สวัสดีค่ะเพื่อนๆชาวพันทิป ขอเกริ่นก่อนนะคะว่าเราไม่เคยเขียนเล่าเรื่องแบบนี้มาก่อน เคยแต่ติดตามอ่านเรื่องของคนอื่นมาเยอะพอสมควรค่ะ เรื่องนี้ก็ไม่ใช่เรื่องของเราหรอกค่ะ แต่เป็นเรื่องของเพื่อนเรา คือเราสงสารเพื่อนและไม่รู้จะทำยังไง เลยอยากจะมาขอคำแนะนำจากเพื่อนๆในพันทิปค่ะ ว่าควรจะทำยังไงดี เราขอเริ่มเลยนะคะ ขอใช้นามสมมติว่า เอ ค่ะ
พ่อแม่ของเอแยกทางกันตั้งแต่เอยังเด็กๆ ยังไม่เข้าโรงเรียนเลยค่ะเออยู่กับปู่ย่าค่ะ ก็คืออยู่กับฝ่ายพ่ออ่ะค่ะ เอมีป้าคนนึงค่ะ เค้าแวะเวียนมาหาบ่อยๆ เค้าชอบเอมากค่ะ เลยรับเอมาเลี้ยง เอามาอยู่ด้วย ดูแลเหมือนลูกคนนึง ตอนนั้นประมาณ ป.4 ค่ะ ป้ายังไม่มีสามีค่ะ เอบอกว่าเค้ารักเอมาก ตอนอยู่กับปู่ย่าก็มาหาบ่อยมาก ซื้อของเล่นให้ตลอด เอก็รักเค้าค่ะ พอป้ามีสามีและมีลูกเค้าก็เริ่มเปลี่ยนไป แต่ว่าป้ากับสามีไม่ได้อยู่ด้วยกัน สามีก็มีลูกอยู่แล้ว เหมือนป้าเป็นบ้านเล็กน่ะค่ะ แต่ก็ไม่เชิงเพราะเค้าบอกว่าเค้าเลิกกันแล้ว แต่เค้าก็กลับไปเพราะลูก ซึ่งเค้าไม่เคยมาอยู่ด้วยเหมือนเป็นครอบครัวเลย แค่ไปแล้วกลับ ถึงจะมีลูกกับป้า 2 คนแล้ว และที่บอกว่าป้าเปลี่ยนไปเอก็คิดว่าจุดนี้แหละค่ะ เพราะเรื่องผู้ชายนี่แหล่ะ จากเมื่อก่อนที่เค้าทำดีกับเรามากเค้าเริ่มหงุดหงิดใส่ เริ่มเกิดอาการทางจิตอ่อนๆ เคยขู่ว่าจะฆ่าตัวตายด้วยค่ะ เอไม่เคยได้ออกไปไหนกับเพื่อนเลย ไป รร ก็ไปรับ-ส่งตลอด ตามทุกฝีก้าว เช็คโทรศัพท์ตลอด ขนาดที่ รร มีกิจกรรมที่ต้องไปข้างนอก แต่ว่าไม่ไปก็ได้ เค้ายังไม่ให้ไปเลยค่ะ แต่ทัศนะศึกษากับเข้าค่ายให้ไปนะคะ แต่เหมือนเค้าจะไม่ชอบเท่าไหร่ ให้ไปแต่ไม่เต็มใจค่ะ และจะทะเลาะกันตลอดเพราะเรื่องแบบนี้ บางทีครูมีนัดติวนอกเวลาเรียนเค้ายังไม่เชื่อเลยค่ะ คือจะอธิบายว่า หลังจากที่มีเรื่องของสามีเข้ามาในชีวิตเค้าก็เปลี่ยนไปค่ะ เค้าไม่ฟังเหตุผลอะไรเลย จะอธิบายเค้าก็ไม่ฟัง เค้าถูกเสมอค่ะ จะให้คุยกับครูเค้าก็ไม่คุย ทำไมชั้นต้องคุย ยังไงชั้นก็ต้องถูกเสมอ อะไรที่ชั้นรู้มาคือถูกหมดไม่ว่าใครจะบอกยังไงก็ไม่ฟังค่ะ เรียนพิเศษก็ไม่ให้เรียนค่ะ เค้าบอกว่าสมั้ยชั้นไม่เห็นมีแบบนี้เลยและเค้าก็ไม่ฟังอะไรเลย ไม่ให้ออกจากบ้านเลย อยู่บ้านก็ต้องดูแลน้อง ห้ามเล่นโทรศัพท์ เอก็เลยต้องแอบเล่นตอนกลางคืน และก็ต้องมาระบายกับเราในหลายๆเรื่อง ซึ่งเราก็อยากช่วยเพื่อนแต่ก็ทำได้แค่รับฟังเท่านั้นค่ะ ทำอะไรไม่ได้เลย มีหลายครั้งที่เอไปอยู่กับแม่ แต่ก็ถูกตามกลับมาค่ะ คือต้องบอกก่อนว่า แม่เอมีสามีใหม่ค่ะ และไม่ได้ทำงาน ไม่มีลูกค่ะ แล้วฝ่ายพ่อไม่ค่อยชอบแม่เอค่ะ เค้าเลยไม่ให้เอไปอยู่กับแม่ เอจะไปอยู่กับปู่ก็ไม่ได้เพราะบ้านปู่เล็กมากไม่มีที่นอน(ตอนเด็กๆไม่ได้อยู่ที่นี่ค่ะ) และญาติๆก็อยู่กันแถวนั้น เหมือนเค้าจะรำคาญที่เอมีปัญหากับเรื่องนี้บ่อยมาก ตอนนี้เอกำลังขึ้นม.6ค่ะ เป็นช่วงที่ต้องเปลี่ยนแปลงอะไรเยอะอยู่พอสมควรค่ะ เอเครียดมากเลยพอโทรมาระบายกับเพื่อนเค้าก็หาว่าเอคุยกับผู้ชาย แต่จริงๆแล้วผู้ชายนี่ไม่เคยผ่านเข้ามาในชีวิตเลยค่ะ เพราะเออยู่ รร หญิงล้วน คือเหมือนเค้าระแวงตลอดเวลาว่าเอจะนอกลู่นอกทาง คบผู้ชาย ท้องอะไรแบบนี้อ่ะค่ะ ซึ่งเราคิดว่าเอจะทำอย่างนั้นได้ยังไง ไป รร ก็รับ-ส่ง ตลอด แถมอยู่ รร หญิงล้วนอีก แค่ไปเซเว่นหน้าปากซอยยังไม่มีโอกาสเคยได้ไปเลยค่ะ แล้วเอก็รู้สึกว่าบางทีเค้าก็แกล้งเอค่ะ ห้ามๆๆๆๆๆทุกอย่าง แต่ลูกเค้าทำได้ค่ะ เล่นเน็ตอะไรแบบนี้ ลูกเค้าทำได้ค่ะ พูดคำหยาบ ไม่มีมารยาท เค้าไม่สอนลูกเค้าเลยค่ะ พอเอสอนหรือดุก็จะไปฟ้องแม่แล้ว เค้าก็มาลงที่เอค่ะ เวลามีเรื่องอะไรมาลงที่เอหมดเลยค่ะ เอคิดว่าบางทีเค้ารู้ค่ะว่าเค้าผิดแต่เค้าต้องถูกเสมอค่ะและเค้าอยากเอาชนะค่ะ เค้าเลยไม่ฟังอะไรเลย ถึงจะรู้ว่าตัวเองผิดแต่ชั้นต้องถูกค่ะ ไม่มีใครมาขัดใจชั้นได้ แม้แต่แม่ตัวเองยังทะเลาะกันเลยค่ะ ส่วนมากเค้าจะระแวงเรื่องผู้ชายค่ะ แล้วเค้าก็ชอบเอาเอไปเปรียบเทียบกับคนอื่นค่ะว่าเค้าเรียนเก่งอย่างนู้นอย่างนี้ อายุแค่นี้ทำงานพาร์ทไทม์เก็บเงินได้แล้ว แต่คือเค้าไม่ให้เอทำอะไรเลยค่ะ นอกจากอยู่บ้านเลี้ยงลูกให้เค้าเท่านั้นค่ะ มีอยู่ครั้งนึงเอไปทำบัตรประชาชนเพื่อเปลี่ยนเป็นนางสาว ยังต้องแอบไปกับปู่ย่าเลยค่ะพอเค้ารู้เรื่องก็ทะเลาะกันใหญ่โตเลยค่ะ หาว่ารีบหรออะไรแบบนี้ แล้วก็วนมาเรื่องผู้ชายอีกค่ะที่แบบอยากจะเปลี่ยนเป็นนางสาวเพราะจะได้ทำอะไรง่ายขึ้นใช่มั้ย วันดีคืนดีก็เอาเรื่องเปลี่ยนเป็นนางสาวมาแซะอีกค่ะ ที่เอต้องเปลี่ยนเพราะว่ากำลังจะขึ้นม.6 