ผมมีแฟนคนนึง ตอนแรกเราก็รักกันปกติ ทะเลาะบ้าง ดีบ้าง ก็รักกันนะคับ หลายครั้งเธอพยายามบอกเลิกผม เพราะอาจผมทำให้เธอเสียใจบ่อยๆ
แต่ผมก็ไม่ยอมปล่อยมือเธอจนบางครั้งเธอต้องขอร้อง แต่ผมก็บอกว่าสิ่งที่ผมทำให้ไม่ได้คือ เลิกรัก,ตัดใจ,ปล่อยมือ,มีคนใหม่ ผมทำไม่ได้จิงๆ ผมรักมาก รักมากกว่าที่เธอรักผม. เธอมีแฟนมาก็เยอะนะ บางคน 2ปี บางคน 3ปี นานมากๆ เธอเป็นคนใจกว้าง ให้คุยกับคนอื่นได้ อะไรก็ได้แต่อย่าโกหกก็พอ เเต่ผมก็โกหกบ่อยมาก บางครั้งก็ห่าง บางครั้งเธอขอเลิกมากมายไปหมด แต่ผมก็ยังทน ยังง้อ. จนวันนึงเธอไปหาหมอ หมอบอกว่าเป็นอาการหนัก เปอร์เซ้นการเคลื่อนไหวร่างกาย 40:45 ภายใน1เดือนต้องถึง 70:70 ไม่งั้นต้องทำใจ. แล้วร่างกายเธอเริ่มไม่ไหว เธอบอกเลิกผมชัดมาก แต่ผมก็ไม่ปล่อย จนเธอยอมผมจิงๆ เธอบอกว่าเราสัญยากันว่าจะไม่ทิ้งกันอีกแล้ว ผมดีใจมาก ที่เธอพูดแบบนั้น ผมรู้สึกคุ้มค่าที่ผมทน เธอบอกว่าคบมาเยอะแต่ไม่เคยรักใครขนาดนี้เลย รักมากๆ อย่าทิ้งไปไหนนะ อยู่ด้วยกัน กอดกัน จับมือกัน แบบที่ป๊าม๊าดูแลกันนะ ผมก็ตกลง ผมไม่สนว่าอนาคตเธอจะรอดไม๊ แต่ผมเชื่อว่าถ้าผมยังยืนอยู่ตรงนี้ ยืนอยู่ข้างๆเธอ ผมไม่ให้แฟนผมเป็นอะไรแน่นอน
ใครเคยรู้สึกรักใครสักคนมากๆๆๆๆไม๊คับ
แต่ผมก็ไม่ยอมปล่อยมือเธอจนบางครั้งเธอต้องขอร้อง แต่ผมก็บอกว่าสิ่งที่ผมทำให้ไม่ได้คือ เลิกรัก,ตัดใจ,ปล่อยมือ,มีคนใหม่ ผมทำไม่ได้จิงๆ ผมรักมาก รักมากกว่าที่เธอรักผม. เธอมีแฟนมาก็เยอะนะ บางคน 2ปี บางคน 3ปี นานมากๆ เธอเป็นคนใจกว้าง ให้คุยกับคนอื่นได้ อะไรก็ได้แต่อย่าโกหกก็พอ เเต่ผมก็โกหกบ่อยมาก บางครั้งก็ห่าง บางครั้งเธอขอเลิกมากมายไปหมด แต่ผมก็ยังทน ยังง้อ. จนวันนึงเธอไปหาหมอ หมอบอกว่าเป็นอาการหนัก เปอร์เซ้นการเคลื่อนไหวร่างกาย 40:45 ภายใน1เดือนต้องถึง 70:70 ไม่งั้นต้องทำใจ. แล้วร่างกายเธอเริ่มไม่ไหว เธอบอกเลิกผมชัดมาก แต่ผมก็ไม่ปล่อย จนเธอยอมผมจิงๆ เธอบอกว่าเราสัญยากันว่าจะไม่ทิ้งกันอีกแล้ว ผมดีใจมาก ที่เธอพูดแบบนั้น ผมรู้สึกคุ้มค่าที่ผมทน เธอบอกว่าคบมาเยอะแต่ไม่เคยรักใครขนาดนี้เลย รักมากๆ อย่าทิ้งไปไหนนะ อยู่ด้วยกัน กอดกัน จับมือกัน แบบที่ป๊าม๊าดูแลกันนะ ผมก็ตกลง ผมไม่สนว่าอนาคตเธอจะรอดไม๊ แต่ผมเชื่อว่าถ้าผมยังยืนอยู่ตรงนี้ ยืนอยู่ข้างๆเธอ ผมไม่ให้แฟนผมเป็นอะไรแน่นอน