เคยไหมที่ต้องฝืนยิ้ม ทั้งที่ใจมันเศร้าอยู่

วันหนึ่งฉันได้คิดว่า"เราเกิดมาทำไม"รู้สึกว่าตายๆไปน่าจะดีเพราะอยู่ก็รู้สึกว่าเหนื่อย เหนื่อยที่ต้องแบกความหวัง เหนื่อยที่ต้องร้องไห้ เหนื่อยที่ต้องพญายามทำสิ่งที่ไม่อยากทำ เหนื่อยที่ต้องโดน

คงต้องขอพื้นที่ในพันทิปเป็นที่ระบายความรู้สึกเพื่อปกปิดคนรอบข้าง เจ็บปวดเสมอที่ต้องเห็นเขารักกัน แล้วต้องฝืนยิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งๆที่เจ็บแต่ก็ต้องทำ ซ้ำๆเพราะความขี้ขลาด ไม่กล้าบอกรักจึงต้อ

ยิ้มที่เศร้าที่สุด คือการพยายามฝืนยิ้มเพื่อไม่ให้น้ำตาไหล หลายครั้งที่เราเลือกจะใช้ความเงียบ และรอยยิ้ม เสียงหัวเราะเฮฮาเพื่อปิดบังความรู้สึกข้างในว่าเสียใจมากแค่ไหน เจ็บปวดทรมานมากเท่าไหร่ พยายามทำ

ตามหัวข้อเลยครับ  พอดีเป็นคนยิ้มง่าย หัวเราะง่าย แต่เมื่อไหร่ที่อยู่คนเดียว จะไม่ยิ้มไม่หัวเราะเลย ต่อให้ดูคลิปตลกแค่ไหนก็ไม่ยิ้มเลย เลยลองฝืนยิ้มดู ยิ้มเยอะๆเหมือนคนตอนถ่ายรูป อยู่ๆน้ำตามันไหลเอ

ตามนั้นเลยค่ะ สงสัย คนที่คบกันแล้วอีกฝ่ายมีคนอื่น แล้วคนที่จับได้ก็เป็นฝ่ายเจ็บแต่ก็แกล้งไม่รู้ ยังฝืนยิ้มต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดข้ึ้น เหตุผลเพียงแค่กลัวว่าถ้าโวยวายหรือบอกให้เขารู้ตัวแล้วเขาจะจากไป จร

เคยมั๊ย ? รัก ทั้งๆที่รู้ว่า #เป็นไปไม่ได้ ตอบตัวเองว่า #ไม่ ทั้งๆที่ใจบอกแล้วว่า ใช่ ปากแข็งกับใครต่อใครว่า ไม่รู้สึก แต่ลึกๆ #รู้สึกทั้งหัวใจ ***ฝืนยิ้ม ทั้งๆที่อยากร้องไห้ บอกว่าไม่เป็นไร ทั้งที่ใ

แอบเศร้าๆนิดๆนะ ใจอยากจะเลิกไปให้พ้นๆ ฝืนใจแล้วฝืนใจอีกก็ทำไม่ได้ พอเขาทักมาก็เอาแต่นั่งยิ้ม นอนยิ้ม รอข้อความของเขา เริ่มเรื่องเลยละกันนะ มันมีอยู่ว่าเราไปทำงาน แล้วไปเจอคนๆหนึ่ง น่าตาน่ารักอยู่นะ ตอ

ตามกระทู้เลย คนที่รู้สึกก่อนมักจะเจ็บก่อนเสมอ ทั้งที่รู้ว่าสุดท้ายมันก็ไม่ได้เป็นอย่างที่คิดไว้ แต่ก็ยังจะฝืน ฝืน=เจ็บ

ผมอกหัก กินไม่ได้นอนไม่หลับมา3วัน ควรจะทำไงดี กินก็จะอ้วก ฝืนยิ้มกับคนอื่นทั้งที่เจ็บปวดเหลือเกิน ปวดหัวมากๆหายใจไม่ออก 😭

ขอเล่าเลยแล้วกันนะคะ ตอนเด็กๆเราก็เป็นคนหนึ่งที่ใช้ชีวิตแบบธรรมดา จนวันหนึ่งพ่อกับแม่เราได้แยกทางกันเราเชื่อค่ะว่าเด็กหลายคนต้องเสียใจที่พ่อแม่ไม่อยู่ด้วยกันแล้ว ยายเราเป็นคนที่เห็นแก่เงินมาก เขาพยายา