เพื่อนเปลี่ยนไปทำยังไงดี ทั้งๆที่เคยสนิทกัน

ต้องขอเกริ่นก่อนนะคะ คือเรามีเพื่อนรุ่นพี่คนหนึ่งซึ่งรู้จักกันมา 3 ปีกว่าเกือบ 4 ปี เรารู้จักเค้าเพราะเคยทำงานที่เดียวกับเค้า เราว่าเราสนิทกับเค้ามากจนบางทีมองข้ามข้อเสีย หรือสิ่งที่เป็นอยู่ไป แต่ช่วงนั้นเค้าก็ดีกับเรานะ อ่อ... ลืมบอก ปกติเราก็เป็นคนเงียบๆ ส่วนมากจะเป็นฝ่ายฟังมากกว่า ถ้าถึงเวลาพูดก็จะค่อยพูด ช่วงที่เราสนิทกัน คือเวลาเราทุกข์ใจ เราก็สามารถที่จะคุยกับเค้ารู้เรื่อง เพราะเราคิดว่าเค้านิสัยดีมาก แต่บางครั้งเราก็รู้สึกหมันไส้เค้าบางที ที่เค้าชอบพูดแต่เรื่องของตัวเอง ชอบเอาเรื่องของตัวเองขึ้นมาข่ม เช่น เดินกันอยู 2 คน มีผู้ชายเดินผ่านมา เค้าก็ชอบบอกว่า น่าเบือว่ะ ผู้ชายมองอีกละ บางทีเราก็งงๆ เพราะสายตามันมาทางเดียวกันก็เลยไม่รู้ว่ามองใคร แต่เราก็คิดว่ามองเพื่อนเราแหละ เพราะเค้าทั้งขาวและก็น่ารักดี หรือไม่ก็เวลาเราถูกแฟนเก่าทำร้ายจิตใจเรา เราก็จะระบาย เค้าก็มักจะพูดว่า ไม่เห็นมีไรต้องเครียดเลย เรื่องของชั้นใหญ่กว่าเรื่องของแกเยอะ คือมันจะเป็นอะไรปรพมาณนี้ ซึ่งบางทีที่เราฟังเค้าระบาย เราก็คือเป็นผู้ฟัง ไม่คิดที่จะพูดอะไร พูดแค่ว่าใจเย็นๆนะ เดี๋ยวอยู่เป็นเพื่อนเอง... อันนี้จบไป หลังจากนั้นเราก็ย้ายงานมาทำอีกที่นึง และเราก็ชวนเค้าเข้ามาทำด้วย ก็ชวนหลายครั้งอยู่เหมือนกัน เพราะเค้าชอบมาบ่นเรื่องงาน เราก็เลยคิดว่าที่ๆเราอยู่เค้าน่าจะชอบและทำได้ เพราะเค้าเคยบอกว่างานเราน่าสนุก วันนึงเค้าก็มาทำกับเราจริงๆ แต่เค้าเที่ยวไปพูดกับคนอื่นว่า เราไปดึงเค้ามาตั้งนาน ตั้งหลายทีก็เลยยอมมาอะไรประมาณนี้ เราก็แบบ... เอ๊ะ ยังไง เราไม่มีสิทธิ์ดึงใครทั้งนั้น เพราะตำแหน่งเราไม่ได้ใหญ่โต ตอนที่เค้ามาสัมภาษณ์รอบแรกเค้าฟังรายละเอียดงาน เค้าก็บอกเราว่าเค้าชอบมาก จะพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มาทำ นี่คือประเด็นแรกที่เรารู้สึกแปลกๆ และก็มีเรื่องอีกคือ เราหวังดีกับรุ่นน้องที่ทำงานคนนึง เค้าเป็นคนชอบรนราน ก็เข้าใจว่าทำงานที่แรก เราเคยคุยดีๆแลเว ปลอบก็แล้ว จนเราต้องดุ แล้วก็เห็นว่าเค้าก็ทำได้ เราเลยคิดว่าเด็กคนนี้น่าจะรอบแรงกกดดันเพื่อผลักให้ตัวเองทำงานได้ เราว่ารุ่นน้องคนนี้ก็จริง แล้วก็ไปขอโทษ พร้อมบอกเหตุผลว่าทำไมต้องทำแบบนั้น ซึ่งน้องก็เข้าใจ หลังจากเรื่องนี้เกิดขึ้น เค้าก็อยู่ในเหตุการณ์ที่เราดุน้อง หลังจากนั้นเค้าก็เริ่มห่างเราไป ไปคบกับคนอื่น แม้แต่กินข้าวก็ไม่ชวนเรา แทบจะไม่เรียกด้วยซ้ำ คือมันสังเกตได้ชัดมาก เราก็ทำตัดสินใจเข้าไปถามเค้าตรงๆ ว่ามันเกิดอะไรขึ้นทำไมถึงเป็นแบบนี้ เค้าบอกว่า เพราะเราชอบเหวี่ยง และเราเอานิสัยเจ้านายมาใช้ เค้าเลยตีตัวออกห่างจากเรา คือเราก็แบบงง เพราะเราไม่เคยเหวี่ยงใส่เค้าเลย แต่ที่เราสงสัยคือ เจ้านาย พี่ที่ทำงาน ชอบเรา เพราะเราเป็นคนคิดเร็ว ทำเร็ว แล้วทำสำเร็จ ซึ่งในทางกลับกันในมุมมองเรา เค้าทำงานช้า คิดช้า ขี้ลืม และชอบโยนความผิดให้คนอื่น แต่เราก็พยายามเข้าใจเพราะว่าเค้าไม่เคยทำงานสายนี้ เค้าเลยช้า ซึ่งเราจะบอกว่าเราก็ไม่เคยทำสายนี้เหมือนกัน แต่ก็ตำแหน่งเดิม ก็เลยไม่อะไรมาก คือทำไรไม่ได้ ได้โจทย์มาก็ลองหา ค้นคว้าก่อน แล้วก็ลองทำดู แล้วค่อยเอาไปถามคนที่เค้ามีประสบการณ์มากกว่าให้ช่วยดู แล้วก็จำกลับมาแก้ไข แต่สำหรับเค้า คือต้องถามแล้วถามอีก ไม่ยอมจด ซึ่งเลยทำให้หัวหน้าชอบเอาเราไปเปรียบเทียบกับเค้า เราก็แบบ ลำบากใจมากว่าทำไมจะต้องเป็นแบบนี้ เพราะเราไม่อยากแข่งกับใคร แต่พอลับหลังที่เราอยู่กับหัวหน้า 2 คน เราก็บอกหัวหน้าทุกครั้ง ว่าเค้าเก่งนะ เพียงแค่ต้องให้เวลาเค้า เพราะการทำงานมันแตกต่างกัน และเรากับเค้าก็คนละคนกัน ซึ่งหัวหน้าก็เข้าใจ ว่าเค้าน้อยลง คือเราไม่รู้เลยว่าเพื่อนเราทำไมต้องนิ่งใส่เรา ตีตัวออกห่างจากเรา แต่เราก็แบบ ขอโทษเค้าทั้งๆที่เราไม่รู้ว่าเราทำไรไป เค้าพูดมาว่า เค้าไม่สามารถรับอะไรที่แยๆได้ เค้าขอตีตัวออกห่างดีกว่า เรายิ่งงงสิ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเรา เราไปทำอะไรให้เค้า เราก็ช่วยเค้าทุกอย่างที่เค้าร้องขอ หรือบางครั้งเราช่วยเค้าแบบเงียบๆโดยที่เค้าไม่รู้ตัว คือเราก็ทำทุกอย่างแบบเดิมที่เคยทำมาตั่งแต่รู้จักเค้า