กท แรกของผม ผิดพลาดยังไง ขออภัยด้วยนะครับ
ขอพูดถึงตัวเองก่อนละกัน
ตอนนี้อายุ 24 เคยมีแฟนมาแล้ว1-2 คน
ตั้งแต่จบ รร ม.ปลาย ที่เป็น รร ชายล้วนแห่งหนึ่งใน กทม ก้ได้ไปเรียนต่อที่ต่างประเทศทันที
ตอนนี้ผมก้ยังเรียนอยู่ที่ต่างประเทศ มีโอกาสกลับไทยปีละ1-2ครั้ง.
แต่ด้วยความที่เป็นคนไม่ค่อยพูด และเพื่อนส่วนใหญ่ก็มีแต่ผู้ชาย เที่ยวก้ไม่ได้เที่ยวบ่อยอะไรมากมาย ผมเลยมีโอกาสได้คุยเล่นกับพวกผู้ ญ น้อยมาก บวกกับที่บ้านไม่ค่อยปล่อยซักเท่าไหร่ เลยไม่ได้ไปเหลวไหลที่ไหนเลย
แต่เมื่อประมาน6ปีที่แล้ว ผมได้เจอกับผู้ ญ คนนึง เค้าเป็นเพื่อนของเพื่อนอีกทีนึง เป็นคนมนุษย์สัมพันธ์ดี เป็นคนกล้าพูดกล้าทำ พูดเก่งมากก และก็ย้งเที่ยวเก่งอีกซะด้วย แต่ในตอนนั้น ผมยังคบกับแฟนเก่าอยู่ จึงไม่ได้คิดอะไรมากมาย
แต่หลังจากที่ผมได้ไปเรียนที่ต่างประเทศ ผมก็เที่ยวเยอะขึ้น ที่บ้านปล่อยมากขึ้น ผมจึงมีโอกาสได้เจอกับเธอคนนี้บ่อยขึ้น(ตอนนั้นได้เลิกกับแฟนเก่าไปแล้ว)ผมก้รู้สึกว่าจะชิบคนคนนี้เข้าซะแล้ว แต่ด้วยความที่เค้ามีแฟนอยู่ เลยไม่ได้เข้าไปยุ่งวุ่นวายกับชีวิตเค้ามาก(คือโดนเค้าบอกว่าแฟนไม่อยากให้คุย)-..- ก็เลยไม่อยากไปเป็นมือที่สาม(ผม
เลวเนอะ555)
ก็ไม่ได้คุยกับเค้าเป็นปีเลยทีเดียว ผมก็ใช้ชีวิตของผมที่ต่างประเทศ เจอคนหลายแบบ แต่ก้ไม่เคยเจอคนแบบผู้ ญ คนนี้เลย
จนมีอยู่ครั้งหนึ่งที่ผมกลับไทยมาพักผ่อน ผมก็ไปเที่ยวผับกับเพื่อนๆผู้ชายทั้งหลาย ผู้ ญ คนนี่เค้าก็มาด้วย(รู้จักกันกับเพื้อนของผมที่เรียนอยู่ที่ไทย) ก้ได้รู้ว่าเค้าเลิกกันแฟนคนนั้นแล้ว ผมเลยเริ่มคุยกันอีกครั้ง
เราก็ได้ไปเที่ยวด้วยกันบ้าง และในบางที ก็ไปนั้งกินข้าวกัน สองคน อยู่บ่อยๆ
หลังจากได้คุยกันมากขึ้น ก็ได้รู้ว่า บ้านเค้าแตกแยก เค้าอยู่ด้วยตัวเอง ส่งตัวเองเรียนในตอนนี้ แต่เค้าก็สู้ชีวิต(คือผมใช้ทุนที่บ้านล้วนๆ) แต่ปัญหาที่ผมมีใช่ใช่ตรงนี้
ไอ้ที่ผมมีปัญหาคือ เค้ายังเที่ยวเก่งอยู่เหมือนเดิม เพื่อนผู้ชายเยอะมากก เพื่อนๆส่วนใหญ่ก็มีแต่เพื่อนเที่ยว(จากที่ได้คุยกันนะครับ) กินเหล้าอาทิตย์ละ1-2ครั้ง กินทีไรก็เมาทุกที(แต่ไม่เละ) ซึ่งผมรู้สึกว่าเราเหมือนอยู่กันคนละโลกเลย
คือเค้าก็รู้ว่าผมชอบเค้า แต่ด้วยความที่เรายีงเรียนอยู่เมืองนอก และ โลกที่ผมอยู่ มันแตกต่างกับโลกที่เค้าอยู่มากๆ ผมก้ไม่รู้ว่าจะรับมันได้มั้ย คือเครียดที่ว่า เค้าเที่ยวบ่อยมาก มีเรื่อง(ตีกัน)ให้เห็นเป็นช่วงๆ แต่ผมก็ชอบนิสัยเค้า หรือด้วยความที่เค้าพูดเก่งละผมไม่ค่อยพูดรึปล่าวปมก็ไม่รู้
ในบางทีเค้าด็ชอบบ่นเรื่องไม่มีตังใช้และเราก็อยากทำตัวแมนซะหน่อยก็อยากช่วยแต่ตัวเองรายได้ยังไม่มีก็เลยกล้าๆกล้วๆ และในบางทีก็คิดว่าเค้าคุยกับเราเพราะเรามีตังรึปล่าว
เอาจริงๆผมก็ไม่รู้ว่าผมจะเขียนเรื่องนี้ขึ้นมาทำไม เหมือนเอามาระบายมากกว่า -..-
ที่อยากรู้ก็คือ
ถ้าพวกคุนเป็นผม คุนจะจัดการเรื่องนี้ยังไง
ชีวิตคนละแบบ มันจะเข้ากันได้มั้ย.....
