ตอน "สัตว์เลี้ยงที่คุณรักตาย" คุณร้องไห้ไหม ทำใจอย่างไรบ้าง ?

หมาของเราเพิ่งจะเสียไปตอนเช้าค่ะ ซึ่ง ณ ตอนนี้ก็ยังทำใจไม่ไหว ร้องไห้ตลอด มองไปทางไหนก็เห็นหมาเราอยู่ตรงนั้น คิดถึงมาก มองไปตรงที่ที่เขาเคยอยู่ น้ำตาก็ร่วงเลยค่ะ มันแย่มาก มันเคว้งๆ มันเหงาๆ ปกติจะได้

ทำใจไม่ได้ตั้งแต่รู้ข่าวว่าน้องป่วยเข้าโรงบาล แล้วคุณหมอบอกโอกาสรอดน้อยตั้งแต่วันที่รู้ก็ร้องไห้มาตลอด จนเมื่อวานน้องได้จากไปแล้ว พอรู้ก็ร้องไห้คิดถึงช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกันดูรูปน้องก็ร้องไห้ คิดน้อยใจ

ของเราน้องแมวเสียไปได้3วันที่ผ่านมาเราทำใจไม่ได้เลยค่ะร้องไห้ตลอดเวลาที่คิดถึงเค้าและตอนกลางคืน เวลาอยู่บ้านมองไปทางไหนก็ไม่เจอเค้าเราก็ร้องไห้ตลอดไม่รู้จะทำยังไงดี ตอนน้องแมวยังมีชีวิตอยู่เราเลี้ยงเข

นกที่เลี้ยงไว้ (เลี้ยงตั้งแต่เป็นลูกนกมันตกรังมาค่ะ) โดนหนูกัดตายเมื่อเช้านี้ ทำใจไม่ได้เลยค่ะ ร้องไห้มาทั้งวันจนเหนื่อย ตอนนี้ก็ยังไม่หยุดร้องไห้ คือมันไวมากตอนเช้ายังเล่นกับมันอยู่เลยแล้วมาเห็นมัน

เมื่อการขายคอนโดจบลง ก็แปลงสถานะเป็น นิติบุคคลๆ ก็จะมีประชุมกัน เกิดมี คนไม่ชอบสัตว์เลี้ยง เสนอห้ามเลี้ยงสัตว์ ยกมือเกินครึ่งของ กรรมสิทธิ์ แบบนี้ก็จบถูกไหม แล้วคนที่เลี้ยงอยู่ทำอย่างไร เพราะเดียวเขาก

กระทู้นี้อาจจะดูไม่มีสาระอะไร แต่แค่อยากได้ความคิดเห็น วิธีของเพื่อนๆว่าทำยังถึงจะทำใจได้.. น้องแมวเรากลับดาวแมวไปเมื่อวันที่12ก.พ.69ที่ผ่านมานี่เอง.. เราทำใจไม่ได้เลย จริงๆนี้ก้ไม่ใช่การสูญเสียครั้

ขออนุญาตตั้งกระทู้อยากทราบความคิดเห็นจากพี่เพื่อนในกลุ่มนี้พอดีเรื่องมีอยู่ว่าเมื่อปีก่อนเราได้เลี้ยงน้องหมาพันธุ์ปอมเมอริเนี่ยนเลี้ยงได้ห้าเดือนแล้วเรามีเหตุผลจำเป็นที่ต้อง หาบ้านใหม่ให้ น้อง เราทำงา

น้องหมาเราถูกรถบรรทุกแม็คโครทับขนเกิดแผลฉีกขาดในช่องท้องพร้อมกับใ้เลื่อยนและะกระดูกขาหลุด เจ้าของได้นำน้องส่ง รพสัตว์คุณหมอได้ทำการผ่าตัดทั้งสองอย่างทุกอย่างผ่านมาเรียบร้อยดีจนสามสี่วันต่อมาอาการน้องก

หมาที่อยู่ด้วยกันมา 10 ปีตายจากไปเพราะโดนยาเบื่อ ตอนนี้ทำใจไม่ได้ร้องไห้ตลอดคิดถึงมาก ไม่อยากให้เกิดขึ้นเลย ตอนเช้าจะมาเฝ้าหน้าห้องเพื่อรอเราตื่น ไม่ว่าจะทำอะไรไปไหนจะเดินตามตลอดจะนอนเฝ้าอยู่ข้างๆตลอด

น้องแมวเสียตอนค่ำๆ​ เรารอช่วงเช้าถึงจะเอาไปฝั่ง​ คือทำใจไม่ได้เลย​ ต้องเอาน้องทั้งที่ไม่มีลมหายใจมานอนด้วย​ ร้องไห้จนไม่รู้หลับไปตอนไหน​ ตื่นมาฝั่งน้องก็ยังทำใจไม่ได้เลย​ เดินไปตรงไหนก็เห็นแต่ของใช้ขอ