้วไม่ค่อยลุกกัน เราเป็นคนเงียบๆค่ะ พูดน้อย ตามคนอื่นไม่ค่อยทัน แบบเวลาเพื่อนเม้ากันถึงคนอื่น เราตามไม่ทัน เพื่อนเลยไม่ค่อยอยากจะเม้าด้วย เราง้อคนไม่เป็นค่ะ เราไม่ชอบเข้าเรียนช้า กลัวอาจารย์ว่า ตอนแรกๆ ก็คุยกัน เล่นกัน ชวนกินข้าว เดินควงแขนกันปกติ แต่ตอนนี้มันไม่ปกติค่ะ
คือว่า เมื่อสัปดาที่แล้ว ต้องส่งงานค่ะ แล้วต้องรวบรวมความคิดของแต่ละคนไปใส่ในรายงาน แล้วเพื่อนสนิทเราไปหาพี่แล้วกลับมาช้า เราก็เกรงใจเพื่อนอีกกลุ่มที่รองานอยู่ พอเพื่อนกลับมา เราก็บอกว่าให้รีบพิมงานไปให้เพื่อนอีกกลุ่ม เพราะรอนานแล้ว เราก็พูดไป 2 รอบค่ะ แล้วก็เหมือนเพื่อนจะรำคานเรา แล้วเราก็ทำงานของเราปกติ พอตอนเช้า เรานึกยังไงไม่รู้ค่ะ ไม่ได้ปลุกเพื่อน เพราะปลุกไปเพื่อนก็ไม่ยอมลุกกัน แล้วเราก็ไปอาบน้ำแต่งตัว กลับมาเพื่อนเพิ่งจะเตรียมตัวไปอาบน้ำ เราก็เลยเดินไปกินข้าวกับเพื่อนห้องข้างๆแล้วหลังจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยกับเพื่อนสนิทของเราอีกเลยค่ะ เหมือนเพื่อนจะโกรธอะไรเราก็ไม่รู้ แต่เราเป็นคนพูดไม่เก่ง ง้อคนไม่เป็น ได้แต่คิดค่ะว่า เราทำอะไรผิดหรอ ที่เราเป็นห่วงเรื่องงานเราผิดมากหรอ เราเกรงใจเพื่อนเราผิดมากใช่ไหม สัปดานี้สัปดาสอบค่ะ ตื่นเช้าเราไปอาบน้ำ ไปกินข้าวกับเพื่อนห้องข้างๆ 2 คน เวลาเพื่อนคนอื่นถามทำไมรีบไป เราก็ตอบไปว่า ขี้เกียจรอ ช้ากันอะ (ก็แค่พูดไปงั้นค่ะ แต่ความจริง ใครจะไปเดินกับคนที่ไม่อยากคุยกับเราละคะ อึดอัดมากเลยค่ะ เวลาไปอยู่เป็นกลุ่ม เราก็ต้องไปอยู่กับเพื่อนอีกกลุ่มที่เราไม่สนิท ) เวลาเห็นเพื่อนสนิทจับมือเดินกับเพื่อนอีกคน หัวเราะกัน แล้วน้ำตาจะไหลเลยค่ะ น้อยใจมาก สรุปตอนนี้คือ เพื่อนในห้องแทบจะไม่มีใครคุยกับเราเลยค่ะ เราต้องไปคุยกับเพื่อนคนอื่น เขินมากคะเพราะเพื่อนคนอื่นชอบแกล้งเรา ชอบบอกเราเหมือนเด็ก แต่เราก็ได้แต่ยิ้ม หัวเราะตอบเพื่อนไป เพราะเราไม่รู้จะพูดอะไร คิดอย่างเดียว
เจ็บมากค่ะเจอแบบนี้ โครตอึดอัดเลย
เราลองถามพี่เราค่ะว่า เพื่อนสำคัญมากหรือเปล่า
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้พี่เราตอบ ไม่มากไปกว่าชีวิตของตัวเองหรอก
ตอนแรกก็เข้าใจค่ะ ว่าไม่มาก แต่พอคิดไปคิดมา ไม่มากไปกว่าชีวิตของตัวเองหรอก นี้ก็คือ มากหรือเปล่าค่ะ = =
เพื่อนสำคัญมากไหมค่ะ? = สำคัญไม่มากไปกว่าชีวิตตัวเองหรอก ?