ขอพูดถึงตัวเองก่อนละกัน
ตอนนี้อายุ 24 เคยมีแฟนมาแล้ว1-2 คน
ตั้งแต่จบ รร ม.ปลาย ที่เป็น รร ชายล้วนแห่งหนึ่งใน กทม ก้ได้ไปเรียนต่อที่ต่างประเทศทันที
ตอนนี้ผมก้ยังเรียนอยู่ที่ต่างประเทศ มีโอกาสกลับไทยปีละ1-2ครั้ง.
แต่ด้วยความที่เป็นคนไม่ค่อยพูด และเพื่อนส่วนใหญ่ก็มีแต่ผู้ชาย เที่ยวก้ไม่ได้เที่ยวบ่อยอะไรมากมาย ผมเลยมีโอกาสได้คุยเล่นกับพวกผู้ ญ น้อยมาก บวกกับที่บ้านไม่ค่อยปล่อยซักเท่าไหร่ เลยไม่ได้ไปเหลวไหลที่ไหนเลย
แต่เมื่อประมาน6ปีที่แล้ว ผมได้เจอกับผู้ ญ คนนึง เค้าเป็นเพื่อนของเพื่อนอีกทีนึง เป็นคนมนุษย์สัมพันธ์ดี เป็นคนกล้าพูดกล้าทำ พูดเก่งมากก และก็ย้งเที่ยวเก่งอีกซะด้วย แต่ในตอนนั้น ผมยังคบกับแฟนเก่าอยู่ จึงไม่ได้คิดอะไรมากมาย
แต่หลังจากที่ผมได้ไปเรียนที่ต่างประเทศ ผมก็เที่ยวเยอะขึ้น ที่บ้านปล่อยมากขึ้น ผมจึงมีโอกาสได้เจอกับเธอคนนี้บ่อยขึ้น(ตอนนั้นได้เลิกกับแฟนเก่าไปแล้ว)ผมก้รู้สึกว่าจะชิบคนคนนี้เข้าซะแล้ว แต่ด้วยความที่เค้ามีแฟนอยู่ เลยไม่ได้เข้าไปยุ่งวุ่นวายกับชีวิตเค้ามาก(คือโดนเค้าบอกว่าแฟนไม่อยากให้คุย)-..- ก็เลยไม่อยากไปเป็นมือที่สาม(ผม
ก็ไม่ได้คุยกับเค้าเป็นปีเลยทีเดียว ผมก็ใช้ชีวิตของผมที่ต่างประเทศ เจอคนหลายแบบ แต่ก้ไม่เคยเจอคนแบบผู้ ญ คนนี้เลย
จนมีอยู่ครั้งหนึ่งที่ผมกลับไทยมาพักผ่อน ผมก็ไปเที่ยวผับกับเพื่อนๆผู้ชายทั้งหลาย ผู้ ญ คนนี่เค้าก็มาด้วย(รู้จักกันกับเพื้อนของผมที่เรียนอยู่ที่ไทย) ก้ได้รู้ว่าเค้าเลิกกันแฟนคนนั้นแล้ว ผมเลยเริ่มคุยกันอีกครั้ง
เราก็ได้ไปเที่ยวด้วยกันบ้าง และในบางที ก็ไปนั้งกินข้าวกัน สองคน อยู่บ่อยๆ
หลังจากได้คุยกันมากขึ้น ก็ได้รู้ว่า บ้านเค้าแตกแยก เค้าอยู่ด้วยตัวเอง ส่งตัวเองเรียนในตอนนี้ แต่เค้าก็สู้ชีวิต(คือผมใช้ทุนที่บ้านล้วนๆ) แต่ปัญหาที่ผมมีใช่ใช่ตรงนี้
ไอ้ที่ผมมีปัญหาคือ เค้ายังเที่ยวเก่งอยู่เหมือนเดิม เพื่อนผู้ชายเยอะมากก เพื่อนๆส่วนใหญ่ก็มีแต่เพื่อนเที่ยว(จากที่ได้คุยกันนะครับ) กินเหล้าอาทิตย์ละ1-2ครั้ง กินทีไรก็เมาทุกที(แต่ไม่เละ) ซึ่งผมรู้สึกว่าเราเหมือนอยู่กันคนละโลกเลย
คือเค้าก็รู้ว่าผมชอบเค้า แต่ด้วยความที่เรายีงเรียนอยู่เมืองนอก และ โลกที่ผมอยู่ มันแตกต่างกับโลกที่เค้าอยู่มากๆ ผมก้ไม่รู้ว่าจะรับมันได้มั้ย คือเครียดที่ว่า เค้าเที่ยวบ่อยมาก มีเรื่อง(ตีกัน)ให้เห็นเป็นช่วงๆ แต่ผมก็ชอบนิสัยเค้า หรือด้วยความที่เค้าพูดเก่งละผมไม่ค่อยพูดรึปล่าวปมก็ไม่รู้
ในบางทีเค้าด็ชอบบ่นเรื่องไม่มีตังใช้และเราก็อยากทำตัวแมนซะหน่อยก็อยากช่วยแต่ตัวเองรายได้ยังไม่มีก็เลยกล้าๆกล้วๆ และในบางทีก็คิดว่าเค้าคุยกับเราเพราะเรามีตังรึปล่าว
เอาจริงๆผมก็ไม่รู้ว่าผมจะเขียนเรื่องนี้ขึ้นมาทำไม เหมือนเอามาระบายมากกว่า -..-
ที่อยากรู้ก็คือ
ถ้าพวกคุนเป็นผม คุนจะจัดการเรื่องนี้ยังไง