บุคคลใด ย่อมไม่ให้ไทยธรรมแก่บุคคลบางพวก ย่อมให้แก่บุคคลบางพวก ประดุจ “เป็นผู้เสมอด้วยฝนไม่ตก”

พ. ดูกรวัปปะ ท่านจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉน อาสวะเหล่าใดก่อ ทุกข์ เดือดร้อน เกิดขึ้นเพราะการกระทำทางกายเป็นปัจจัย เมื่อบุคคลงดเว้นจาก การกระทำทางกายแล้ว อาสวะเหล่านั้นที่ก่อทุกข์ เดือดร้อน ย่อมไม่มีแก่

ฐานะที่บุคคลเห็นได้ยากชื่อว่านิพพาน ไม่มีตัณหา นิพพาน นั้นเป็นธรรมจริงแท้ ไม่เห็นได้โดยง่ายเลย ตัณหาอัน บุคคลแทงตลอดแล้ว กิเลสเครื่องกังวลย่อมไม่มีแก่บุคคล ผู้รู้ ผู้เห็นอยู่ ฯ และธรรมอะไรเป็นธรรม

แล้วคำว่า "ฝั่ง" แห่งธรรมทั้งปวง มันคืออะไร เช่น ผู้ใดมีจิตฟุ้งซ่าน มีความดำริไม่มั่นคง เช่นกับมฤค ยินดี ในธรรมของอสัตบุรุษ ย่อมกล่าวคำเพ้อเจ้อเป็นอันมาก ผู้ นั้นมีความเห็นลามก ปราศจาก

ในครั้งพุทธกาล มีพวกเจ้าลัทธิ “นัตถิกทิฏฐิ” และ “อุจเฉททิฏฐิ” เป็นกลุ่มที่มีทรรศนะปฏิเสธปรากฏการณ์ในโลก นัตถิกทิฏฐิบอกว่า ในโลกนี้ไม่มีอะไรเลย อุจเฉททิฏฐิบอกว่า สรรพสิ่งมีอยู่ใ

คือจขกท.ไปเจอพระสูตร2พระสูตรคือพรามหณ์สูตรกับกุณฑลิยสูตรและอีกพระสูตรจำชื่อไม่ได้อ้อวิรัทธสูตรที่เป็นหลักฐานชัดเจนว่าสติปัฏฐาน4ไม่ได้แสดงเฉพาะภิกษุที่บรรลุโสดาบันขึ้นไปและยังบอกอีกว่าจะปรารถอริยมรรคมี