ทำไมเวลาคนเราจากคนรักไปส่วนมากถึงซึมเคร้า,ร้องไห้

บางคนถึงขนาดเคร้าหนักไม่กินไม่นอนเป็นอาทิต ทั้งๆที่เรื่องราวก็ผ่านมาแล้ว  ผมไม่เคยมีความรู้สึกแบบมากขนาดนั้น มากสุดก็แค่ ซึมๆ คิดวนไปมา แค่ไม่กี่ 10 นาที แล้วก็กลับเป็นปกติ  ไม่เคยร้องไห้กับการขาดคนรักมาก่อน  ผมผิดปกติรึป่าวก็ไม่รู้น่ะ  เวลาคนที่สนิดกับจากเราไป(ตาย)ผมไม่เคยร้องไห้เลย ผมไม่เคยคิดอะไรมากมาย ตายแล้วก็ตายไป  ไม่เคยรู้สึกเสียใจ  แต่ผมมีความรู้สึกเดียวแค่เสียดายที่จะไม่ได้เจอกันอีก แค่นั้นจริงๆ  ตอนแม่ผมตาย ผมก็รู้สึกเป็นปกติน่ะ  แต่ญาติๆเสียใจร้องให้ ตอนผมนึกถึงความหลังถึงแม่ผมรู้สึกรักแม่ และก็นึกถึงวันจากไปของแม่ ผมแค่รู้สึกเสียดายที่จะไม่ได้เจอกันอีก  แต่ทำไมการจากไปของคนรักไม่ทำให้ผมมีความรู้สึกเศร้าก็ไม่รู้  เพราะแบบนี้แหละผมกับพ่อถึงทะเลาะกัน ไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ แม่ตายไปทั้งคนน่ะ  ผมคิดในใจ ก็แค่การตาย  ทำไมจะต้องเสียใจกลับสิ่งที่ไม่ได้กลับคืนมาอีกเลย มันไร้ประโยชน์  คุณเสียใจซึมเศร้าเป็นเดือนๆ  และมันดีขึ้นรึป่าวครับ มันทำให้เค้ากลับมารึป่าว ไม่ใช่ผมไม่รักแม่น่ะ ผมรักมาก  ผมผิดปกติรึป่าวครับเนีย  ปล.ตอนนี้ผมยังไม่เคยไปหาจิตแพทย์น่ะ ผมควรไปหาดีมั้ย ผมอยากให้เพื่อนๆวิเคราะห์ว่าผมควรไปทำจิตบำบัดดีมั้ย