อทนฺนํ อาทียนฺติ เอเตนาติ - อทินฺนาทานํ
แปลความว่า บุคคลทั้งหลายย่อมยึดถือเอาวัตถุสิ่งของ ที่เจ้าของมิได้อนุญาตนั้น ฉะนั้น ธรรมชาติที่เป็นเหตุให้ยึดเอาวัตถุสิ่งของที่เจ้าของ มิได้อนุญาตนั้น ชื่อว่า อทินนาทาน ได้แก่ เถยยเจตนา คือ เจตนาที่เป็นเหตุแห่งการลักทรัพย์
องค์ประกอบของอทินนาทาน
การก้าวล่วงกรรมบทแห่งอกุศลกรรม อทินนาทานนั้นจะต้องประกอบด้วยองค์ ๕ คือ
๑.
ปรปริคฺคหิตํ วัตถุสิ่งของนั้นมีเจ้าของ
๒.
ปรปริคฺคหิต สญฺญิตา รู้ว่าวัตถุสิ่งของนั้นมีเจ้าของ
๓.
เภยฺยจิตฺตํ มีจิตคิดจะลักทรัพย์
๔.
ปโยโค ทำความเพียรเพื่อลักทรัพย์นั้น
๕.
อวหาโร ได้สิ่งของนั้นมาด้วยความเพียรนั้น
----------------------------------------------------------------------------
วินัยสงฆ์ เรื่อง ปาราชิก 4
คือ เหตุที่ทำให้ภิกษุนั้นขาดจากความเป็นภืกษุ พระตถาคตทรงบัญญัติไว้ 4 ประการ คือ
1. เสพเมถุน(ร่วมเพศ)
2.
ลักทรัพย์/ถือเอาทรัพย์อันเจ้าของไม่ได้ให้
3. จงใจพรากชีวิตมนุษย์
4. กล่าวอวดคุณวิเศษที่ไม่มีในตน (อวดอุตริมนุษธรรมที่ไม่มีในตน)
โย ปะนะ ภิกขุ คามา วา อะรัญญา วา อะทินนัง......
“อนึ่ง ภิกษุใด ถือเอาทรัพย์อันเจ้าของไม่ได้ให้ ด้วยส่วนแห่งความเป็นขโมย จากบ้านก็ดี จากป่าก็ดี
พระราชาทั้งหลายจับโจรได้แล้ว ประหารเสียบ้าง จองจำไว้บ้าง เนรเทศเสียบ้าง
ด้วยบริภาษว่า เจ้าเป็นโจร เจ้าเป็นคนพาล เจ้าเป็นคนหลง เจ้าเป็นขโมย ดังนี้
ในเพราะ
ถือเอาทรัพย์อันเจ้าของไม่ได้ให้ เห็นปานใดภิกษุถือเอาทรัพย์อันเจ้าของไม่ได้ให้เห็นปานนั้น
แม้ภิกษุนี้ ก็เป็นปาราชิก หาสังวาสมิได้.”
----------------------------------------------------------------------------
http://www.oknation.net/blog/pierra/2007/08/01/entry-1
http://www.buddhadham.net/2014/06/4.html
อทินนาทาน
แปลความว่า บุคคลทั้งหลายย่อมยึดถือเอาวัตถุสิ่งของ ที่เจ้าของมิได้อนุญาตนั้น ฉะนั้น ธรรมชาติที่เป็นเหตุให้ยึดเอาวัตถุสิ่งของที่เจ้าของ มิได้อนุญาตนั้น ชื่อว่า อทินนาทาน ได้แก่ เถยยเจตนา คือ เจตนาที่เป็นเหตุแห่งการลักทรัพย์
องค์ประกอบของอทินนาทาน
การก้าวล่วงกรรมบทแห่งอกุศลกรรม อทินนาทานนั้นจะต้องประกอบด้วยองค์ ๕ คือ
๑. ปรปริคฺคหิตํ วัตถุสิ่งของนั้นมีเจ้าของ
๒. ปรปริคฺคหิต สญฺญิตา รู้ว่าวัตถุสิ่งของนั้นมีเจ้าของ
๓. เภยฺยจิตฺตํ มีจิตคิดจะลักทรัพย์
๔. ปโยโค ทำความเพียรเพื่อลักทรัพย์นั้น
๕. อวหาโร ได้สิ่งของนั้นมาด้วยความเพียรนั้น
----------------------------------------------------------------------------
วินัยสงฆ์ เรื่อง ปาราชิก 4
คือ เหตุที่ทำให้ภิกษุนั้นขาดจากความเป็นภืกษุ พระตถาคตทรงบัญญัติไว้ 4 ประการ คือ
1. เสพเมถุน(ร่วมเพศ)
2. ลักทรัพย์/ถือเอาทรัพย์อันเจ้าของไม่ได้ให้
3. จงใจพรากชีวิตมนุษย์
4. กล่าวอวดคุณวิเศษที่ไม่มีในตน (อวดอุตริมนุษธรรมที่ไม่มีในตน)
โย ปะนะ ภิกขุ คามา วา อะรัญญา วา อะทินนัง......
“อนึ่ง ภิกษุใด ถือเอาทรัพย์อันเจ้าของไม่ได้ให้ ด้วยส่วนแห่งความเป็นขโมย จากบ้านก็ดี จากป่าก็ดี
พระราชาทั้งหลายจับโจรได้แล้ว ประหารเสียบ้าง จองจำไว้บ้าง เนรเทศเสียบ้าง
ด้วยบริภาษว่า เจ้าเป็นโจร เจ้าเป็นคนพาล เจ้าเป็นคนหลง เจ้าเป็นขโมย ดังนี้
ในเพราะถือเอาทรัพย์อันเจ้าของไม่ได้ให้ เห็นปานใดภิกษุถือเอาทรัพย์อันเจ้าของไม่ได้ให้เห็นปานนั้น
แม้ภิกษุนี้ ก็เป็นปาราชิก หาสังวาสมิได้.”
----------------------------------------------------------------------------
http://www.oknation.net/blog/pierra/2007/08/01/entry-1
http://www.buddhadham.net/2014/06/4.html