กาลครั้งหนึ่ง

📍 จุดเริ่มต้น: เมื่อ "น้องชาย" กลายเป็น "คนในหลุมพราง"
      เพื่อนของเด็กน้อยคนนั้น "เด็กบี" ได้เข้ามาพูดจาหว่านล้อมนางสาวเอด้วยคำหวานหยดย้อยปานน้ำผึ้ง ในช่วงแรกเธอไม่ได้อ่อนไหวใดๆ เห็นเป็นเพียงแค่เด็กน้อยที่มีอารมณ์ขัน แต่ด้วยความที่เธอชอบทำความรู้จักผู้คน บวกกับโสดมาทั้งชีวิตและประสบการณ์ด้านความรักแทบจะเป็นศูนย์ เธอจึงอ่อนต่อโลกในเรื่องนี้นัก
       จากที่เป็น "น้องชายที่แสนน่ารัก" เด็กบีเริ่มเข้ามามีบทบาทมากขึ้น เขาเริ่มเข้าหาเธอในบทที่ไม่ใช่น้องชาย พ่นคำหวานใส่ บอกว่าเธอสวย เธอน่ารัก เริ่มมีคำพูดแทนกัน เปลี่ยนจาก "พี่" เป็น "เธอ" เปลี่ยนจาก "ผม" เป็น "เค้า" สุดท้ายนางสาวเอก็หลงกลเข้าไปในหลุมพรางที่เด็กบีสร้างขึ้นล

📍ความสม่ำเสมอที่ทำลายตรรกะ
       ทั้งสองคุยกันแทบจะทั้งวัน เด็กบีรายงานเธอเสมอว่าไปไหน ทำอะไร ถึงเวลากลับบ้านก็โทรหา แม้ตอนนอนยังไม่วางสายจากกัน ความสม่ำเสมอตลอดสองเดือนทำให้เสียงหัวใจของเธอดังกว่าตรรกะความคิด เธอเริ่มจากชอบ ค่อยๆ ชอบมากยิ่งขึ้น และความโหยหาก็ทำให้เธอเริ่มเอาแต่ใจ เพราะต้องการความรักความสม่ำเสมอที่มีมาแต่แรก นั่นทำให้เด็กบีเริ่มเปลี่ยนไป

📍ความจริงที่เจ็บปวด
       เมื่อเข้าปลายเดือนที่สาม ทั้งสองง้องอนกันจนเธอได้รู้ความจริงว่า เด็กบีเพิ่งอกหักสาหัส ก่อนหน้าจะคุยกับเธอเขาได้คบๆ เลิกๆ มาหลายคน คนละสามสี่วัน และเมื่อเขาเห็นนางสาวเอชอบจิ้นเขากับเพื่อน จึงเกิดนึกสนุกอยากแกล้งเธอด้วยการทักมาหา จนความสัมพันธ์เลยเถิด แต่ทว่าความรู้สึกเขามันไม่ได้มากพอที่จะมีให้เธอ
       เขาให้เหตุผลว่า "ต้องการคนที่รับได้ในตัวเขาจริงๆ" ซึ่งนางสาวเอไม่เคยปฏิเสธเลย เธอยอมพยายามแก้นิสัยหลายอย่าง ยอมเสียสละเวลาอันมีค่า ยอมทิ้งเพื่อนฝูงเพื่อคุยกับเขา แต่ด้วยนิสัยขี้งอนและคาดหวังที่มากเกินไป ทำให้บางครั้งเธอเผลอแสดงนิสัยนั้นออกไป

📍รอยร้าวและการทะเลาะ
       -ครั้งแรก: เธอถามเรื่องคนเก่าจนทะเลาะกัน เธอหนีไปบล็อกแต่เขาก็ตามง้อจนเธอกลับมา
       -ครั้งที่สอง: เธอเผลอใช้คำหยาบใส่เขา ซึ่งดันเป็นคำเดียวกับที่พี่ชายของแฟนเก่าเขาเคยด่าเขาไว้ แต่เธอก็ยอมใช้เหตุผลคุย ยอมปรับคำเรียกตามที่เขาต้องการ และได้รับคำขอโทษจากเขาเป็นครั้งแรก
       -จนถึงการทะเลาะครั้งที่สาม ช่วงนั้นนางสาวเออยู่ในช่วงรอบเดือน อารมณ์แปรปรวน อดหลับอดนอนเพื่อเฝ้าคนป่วย แถมยังขาพลิกแพลงจนเดินลำบาก ความดิ่งนั้นทำให้เธอเอ่ยปากบอกเขาว่าจะโดดตึกด้วยซ้ำ เธอทักไปหาเขาเพราะคาดหวังคำปลอบโยน แต่เด็กบีที่เครียดเรื่องลูกค้าก็ไม่ได้ปลอบอะไรเธอมากมาย
       คืนนั้นระเบิดอารมณ์จึงเริ่มขึ้น เธอระบายทุกอย่างที่คิดออกไปอย่างหักห้ามใจไม่ได้จนเด็กบีขอเลิกคุย แม้เช้าต่อมาจะคุยกันด้วยดี แต่เธอก็ตกตะกอนได้ว่าที่ผ่านมามีเพียงเธอที่ถามเขาฝ่ายเดียวว่าชอบอะไร แบบไหน ยังไง และหลังจากครั้งนั้นเขาก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด

📍ความทุ่มเทที่ไร้ค่า และการเปิดตัวคนใหม่
       นางสาวเอต้องการเวลาฮีลใจ เธอไม่ได้ทักเขาบ่อยเท่าเดิม แต่ผ่านไปเพียงอาทิตย์เดียว เด็กบีได้เปิดตัวแฟนใหม่ทันที มันเจ็บปวดมากเพราะเธอคาดหวังกับความสัมพันธ์นี้ไว้สูงมาก:
       วางแผนการเงิน: เพื่ออนาคตที่มีร่วมกัน
       เตรียมของขวัญ: คิดไว้หมดแล้วว่าวันเกิดเขาจะให้อะไร วันเรียนจบจะให้อะไร
       แผนการเดินทาง: เธอสำรวจเส้นทางเดินรถเพื่อจะเดินทางไปเจอเขาด้วยซ้ำ

💔คำลาที่สุดท้าย
       แม้จะไม่ได้บล็อกกัน แต่โพสต์เศร้าของเธอกลับทำให้เด็กบีส่งข้อความมาว่า:
"ถามว่าเคยชอบมั้ยก็เคย ไม่ได้คิดจะเล่นกับใจ แต่ก็เคยบอกแล้วว่าชอบคนที่รับได้ในตัวผมจริงๆ ย้ำหลายรอบแล้วด้วย สุดท้ายก็ไม่ได้รับได้จริงๆ อย่างที่พูดไว้ แล้วพอทิ้งก็มางอแงลงโน้ตด่า ไม่ไหวๆ ไปเถอะนะคนดี"