อึดอัดมั้ย ?

นี่เป็นกระทู้แรกเลยมั้งที่เราตั้ง  หลังจากที่เคยอ่านเรื่องของคนอื่นมานาน ฮ่าๆ

เกริ่นเลยนะ อ่ะแฮ่ม !!
เราชอบเพื่อนคนนึง ชอบมานาน เค้าเป็นคนทีทำให้เราหลงรักเค้าทุกครั้งที่เจอ
มันมีความสุขเวลาที่ได้มองตา เวลาที่ได้อยู่ใกล้ พอรู้จะจาก มันเศร้าแบบบอกไม่ถูก
เพราะเราไม่รู้เลยว่าเราจะได้เจอเค้าเมื่อไหร่ ตอนไหน หรือจะไม่เจอกันแล้ว ...

เราพยายามหารูปคู่ที่เรากับเค้าถ่ายด้วยกัน เพื่อตั้งเป็นดิสเพลย์หน้าจอ เหมือนหลอกตัวเอง แต่เวลาดูเรามีความสุขกับมัน
เราชอบนะ ย้อนกลับไปดูรูปภาพ แล้วมันก็เป็นไรที่บังเอิ๊ญ บังเอิญ รูปแต่ละรูปเรายืนข้างเค้าตลอด
หรือเพราะว่าเราสูง แต่เค้าสูงกว่าเรา เลยต้องไปยืนในมุมนั้น ฮ่าๆ  

ในสายตาเราเค้าเป็นคนเต็มที่กับเพื่อนมาก ดูแลเทคแคร์เพื่อนทุกคน กวนๆ ทะเล้น เค้าเป็นผู้ชายในอุดมคติของเราก็ว่าได้

เมื่อไม่นานที่ผ่านมาเราได้มีโอกาสไปสถานที่แห่งหนึ่ง เราไม่เคยคิดด้วยซ้ำว่าครั้งนึงเราจะได้มากับเค้าสองคน
เราพักห้องเดียวกัน เตียงเดียวกัน แยกผ้าห่ม ...
แต่ขอบอกเลยว่านอนไม่หลับทั้งคู่ ฮ่าๆ
มันยากนะที่จะข่มตาให้หลับข้างๆ กับคนที่เราแอบชอบ ...
แต่เมื่อเกิดการทัชสกินกันเกิดขึ้นบนเตียง อารมณ์ทุกอย่างมาหมด
ใช่เรายอม ... เรายอมเพราะเค้าคือคนที่เราชอบ ...

ดูใจง่ายใช่มั้ยล่ะ ?

แต่รู้มั้ยหลังจากที่เหตุการณ์นั้นผ่านไป เราคุยกันทุกอย่าง เราบอกเค้าหมดว่าเราชอบเค้า
ใช่ !! เค้าก็รู้ตัว แล้วเค้าก็บอกว่าเค้าก็ชอบนิสัย ชอบเรานะ แต่กลัวจากลามากกว่า
เราไม่ร้องไห้ที่เค้ากับเราไม่ได้คบกัน เพราะเราคิดว่าเรื่องคืนนั้นมันก็เป็นความผิดของเรา
ที่ยอมให้เค้าง่ายไป เพราะคำว่าชอบมาก หรือแทบจะเปลี่ยนเป็นรักเลยก็ได้มั้ง เลยทำให้เราอ่อนไหว...

เราคุยกันปกติเหมือนเดิม เหมือนไม่มีไรเกิดขึ้น เพราะต่างคนต่างก็ไม่อยากเสียใครไป ถ้าต้องคบกัน ก็อาจต้องเลิกกันแล้วจะมองหน้ากันติดยังไง ?
และเค้าก็ยังไม่ได้มองถึงเรื่องแฟน อื่ม ...
เรายอมรับว่าเราเสียใจไม่น้อย แต่เราก็ไม่รู้จะทำไงได้ ก็ในเมื่อยังอยากอยู่ใกล้เค้า ไม่อยากเสียเค้าไป
เราไม่ร้องไห้เลยนะตอนที่เค้าพยายามพูดให้เราทำใจ เราบอกเค้าไปว่า "อื่ม โอเคเราเข้าใจ"
เค้าพยายามให้เราพูดตามเค้า ด่าเค้า แต่เราทำไม่ได้ แต่พอหลังๆ ด้วยความโมโห กวนตีนด้วยมั้ง เลยจัดชุดใหญ่อยู่ เค้าก็งงๆ
แบบอึ้งไปซักพัก 555+

เราไม่มีการจับมือ ไม่มีการเดินจูงมือ มีแต่เราที่พยายามใกล้เค้า  ( อ่อยอีกล่ะ 555+ )

ทริปนี้สิ้นสุดลงแบบ งงๆ

สิ่งที่เราเสียใจที่สุดคืออะไรรู้มั้ย ?
ตอนที่เราจะกลับบ้าน เราอยากบอกกับเค้าเหลือเกินว่า "ขอกอดหน่อยได้มั้ย"
เพราะเรากลัวว่าจะไม่เจอกันแล้ว ว่าอะไรๆ จะไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
เพราะตอนนี้เราหว้าวุ่นใจ ใช่คำนี้ได้ใช่ป่ะ ?
มันรู้สึกแบบ โอยยย !! กูอยากเจอหน้าจัง ฮ่าๆ
แล้วก็ไม่ขอไรมากด้วยนะ แค่อยากให้เค้าทักไลน์เรา โทรหาหน่อยดูแลสภาพจิตใจกูนิดนึง ประมาณว่าเออดีขึ้นยัง
เพราะเราว่าผช.ทุกคนน่าจะรู้ว่าถ้าผญ.โอเคแต่หน้าตานี่ไม่โอเคเลย

แล้วที่สำคัญคือเราก็ไม่กล้าทักไลน์เค้า ไม่กล้าโทรหา เพราะกลัวว่าเค้าจะมองอินี่เยอะไปล่ะ
มันเหมือนมีเงื่อนไขของคำว่าเพื่อน เข้ามาเกี่ยวข้องด้วยมั้ง เลยคาราคาซัง ไม่เป็นตัวของตัวเอง เฮ้อออออออออออออ

เราควรปล่อยให้เรื่องเงียบ เป็นเพื่อนกันต่อไป หรือควรห่างมาเลย

เพราะตอนนี้เราก็ยังไม่รู้ใจตัวเองว่าจริงๆ แล้วเราต้องการอยู่กับเค้าในสถานะไหน
พยายามโลกสวย ไม่มีข้อผูกมัดใดๆ กับเค้าทั้งสิ้น  แต่ในใจมันไม่ใช่เลย ...