จากชีวิตเด็กเรียนไม่จบหรือไม่เรียนก็ว่าได้

กระทู้คำถาม
อยากแชร์ประสบการ จากเด็กที่เรียนไม่จบมอหก ขอเล่าตั้งแต่ต้นเลยแล้วกันนะครับผมเรียนจบมอสาม แล้วมาต่อ ปวชใช้ชีวิตเที่ยวเล่นไปวันๆ ก็มีตีบ้าง คือเกเรตามเพื่อนก็เป็นได้ครับ ใช้ตังพ่อแม่ไปวันๆ ก็คิดว่าที่บ้านมีตังเลยไม่ค่อยคิดิะไรโดนจับ สี่คดี คดีวัยรุ่นทั้งนั้น ตีกัน กัญชา ปืน แต่โชคดีที่ช่วงเกเรอายุยังเยาวชน เราไม่เคยติดคุกพ่อแม่เครียดที่ สน จบได้ทุกคดีถือว่าโชคดีมาก ผมเองเป็นผู้ชายแบบ ยังไงก็ได้เพื่อนว่าไงผมก็ว่างั้น จนทำให้เรียนไม่จบ ปวช ออกจากรร มาพ่อแม่ก็ไม่อยากให้เข้าไปยุ่ง อีกเพราะว่ากลัวจะกลับไปคบกับเพื่อนแบบนั้น แต่ก็เหมือนเดิมครับ คบต่อก็เพื่อนกันอะครับ ให้เลิกคบผมทำไม่ได้หรอก หลายๆอย่าง คนไม่เคยยืนจุดนี้คงไม่เข้าใจผม และวันนึงผมก็คิดอยากจะเรียนพิเศษเพื่อต่อ มหาลัย พ่อแม่หาวุติมอปลายมาให้ แต่ก็เหลวครับ ค่าเรียน หลายหมื่นผมไปเรียน2วัน!!!  เมื่อก่อนขับรถมอไซ พ่อแม่ก็กลัวตะเจอคู่อริ เค้าเลยให้รถยนต์ใช้ ผมก็เที่ยวหญิงหาเพื่อน สนุกๆไปวันๆ คืนนึงผมนอนคิดว่าชีวิต กูจะหยุดแค่นี้หรอวะ อยากรวยเอาง่ายๆ ไม่อยากอยู่แบบนี้แล้วครับ ไม่รู้อะไรมันทำให้ผมคิดแบบนี้ผมยังไม่เข้าใจตัวเองเลยครับ ก็เที่ยวไปเที่ยวมาได้รู้จัก ผู้ใหญ่คนนึง เค้าเปิดธุรกิจ ส่วนตัวค้าดูแลไม่ไหวเค้าเลยจะเซ้ง ผมยังเด็กมาก ผมก็คิดว่ากูจะเอาตังจากไหนวะ เป็นธุรกิจเล็กๆไม่ใหญ่โต ผมเลยเริ่มทำงาน เก็บตังได้3หมื่น เอาทองที่สะสมมาตั้งแต่เด็กไปขาย แล้วก็พระที่พ่อให้มาไปปล่อยเช่า ได้เงินมาหลักแสนครับ ผมเลยไปคุยกับเค้า ผมไม่ได้ปรึกษาพ่อแม่เลยครับ บอกไว้ก่อนเลยครับผมยัง สองจิตสองใจจะเอาตังแสนนี้ไปเที่ยวหรือจะมาเซ้งร้านของเค้า มันกดดันมากเครียดมากครับ ใจนึงก็อยากจะใช้ชีวิตวัยรุ่นให้คุ้มค่า ตอนนั้นอายุ19อีกใจก็อยากจะมีอนาคตที่ดีกว่านี้ครับ คือคิดผมเองไม่ได้เรียนแต่ขณะนั้น เพื่อนผมมันจบปวช เรียบร้อย คนนึงต่อวิศวะ คนนึงทำงานเปิดร้านของตัวเอง ผมก็อิจฉาเพื่อนมากครับ ก็ไม่รู้จะตัดสินใจยังไง มันทำไรไม่ถูกเลย อยู่หน้าพ่อแม่ลอยมาเลยครับ ขณะนั้นพี่ผม ไปเรียนต่ออเมริกาทำให้เงินค่อยข้าง ติดขัดในทางบ้านผมก็อยากจะช่วยเค้านะแต่ถ้าผมยื่นมือมา เค้าต้องสงสัยแน่ผมเอาเงินมากจากไหน ผมเลยตั้งสินใจ ไปหาผู้ใหญ่คนนั้น วางเงิน แสนสามให้เค้าบอกผมอยากจะเซ้งร้านเค้าในขณะนั้นพี่เค้า ก็ทำไม่ไหวลูกจ้างหนีบ้าง ผมโชคดีมากครับ ช่วงนั้นผมเตะฝุ่นมามากพอแล้วอยากพอ เลยตั้งสินใจมาทำธุระกิจตอนอายุ20 ลูกจ้างก็ไม่มีหรอกครับ เพื่อนที่ว่ามัน ยิ้มๆพ่อแม่ให้เลิกคบ กลับมายื่นมือมาหาผม ผมโชคดีมากอีกครั้งที่มีเพื่อนดีดี ธุระกิจก็ดำเนิดไปได้เรื่อยครับ เดือนแรกได้เงิน จากร้าน มาสามหมื่นสอง จ่ายค่าแรงเพื่อน 250แต่ ซึ้งมันน้อยมาก เพื่อนมาช่วยทำสองคน แต่ยังผมยังมือเงิน ในกระเป๋าที่ได้จากพ่อทุกวันผมได้วันละ200 มันก็ดีมาเรื่อย แล้วมามันขัดตรงเพื่อนผมต้องเรียน ผมก็แย่อีกครั้ง เลยต้องมาบอกพ่อมาในที่สุด ทำได้6เดือน ครับในตอนนั้น พ่อแม่รู้เค้าก็งงนะครับ ว่าผมทำแบบนี้ได้ไง ผมก็เล่าไป ตามนั้นเลยครับ เค้าก็ยื่นมือมาช่วยผมทันที่หาเค้ามา ช่วยจนทุกวันนี้ เดือนเข้ากระเป๋า เดือนละ4-5หมื่น ไม่มีใครเชื่อหรอกครับว่าผม อายุ21เรียนไม่จบมอปลายจะทำได้ขนาดนี้ บ้างก็ว่าพ่อแม่ช่วยตลอด ถ้าไม่มีพ่อแม่ก็ไม่รอด ผมไม่สนใจครับ ไม่แคร์คำพูดใครแล้วปีนี้ผมจะเข้ามหาลัยเรียนให้จบ ป ตรีครับ ฝากไว้ให้เพื่อนๆเป็นตัวอย่างของชีวิตนะครับ ไม่มีอะไรที่คนเราทำไม่ได้ แม้ไม่ได้เรียนเก่งเราก็ประสบความสำเร็จได้ครับ  อยากรู้ผมทำอะไรผมจะเอามาลงให้ดูครับตอนนี้ผมก็ทำงานอยู่ครับ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่