รู้สึกว่าแปลกๆกับชีวิตมาก

ตอนนี้ผมก็อยู่ในวัยทำงานนะครับ

ผมเป็นเจ้าของกิจการเริ่มจากทำเล็กๆแล้วก็ขยายมาเรื่องๆด้วยความที่ทำเลดีกับอะไรหลายๆอย่างทำให้ผมโตวัยมาก

ชิวิตผมไม่เคยทำงานที่ใหนเลยนะครับมาทำก็เปิดร้านขายส่งของตัวเองแล้วก็ขายดี

ผมเคยบวชมาและเป็นคนชอบนั่งสมาธิมาก

ผมมีศิลประจำตัวที่ผมถืออยู่ก็หลายตัวและตัวที่ถือไม่ได้คือดื่มเหล้าแหละครับ

ผมไม่มีแฟนหรือเมียนะครับ

ด้วยความที่เป็นคนงานยุ่ง ผมจะปิดร้านทุกวันอาทิตย์แต่ก็ไม่มีเพื่อนไปใหนเลยไม่ค่อยไปเที่ยวใหนครับ

การทำงานของผมก็จะมีพนักงานที่ผมร่วมทำงานด้วย

นิสัยผมตรงๆมากๆ  ขี้โมโห  และรับผิดชอบมากจนบางครั้งแทบจะไม่ปล่อยวางอะไรง่ายๆเลยทีเดียววครับ

ผมจริงจังกับงานมาก

เข้าเรื่องเลยแล้วกันนะครับ

ด้วยความที่ผมเชื่อเรื่องศิลและแนวความคิดแบบพุทธมากผมเลยไม่ค่อยจะทำอะไรที่ไม่ดี

ชีวิตวนเวียนอยู่กับการทำงาน

ใจผมข้อนข้างสับสนเหมือนว่ามันไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะมีอะไรหน้าสนใจอีกมัย

เพราะผมแทบจะไม่สนใจอะไรเป็นพิเศษเหมือนขาดแรงบรรดาลใจครับ

มันเป็นอาการเหมือนกับว่าเบื่องานก็เบื่อเบื่อชีวิตก็เบื่อ

ไม่รู้ว่าทำงานไปเพื่ออะไร  ไม่รู้ว่าจะมีชีวิตแบบนี้ไปเพื่ออะไร

ในใจบางทีก็อยากบวชนะครับแต่ผมก็ไม่คิดเข้าข้างตัวเองมากไป

คิดว่าถ้าบวชแล้วจะอยู่ได้มัย  กลัวผี  (ผมเลยบวชมาแล้วนะ)

คือผีของผมกับผีของคนอื่นไม่เหมือนกันครับ

ของผมคือ  ผี  ที่เราสับผลัดได้นะครับเวลาที่จิตเราดีๆสติเรามั่นคงหน่อยจะมีอาการเจอผีหรืออะไรพิเศษขึ้นมาครับ

มาต่อนะครับ

ใจผมข้อนข้างไม่รู้เหนือไม่รู้ใต้ว่าจริงๆแล้วผมต้องการอะไรกันแน่

ผมมีแค่หน้าที่ที่ต้องทำงานที่ผมสร้างมันมา

หรือผมจะโหยหาการพักผ่อน

ผมแทบจะอธิบายไม่ถูกเลยจริงๆนะครับว่าอาการผมเป็นยังไง

แต่ภาพรวามก็เป็นแบบนี้ครับ

สับสน ขาดแรงบรรดาลใจ ไม่มีความหวังใดๆในชีวิต ไม่อยากได้ ไม่อยากมี เบื่อรูปแบบชีวิต เบื่องาน

อยากพัก อยากเที่ยว เครียดกับงาน หมดหวัง มันแย่มากเลยครับที่เราไม่รู้ว่าตอนนี้อาการที่เราเป็นคืออะไร

และมันก็แย่กว่าเดิมคือมันไม่รู้ว่าเราทำทุกวันนี้ทำไปเพื่ออะไร  เพราะมันไม่มีความสุขเลยครับ