เราชอบคนคนนึงนะ ตอนนี้เค้าต่อโทเรียนหมอฟัน มหาลัยเดียวกันแต่คนละฝั่ง
เค้าจบหมอฟันมาาจาก มข. ละมาต่อมหาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง
เราต่างก็รู้ว่าเราไม่ใช่ผู้ชาย รู้ว่าเราเป็นอะไร แต่ไม่แสดงออก ใครก็ไม่รู้อ่าครับ
ผมยังเด็กอยู่ด้วยแหละมั้ง ปี 2 เอง แต่ความคิดผมมีแต่คนบอกว่าเป็นผู้ใหญ่นะ
และผมก็ชอบความเป็นผู้ใหญ่ของเค้าด้วย
เรารู้จักกันเพราะผมมีโอกาสได้ทำงานที่ร้านกาแฟ และเค้าบังเอิญก็พักคอนโดแถวนั้น
และก็ได้มาเที่ยวร้านกาแฟที่ผมทำงานอยู๋บ่อยๆ จึงได้รู้จักกัน
เค้าเป็นคนน่ารักมากเลยนะครับ สูง ขาว ล่ำเข้าฟิตเนต รูปร่างดีมาก เหมือนผู้ดีเลยแหละ
ผมก็เป็นแค่เด็กคนนึงอ่ะ รูปร่างก้แค่สมส่วน ไม่ค่อยดีเหมือนพี่เค้าหรอกนะ และน่าตาก็พอไปวัดไปวาได้มั้ง
ผมล่ะคิดหนักเลย การที่พี่เข้ามาหาผม มาคุยกะผม ผมทำไมรู้สึกว่าตัวเองไม่เหมาะกับเค้าล่ะ
เราเริ่มรู้จักกันมากขึ้นที่ร้านกาแฟแหละครับ เค้าจะมาหาผมเมื่อเค้าว่างจากการเรียน
เค้าชวนไปดูหนังนะ ผมก็ไป เค้าชวนไปกินข้าว ผมก็ไป ดูใจง่ายจังเนอะ 555
แต่ที่ไหนได้ล่ะ ในใจลึกๆ ผมอ่ะกังวล เป็นคนคิดมากหลายเรื่องด้วยแหละครับ
คือเค้าเป็นคนดูนิ่งมากอะครับ และเค้าก็ไม่ชอบชวนคุย
ผมจะเป็นฝ่ายชวนคุยอยู่ตลอด และผมก็ไม่รู้ว่าเค้าคิดยังไงกับผมกันแน่ เค้าก็อาจมีคนคุยเยอะก็ได้
ใครจะไปรู้ล่ะ น่าตาดีซะขนาดนั้น ผมก็เคยถามเค้านะว่าคิดอะไรอยู่
เค้าก็ตอบมาว่า ยังไม่รู้อีกเหรอ ?? อ่าววว !! ละใครจะไปรู้ล่ะครับ
ละตั้งแต่วันนี้ผมก็ยังไมรู้เลยว่าเค้าคิดยังไง
ผมเคยลองทำนะ หายไปจากเฟสบุค ไม่ทักเค้าแล้วอะ
เพราะผมคุยกับเค้าละเค้าตอบผมช้ามาก ทำเอาผมเฟลเลยอ่ะ ไม่อยากจริงจังมาก
แต่ที่ไหนได้ล่ะ พอผมหาย เค้ากลับทักมา ผมแอบไม่ตอบนะ เค้าก็ทักมาอยู่ตลอด
แหมะ !! โรคคิดมากของผมกำเริบเลยครับ "เด็กๆ ไม่มีให้คุยละสิ ถึงมาสนใจเรา" 5555
ผมนี่ก็คิดได้เนาะ แต่ก็อย่างว่าแหละครับ
ไม่มีใครอยากเป็นแค่ตัวประกอบ ไม่อยากให้ใครเห็นเราเป็นแค่ของเล่น
ไม่อยากให้ใครเห็นเราเป็นแค่คนคั่สนเวลา และไม่อยากให้ใครเอาความเหงามาลงที่เรา
เพราะเค้าย้ายมาเรียนต่อ เค้าคงมีเพื่อนไม่เยอะ วันๆ เค้าก็เอาอยู่ต่อคอนโด จริงไม่จริงก็ไม่รู้
#หรือว่าผมควรไว้ใจเค้าให้มากขึ้น หรือ ผมต้องดูใจเค้าไปก่อน ผมไม่อยากเข้าข้างตัวเองหรอกนะครับผมกลัวความเสียใจ
#ผมไม่ใช่คนประเภทเลือกคนเยอะนะครับ เวลาผมชอบใครผมก็จริงใจกับคนนึงตลอด
#
ไปดูเอมวี ระหว่างเราสองคน ละตรงส ั ส ๆ อะครับ ตอนนี้ชีวิตจริงคล้ายเอมวีเพลงนี้เลย
(ช-ช)ใครก็ไม่อยากเป็นตัวคั่นเวลาหรอกใช่มั้ย หรือเป็นแค่ความอ่อนแอในใจ หรือเธอเข้ามาด้วยความตั้งใจ
เค้าจบหมอฟันมาาจาก มข. ละมาต่อมหาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง
เราต่างก็รู้ว่าเราไม่ใช่ผู้ชาย รู้ว่าเราเป็นอะไร แต่ไม่แสดงออก ใครก็ไม่รู้อ่าครับ
ผมยังเด็กอยู่ด้วยแหละมั้ง ปี 2 เอง แต่ความคิดผมมีแต่คนบอกว่าเป็นผู้ใหญ่นะ
และผมก็ชอบความเป็นผู้ใหญ่ของเค้าด้วย
เรารู้จักกันเพราะผมมีโอกาสได้ทำงานที่ร้านกาแฟ และเค้าบังเอิญก็พักคอนโดแถวนั้น
และก็ได้มาเที่ยวร้านกาแฟที่ผมทำงานอยู๋บ่อยๆ จึงได้รู้จักกัน
เค้าเป็นคนน่ารักมากเลยนะครับ สูง ขาว ล่ำเข้าฟิตเนต รูปร่างดีมาก เหมือนผู้ดีเลยแหละ
ผมก็เป็นแค่เด็กคนนึงอ่ะ รูปร่างก้แค่สมส่วน ไม่ค่อยดีเหมือนพี่เค้าหรอกนะ และน่าตาก็พอไปวัดไปวาได้มั้ง
ผมล่ะคิดหนักเลย การที่พี่เข้ามาหาผม มาคุยกะผม ผมทำไมรู้สึกว่าตัวเองไม่เหมาะกับเค้าล่ะ
เราเริ่มรู้จักกันมากขึ้นที่ร้านกาแฟแหละครับ เค้าจะมาหาผมเมื่อเค้าว่างจากการเรียน
เค้าชวนไปดูหนังนะ ผมก็ไป เค้าชวนไปกินข้าว ผมก็ไป ดูใจง่ายจังเนอะ 555
แต่ที่ไหนได้ล่ะ ในใจลึกๆ ผมอ่ะกังวล เป็นคนคิดมากหลายเรื่องด้วยแหละครับ
คือเค้าเป็นคนดูนิ่งมากอะครับ และเค้าก็ไม่ชอบชวนคุย
ผมจะเป็นฝ่ายชวนคุยอยู่ตลอด และผมก็ไม่รู้ว่าเค้าคิดยังไงกับผมกันแน่ เค้าก็อาจมีคนคุยเยอะก็ได้
ใครจะไปรู้ล่ะ น่าตาดีซะขนาดนั้น ผมก็เคยถามเค้านะว่าคิดอะไรอยู่
เค้าก็ตอบมาว่า ยังไม่รู้อีกเหรอ ?? อ่าววว !! ละใครจะไปรู้ล่ะครับ
ละตั้งแต่วันนี้ผมก็ยังไมรู้เลยว่าเค้าคิดยังไง
ผมเคยลองทำนะ หายไปจากเฟสบุค ไม่ทักเค้าแล้วอะ
เพราะผมคุยกับเค้าละเค้าตอบผมช้ามาก ทำเอาผมเฟลเลยอ่ะ ไม่อยากจริงจังมาก
แต่ที่ไหนได้ล่ะ พอผมหาย เค้ากลับทักมา ผมแอบไม่ตอบนะ เค้าก็ทักมาอยู่ตลอด
แหมะ !! โรคคิดมากของผมกำเริบเลยครับ "เด็กๆ ไม่มีให้คุยละสิ ถึงมาสนใจเรา" 5555
ผมนี่ก็คิดได้เนาะ แต่ก็อย่างว่าแหละครับ
ไม่มีใครอยากเป็นแค่ตัวประกอบ ไม่อยากให้ใครเห็นเราเป็นแค่ของเล่น
ไม่อยากให้ใครเห็นเราเป็นแค่คนคั่สนเวลา และไม่อยากให้ใครเอาความเหงามาลงที่เรา
เพราะเค้าย้ายมาเรียนต่อ เค้าคงมีเพื่อนไม่เยอะ วันๆ เค้าก็เอาอยู่ต่อคอนโด จริงไม่จริงก็ไม่รู้
#หรือว่าผมควรไว้ใจเค้าให้มากขึ้น หรือ ผมต้องดูใจเค้าไปก่อน ผมไม่อยากเข้าข้างตัวเองหรอกนะครับผมกลัวความเสียใจ
#ผมไม่ใช่คนประเภทเลือกคนเยอะนะครับ เวลาผมชอบใครผมก็จริงใจกับคนนึงตลอด
#