เราเป็นนักศึกษาปี 1 ของปี 57 ค่ะ
เรามีอยู่หอในค่ะ เรามีเพื่อนสนทิจากโรงเรียนเก่ามานอนห้องเดียวกับเราค่ะ เล่าก่อนเลยนะคะว่า ปกติตื่นนอน เราจะเป็นคนปลุกเพื่อนให้ไปอาบน้ำค่ะ แต่หลังๆมาปลุกแล้วไม่ค่อยลุกกัน เราเป็นคนเงียบๆค่ะ พูดน้อย ตามคนอื่นไม่ค่อยทัน แบบเวลาเพื่อนเม้ากันถึงคนอื่น เราตามไม่ทัน เพื่อนเลยไม่ค่อยอยากจะเม้าด้วย เราง้อคนไม่เป็นค่ะ เราไม่ชอบเข้าเรียนช้า กลัวอาจารย์ว่า ตอนแรกๆ ก็คุยกัน เล่นกัน ชวนกินข้าว เดินควงแขนกันปกติ แต่ตอนนี้มันไม่ปกติค่ะ
คือว่า เมื่อสัปดาที่แล้ว ต้องส่งงานค่ะ แล้วต้องรวบรวมความคิดของแต่ละคนไปใส่ในรายงาน แล้วเพื่อนสนิทเราไปหาพี่แล้วกลับมาช้า เราก็เกรงใจเพื่อนอีกกลุ่มที่รองานอยู่ พอเพื่อนกลับมา เราก็บอกว่าให้รีบพิมงานไปให้เพื่อนอีกกลุ่ม เพราะรอนานแล้ว เราก็พูดไป 2 รอบค่ะ แล้วก็เหมือนเพื่อนจะรำคานเรา แล้วเราก็ทำงานของเราปกติ พอตอนเช้า เรานึกยังไงไม่รู้ค่ะ ไม่ได้ปลุกเพื่อน เพราะปลุกไปเพื่อนก็ไม่ยอมลุกกัน แล้วเราก็ไปอาบน้ำแต่งตัว กลับมาเพื่อนเพิ่งจะเตรียมตัวไปอาบน้ำ เราก็เลยเดินไปกินข้าวกับเพื่อนห้องข้างๆแล้วหลังจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยกับเพื่อนสนิทของเราอีกเลยค่ะ เหมือนเพื่อนจะโกรธอะไรเราก็ไม่รู้ แต่เราเป็นคนพูดไม่เก่ง ง้อคนไม่เป็น ได้แต่คิดค่ะว่า เราทำอะไรผิดหรอ ที่เราเป็นห่วงเรื่องงานเราผิดมากหรอ เราเกรงใจเพื่อนเราผิดมากใช่ไหม สัปดานี้สัปดาสอบค่ะ ตื่นเช้าเราไปอาบน้ำ ไปกินข้าวกับเพื่อนห้องข้างๆ 2 คน เวลาเพื่อนคนอื่นถามทำไมรีบไป เราก็ตอบไปว่า ขี้เกียจรอ ช้ากันอะ (ก็แค่พูดไปงั้นค่ะ แต่ความจริง ใครจะไปเดินกับคนที่ไม่อยากคุยกับเราละคะ อึดอัดมากเลยค่ะ เวลาไปอยู่เป็นกลุ่ม เราก็ต้องไปอยู่กับเพื่อนอีกกลุ่มที่เราไม่สนิท ) เวลาเห็นเพื่อนสนิทจับมือเดินกับเพื่อนอีกคน หัวเราะกัน แล้วน้ำตาจะไหลเลยค่ะ น้อยใจมาก สรุปตอนนี้คือ เพื่อนในห้องแทบจะไม่มีใครคุยกับเราเลยค่ะ เราต้องไปคุยกับเพื่อนคนอื่น เขินมากคะเพราะเพื่อนคนอื่นชอบแกล้งเรา ชอบบอกเราเหมือนเด็ก แต่เราก็ได้แต่ยิ้ม หัวเราะตอบเพื่อนไป เพราะเราไม่รู้จะพูดอะไร คิดอย่างเดียว
เจ็บมากค่ะเจอแบบนี้ โครตอึดอัดเลย
เราลองถามพี่เราค่ะว่า เพื่อนสำคัญมากหรือเปล่า [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
ตอนแรกก็เข้าใจค่ะ ว่าไม่มาก แต่พอคิดไปคิดมา ไม่มากไปกว่าชีวิตของตัวเองหรอก นี้ก็คือ มากหรือเปล่าค่ะ = =