และเข้ามหาลัยแล้ว เดี๋ยวก็ต้องสอบต้องทำอะไรอีก ก็เลยเปลี่ยนเพื่อที่จะได้ไม่ต้องมีปัญหาทีหลังน่ะค่ะ แต่ก็ไม่คิดเลยว่าเค้าจะคิดแบบนั้นออกมาได้ เอบอกเราว่าเอกลัวเป็นบ้าค่ะ เลยต้องมาระบาย อยู่กับคนแบบนี้เก็บกดมาก ทำอะไรไม่ได้เลย ปู่ย่าก็ช่วยไม่ได้เลยค่ะ เพราะไม่มีใครมีสิทธ์ในตัวเอเลยนอกจากป้า เพราะป้าดูแลมาตั้งแต่เล็กๆค่ะ ส่วนพ่อก็ไม่มีสิทธ์ค่ะ เราคิดว่าเหมือนพ่อกับแม่เอเค้าไม่อยากจะมารับภาระตรงนี้เลยค่ะ เหมือนเค้าไม่ค่อยสนใจเลยค่ะ เอไม่มีทางเลือกเลยค่ะ เอบอกเราว่าไม่ไหวแล้ว ไม่อยากอยู่แล้ว เอโทรไปคุยกับแม่ ก็โดนแม่ว่า ว่าเรื่องนี้นี่มันหลายรอบแล้ว ถ้าจะมาอยู่กับแม่ก็มา ไม่ต้องมาพูดเรื่องนี้แล้ว แม่เบื่อที่จะฟัง แต่ถ้าจะมาก็ต้องเคลียเรื่องทางนู้นให้เรียบร้อยก่อน เพราะแม่ไม่อยากจะยุ่งกับฝ่ายนู้นแล้ว เอบอกเราว่า ถ้าคุยกับฝ่ายพ่อยังไงก็ไม่ได้มาอยู่กับแม่แน่ๆเพราะเค้าไม่ให้มาอยู่แล้ว เราว่าเหมือนแม่เอก็จะรู้อยู่แล้วว่าเค้าไม่ให้มา เลยบอกมาแบบนี้ ซึ่งตอนนี้เอก็ไม่มีทางเลือกเลย นอกจากอยู่อย่างนี้ต่อไปค่ะ เราก็ไม่สามารถช่วยอะไรเอได้เลย เพื่อนๆชาวพันทิปคนไหนมีคำแนะนำอะไรที่พอจะช่วยเอได้บ้างมั้ยคะ แนะมาได้เลยนะคะเผื่อใครมีคำแนะนำดีๆ อาจจะทำให้เอดีขึ้นค่ะ ขอบคุณมากๆนะคะที่อ่านมาจนจบ
นี่คือคุกหรือเปล่า?
พ่อแม่ของเอแยกทางกันตั้งแต่เอยังเด็กๆ ยังไม่เข้าโรงเรียนเลยค่ะเออยู่กับปู่ย่าค่ะ ก็คืออยู่กับฝ่ายพ่ออ่ะค่ะ เอมีป้าคนนึงค่ะ เค้าแวะเวียนมาหาบ่อยๆ เค้าชอบเอมากค่ะ เลยรับเอมาเลี้ยง เอามาอยู่ด้วย ดูแลเหมือนลูกคนนึง ตอนนั้นประมาณ ป.4 ค่ะ ป้ายังไม่มีสามีค่ะ เอบอกว่าเค้ารักเอมาก ตอนอยู่กับปู่ย่าก็มาหาบ่อยมาก ซื้อของเล่นให้ตลอด เอก็รักเค้าค่ะ พอป้ามีสามีและมีลูกเค้าก็เริ่มเปลี่ยนไป แต่ว่าป้ากับสามีไม่ได้อยู่ด้วยกัน สามีก็มีลูกอยู่แล้ว เหมือนป้าเป็นบ้านเล็กน่ะค่ะ แต่ก็ไม่เชิงเพราะเค้าบอกว่าเค้าเลิกกันแล้ว แต่เค้าก็กลับไปเพราะลูก ซึ่งเค้าไม่เคยมาอยู่ด้วยเหมือนเป็นครอบครัวเลย แค่ไปแล้วกลับ ถึงจะมีลูกกับป้า 2 คนแล้ว และที่บอกว่าป้าเปลี่ยนไปเอก็คิดว่าจุดนี้แหละค่ะ เพราะเรื่องผู้ชายนี่แหล่ะ จากเมื่อก่อนที่เค้าทำดีกับเรามากเค้าเริ่มหงุดหงิดใส่ เริ่มเกิดอาการทางจิตอ่อนๆ เคยขู่ว่าจะฆ่าตัวตายด้วยค่ะ เอไม่เคยได้ออกไปไหนกับเพื่อนเลย ไป รร ก็ไปรับ-ส่งตลอด ตามทุกฝีก้าว เช็คโทรศัพท์ตลอด ขนาดที่ รร มีกิจกรรมที่ต้องไปข้างนอก แต่ว่าไม่ไปก็ได้ เค้ายังไม่ให้ไปเลยค่ะ แต่ทัศนะศึกษากับเข้าค่ายให้ไปนะคะ แต่เหมือนเค้าจะไม่ชอบเท่าไหร่ ให้ไปแต่ไม่เต็มใจค่ะ และจะทะเลาะกันตลอดเพราะเรื่องแบบนี้ บางทีครูมีนัดติวนอกเวลาเรียนเค้ายังไม่เชื่อเลยค่ะ คือจะอธิบายว่า หลังจากที่มีเรื่องของสามีเข้ามาในชีวิตเค้าก็เปลี่ยนไปค่ะ เค้าไม่ฟังเหตุผลอะไรเลย จะอธิบายเค้าก็ไม่ฟัง เค้าถูกเสมอค่ะ จะให้คุยกับครูเค้าก็ไม่คุย ทำไมชั้นต้องคุย ยังไงชั้นก็ต้องถูกเสมอ อะไรที่ชั้นรู้มาคือถูกหมดไม่ว่าใครจะบอกยังไงก็ไม่ฟังค่ะ เรียนพิเศษก็ไม่ให้เรียนค่ะ เค้าบอกว่าสมั้ยชั้นไม่เห็นมีแบบนี้เลยและเค้าก็ไม่ฟังอะไรเลย ไม่ให้ออกจากบ้านเลย อยู่บ้านก็ต้องดูแลน้อง ห้ามเล่นโทรศัพท์ เอก็เลยต้องแอบเล่นตอนกลางคืน และก็ต้องมาระบายกับเราในหลายๆเรื่อง ซึ่งเราก็อยากช่วยเพื่อนแต่ก็ทำได้แค่รับฟังเท่านั้นค่ะ ทำอะไรไม่ได้เลย มีหลายครั้งที่เอไปอยู่กับแม่ แต่ก็ถูกตามกลับมาค่ะ คือต้องบอกก่อนว่า แม่เอมีสามีใหม่ค่ะ และไม่ได้ทำงาน ไม่มีลูกค่ะ แล้วฝ่ายพ่อไม่ค่อยชอบแม่เอค่ะ เค้าเลยไม่ให้เอไปอยู่กับแม่ เอจะไปอยู่กับปู่ก็ไม่ได้เพราะบ้านปู่เล็กมากไม่มีที่นอน(ตอนเด็กๆไม่ได้อยู่ที่นี่ค่ะ) และญาติๆก็อยู่กันแถวนั้น เหมือนเค้าจะรำคาญที่เอมีปัญหากับเรื่องนี้บ่อยมาก ตอนนี้เอกำลังขึ้นม.6ค่ะ เป็นช่วงที่ต้องเปลี่ยนแปลงอะไรเยอะอยู่พอสมควรค่ะ เอเครียดมากเลยพอโทรมาระบายกับเพื่อนเค้าก็หาว่าเอคุยกับผู้ชาย แต่จริงๆแล้วผู้ชายนี่ไม่เคยผ่านเข้ามาในชีวิตเลยค่ะ เพราะเออยู่ รร หญิงล้วน คือเหมือนเค้าระแวงตลอดเวลาว่าเอจะนอกลู่นอกทาง คบผู้ชาย ท้องอะไรแบบนี้อ่ะค่ะ ซึ่งเราคิดว่าเอจะทำอย่างนั้นได้ยังไง ไป รร ก็รับ-ส่ง ตลอด แถมอยู่ รร หญิงล้วนอีก แค่ไปเซเว่นหน้าปากซอยยังไม่มีโอกาสเคยได้ไปเลยค่ะ แล้วเอก็รู้สึกว่าบางทีเค้าก็แกล้งเอค่ะ ห้ามๆๆๆๆๆทุกอย่าง แต่ลูกเค้าทำได้ค่ะ เล่นเน็ตอะไรแบบนี้ ลูกเค้าทำได้ค่ะ พูดคำหยาบ ไม่มีมารยาท เค้าไม่สอนลูกเค้าเลยค่ะ พอเอสอนหรือดุก็จะไปฟ้องแม่แล้ว เค้าก็มาลงที่เอค่ะ เวลามีเรื่องอะไรมาลงที่เอหมดเลยค่ะ เอคิดว่าบางทีเค้ารู้ค่ะว่าเค้าผิดแต่เค้าต้องถูกเสมอค่ะและเค้าอยากเอาชนะค่ะ เค้าเลยไม่ฟังอะไรเลย ถึงจะรู้ว่าตัวเองผิดแต่ชั้นต้องถูกค่ะ ไม่มีใครมาขัดใจชั้นได้ แม้แต่แม่ตัวเองยังทะเลาะกันเลยค่ะ ส่วนมากเค้าจะระแวงเรื่องผู้ชายค่ะ แล้วเค้าก็ชอบเอาเอไปเปรียบเทียบกับคนอื่นค่ะว่าเค้าเรียนเก่งอย่างนู้นอย่างนี้ อายุแค่นี้ทำงานพาร์ทไทม์เก็บเงินได้แล้ว แต่คือเค้าไม่ให้เอทำอะไรเลยค่ะ นอกจากอยู่บ้านเลี้ยงลูกให้เค้าเท่านั้นค่ะ มีอยู่ครั้งนึงเอไปทำบัตรประชาชนเพื่อเปลี่ยนเป็นนางสาว ยังต้องแอบไปกับปู่ย่าเลยค่ะพอเค้ารู้เรื่องก็ทะเลาะกันใหญ่โตเลยค่ะ หาว่ารีบหรออะไรแบบนี้ แล้วก็วนมาเรื่องผู้ชายอีกค่ะที่แบบอยากจะเปลี่ยนเป็นนางสาวเพราะจะได้ทำอะไรง่ายขึ้นใช่มั้ย วันดีคืนดีก็เอาเรื่องเปลี่ยนเป็นนางสาวมาแซะอีกค่ะ ที่เอต้องเปลี่ยนเพราะว่ากำลังจะขึ้นม.6 และเข้ามหาลัยแล้ว เดี๋ยวก็ต้องสอบต้องทำอะไรอีก ก็เลยเปลี่ยนเพื่อที่จะได้ไม่ต้องมีปัญหาทีหลังน่ะค่ะ แต่ก็ไม่คิดเลยว่าเค้าจะคิดแบบนั้นออกมาได้ เอบอกเราว่าเอกลัวเป็นบ้าค่ะ เลยต้องมาระบาย อยู่กับคนแบบนี้เก็บกดมาก ทำอะไรไม่ได้เลย ปู่ย่าก็ช่วยไม่ได้เลยค่ะ เพราะไม่มีใครมีสิทธ์ในตัวเอเลยนอกจากป้า เพราะป้าดูแลมาตั้งแต่เล็กๆค่ะ ส่วนพ่อก็ไม่มีสิทธ์ค่ะ เราคิดว่าเหมือนพ่อกับแม่เอเค้าไม่อยากจะมารับภาระตรงนี้เลยค่ะ เหมือนเค้าไม่ค่อยสนใจเลยค่ะ เอไม่มีทางเลือกเลยค่ะ เอบอกเราว่าไม่ไหวแล้ว ไม่อยากอยู่แล้ว เอโทรไปคุยกับแม่ ก็โดนแม่ว่า ว่าเรื่องนี้นี่มันหลายรอบแล้ว ถ้าจะมาอยู่กับแม่ก็มา ไม่ต้องมาพูดเรื่องนี้แล้ว แม่เบื่อที่จะฟัง แต่ถ้าจะมาก็ต้องเคลียเรื่องทางนู้นให้เรียบร้อยก่อน เพราะแม่ไม่อยากจะยุ่งกับฝ่ายนู้นแล้ว เอบอกเราว่า ถ้าคุยกับฝ่ายพ่อยังไงก็ไม่ได้มาอยู่กับแม่แน่ๆเพราะเค้าไม่ให้มาอยู่แล้ว เราว่าเหมือนแม่เอก็จะรู้อยู่แล้วว่าเค้าไม่ให้มา เลยบอกมาแบบนี้ ซึ่งตอนนี้เอก็ไม่มีทางเลือกเลย นอกจากอยู่อย่างนี้ต่อไปค่ะ เราก็ไม่สามารถช่วยอะไรเอได้เลย เพื่อนๆชาวพันทิปคนไหนมีคำแนะนำอะไรที่พอจะช่วยเอได้บ้างมั้ยคะ แนะมาได้เลยนะคะเผื่อใครมีคำแนะนำดีๆ อาจจะทำให้เอดีขึ้นค่ะ ขอบคุณมากๆนะคะที่อ่านมาจนจบ