เราคิดมากเกินไปรึเปล่าคะ

.

เราขอขอบคุณทุกๆความเห็นมากนะคะ ได้คำแนะนำและมุมมองอีกมุมนึงด้วย เราขออนุญาตลบเนื้อหา และกระทู้นะคะ เนื่องจากกระทู้มันถูกแชร์ในเพจเฟสบุ้คแล้ว เราไม่อยากให้กระทบถึงบุุคคลที่เกี่ยวข้องค่ะ ปล. เรานึกไม่

เริ่มเรื่องไงดีอะ ไม่รู้จะพูดยังไง.... คือเเบบว่า เราสงสัยตัวเองว่าเราเป็นคนที่คิดมากเกินไปหรือเปล่า หรือมันปกติสำหรับคนทั่วไปอะ เราไม่อยากเป็นเเบบนี้เลยเอาจริงพยายามคิดในทางบวกตลอด เเต่มันก็มีทางลบด้

ขออนุญาติลบจ้า

คือต่อจาก กระทู้ที่แล้ว หนูสังเกตตัวเองพอเพื่อนหนูเสีย หนูเริ่มกลัวผีมากขึ้น ฝันไม่ดีมากขึ้น คิดมาก กระวนกระวาย อยู่ไม่นิ่ง กลัวตลอดเวลา เริ่มระแวง กลัวแบบกลัวมากๆ ขวัญอ่อนด้วย หนูไม่รู้หนูจะทำไงหาย ค

ขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาแสดงความคิดเห็นมากคะ เรากลัวจะมีคนแปลงเจตนาที่เรามาตั้งกะทู้นี้ผิดไป จึงขออนุญาตลบเนื้อหาเดิมออกคะ ด้วยจิตคารวะ เจตนาก็เพื่อที่จะตีแผ่สิ่งที่คิดว่าเป็นปัญหาเท่านั้นคะ

ขอลบกระทู้ เนื่องจาก เราไม่ได้มีอคติใดๆกับเรื่องนี้แล้วค่ะ ไม่คิดมากเกินไปแล้วค่ะ เข้าใจการทำงานของคุณพยาบาลแล้ว ขอบคุณทุกความคิดเห็นค่ะ :)

ตามนั้นเลยค่ะ เราคิดมากๆแบบคิดทุกเรื่อง คิดแล้วคิดอีก ย้ำคิดย้ำทำ คิดแล้วคิดย้ำๆซ้ำๆจนตัวเองรู้สึกแย่ คิดว่าเขาจะโกรธอะไรเรามั้ย เขาจะงอนเรารึเปล่า หรือเราแคร์คนอื่นมากไปคะ

ตามหัวข้อเลยค่ะ เราชอบระบาย ชอบเล่าสิ่งที่เราไม่สบายใจให้คนรอบข้างฟัง พอคิดดีๆ หรือว่าเราจะเป็นคน toxic ที่เผลอปล่อยพลังงานลบๆให้เขากันนะ หรือเราคิดมากเกินไปค่ะ แหะๆ

ขอคำแนะนำและมุมมองจากทุกคนหน่อยค่ะ มีเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้นในที่ทำงาน เรานัดลูกค้ามาดูสถานที่ โดยครั้งนี้มีผู้บริหารเดินด้วย เลยไม่ได้ให้เพื่อนคนนี้พาลูกค้าไปดูด้วยเหมือนปกติ เราแจ้งเพื่อนล่วงหน้าว่า