อยากลืมแต่กลับจำ#ความรักนี่ลืมยากกว่าที่คิด

เรื่องความรักที่ไม่สมหวัง ไม่ว่าจะเกิดกับใครมันก็เจ็บปวดทั้งนั้น มีน้องๆเคยถามผมว่าเวลาเค้าไม่ได้รักเราแล้ว เราควรทำยังไงเพื่อให้เรารู้สึกเจ็บปวดน้อยลง

ผมมักจะบอกน้องเสมอว่า การลืมเป็นสิ่งที่ดีที่สุด ลืมทุกอย่างที่เกี่ยวกับเค้า ลืมสถานที่ที่เคยไปด้วยกัน ลืมเพลงที่เค้าชอบฟัง ลืมอาหารที่เค้าชอบกิน อย่าโทรหาเค้า อย่าติดต่อเค้าทุกช่องทาง แล้วเวลามันจะทำให้เราค่อยๆลืมเค้าไปได้ในที่สุด และมันจะทำให้เค้าอยู่ในความทรงจำจางๆของเรา

ซึ่งความจริงแล้ว สิ่งที่ผมแนะนำมันทำได้ยากมาก บางทีอาจจะทำไม่ได้เลยด้วยซ้ำเพราะผมเองก็ไม่เคยลืมคนที่ผมรักได้สักที

ผมรักคนๆนึงซึ่งผมแน่ใจว่ามันต้องใช่ความรักแน่ๆ เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาหลายปีมันไม่สามารถทำให้ผมลืมเค้าคนนี้ได้เลย ผมว่าเค้าผ่านช่วงเวลาที่คิดกับผมแบบแฟนมาไกลแล้ว

หลังจากที่ผมแน่ใจว่ายังไงความรักของผมกับเค้าไม่สามารถเป็นไปได้ ผมจึงหวังไว้แค่ว่าการที่ได้เป็นแค่เพื่อนก็ยังดีกว่าปล่อยให้เค้าหายไปจากชีวิตผมแน่นอน
ผมจึงเริ่มค่อยๆลืมเค้าโดยการไม่ติดต่อ แล้วให้เวลาค่อยๆลบเค้าไปจากชีวิตผม ให้เค้าอยู่แค่ในความทรงจำ

จนในวันนึงเค้าก็เข้ามาในชีวิตผมอีกครั้ง เราเริ่มคุยกัน เริ่มจากไลน์ และโทรหาผมบางครั้ง ผมจะไม่เป็นฝ่ายติดต่อเค้าก่อน เพราะผมไม่อยากให้ความรู้สึกรักของผมมันเริ่มก่อตัวขึ้นอีก

ก่อนหน้าที่เค้าจะกลับมาคุยกับผมอีกครั้ง ผมก็คุยกับหลายๆคน ผมอยากเจอคนที่สามารถทำให้ผมลืมคนที่ผมรัก ผมอยากให้คำว่าความรักครั้งใหม่เกิดขึ้นกับผม แต่มันกลับไม่ใช่สักที ผมยังคอยวนเวียนคิดถึงแต่หน้าคนที่ผมรัก การลืมอย่างที่ผมแนะนำใครต่อใครมันไม่ได้ช่วยอะไรผมเลย

ผมเหนื่อยที่จะต้องคิดถึงคนที่ผมรักในขณะที่เค้าไม่ได้คิดอะไรแบบนั้นกับผมอีกต่อไป