ตามหัวข้อคะ ตอนนี้เราอยู่ม.5 แล้วมีเพื่อนคนหนึ่งสนิทกันพอสมควรเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่ม.2คะ 4ปีได้แล้วมั้งค่ะ ท้าวความก่อนน่ะคะเราเป็นคนจ.อุดรธานี คะบ้านอยู่ในตัวเมืองเราจะอยู่กับปู่ อยู่กับลุงกับแฟนลุง พ่อกับแม่ไปทำงานต่างจังหวัดค่าแล้วเราอยู่บ้านคนเดียวไม่เชิงว่าคนเดียวคะลุงเราทำงานกลางคืน กลับทีก็ตี3-4 ไม่ค่อยได้เจอกันบางวันก็ไม่ได้กลับ ส่วนปู่เราก็ยังดูหนุ่มๆยังไม่ถือว่าแก่มากปู่เราจะอยู่บ้านย่าอีกหละงหนึ่งค่า ปู่จะเทียวไปมาหาเราบ้านนี้เฉพาะตอนกลางวันหลังจากนั้นก็ไปทำงาน เลยดูเหมือนว่าอยู่คนเดียว เข้าเรื่องนะคะ เพื่อนเราเป็นคนอำเภอนึงในจ.อุดร ตอนแรกจะเช้าหออยู่แต่เราเห็นว่าหอมันค่อนข้างแพงด้วยความรักเพื่อนเลยชวนเพื่อนมาอยู่ที่บ้านด้วยค่ะค่าน้ำค่าไฟก็ให้ออกนิดๆหน่อยๆตามภาษาคนมาอยู่ ส่วนตัวเราเป็นคนเกรงใจคน เป็นคนปล่อยอะไรได้ก็ปล่อยไม่ชอบอะไรค้างคาและไม่ชอบอะไรที่ดูยากๆและวุ่นวายใช่คะ เรากำลังจะบอกว่านิสัยเพื่อนเราคนนี้ต่างกับเราราวกับฟ้ากับเหว นางเป็นคนทำอะไรดูยากไปหมด ช้า เฉื่อย อืดอาด ชอบเหวี่ยง โวยวายเรื่องไม่เป็นเรื่อง ใจร้อนง่าย ซึ้งตั้งแต่อยู่กันมาทะเลาะกันบ่อยมากคะ ส่วนมากเราจะยอมตลอด เพราะเราเป็นคนใจเย้นอะไรปล่อยได้เราก็ชอบปล่อยเราไม่ชอบให้ยุ่งยาก แล้วเราเคยอยู่คนเดียวมาก่อนอะไรที่เคยทำเราก็พยายามปรับตัวใหม่ทุกอย่างเพราะเราไม่ได้อยู่คนเดียวแล้ว แต่เรารู้สึกว่าเราปรับอยู่คนเดียวคะ นางไม่คิดจะปรับตัวไปกับเราเลย นางเคยทำที่บ้านนางอะไรยังไงนางเอามาทำที่นี่หมด อย่างเช่น ที่บ้านนางเคยตื่นสายทำอะไรช้า นางก๋เอามาทำที่นี่ คือเราเป็นคนที่ทำอะไรเร็ว อาบน้ำแต่งตัวไม่เคยไปรรสายเลย แล้วพอนางมาอยู่กับเราเราก็ต้องนั่งรอนางกว่าจะอาบน้ำ กว่าจะรีดผ้า กว่าจะแต่งตัว เอาตรงๆเราชอบรีดผ้าตอนกลางคืนน่ะ ตื่นใาจะได้ใส่เลย แต่นางไม่คิดจะทำอะไรเลย เอาแต่นอน ผ้าซักตากไว้ เราก็เป็นคนเก็บ กวาดห้องก็เรา ล้างจานก็เรา ขยะในห้องเต็มก็เรานี่แหละเอาไปทิ้ง ใช่สิเรามันเจ้าบ้านแต่บางทีนางควรจะประบตัวเข้าหาเราบ้างมั้ยอะ คือจะมาใช้นิสัยเดิมๆตอนอยู่บ้านไม่ได้ นี่บ้านเรา ไม่ใช่บ้านนางนะมันไม่เหมือนกัน พอเราจะพูดจะบอกก็หาว่าเราว่าให้แล้วก็โวยวาย ทุกวันนี้กลับมาจาก รร บ่าย3 นางขึ้นห้องเปิดแอร์นอนตั้งแต่บ่าย3 จนตอนนี้ตอนที่เรากำลังพิมกระทู้คือเวลา 4 ทุ่มครึ่ง จนเราทานข้าวอาบน้ำกวาดบ้านอะไรเส้ดหมดแล้วนางก็ยังนอนอยู่ แล้วนอนด้วยชุด นร เราปลุกอาบน้ำก็ไม่ตื่นคือเอาตรงๆเราควรทำไงอะทุกคน เราเหมือนเราไม่ไหวแล้วอะกับเพื่อนแบบนี้ ถามว่ารักไหมรักน่ะ แต่คือก็เกินไป เรารู้สึกเหมือนเรากำลังปรับตัวอยู่ฝ่ายเดียว ทั้งๆที่อีกฝ่ายเอาแต่นอนไปวันๆ เห้อ ปวดจิต ทุกคนคิดว่าไงคะ ใครเคยเป็นแชร์ประสบกานได้นะ. โทดน้ายาวไปนิด. ขอบคุณล้วงหน้าสำหรับคำแนะนำและคำตอบค่า✌🏻️
ใครเคยอยู่กับเพื่อนร่วมห้องแล้วเป็นแบบนี้บ้างไหม?