เรื่องมีอยู่ว่า ผมคบกับผู้หญิงคนหนึ่งประมาน 2 ปี ผมรักเขามากแล้วผมก็วาดฟันอนาคตของเรา2 คนไว้มาก ละแล้วความฝันที่ผมวาดไว้ก็แตกสลายไม่มีอะไรเหลือเธอมีคนอื่น ช่วงนั้นผมทรามานมากๆ จนไม่อยากจะมีชีวิตอยู่ ก้าวต่อไปไม่ถูก เกินคำอธิบาย ผมจึงตัดสินใจหนีไปอยู่ต่างจังหวัดเพื่อไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ไปเรียนที่ต่างจังหวัดเพื่อจะได้เจออะไรที่มันใหม่ๆ มีอยู่วันหนึ่ง สายโทรศัพท์ก็เข้ามาหาผมคือ " เธอ " ร้องไห้ บอกว่าขอโทษกับมาคบกันใหม่ได้ไหมจะปรับปรุงตัวใหม่ จากการที่ผมรักเธอมากผมก็บอกกับเธอว่าเธอไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะอยู่ข้างเธอตลอดไป จะตั้งใจเรียนให้จบเพื่ออนาคตของเราสองคนคือผมยังรักเธอละลืมเธอไม่ได้ก็เลยลองให้อภัยเธออีกสักครั้ง หลังจากนั้นก็เริ่มคบกันเรื่อยๆ แต่ตัวผมก็ยังเรียนอยู่ที่ต่างจังหวัดนะ เธอก็แวะมาหาครั้งหนึ่งทำให้ผมเชื่อสนิทใจว่าเธอยังรักผมอยู่ คุยกับอยู่ประมาณ 5 เดือน ก็ปกติ พอทีบ้านผมมีปัญหาเรื่องการเงิน ผมจึงต้องกับมาหางานทำที่กรุงเทพและเรียนไปด้วยผมกลับมา เธอก็มีท่าทีที่เปลี่ยนไปผมที่บ้านผมมีปัญหาทางด้านการเงิน (ตอนแรกที่บ้านผมก็ค่อยข้างมีฐานะ) ผมไม่รู้ว่าเธอคิดยังไง เพราะที่ผ่านมาเธอคิดยังไงก็ไม่สน ผมสนแค่ว่า ผมรักเธอมากรักเธอคนเดียว ละแล้วเธอก็มาหลอกผมเป็นครั้งที่ 2 เธอพูดมาเธออยากอยู่คนเดี่ยว เธอบอกผมว่า ถ้ายังไม่มั้นคงอย่าเอาใครมาเป็นภาระ แล้วเธอก็ถามผมว่า "คนที่เขาทนความลำบากกันเขาทนกันยังไง ผมได้ยินผมถึงกับ อึ้ง นี้หลอคนที่รักกันเขาพูดกันยังงี้หลอ ตอนนี้ผมก้าวเดินต่อไปไม่ถูก ปัญหาเข้ามามากมาย ไม่เหลืออะไร สุดท้ายผมก็ต้องโง่เป็นฟายเป็นครั้งที่สอง ผมควรใช้ชีวิตต่อไปยังไงดีครับ ตอนนี้ ผมทุกทรมานมากเพราะผมรักเธอมาก
แฟนผมถามคนที่เขาทนชีวิตคู่ลำบากเขาทนกันยังไงหลอ ??? ตอนนี้เธอได้ทิ้งผมไปแล้ว ชีวิตไม่เหลืออะไรแล้ว T^T