บางทีเราอยากจะเตือนเค้าเกี่ยวกับการทำงาน เราก็ไม่กล้าแล้ว เพราะว่าเค้ารับในสิ่งที่เราพูดไม่ได้ซักอย่าง เราอยากจะเตือนเค้าว่าที่ทำงานรู้สึกไม่ดีกับเค้านะ เพราะเค้าชอบพรีเซ้นตัวเองว่าสิ่งที่เค้าหามาได้มาจากตัวเค้าเอง ทั้งๆที่คนอื่นทำให้ แม้กระทั่งกับเรา เราก็โดน เราเชื่อว่าคนอื่นเค้าไม่ได้ต้องการอะไรตอบแทน แค่ต้องการให้อ้างอิงถึงหรือทำอะไรซักอย่างที่หมายความว่าขอบคุณ ซึ่งเราก็คิดแบบนี้ เพราะสิ่งๆที่มันยิ่งทำให้คนอื่นคิดว่าเค้าทำไรไม่ได้เลย เพราะผู้ใหญ่เห็นหมด คนอื่นเห็นหมด ว่าใครทำหรือไม่ทำอะไร

มีอีกเรื่องคือก่อนหน้าเค้าเข้ามา เราทำงานในส่วนของเค้าจนไม่มีเวลาทำงานตัวเอง ณ ตอนนั้น เราทั้งร้องไห้ ทั้งเหนื่อย ทั้งโดนด่าสารพัด แต่เราก็อดทน เพราะเราแค่อยากปูพื้นฐานให้เพื่อนเรา และวันนึงเมื่อมันได้ผลตอบแทนมาถึง หัวหน้าให้เราทั้งหมด โดยไม่ให้เค้าเลย ซึ่งเราก็แย้งกับหัวหน้าไปว่า เราทำก็จริงนะ แต่บางส่วน ส่วนที่เหลือเค้าเป็นคนทำ เพราะตอนนั้นเราเห็นว่าเค้าเริ่มได้ เราก็ปล่อยเลย เราคิดว่า เค้าจะได้เป็นเร็วๆ คือหัวหน้าก็บอกว่า เอางี้ละกัน ให้เอาไปแบ่งกันเอง เพราะคนที่อนุมัติเค้าไม่ให้รุ่นพี่เรา เราก็แบบ เอ่อ.... เอาอีกแล้ว หาเรื่องให้เราอีกแล้ว เราก็ตัดสินใจ ไปคุยกะเค้า พูดทุกอย่างตรงไปตรงมา แล้วก็ถามเค้า ว่าเค้าทำอะไรบ้างเราจะได้คำนวนถูก และเราก็ตัดปัญหาที่ว่า งั้นแบ่งคนละครึ่งละกัน ซึ่งครึ่งที่เค้าได้ มันมากกว่าที่เค้าทำได้ แต่เราก็แบบ ช่างมัน ตัดปัญหาไป แล้วการโต้ตอบของเค้าก็คือ โมโห เหวี่ยง ไม่พอใจ แต่เราเดาว่าไม่ได้โกรธเรา เพราะเราตัดสินใจเรื่องพวกนี้เองไม่ได้ น่าจะโกรธคนที่อนุมัติ เราไม่รู้จะทำยังไงแล้ว เราเครียดและนอยด์มาก ทำยังไงดี???

เราก็ได้ขอโทษเค้าไปอีกครั้ง บอกว่าเราไม่รู้จริงๆว่าเกิดอะไรขึ้น เค้าบอกเราว่า เค้าเชื่อว่าเราเป็นคนดี แต่อย่าทำให้เค้าผิดหวังพอ และก็พูดอีกว่าบางครั้งจะพูดอะไรให้คิดก่อนพูด เพราะไม่ได้สนิทกันที่จะพูดเล่นได้ทุกเรื่อง??? คือกำลังงงว่า แล้วแต่ก่อนที่คุยกันได้ทุกเรื่องคืออะไร??? T______T